Sow Hup Joanne Chan

This study investigated the extent to which the social and environmental features of tourism destinations could support senior tourists' walking, and the emotions and responses evoked. Semistructured face-to-face interviews were conducted with 29 senior tourists who visited Macao (China). The results revealed that enhancing the usefulness, safety, and comfort of the physical environment; improving the aesthetics of architecture and decoration; and providing interesting visual stimulation and a friendly atmosphere would encourage senior tourists to walk more. Perceived walkability evoked positive emotions and led to more movement, longer times spent on the streets, increased spending, and recommendations to others. This study highlights the importance of person–environment fit to promote walking. Practical implications are offered.

این مطالعه به بررسی میزان حمایت ویژگی‌های اجتماعی و محیطی مقاصد گردشگری از پیاده‌روی گردشگران سالمند و هیجانات و واکنش‌های برانگیخته‌شده پرداخت. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته حضوری با ۲۹ گردشگر سالمندی که از ماکائو (چین) بازدید کرده بودند، انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش کارآمدی، ایمنی و راحتی محیط فیزیکی؛ بهبود زیبایی‌شناسی معماری و تزئینات؛ و فراهم‌سازی تحریک بصری جالب و فضای دوستانه می‌تواند گردشگران سالمند را به پیاده‌روی بیشتر تشویق کند. قابلیت پیاده‌روی ادراک‌شده، هیجانات مثبت را برانگیخت و منجر به تحرک بیشتر، صرف زمان طولانی‌تر در خیابان‌ها، افزایش هزینه‌کرد و توصیه مقصد به دیگران شد. این مطالعه بر اهمیت تناسب فرد–محیط برای ارتقای پیاده‌روی تأکید می‌کند. پیامدهای عملی نیز ارائه شده است.