Su Jung Choi

Background and Objective Sleep disorders are common and frequently under-recognized in clinical practice. Existing screening instruments are often disorder-specific or require lengthy assessments. This study aimed to develop and validate the Seoul Sleep Questionnaire (SSQ), a brief screening instrument for common sleep disorders.Methods We retrospectively reviewed data from 1,726 adults who underwent polysomnography at a tertiary sleep clinic between November 2018 and February 2020. Participants completed the SSQ and established sleep questionnaires. Item reduction, exploratory factor analysis (EFA), reliability testing, validity analyses, and receiver operating characteristic (ROC) analyses were performed. To address diagnostic imbalance, sensitivity analyses were conducted using a diagnosis-balanced subsample.Results Item reduction yielded a final 7-item questionnaire. EFA supported a three-factor structure representing obstructive sleep apnea (OSA), insomnia, and parasomnia domains, with good model fit (comparative fit index=0.999, Tucker–Lewis index=0.997, root mean square error of approximation=0.013). Internal consistency was acceptable (McDonald’s ω=0.83). SSQ scores showed significant correlations with subjective and polysomnography-derived sleep measures. The OSA subscale was associated with apnea-hypopnea index (r=0.429, p<0.01), while the insomnia subscale correlated with sleep onset latency and wake after sleep onset. ROC analyses demonstrated acceptable diagnostic performance for OSA (area under the curve [AUC]=0.787) and insomnia (AUC=0.741), and high discriminative ability for parasomnia (AUC=0.919). Comparable results were observed in the diagnosis-balanced subsample.Conclusions The SSQ demonstrated acceptable psychometric properties and diagnostic performance as a brief screening questionnaire in an OSA-dominant tertiary sleep clinic population. Further validation in primary care, community-based, and independent external populations is warranted before broader implementation.

زمینه و هدف: اختلالات خواب شایع بوده و اغلب در عمل بالینی کمتر شناسایی می‌شوند. ابزارهای غربالگری موجود معمولاً ویژه یک اختلال خاص هستند یا به ارزیابی‌های طولانی نیاز دارند. هدف این مطالعه، تدوین و اعتبارسنجی پرسشنامه خواب سئول (SSQ) به عنوان یک ابزار غربالگری کوتاه برای اختلالات شایع خواب بود. روش‌ها: داده‌های ۱۷۲۶ بزرگسال که بین نوامبر ۲۰۱۸ تا فوریه ۲۰۲۰ در یک درمانگاه تخصصی خواب تحت پلی‌سومنوگرافی قرار گرفتند، به صورت گذشته‌نگر مرور شد. شرکت‌کنندگان SSQ و پرسشنامه‌های معتبر خواب را تکمیل کردند. کاهش گویه‌ها، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA)، آزمون پایایی، تحلیل‌های روایی و تحلیل‌های منحنی مشخصه عملکرد گیرنده (ROC) انجام شد. برای رفع عدم توازن تشخیصی، تحلیل حساسیت با استفاده از زیرنمونه‌ای با توازن تشخیصی صورت گرفت. نتایج: کاهش گویه‌ها به پرسشنامه نهایی ۷ گویه‌ای منجر شد. EFA ساختار سه‌عاملی شامل حوزه‌های آپنه انسدادی خواب (OSA)، بی‌خوابی و پاراسومنیا را با برازش مناسب مدل (شاخص برازش تطبیقی=۰.۹۹۹، شاخص تاکر-لوییس=۰.۹۹۷، ریشه میانگین مربعات خطای تقریب=۰.۰۱۳) تأیید کرد. انسجام درونی قابل قبول بود (ω مک‌دونالد=۰.۸۳). نمرات SSQ با شاخص‌های خواب ذهنی و مبتنی بر پلی‌سومنوگرافی همبستگی معنادار داشتند. زیرمقیاس OSA با شاخص آپنه-هیپوپنه (r=۰.۴۲۹، p<۰.۰۱) و زیرمقیاس بی‌خوابی با تأخیر شروع خواب و بیداری پس از شروع خواب همبستگی نشان داد. تحلیل‌های ROC عملکرد تشخیصی قابل قبول برای OSA (سطح زیر منحنی [AUC]=۰.۷۸۷) و بی‌خوابی (AUC=۰.۷۴۱) و توان تمایز بالا برای پاراسومنیا (AUC=۰.۹۱۹) را نشان داد. نتایج مشابهی در زیرنمونه با توازن تشخیصی مشاهده شد. نتیجه‌گیری: SSQ ویژگی‌های روان‌سنجی و عملکرد تشخیصی قابل قبولی به عنوان یک پرسشنامه غربالگری کوتاه در جمعیت درمانگاه تخصصی خواب با غلبه OSA نشان داد. اعتبارسنجی بیشتر در مراقبت‌های اولیه، جمعیت‌های مبتنی بر جامعه و نمونه‌های مستقل خارجی پیش از اجرای گسترده‌تر توصیه می‌شود.