Susan Sprecher

In forming first impressions of others, people may notice and attend to cues about the others’ self-esteem, argued to function as a “proxy trait” that can influence inferences of other traits, including relationship desirability (Cameron et al., 2016 ). Our study provided a further test of this lay theory of self-esteem by examining how information about a hypothetical person’s self-esteem not only affects participants’ judgments of the romantic desirability of the target (from a third person perspective), but also estimates of the target’s sociosexuality (degree of being restricted vs. unrestricted in sexual attitudes and behaviors). Using a vignette experimental design, we manipulated the self-esteem (low or high) and gender (man or woman) of a hypothetical target in an online dating profile. Results indicated that a high self-esteem (HSE) target was estimated to be more attractive and desirable to online daters, and also assumed to have higher sociosexuality compared to a low self-esteem (LSE) target. Our study also contributes to the literature on gender stereotypes related to sexuality; a male target was assumed to be more unrestricted in their sociosexuality than a female target. However, the gender of the target did not interact with the self-esteem of the target to affect impressions of targets’ sociosexuality. Beyond extending past research, our results provide implications for interventions in clinical, educational, and relational contexts.

در شکل‌گیری برداشت‌های اولیه از دیگران، افراد ممکن است به نشانه‌هایی درباره عزت‌نفس دیگران توجه کنند؛ ویژگی‌ای که به عنوان «ویژگی جایگزین» مطرح شده و می‌تواند بر استنباط سایر ویژگی‌ها، از جمله مطلوبیت رابطه تأثیر بگذارد (Cameron و همکاران، ۲۰۱۶). مطالعه حاضر، نظریه عامه‌پسند عزت‌نفس را با بررسی این موضوع که چگونه اطلاعات مربوط به عزت‌نفس یک فرد فرضی نه تنها بر قضاوت شرکت‌کنندگان درباره مطلوبیت عاشقانه هدف (از منظر شخص ثالث)، بلکه بر برآوردهای آن‌ها از جامعه‌پذیری جنسی هدف (میزان محدود یا نامحدود بودن نگرش‌ها و رفتارهای جنسی) تأثیر می‌گذارد، مورد آزمون قرار داد. با استفاده از طرح آزمایشی وینیت، عزت‌نفس (پایین یا بالا) و جنسیت (مرد یا زن) یک هدف فرضی در یک پروفایل دوستیابی آنلاین دستکاری شد. نتایج نشان داد که هدف با عزت‌نفس بالا (HSE) از نظر جذابیت و مطلوبیت برای کاربران آنلاین بالاتر ارزیابی شد و همچنین فرض بر این بود که جامعه‌پذیری جنسی بالاتری نسبت به هدف با عزت‌نفس پایین (LSE) دارد. مطالعه ما همچنین به ادبیات کلیشه‌های جنسیتی مرتبط با تمایلات جنسی می‌افزاید؛ هدف مرد نسبت به هدف زن، نامحدودتر در جامعه‌پذیری جنسی فرض شد. با این حال، جنسیت هدف با عزت‌نفس هدف برای تأثیرگذاری بر برداشت‌ها از جامعه‌پذیری جنسی هدف‌ها تعامل نداشت. فراتر از گسترش پژوهش‌های پیشین، نتایج ما پیامدهایی برای مداخلات در زمینه‌های بالینی، آموزشی و روابطی دارد.