Suzanne McLaren

OBJECTIVES: This study examined whether the components of hope (agency and pathways) and self-compassion (self-warmth and self-coldness) moderate the relationship between poorer perceived physical health and depressive symptoms, and whether these moderating effects are conditional on place of residence. METHODS: = 8.16) completed the Adult Hope Scale, Self-Compassion Scale, physical health items of the Duke Health Profile, and short form of the Geriatric Depression Scale. RESULTS: Almost half (46.3%) of the sample had sub-threshold depressive symptoms. Pathways weakened the association between poorer perceived physical health and depressive symptoms for urban older adults. Self-coldness strengthened the association between poorer perceived physical health and depressive symptoms for rural older adults. CONCLUSIONS: Pathways are a protective factor for Nepali older adults experiencing poorer perceived physical health from urban areas, whereas self-coldness is an additional risk factor for those living in rural areas. CLINICAL IMPLICATIONS: Interventions aimed at reducing depressive symptoms among Nepali older adults with poorer perceived physical health should focus on increasing pathways in urban areas and reducing self-coldness in rural areas.

اهداف: این مطالعه بررسی کرد که آیا مؤلفه‌های امید (عاملیت و مسیرها) و شفقت به خود (گرمی به خود و سردی به خود) رابطه بین سلامت جسمانی ادراک‌شده ضعیف‌تر و نشانه‌های افسردگی را تعدیل می‌کنند و آیا این اثرات تعدیل‌گر وابسته به محل سکونت هستند یا خیر. روش‌ها: شرکت‌کنندگان (انحراف معیار = ۸٫۱۶) مقیاس امید بزرگسالان، مقیاس شفقت به خود، پرسش‌های سلامت جسمانی از پروفایل سلامت Duke و فرم کوتاه مقیاس افسردگی سالمندان را تکمیل کردند. نتایج: تقریباً نیمی (۴۶٫۳٪) از نمونه دارای نشانه‌های افسردگی زیر آستانه بودند. مسیرها ارتباط بین سلامت جسمانی ادراک‌شده ضعیف‌تر و نشانه‌های افسردگی را برای سالمندان شهری تضعیف کرد. سردی به خود این ارتباط را برای سالمندان روستایی تقویت کرد. نتیجه‌گیری: مسیرها یک عامل محافظتی برای سالمندان نپالی با سلامت جسمانی ادراک‌شده ضعیف‌تر در مناطق شهری هستند، در حالی که سردی به خود یک عامل خطر اضافی برای افراد ساکن مناطق روستایی است. پیامدهای بالینی: مداخلاتی که با هدف کاهش نشانه‌های افسردگی در سالمندان نپالی با سلامت جسمانی ادراک‌شده ضعیف‌تر انجام می‌شوند، باید بر افزایش مسیرها در مناطق شهری و کاهش سردی به خود در مناطق روستایی تمرکز کنند.