Xiao Lei

Despite the importance of coherence and cohesion to effective writing, few studies have examined how these concepts can function as a psychological tool for thinking and writing. To advance this line of inquiry, we presented a mixed-methods research that employed the Concept-based Language Instruction (C-BLI) to teach coherence and cohesion to Chinese English as Foreign Language (EFL) learners, with an aim to examine changes in learners' conceptual understandings and writing performance following the intervention. Data sources included written texts, metalinguistic knowledge tests as well as learning process data from four focal students. Quantitative pretest-posttest comparisons revealed substantial improvements in learners' conceptual understanding, whereas no statistically significant changes were observed in overall writing quality or coherence and cohesion. Qualitative analyses of the focal students’ learning data showed that the learners drew on their knowledge repertoire and metaphorical thinking to appropriate the target concepts. The focal students also demonstrated emerging changes in writing practices, including greater attention to the alignment between topic sentence and supporting evidence and logical propositional development, as well as occasional attempts to apply conceptual knowledge in revision. However, the focal students did not consistently use the target concepts to regulate their writing process. Collectively, these findings suggested a potentially interconnected, but non-synchronous, uneven relationship between conceptual knowledge growth and writing changes.

با وجود اهمیت انسجام و پیوستگی در نگارش مؤثر، پژوهش‌های اندکی بررسی کرده‌اند که این مفاهیم چگونه می‌توانند به عنوان ابزاری روان‌شناختی برای تفکر و نوشتن عمل کنند. به منظور پیشبرد این خط پژوهشی، پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته، از آموزش زبان مبتنی بر مفهوم (C-BLI) برای آموزش انسجام و پیوستگی به زبان‌آموزان چینی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) بهره گرفت تا تغییرات درک مفهومی و عملکرد نوشتاری زبان‌آموزان پس از مداخله را بررسی کند. منابع داده شامل متون نوشتاری، آزمون‌های دانش فرازبانی و همچنین داده‌های فرایند یادگیری از چهار دانشجوی کانونی بود. مقایسه‌های کمی پیش‌آزمون-پس‌آزمون بهبود قابل توجهی را در درک مفهومی زبان‌آموزان نشان داد، در حالی که تغییر معناداری از نظر آماری در کیفیت کلی نوشتار یا انسجام و پیوستگی مشاهده نشد. تحلیل‌های کیفی داده‌های یادگیری دانشجویان کانونی نشان داد که زبان‌آموزان از گنجینه دانش و تفکر استعاری خود برای تملک مفاهیم هدف استفاده کردند. همچنین دانشجویان کانونی تغییرات نوظهوری در شیوه‌های نگارش خود نشان دادند، از جمله توجه بیشتر به همسویی جمله موضوعی با شواهد پشتیبان و توسعه منطقی گزاره‌ها، و نیز تلاش‌های گاه‌به‌گاه برای به‌کارگیری دانش مفهومی در بازنگری. با این حال، دانشجویان کانونی به طور مستمر از مفاهیم هدف برای تنظیم فرایند نوشتار خود استفاده نکردند. در مجموع، این یافته‌ها به رابطه‌ای بالقوه متقابل اما ناهمزمان و نامتوازن میان رشد دانش مفهومی و تغییرات نوشتاری اشاره دارد.