Factors associated with school absenteeism in adolescents with mental illness: a multivariate analysis
عوامل مرتبط با غیبت از مدرسه در نوجوانان مبتلا به اختلالات روانی: یک تحلیل چندمتغیره
چکیده
Background school absenteeism is a common functional impairment among adolescents with mental disorders, yet its associated factors remain limited. This study aimed to identify key demographic, clinical, and social factors associated with school absenteeism in this population. Methods A retrospective cohort study was conducted among 217 adolescents (12–18 years) with mental illness, categorized into school-attending (n=163) and school-suspended (n=54) groups. Baseline data on demographics, clinical characteristics, social support, and family factors were collected. Univariate analyses were used to compare group differences, followed by multivariate logistic regression and restricted cubic spline (RCS) analysis to identify independent predictors of school absenteeism. Results In univariate analysis, school-suspended adolescents had significantly lower social support scores (36.2 ± 10.9 vs. 45.5 ± 12.2, p<0.001), higher rates of parental divorce (46.3% vs. 22.1%, p<0.001), and a higher proportion of pre-hospitalization school absenteeism (51.9% vs. 31.3%, p=0.006). Multivariate logistic regression revealed that parental divorce (OR = 3.04, 95%CI=1.59–5.83, p=0.001), pre-hospitalization school absenteeism (OR = 2.37, 95%CI=1.26–4.43, p=0.007), and longer disease course (OR = 1.02, 95%CI=1.00–1.04, p=0.022) were independent risk factors for school absenteeism. Conversely, higher social support was a strong protective factor: compared to the low social support group (score 17–34), the medium (35–51) and high (52–85) support groups had markedly lower odds of school absenteeism (OR = 0.24, 95%CI=0.08–0.74, p=0.013; OR = 0.05, 95%CI=0.01–0.24, p<0.001, respectively). RCS analysis confirmed a linear negative association (P for non-linearity=0.189), with higher social support scores correlating with progressively lower suspension risk. Conclusions Parental divorce, pre-hospitalization school absenteeism, and longer disease course are independent risk factors for school absenteeism in adolescents with mental illness, while higher social support acts as a robust protective factor. These findings highlight the need for targeted interventions addressing family stability, social support enhancement, and early intervention for pre-existing school impairment to reduce school absenteeism and promote functional recovery in this vulnerable population. Clinical trial registration https://clinicaltrials.gov/ , identifier ChiCTR2100046396.
زمینه و هدف: غیبت از مدرسه یکی از اختلالات عملکردی شایع در میان نوجوانان مبتلا به اختلالات روانی است، اما عوامل مرتبط با آن هنوز به طور محدودی شناخته شدهاند. این مطالعه با هدف شناسایی عوامل کلیدی جمعیتشناختی، بالینی و اجتماعی مرتبط با غیبت از مدرسه در این جمعیت انجام شد. روشها: یک مطالعه کوهورت گذشتهنگر بر روی ۲۱۷ نوجوان (۱۲ تا ۱۸ سال) مبتلا به اختلال روانی انجام شد که به دو گروه مدرسهرو (n=163) و تعلیقشده از مدرسه (n=54) تقسیم شدند. دادههای پایه شامل ویژگیهای جمعیتشناختی، بالینی، حمایت اجتماعی و عوامل خانوادگی جمعآوری گردید. برای مقایسه تفاوتهای گروهی از تحلیلهای یکمتغیره استفاده شد و سپس رگرسیون لجستیک چندمتغیره و تحلیل restricted cubic spline (RCS) برای شناسایی پیشبینهای مستقل غیبت از مدرسه به کار رفت. یافتهها: در تحلیل یکمتغیره، نوجوانان تعلیقشده از مدرسه امتیاز حمایت اجتماعی به طور معناداری پایینتری داشتند (۳۶٫۲ ± ۱۰٫۹ در مقابل ۴۵٫۵ ± ۱۲٫۲، ۰٫۰۰۱>p)، نرخ بالاتری از طلاق والدین (۴۶٫۳٪ در مقابل ۲۲٫۱٪، ۰٫۰۰۱>p) و نسبت بیشتری از غیبت از مدرسه پیش از بستری شدن (۵۱٫۹٪ در مقابل ۳۱٫۳٪، ۰٫۰۰۶=p) را نشان دادند. رگرسیون لجستیک چندمتغیره نشان داد که طلاق والدین (OR = 3.04، 95%CI=1.59–5.83، ۰٫۰۰۱=p)، غیبت از مدرسه پیش از بستری شدن (OR = 2.37، 95%CI=1.26–4.43، ۰٫۰۰۷=p) و طولانیتر بودن دوره بیماری (OR = 1.02، 95%CI=1.00–1.04، ۰٫۰۲۲=p) عوامل خطر مستقل برای غیبت از مدرسه هستند. در مقابل، حمایت اجتماعی بالاتر یک عامل محافظتی قوی بود: در مقایسه با گروه حمایت اجتماعی پایین (امتیاز ۱۷–۳۴)، گروههای حمایت متوسط (۳۵–۵۱) و بالا (۵۲–۸۵) به طور قابل توجهی شانس کمتری برای غیبت از مدرسه داشتند (OR = 0.24، 95%CI=0.08–0.74، ۰٫۰۱۳=p؛ OR = 0.05، 95%CI=0.01–0.24، ۰٫۰۰۱>p، به ترتیب). تحلیل RCS وجود یک ارتباط منفی خطی را تأیید کرد (P for non-linearity=0.189)، به طوری که با افزایش امتیاز حمایت اجتماعی، خطر تعلیق از مدرسه به طور پیوسته کاهش مییابد. نتیجهگیری: طلاق والدین، غیبت از مدرسه پیش از بستری شدن و طولانیتر بودن دوره بیماری، عوامل خطر مستقل برای غیبت از مدرسه در نوجوانان مبتلا به اختلالات روانی هستند، در حالی که حمایت اجتماعی بالاتر به عنوان یک عامل محافظتی قوی عمل میکند. این یافتهها بر ضرورت مداخلات هدفمند در زمینه ثبات خانواده، تقویت حمایت اجتماعی و مداخله زودهنگام برای اختلال عملکرد مدرسهای پیشین جهت کاهش غیبت از مدرسه و ارتقاء بهبود عملکردی در این جمعیت آسیبپذیر تأکید میکند. ثبت کارآزمایی بالینی: https://clinicaltrials.gov/ ، شناسه ChiCTR2100046396.