Pengaruh Resiliensi Terhadap Psychological Well-Being pada Petugas Pemadam Kebakaran
تأثیر تابآوری بر بهزیستی روانشناختی در میان آتشنشانان شهرستان کوتای کارتاگارا، اندونزی
چکیده
This study aimed to examine the effect of resilience on psychological well-being among firefighters in Kutai Kartanegara Regency, Indonesia. Firefighters are exposed to high job demands, hazardous working conditions, and repeated traumatic incidents, all of which may adversely affect their psychological state. In this context, resilience is considered a potential factor that enables individuals to adapt to stress and maintain psychological well-being. A quantitative approach with a non-experimental associative design was employed. The sample consisted of 162 firefighters from Kutai Kartanegara Regency who participated as respondents. Data were analyzed using simple linear regression. The results indicated that resilience had a positive and significant effect on psychological well-being, with a regression coefficient of 0.266 and a significance value of p = 0.021 (p < 0.05). These findings suggest that higher levels of resilience are associated with higher levels of psychological well-being among firefighters. The coefficient of determination revealed that resilience contributed 8.7% to the variance in psychological well-being, while the remaining 91.3% was influenced by other factors outside the research model. The findings underscore the importance of resilience as a psychological factor related to the well-being of firefighters.
هدف این پژوهش بررسی تأثیر تابآوری بر بهزیستی روانشناختی در میان آتشنشانان شهرستان کوتای کارتاگارا، اندونزی بود. آتشنشانان با تقاضاهای شغلی بالا، شرایط کاری خطرناک و مواجهه مکرر با رویدادهای آسیبزا روبهرو هستند که همگی میتوانند وضعیت روانشناختی آنها را به طور منفی تحت تأثیر قرار دهند. در این زمینه، تابآوری به عنوان عاملی بالقوه در نظر گرفته میشود که به افراد امکان میدهد با استرس سازگار شوند و بهزیستی روانشناختی خود را حفظ کنند. رویکرد کمی با طرح همبستگی غیرآزمایشی به کار گرفته شد. نمونه شامل ۱۶۲ آتشنشان از شهرستان کوتای کارتاگارا بود که به عنوان پاسخدهنده شرکت کردند. دادهها با استفاده از رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تابآوری تأثیر مثبت و معناداری بر بهزیستی روانشناختی دارد، به طوری که ضریب رگرسیون برابر با ۰٫۲۶۶ و مقدار معناداری p = ۰٫۰۲۱ (p < ۰٫۰۵) به دست آمد. این یافتهها حاکی از آن است که سطوح بالاتر تابآوری با سطوح بالاتر بهزیستی روانشناختی در میان آتشنشانان مرتبط است. ضریب تعیین نشان داد که تابآوری ۸٫۷٪ از واریانس بهزیستی روانشناختی را تبیین میکند، در حالی که ۹۱٫۳٪ باقیمانده تحت تأثیر سایر عوامل خارج از مدل پژوهش قرار دارد. این یافتهها اهمیت تابآوری را به عنوان یک عامل روانشناختی مرتبط با بهزیستی آتشنشانان برجسته میکند.