Yuni Nur Alfilaila

This study aims to examine and compare the curriculum structures and content across four types of educational institutions: Public Elementary Schools (SD), Integrated Islamic Elementary Schools (SDIT), Islamic Elementary Schools (MI), and Islamic Junior High Schools (MTs). The study is motivated by the distinct educational objectives, subject matter, instructional time allocations, and unique characteristics associated with each institution. A literature review method was employed, gathering information from relevant books, scholarly journal articles, and official government documents. Data were analyzed using a descriptive-comparative technique to elucidate curriculum similarities and differences regarding subject structures, content, time allocation, and institutional characteristics. The findings indicate that SDs emphasize the development of foundational skills and general knowledge; SDITs integrate the national curriculum with a strong emphasis on Islamic values; and MIs combine general subjects with specialized Islamic religious instruction. Meanwhile, MTs provide lower secondary education featuring a blend of general and religious subjects tailored to the developmental stage of the students. These curricular variations are shaped by educational goals, government policies, institutional identities, and student needs. This study is expected to enhance understanding of the curriculum characteristics across various educational institutions in Indonesia.

هدف این مطالعه بررسی و مقایسه ساختار و محتوای برنامه‌های درسی در چهار نوع نهاد آموزشی شامل دبستان‌های دولتی (SD)، دبستان‌های اسلامی تلفیقی (SDIT)، مدارس ابتدایی اسلامی (MI) و مدارس راهنمایی اسلامی (MTs) است. انگیزه این پژوهش ناشی از اهداف آموزشی متفاوت، موضوعات درسی، تخصیص زمان آموزشی و ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر یک از این نهادها است. روش مطالعه مروری به‌کار گرفته شد و اطلاعات از کتاب‌های مرتبط، مقالات علمی و اسناد رسمی دولتی گردآوری گردید. داده‌ها با استفاده از تکنیک توصیفی-مقایسه‌ای تحلیل شدند تا شباهت‌ها و تفاوت‌های برنامه‌های درسی از نظر ساختار دروس، محتوا، تخصیص زمان و ویژگی‌های نهادی تبیین شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که دبستان‌های دولتی بر توسعه مهارت‌های پایه و دانش عمومی تأکید دارند؛ دبستان‌های اسلامی تلفیقی برنامه درسی ملی را با تأکید قوی بر ارزش‌های اسلامی ادغام می‌کنند؛ و مدارس ابتدایی اسلامی ترکیبی از دروس عمومی و آموزش تخصصی دینی اسلامی ارائه می‌دهند. در عین حال، مدارس راهنمایی اسلامی آموزش متوسطه اول را با ترکیبی از دروس عمومی و دینی متناسب با مرحله رشدی دانش‌آموزان فراهم می‌کنند. این تفاوت‌های برنامه درسی تحت تأثیر اهداف آموزشی، سیاست‌های دولتی، هویت‌های نهادی و نیازهای دانش‌آموزان شکل می‌گیرد. انتظار می‌رود این مطالعه به درک بهتر ویژگی‌های برنامه درسی در نهادهای مختلف آموزشی در اندونزی کمک کند.