Zamzami Zainuddin

Interactive Response Systems (IRS) are increasingly used in English as a Foreign Language (EFL) classrooms to support participation, feedback, and interaction. However, less is known about how IRS-supported instruction influences students’ broader classroom attitudes and how students’ acceptance of IRS can be explained from a technology-acceptance perspective. This study examined whether changes in university EFL students’ classroom attitudes differed between an IRS-supported intact class and a traditional-instruction intact class, and investigated whether perceived usefulness, perceived ease of use, and prior technological experience predicted students’ attitudes toward IRS. A quasi-experimental pre-test-post-test control-group design was adopted with 102 undergraduate students at a Chinese university. One intact class received IRS-supported instruction through the Unipus platform (n = 51), while another received traditional instruction without IRS integration (n = 51). Student attitudes were measured across eight dimensions: learning atmosphere, participation, attention, confidence, interactivity with teacher, interactivity with peers, learning support, and learning achievement/satisfaction. Mixed-design ANOVA showed significant Group × Time interaction effects across all dimensions, indicating greater attitudinal improvement in the IRS-supported group. Follow-up post-test comparisons also showed significantly more positive attitudes in the IRS-supported group, with medium to large effect sizes. Regression analysis showed that perceived usefulness and perceived ease of use significantly predicted attitudes toward IRS, whereas prior technological experience did not. The model explained 40.2% of the variance. These findings suggest that IRS-supported instruction may provide additional pedagogical support for improving EFL students’ classroom attitudes when meaningfully integrated into lesson design.

سامانه‌های پاسخ‌گویی تعاملی (IRS) به طور فزاینده‌ای در کلاس‌های آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) برای حمایت از مشارکت، بازخورد و تعامل به کار می‌روند. با این حال، اطلاعات کمتری دربارهٔ تأثیر آموزش مبتنی بر IRS بر نگرش‌های کلی دانشجویان نسبت به کلاس و چگونگی تبیین پذیرش IRS توسط دانشجویان از منظر پذیرش فناوری وجود دارد. این پژوهش بررسی کرد که آیا تغییرات نگرش دانشجویان دانشگاهی EFL نسبت به کلاس، بین یک کلاس دست‌نخورده با آموزش مبتنی بر IRS و یک کلاس دست‌نخورده با آموزش سنتی تفاوت دارد یا خیر و همچنین بررسی کرد که آیا سودمندی ادراک‌شده، سهولت استفاده ادراک‌شده و تجربهٔ پیشین فناوری، نگرش دانشجویان نسبت به IRS را پیش‌بینی می‌کند یا نه. این مطالعه با طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و با مشارکت ۱۰۲ دانشجوی کارشناسی در یک دانشگاه چینی انجام شد. یک کلاس دست‌نخورده آموزش مبتنی بر IRS را از طریق پلتفرم Unipus دریافت کرد (n = 51)، در حالی که کلاس دیگر آموزش سنتی بدون ادغام IRS را دریافت نمود (n = 51). نگرش دانشجویان در هشت بُعد سنجیده شد: فضای یادگیری، مشارکت، توجه، اعتماد به نفس، تعامل با معلم، تعامل با همتایان، حمایت یادگیری و پیشرفت/رضایت از یادگیری. تحلیل واریانس آمیخته (Mixed-design ANOVA) اثرات معنادار تعامل گروه × زمان را در تمامی ابعاد نشان داد که بیانگر بهبود بیشتر نگرش در گروه مبتنی بر IRS بود. مقایسه‌های پس‌آزمون نیز نگرش‌های به‌مراتب مثبت‌تر در گروه مبتنی بر IRS را با اندازه اثر متوسط تا بزرگ نشان داد. تحلیل رگرسیون نشان داد که سودمندی ادراک‌شده و سهولت استفاده ادراک‌شده به طور معناداری نگرش نسبت به IRS را پیش‌بینی می‌کنند، در حالی که تجربهٔ پیشین فناوری چنین تأثیری نداشت. مدل ۴۰/۲٪ از واریانس را تبیین کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش مبتنی بر IRS می‌تواند حمایت آموزشی بیشتری برای بهبود نگرش‌های دانشجویان EFL نسبت به کلاس، در صورت ادغام معنادار در طراحی درس، فراهم آورد.

Background Students new to flipped classrooms frequently encounter challenges with motivation and comprehension when engaging with pre-class materials independently, particularly outside scheduled class hours. Aims This study examined a scaffolded flipped-learning approach that helped students move step by step from a Faux Flipped Classroom (FFC) to a Regular Flipped Classroom (RFC), and then to a Gamified Flipped Classroom (GFC) over one semester. The goal was to support students in adapting to flipped learning, managing their mental workload, and improving their learning performance. Method Mixed methods were employed in the data collection. For quantitative data, learning achievement was assessed with tests and self-rating scales measured cognitive load, while qualitative interviews provided more detailed feedback. Results The results revealed that students in the experimental group who learned through the scaffolding strategy performed better than their counterparts in the control group. Meanwhile, both groups demonstrated a small drop in intrinsic cognitive load, likely because they became more familiar with the tasks rather than because the material got easier. However, the scaffolded group showed a larger drop in unnecessary cognitive load and a larger increase in germane cognitive effort, suggesting the intervention helped students focus more on learning and less on confusion or figuring out what to do. Intrinsic and germane cognitive load should be interpreted cautiously because they are closely related. Conclusion This study contributes to Cognitive Load Theory and scaffolding research by showing that flipped classroom success depends not only on design but also on how students are gradually prepared to use it.

زمینه و هدف: دانشجویانی که برای نخستین بار با کلاس‌های وارونه مواجه می‌شوند، اغلب هنگام مطالعه مستقل منابع پیش از کلاس، به‌ویژه خارج از ساعات برنامه‌ریزی‌شده، با چالش‌هایی در انگیزش و درک مطالب روبه‌رو می‌شوند. هدف: این پژوهش رویکردی پله‌ای در یادگیری وارونه را بررسی کرد که به دانشجویان کمک می‌کرد تا گام‌به‌گام از کلاس شبه‌وارونه (FFC) به کلاس وارونه معمولی (RFC) و سپس به کلاس وارونه بازی‌محور (GFC) طی یک نیم‌سال تحصیلی حرکت کنند. هدف این بود که دانشجویان در سازگاری با یادگیری وارونه، مدیریت بار ذهنی و بهبود عملکرد یادگیری خود حمایت شوند. روش: روش‌های ترکیبی برای گردآوری داده‌ها به‌کار رفت. برای داده‌های کمی، پیشرفت یادگیری با آزمون‌ها سنجیده شد و مقیاس‌های خودسنجی بار شناختی را اندازه‌گیری کردند؛ همچنین مصاحبه‌های کیفی بازخوردهای دقیق‌تری ارائه دادند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که دانشجویان گروه آزمایش که از راهبرد پشتیبانی تدریجی بهره‌مند شدند، عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند. در عین حال، هر دو گروه کاهش اندکی در بار شناختی ذاتی نشان دادند که احتمالاً به دلیل آشنایی بیشتر با وظایف بود، نه آسان‌تر شدن مطالب. با این حال، گروه پشتیبانی‌شده کاهش بیشتری در بار شناختی زائد و افزایش بیشتری در تلاش شناختی سودمند نشان دادند که بیانگر آن است که مداخله به دانشجویان کمک کرد تا بیشتر بر یادگیری و کمتر بر سردرگمی یا نحوه انجام کارها تمرکز کنند. تفسیر بار شناختی ذاتی و سودمند باید با احتیاط انجام شود، زیرا این دو به‌طور نزدیکی به هم مرتبط‌اند. نتیجه‌گیری: این پژوهش به نظریه بار شناختی و مطالعات پشتیبانی تدریجی می‌افزاید و نشان می‌دهد که موفقیت کلاس وارونه نه‌تنها به طراحی بلکه به چگونگی آماده‌سازی تدریجی دانشجویان برای استفاده از آن بستگی دارد.