یادگیری

The article aimed to explore learning styles, approaches and differentiated learning strategies in English language teaching process. We include the introduction of new foreign language learning approaches, strategies and styles from other sources, as well as disseminating and gathering strategy ideas from the learner´s peers. Different students are likely to approach the task of learning language in different ways. Some learners may instinctively fell that there is a benefit to studying the rules and patterns of a language, while others may be less inclined to formal study and prefer learning in more experiential manner, where they use the language to achieve tasks and goals. The extent of students’ achievement may be influenced by some factors, which one of them is learning style and approach. The experience and studies show that most of the students prefer ‘reflective’, ‘sensing’, ‘visual’, and ‘sequential’ learning styles, individualised (or personalised), self-directed learning, autonomy approach in English language learning. With an appropriate range of resources, materials and pedagogic support, where students would set their own language learning purposes and would be supported to reach these goals in ways which are effective, which are of real interest to them and which can co-exist with each student´s lifestyle, not just their learning style.

This study aims to compare the motivation levels of male and female eighth-grade students during volleyball instruction at SMP Muhammadiyah 5 Samarinda. The study employs a quantitative descriptive design with a comparative approach. The sample consisted of 61 students: 30 males and 31 females. A total sampling technique was used, meaning all members of the population meeting the research criteria were included in the sample. Data were collected using a learning motivation questionnaire based on indicators of needs, persistence, drive, expectations, reinforcement, and goals. The instrument underwent validity and reliability testing prior to use. Data were analyzed using descriptive statistics, normality tests, homogeneity tests, and an independent samples t-test. The results showed an average motivation score of 134.13 for male students and 125.61 for female students, with a mean difference of 8.52. The independent samples t-test yielded a t-value of 2.992 (df = 59) and a significance value of 0.004 (p < 0.05). These findings can serve as a reference for physical education teachers in developing instructional strategies that are varied, inclusive, and responsive to students' characteristics and needs, thereby fostering increased learning motivation in volleyball lessons.

This study examines the use of web-based interactive game platforms in the instruction of Islamic Cultural History (Sejarah Kebudayaan Islam/SKI) at MA Safinatul Huda, Jepara. The research employs a qualitative approach with a case study design. Data were collected through interviews, observations, and documentation, and subsequently analyzed thematically. This study involves informants consisting of Islamic Religious Education (PAI) teachers, the school principal, students, and parents/guardians at MA Safinatul Huda Sowan Kidul, Kedung, Jepara. The findings indicate that, based on the informants' experiences and perceptions, the use of web-based interactive game platforms is seen to support student engagement in the learning process, facilitate the understanding of course material, and encourage reflection on religious values. Nevertheless, these findings regarding understanding and attitudes represent the informants' perceptions rather than objective measurements of learning outcomes or behavioral changes. Consequently, this study provides a contextual overview of the informants' experiences with these platforms, without concluding that there has been any measurable improvement in learning outcomes or a definitive causal relationship.

Applied behavior analysis (ABA) has developed an effective technology of reinforcement delivery, including Discrete Trial Training, Natural Environment Teaching, and token economies, largely on functional-behavioral grounds. Computational neuroscience has independently produced formal accounts of reinforcement learning centered on prediction errors and credit assignment. I propose a testable hypothesis connecting the two: the effectiveness of a reinforcement procedure depends on the quality of the learning signal that its delivery produces on each occasion, a property I term Reward Prediction-Error Fidelity (RPE Fidelity). The property is decomposed into four dimensions, temporal credit, contingency, prediction, and outcome value, each corresponding to a construct long studied in behavior analysis. Formalized within an actor-critic model with eligibility traces, the four dimensions enter the learning update multiplicatively, which implies that they cannot compensate for one another and that the effect of each depends on the others and on the learner’s history. The combination rule distinguishes the hypothesis from the separate behavioral constructs it draws on, and its dependence on learning history distinguishes it from steady-state quantitative models of reinforcement. I situate the hypothesis within an integrative framework, discuss its application to autistic learners, including differences in reward processing and volatility estimation and the role of learner assent, and compare it with procedural fidelity, quantitative behavioral theory, and alternative learning models, including attentional, timescale-invariant, successor-representation, and Bayesian accounts. I derive nine predictions, specifying for each the result that would favor the hypothesis and the result that would favor its strongest competitor, and outline a staged research programme compatible with single-case experimental designs.

This study investigated the effectiveness of using the Frontload vocabulary strategy in improving reading comprehension among EFL learners. Since vocabulary knowledge plays a central role in reading comprehension, the study examined whether pre-teaching key vocabulary items before reading tasks could enhance students’ understanding of texts. A quantitative quasi-experimental design employing pre-test and post-test measures was used with a sample of 27 preparatory-year EFL students at Taibah University. Participants received structured vocabulary instruction prior to reading activities over a three-week intervention period. The findings revealed a significant improvement in students’ reading comprehension performance after the implementation of the Frontload vocabulary strategy. The results suggest that pre-teaching vocabulary facilitated students’ understanding of reading passages and enhanced their engagement with texts. The study supports the effectiveness of vocabulary-focused instructional strategies in developing reading comprehension among EFL learners and highlights the importance of integrating explicit vocabulary instruction into reading classrooms.

The article discusses the synergetic approach to teaching chess—specifically, methods aimed at system comprehension, information processing, and child development—which can lead to the self-organization of the child's cognitive activity within the context of the cognitive schema proposed by Jean Piaget. The aim of the article is to substantiate the synergetic effects involved in the process of a preschooler's development. Research methodology and selected methods. Methodologically, we drew upon general systems theory, structural and functional approaches to chess instruction, and the theoretical and applied developments regarding the "activity concept"—as well as theories of argumentation and personality development—formulated by L. Vygotsky, A. Leontiev, A. Luria, and their followers. The methods employed included the analysis of professional literature, observation (of both moves and emotional states), interviews, experimentation, and the analysis of results. The study’s ultimate finding is that, through trial and error, imitation, or precise instruction by an adult, the processes of assimilation and accommodation become accessible to the child; their combination yields synergistic effects, manifesting as the purposeful organization and management of educational-cognitive activity. Therefore, theoretical-applied approaches that generate synergistic effects during chess instruction are applicable to the developmental process of preschoolers. Main conclusion: The feasibility of employing approaches that yield synergistic effects in the development of preschoolers and the self-organization of their activities is demonstrated.

Justification: Reading comprehension difficulties among basic education students have driven the search for pedagogical strategies such as gamification; however, their effectiveness depends on the specific characteristics of the context in which they are implemented. Objective: Therefore, the aim of this study was to conduct a systematic review of the literature published between 2020 and 2025 on gamification strategies used to strengthen reading comprehension among basic education students in Ecuador and to analyze the reported results regarding their effectiveness. Methodology: The study was conducted following the PRISMA 2020 guidelines. The search was carried out in the Scopus, SciELO, Redalyc, DOAJ, and Latindex databases. A total of 34 records were retrieved, of which 12 studies were selected for analysis. Results: Findings indicate that gamification strategies were mainly developed through digital resources and structured instructional sequences integrating challenges, feedback, rewards, points, levels, badges, narratives, progression systems, and collaborative activities. Regarding effectiveness, the studies reported improvements in literal, inferential, and critical reading comprehension, with greater progress in inferential and critical processes. In addition, increases were found in motivation, participation, engagement, and interest in reading. Conclusion: The findings support the favorable effects of gamification in strengthening reading comprehension among basic education students in Ecuador.

This research examines how deep learning is implemented in Social Studies (IPS) classes at SMP Negeri 28 Pontianak through a qualitative descriptive design. Data on classroom processes, student activities, and the experiences of teachers and students were gathered via observations and interviews. Analysis followed three stages: data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results reveal that the approach is reflected in group discussions, analysis of social problems, student presentations, utilization of the surrounding environment, and digital media. Such activities motivate students to take an active role, relate IPS topics to everyday life, and deepen their understanding of social phenomena. The study concludes that deep learning can support IPS classes that are more active, meaningful, and contextual.

این پژوهش به بررسی نحوه اجرای یادگیری عمیق در کلاس‌های مطالعات اجتماعی (IPS) در مدرسه SMP Negeri 28 Pontianak با استفاده از طرح توصیفی کیفی می‌پردازد. داده‌های مربوط به فرایندهای کلاسی، فعالیت‌های دانش‌آموزان و تجربیات معلمان و دانش‌آموزان از طریق مشاهده و مصاحبه جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کاهش داده‌ها، ارائه داده‌ها و نتیجه‌گیری انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که این رویکرد در قالب بحث‌های گروهی، تحلیل مسائل اجتماعی، ارائه‌های دانش‌آموزی، استفاده از محیط پیرامون و رسانه‌های دیجیتال منعکس می‌شود. چنین فعالیت‌هایی دانش‌آموزان را به مشارکت فعال، ارتباط موضوعات IPS با زندگی روزمره و تعمیق درک آن‌ها از پدیده‌های اجتماعی ترغیب می‌کند. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که یادگیری عمیق می‌تواند از کلاس‌های IPS فعال‌تر، معنادارتر و زمینه‌مندتر حمایت کند.

The aviation industry requires highly skilled maintenance technicians to ensure aircraft safety and reliability. This study assessed the improvement of maintenance skills among Aircraft Maintenance Technology (AMT) students of Indiana Aerospace University after their On-the-Job Training (OJT). Guided by Human Capital Theory, Kolb’s Experiential Learning Theory, and Organizational Theory, it evaluated the extent of skill enhancement and the challenges students faced. Using a mixed-methods design, the study gathered data from 90 randomly selected AMT students through a self-made Likert-scale survey and semi-structured interviews. Results showed that students “Agreed” their skills—such as troubleshooting, tool handling, and safety compliance—improved significantly after OJT (overall mean = 3.94). They also rated the OJT program and training organization positively for providing relevant supervision and training. However, issues like limited hands-on exposure, ineffective teaching strategies, and theory-focused assessments were noted. The study concludes that OJT is essential in developing students’ technical competence and industry readiness, but instructional methods and assessment approaches must be improved. Recommendations include enhancing practical training, upgrading teaching methodologies, and applying performance-based evaluations for well-rounded skill development.

صنعت هوانوردی به تکنسین‌های تعمیراتی با مهارت بالا برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان هواپیماها نیاز دارد. این پژوهش بهبود مهارت‌های تعمیراتی در میان دانشجویان فناوری تعمیرات هواپیما (AMT) دانشگاه ایندیانا برای هوانوردی را پس از دوره آموزش حین کار (OJT) ارزیابی کرد. این مطالعه با تکیه بر نظریه سرمایه انسانی، نظریه یادگیری تجربی کولب و نظریه سازمانی، میزان ارتقای مهارت و چالش‌های مورد مواجهه دانشجویان را ارزیابی نمود. با استفاده از طرح آمیخته، داده‌ها از ۹۰ دانشجوی AMT به صورت تصادفی از طریق پیمایش لیکرت خودساخته و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد. نتایج نشان داد که دانشجویان «موافق» بودند که مهارت‌هایشان—مانند عیب‌یابی، کار با ابزار و رعایت ایمنی—پس از آموزش حین کار به طور قابل توجهی بهبود یافته است (میانگین کل = ۳.۹۴). آن‌ها همچنین برنامه آموزش حین کار و سازمان آموزش‌دهنده را برای ارائه نظارت و آموزش مرتبط به طور مثبت ارزیابی کردند. با این حال، مسائلی مانند مواجهه عملی محدود، استراتژی‌های تدریس ناکارآمد و ارزشیابی‌های متمرکز بر تئوری مورد توجه قرار گرفت. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که آموزش حین کار برای توسعه شایستگی فنی و آمادگی صنعتی دانشجویان ضروری است، اما روش‌های آموزشی و رویکردهای ارزشیابی باید بهبود یابند. توصیه‌ها شامل تقویت آموزش‌های عملی، ارتقای روش‌های تدریس و اعمال ارزشیابی‌های مبتنی بر عملکرد برای توسعه مهارت‌های همه‌جانبه است.

Purpose: to examine the effectiveness of numeracy-based think-pair-share (TPS) in improving grade V students’ learning motivation in IPAS compared with conventional instruction. Method: this study used a quasi-experimental design with 20 grade V students in experimental and control groups. Data were collected through pretest and posttest motivation questionnaires and analyzed using N-Gain. Findings: showed that numeracy-based TPS improved students’ learning motivation, with a mean increase of 21.39 points and an N-Gain of 0.68, compared with 10.12 points and an N-Gain of 0.32 in the control group. These findings suggest that numeracy-based TPS is a promising approach to enhancing motivation in elementary IPAS learning. Implications: this study highlights the potential of numeracy-based TPS as an innovative instructional strategy to enhance student motivation through active participation, peer collaboration, and meaningful numeracy activities in elementary IPAS learning. Originality: lies in integrating numeracy literacy with the think-pair-share (TPS) model to enhance students’ learning motivation in elementary IPAS, an approach that remains limited in previous research.

The rapid expansion of online learning in higher education has transformed the way students interact with course content, instructors, and peers, making student engagement a critical indicator of learning success. This study investigates the influence of online learning quality, lecturer support, and academic self-efficacy on student engagement in an online learning environment. Using a quantitative research design, data were collected from university students through a structured questionnaire measuring the four key constructs. The data were analyzed using multiple regression analysis to examine the direct effects of each independent variable on student engagement. The results reveal that all three variables—online learning quality, lecturer support, and academic self-efficacy—have significant positive effects on student engagement. Among these, academic self-efficacy emerged as the strongest predictor, indicating that students’ confidence in their academic abilities plays a central role in shaping their level of participation and involvement. Online learning quality also significantly contributes to engagement, emphasizing the importance of well-designed, interactive, and accessible digital learning environments. Additionally, lecturer support was found to positively influence engagement, highlighting the role of instructor presence, feedback, and communication in fostering an engaging learning experience. These findings suggest that improving both structural and psychological aspects of online education can enhance student engagement. The study contributes to the growing body of literature on online learning by providing empirical evidence on key factors that influence engagement and offers practical implications for educators and institutions aiming to optimize online learning experiences.

Background. Indonesian language instruction at the high school (SMA), vocational high school (SMK), and Islamic high school (MAN) levels still tends to be focused on mastering course content, resulting in students' in-depth understanding not yet being optimal. Aims. This study aims to describe the implementation of the deep learning approach in Indonesian language instruction at high schools, vocational high schools, and Islamic high schools in Cirebon City, examining aspects of planning, implementation, language use, instructional structure, as well as challenges and their solutions. Methods. The study employed a qualitative approach using descriptive methods; data were collected through observation, interviews, and documentation, then analyzed using the Miles and Huberman interactive model. Result. The results indicate that all three schools have applied the principles of meaningful learning, mindful learning, and joyful learning to varying degrees, with one school demonstrating the most optimal implementation due to consistency across all aspects of instruction. Challenges still faced include time constraints, variations in student abilities, and less-than-ideal classroom conditions, which teachers address through adaptive strategies such as the use of engaging learning media and adjustments to teaching methods. Conclusion. This study concludes that the successful implementation of deep learning depends not only on the planning and execution of instruction but also on strengthening teacher competencies and support from the learning environment.

Reflective conversation is a powerful relational pedagogical tool. When embedded within personal tutor conversations, it can enhance the student experience of mattering in higher education, where increasing student numbers can reduce the relational quality and experience of learning. Personal tutor conversations that embed reflective dialogue therefore have the potential to become purposeful conversations, empowering students to feel heard and understood. As key components of mattering, feeling heard and understood when achieved, enable personal tutors to develop accurate, empathic understanding of the student’s lived experience of learning and teaching. Furthermore, reflective dialogue embedded within personal tutor conversations can empower students to get to know themselves. Supporting the student to develop an enduring curiosity into who and why they are creates space for the generation of knowledge that can enhance self-awareness. However, this piece argues that for this to be truly meaningful, personal tutors need to recognise the value of reflection for themselves, have the courage to develop their own reflective mindset and skills, and model reflective behaviours if students are to perceive they matter through the relational reflective pedagogy inherent in personal tutor conversations

This study was motivated by the low learning outcomes of students in dance education in Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang. The study aimed to improve students' learning outcomes through the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model. This research employed Classroom Action Research (CAR), which was conducted in two cycles consisting of four stages: planning, implementation, observation, and reflection. The participants of this study were 30 students of Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang. The research instruments included learning activity observation sheets, written tests, and documentation. The results showed that the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model successfully improved students' learning activities. The average percentage of students' learning activities increased from 49% in Cycle I to 85% in Cycle II. Students' learning outcomes also improved, as indicated by the increase in the average class score from 70 in Cycle I to 83 in Cycle II. Furthermore, the percentage of students achieving learning mastery increased from 23.3% (7 students) in Cycle I to 93.3% (28 students) in Cycle II. Based on these findings, it can be concluded that the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model is effective in improving both students' learning activities and learning outcomes in dance education for Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان در آموزش رقص در کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ انجام شد. هدف پژوهش، بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام در کلاس (CAR) بهره برد که در دو چرخه و شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل انجام شد. شرکت‌کنندگان پژوهش ۳۰ نفر از دانش‌آموزان کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ بودند. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده فعالیت یادگیری، آزمون‌های کتبی و مستندسازی بود. نتایج نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور موفقیت‌آمیزی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشید. میانگین درصد فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان از ۴۹٪ در چرخه اول به ۸۵٪ در چرخه دوم افزایش یافت. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافت، به طوری که میانگین نمره کلاس از ۷۰ در چرخه اول به ۸۳ در چرخه دوم افزایش پیدا کرد. علاوه بر این، درصد دانش‌آموزانی که به تسلط یادگیری دست یافتند از ۲۳.۳٪ (۷ دانش‌آموز) در چرخه اول به ۹۳.۳٪ (۲۸ دانش‌آموز) در چرخه دوم افزایش یافت. بر اساس این یافته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در بهبود فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش رقص کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ مؤثر است.

Achievement goal orientation theory has become popular, as it interprets students’ academic attitudes and behavior. The present research aims to investigate the variation in teachers’ perceived goals in relation to achievement goals in different grades, as well as the emergence of the multiple goal theory. Participants were junior high school students who responded to a self-report questionnaire. The instrument used was the Patterns of Adaptive Learning Scales (PALS). The results revealed that mastery and performance goals behave as a network of interacting variables that essentially represent their coexistence, as well as their individual variations and specificities in relation to other variables. However, a significant distinction between mastery goals and perceived mastery goals with performance goals and perceived performance goals became apparent for each individual grade. The present research contributes to the theoretical development of the field, while in practice it highlights the combination of goals in school reality.

نظریه جهت‌گیری هدف پیشرفت به دلیل تفسیر نگرش‌ها و رفتارهای تحصیلی دانش‌آموزان، محبوبیت یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت اهداف ادراک‌شده معلمان در ارتباط با اهداف پیشرفت در پایه‌های مختلف تحصیلی و همچنین ظهور نظریه اهداف چندگانه انجام شده است. شرکت‌کنندگان، دانش‌آموزان دوره راهنمایی بودند که به یک پرسشنامه خودگزارشی پاسخ دادند. ابزار مورد استفاده، مقیاس‌های الگوهای یادگیری سازگارانه (PALS) بود. نتایج نشان داد که اهداف تسلط و عملکرد به‌عنوان شبکه‌ای از متغیرهای متعامل عمل می‌کنند که اساساً همزیستی آن‌ها و همچنین تفاوت‌ها و ویژگی‌های فردی آن‌ها را در ارتباط با سایر متغیرها نمایان می‌سازد. با این حال، تمایز معناداری میان اهداف تسلط و اهداف تسلط ادراک‌شده با اهداف عملکرد و اهداف عملکرد ادراک‌شده برای هر پایه تحصیلی به طور مجزا آشکار شد. پژوهش حاضر به توسعه نظری این حوزه کمک می‌کند و در عمل، ترکیب اهداف در واقعیت مدرسه را برجسته می‌سازد.

Abstract Is accurate scientific knowledge of a counterintuitive concept enough to teach it? Coexistence accounts of conceptual change hold that scientific explanations coexist with, rather than replace, intuitive ones, so teaching well may demand not only knowledge but the inhibition of competing intuitions—something reflection can support. We asked three questions: whether parents' accurate knowledge alone is sufficient to teach natural selection, whether the form of reflection shapes how parents teach, and what children take from these conversations. In 2018, we recruited 100 parent–child dyads at a U.S. university laboratory (5- to 9-year-old children, 44 girls; parents 79% women, 94% college-educated, majority White, mixed ethnicities). Parents taught their child either with no preparation (control) or after reflecting on their understanding by answering questions, with or without also hearing an explanatory storybook. Children's understanding improved only when parents not only understood natural selection but had reflected beforehand. Answering questions prompted a more question-asking teaching style and storybook exposure a more expository one; both helped children generate accurate concepts, which predicted mechanistic learning. However, knowledge alone was not enough.

آیا داشتن دانش علمی دقیق دربارهٔ یک مفهوم غیر شهودی برای آموزش آن کافی است؟ نظریه‌های همزیستی تغییر مفهومی بر این باورند که توضیحات علمی در کنار توضیحات شهودی باقی می‌مانند و جایگزین آن‌ها نمی‌شوند؛ بنابراین، آموزش مؤثر ممکن است نه تنها به دانش، بلکه به مهار شهودهای رقیب نیز نیاز داشته باشد؛ امری که تأمل می‌تواند از آن حمایت کند. ما سه پرسش مطرح کردیم: آیا دانش دقیق والدین به‌تنهایی برای آموزش انتخاب طبیعی کافی است؟ آیا نوع تأمل بر نحوه آموزش والدین تأثیر می‌گذارد؟ و کودکان از این گفتگوها چه می‌آموزند؟ در سال ۲۰۱۸، ۱۰۰ زوج والد-کودک در یک آزمایشگاه دانشگاهی در ایالات متحده (کودکان ۵ تا ۹ ساله، ۴۴ دختر؛ والدین ۷۹٪ زن، ۹۴٪ دارای تحصیلات دانشگاهی، عمدتاً سفیدپوست و با قومیت‌های مختلف) شرکت کردند. والدین یا بدون آمادگی (گروه کنترل) یا پس از تأمل دربارهٔ درک خود با پاسخ به پرسش‌ها، با یا بدون شنیدن یک کتاب داستان توضیحی، به کودک خود آموزش دادند. درک کودکان تنها زمانی بهبود یافت که والدین نه تنها انتخاب طبیعی را درک کرده بودند، بلکه پیش‌تر دربارهٔ آن تأمل کرده بودند. پاسخ به پرسش‌ها، سبک آموزشی مبتنی بر پرسش‌گری را برانگیخت و مواجهه با کتاب داستان، سبک توضیحی‌تری را ایجاد کرد؛ هر دو به کودکان در تولید مفاهیم دقیق کمک کردند که یادگیری مکانیکی را پیش‌بینی می‌کرد. با این حال، دانش به‌تنهایی کافی نبود.

This article examines the didactic potential, role in improving educational effectiveness, and methodological characteristics of modern pedagogical technologies used to organize inorganic chemistry lessons. It analyzes opportunities for integrating problem-based learning, project-based learning, the STEAM approach, interactive teaching methods, and digital educational tools. The article also presents methodological recommendations for explaining chemical concepts to learners, simulating experiments, developing independent thinking, and connecting theoretical knowledge with practical applications.

این مقاله به بررسی ظرفیت آموزشی، نقش در بهبود اثربخشی آموزشی و ویژگی‌های روش‌شناختی فناوری‌های نوین آموزشی مورد استفاده در سازماندهی درس‌های شیمی معدنی می‌پردازد. فرصت‌های ادغام یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، رویکرد STEAM، روش‌های تدریس تعاملی و ابزارهای آموزشی دیجیتال را تحلیل می‌کند. همچنین، مقاله توصیه‌های روش‌شناختی برای توضیح مفاهیم شیمیایی به فراگیران، شبیه‌سازی آزمایش‌ها، توسعه تفکر مستقل و ارتباط دانش نظری با کاربردهای عملی ارائه می‌دهد.

Abstract: This study aimed to develop an e-module based on Problem Based Learning (PBL) assisted by Articulate Storyline on the topic of basic chemical laws for tenth-grade students and to examine its feasibility and practicality. The research employed the Research and Development (R&D) method with the 4D model, comprising Define, Design, Development, and Disseminate stages. The Define stage revealed that learning basic chemical laws at SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan was still constrained by limited interactive media and low student engagement, based on a needs analysis involving 36 students. The Design stage produced an e-module built with Articulate Storyline covering five subtopics of basic chemical laws. In the Development stage, the e-module was validated by three material experts and three media experts, then trialed on one chemistry teacher and 36 students. The material and media validation obtained average percentages of 87.27% and 86.02%, both categorized as highly valid. The responses of the teacher and students reached 92.19% and 90.05%, both categorized as highly practical. These findings indicate that the developed e-module is feasible and practical for use as an alternative resource in basic chemical law instruction. Keyword: e-module, Problem Based Learning, Articulate Storyline, Basic Laws of Chemistry, 4D model. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengembangkan e-modul berbasis Problem Based Learning (PBL) berbantuan Articulate Storyline pada materi hukum dasar kimia bagi peserta didik kelas X serta menguji tingkat kelayakan dan kepraktisannya. Penelitian ini menggunakan metode penelitian dan pengembangan (Research and Development/R&D) dengan model 4D yang terdiri atas tahap Define, Design, Development, dan Disseminate. Tahap Define menunjukkan bahwa pembelajaran materi hukum dasar kimia di SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan masih terkendala keterbatasan media interaktif dan rendahnya keterlibatan peserta didik, berdasarkan analisis kebutuhan terhadap 36 peserta didik. Tahap Design menghasilkan rancangan e-modul menggunakan Articulate Storyline yang mencakup lima subbab materi hukum dasar kimia. Pada tahap Development, e-modul divalidasi oleh tiga ahli materi dan tiga ahli media, kemudian diujicobakan kepada satu guru kimia dan 36 peserta didik. Hasil validasi ahli materi dan ahli media masing-masing memperoleh persentase rata-rata sebesar 87,27% dan 86,02% dengan kategori sangat valid. Respon guru dan peserta didik masing-masing mencapai 92,19% dan 90,05% dengan kategori sangat praktis. Temuan ini menunjukkan bahwa e-modul yang dikembangkan layak dan praktis digunakan sebagai bahan ajar alternatif dalam pembelajaran materi hukum dasar kimia. Kata kunci: e-modul, Problem Based Learning, Articulate Storyline, Hukum-Hukum Dasar Kimia, model 4D.

چکیده: این پژوهش با هدف توسعه یک e-module مبتنی بر یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) با کمک نرم‌افزار Articulate Storyline در موضوع قوانین پایه شیمی برای دانش‌آموزان پایه دهم و بررسی میزان قابلیت استفاده و عملی بودن آن انجام شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (Research and Development - R&D) با مدل 4D شامل مراحل تعریف (Define)، طراحی (Design)، توسعه (Development) و انتشار (Disseminate) بود. در مرحله تعریف، مشخص شد که آموزش قوانین پایه شیمی در دبیرستان SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan همچنان با محدودیت رسانه‌های تعاملی و مشارکت پایین دانش‌آموزان مواجه است که این امر بر اساس تحلیل نیازهای ۳۶ دانش‌آموز به دست آمد. در مرحله طراحی، یک e-module با استفاده از Articulate Storyline طراحی شد که پنج زیرموضوع از قوانین پایه شیمی را پوشش می‌دهد. در مرحله توسعه، e-module توسط سه متخصص محتوا و سه متخصص رسانه اعتبارسنجی شد و سپس بر روی یک معلم شیمی و ۳۶ دانش‌آموز آزمون گردید. اعتبارسنجی محتوا و رسانه به ترتیب میانگین درصدهای ۸۷٫۲۷٪ و ۸۶٫۰۲٪ را کسب کرد که هر دو در دسته بسیار معتبر قرار گرفتند. پاسخ‌های معلم و دانش‌آموزان به ترتیب به ۹۲٫۱۹٪ و ۹۰٫۰۵٪ رسید که هر دو در دسته بسیار عملی قرار گرفتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که e-module توسعه‌یافته از نظر قابلیت استفاده و عملی بودن به عنوان منبع جایگزین در آموزش قوانین پایه شیمی مناسب است.

Across Sub-Saharan Africa, persistent misalignment between education systems and labour market structures has constrained the translation of educational expansion into equitable employment outcomes. In response to graduate unemployment and skills mismatch, Tanzania introduced the National Framework for Academia-Industry Collaboration in Skills Development and Employability in 2026 to institutionalize governance coordination, strengthen work-based learning, and enhance labour market responsiveness. While the framework adopts a demand-driven orientation, the extent to which it embeds structural inclusion mechanisms remains insufficiently examined. This paper undertakes a systematic qualitative policy review of the framework to interrogate its governance architecture, demand-alignment logic, and inclusion provisions. Guided by systems theory, human capital perspectives, and intersectionality frameworks, the analysis evaluates the framework against international models of skills governance and labour inclusion. Findings indicate that the framework demonstrates structural coherence in institutional coordination and industry engagement; however, it lacks explicit disability-disaggregated labour data systems, employer accommodation financing mechanisms, and intersectional monitoring indicators necessary to prevent the reproduction of labour market inequalities. This study contributes to the literature by integrating systems theory with intersectionality-informed disability studies to evaluate skills governance beyond economic responsiveness alone. The paper argues that demand-driven skills development, when detached from legally embedded inclusion safeguards and disability-responsive financing instruments, risks reinforcing gendered and disability-based disparities in employment outcomes. It concludes that Tanzania’s framework constitutes a significant policy reform platform but requires structural integration of inclusive governance mechanisms to ensure equitable participation and sustainable employability in the evolving labour market. It concludes that Tanzania's framework provides a strong foundation for reform but should be strengthened through disability-responsive labour market information systems, employer accommodation incentives, accessible work-based learning standards, and intersectional accountability mechanisms to ensure inclusive and sustainable skills development.

در سراسر منطقه جنوب صحرای آفریقا، ناهماهنگی مستمر میان نظام‌های آموزشی و ساختارهای بازار کار، تبدیل گسترش آموزش به پیامدهای اشتغال عادلانه را محدود کرده است. در واکنش به بیکاری فارغ‌التحصیلان و عدم تطابق مهارت‌ها، تانزانیا در سال 2026 چارچوب ملی همکاری دانشگاه و صنعت در توسعه مهارت‌ها و اشتغال‌پذیری را به منظور نهادینه‌سازی هماهنگی حکمرانی، تقویت یادگیری مبتنی بر کار و افزایش پاسخگویی به بازار کار معرفی کرد. اگرچه این چارچوب رویکردی مبتنی بر تقاضا اتخاذ کرده است، میزان تعبیه سازوکارهای شمول ساختاری در آن به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته است. این مقاله با انجام یک مرور نظام‌مند کیفی سیاستی از این چارچوب، به بررسی معماری حکمرانی، منطق تطابق با تقاضا و مفاد شمول آن می‌پردازد. تحلیل حاضر با بهره‌گیری از نظریه سیستم‌ها، دیدگاه‌های سرمایه انسانی و چارچوب‌های تقاطع‌مندی، این چارچوب را در مقایسه با مدل‌های بین‌المللی حکمرانی مهارت‌ها و شمول بازار کار ارزیابی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که این چارچوب از انسجام ساختاری در هماهنگی نهادی و مشارکت صنعت برخوردار است؛ با این حال، فاقد نظام‌های داده بازار کار تفکیک‌شده بر اساس معلولیت، سازوکارهای تأمین مالی برای تطبیق کارفرمایان و شاخص‌های پایش تقاطع‌مند است که برای جلوگیری از بازتولید نابرابری‌های بازار کار ضروری هستند. این مطالعه با ادغام نظریه سیستم‌ها و مطالعات معلولیت مبتنی بر تقاطع‌مندی، به ادبیات موجود در ارزیابی حکمرانی مهارت‌ها فراتر از صرفاً پاسخگویی اقتصادی می‌افزاید. مقاله استدلال می‌کند که توسعه مهارت‌های مبتنی بر تقاضا، در صورت فقدان تضمین‌های قانونی شمول و ابزارهای مالی پاسخگو به معلولیت، خطر تقویت نابرابری‌های جنسیتی و مبتنی بر معلولیت در پیامدهای اشتغال را به همراه دارد. در پایان نتیجه‌گیری می‌شود که چارچوب تانزانیا بستری مهم برای اصلاحات سیاستی فراهم می‌کند، اما برای تضمین مشارکت عادلانه و اشتغال‌پذیری پایدار در بازار کار در حال تحول، نیازمند ادغام ساختاری سازوکارهای حکمرانی فراگیر است. همچنین تأکید می‌شود که چارچوب تانزانیا پایه‌ای قوی برای اصلاحات فراهم می‌آورد، اما باید از طریق نظام‌های اطلاعات بازار کار پاسخگو به معلولیت، مشوق‌های تطبیق کارفرمایان، استانداردهای یادگیری مبتنی بر کار قابل دسترس و سازوکارهای پاسخگویی تقاطع‌مند تقویت شود تا توسعه مهارت‌ها به صورت فراگیر و پایدار تضمین گردد.

Perkembangan teknologi di bidang pendidikan mendorong pemanfaatan asesmen sebagai alternatif evaluasi pembelajaran yang mampu mengukur keterampilan berpikir kritis peserta tes. Namun, penggunaan platform digital seperti Quizizz dan Google Form di sekolah masih didominasi sebagai media pelaksanaan tes dan belum didukung oleh instrumen asesmen yang memenuhi kriteria kualitas instrumen. Penelitian ini bertujuan mengembangkan instrumen asesmen digital keterampilan berpikir kritis pada materi Energi Terbarukan menggunakan Quizizz dan Google Form serta menganalisis kualitas instrumen dan kepraktisan penggunaannya. Penelitian ini merupakan penelitian pengembangan (Research and Development) dengan model ADDIE yang meliputi tahap Analyze, Design, Development, Implement, dan Evaluation. Subjek penelitian terdiri atas tiga validatorm yaitu dua dosen ahli dan satu guru fisika, serta 64 peserta tes kelas X-2 dan X-3 SMA Katolik Karitas III Surabaya. Data penelitian diperoleh melalui lembar validasi, tes keterampilan berpikir kritis, dan angket respons peserta tes. Analisis kualitas instrumen meliputi validitas teoritis, validitas empiris, reliabilitas, tingkat kesukaran, dan daya pembeda, sedangkan kepraktisan media dianalisis menggunakan persentase respons peserta tes. Hasil penelitian menunjukkan bahwa instrumen asesmen digital yang dikembangkan memenuhi kriteria sangat valid berdasarkan validasi ahli, memiliki tingkat kesepakatan antar validator yang tinggi, validitas empiris yang baik, reliabilitas tingggi, tingkat kesukaran proporsional, dan daya pembeda yang baik. Kepraktisan penggunaan media memperoleh kategori sangat praktis dengan rata-rata persentase peserta tes sebesar 94,98% pada Quizizz dan 94,95% pada Google Form. Berdasarkan hasil tersebut, instrumen asesmen digital yang dikembangkan dinyatakan layak digunakan sebagai alternatif asesmen untuk mengukur keterampilan berpikir kritis peserta tes pada materi Energi Terbarukan.

پیشرفت فناوری در حوزه آموزش، استفاده از ارزیابی را به‌عنوان جایگزینی برای ارزشیابی یادگیری که قادر به سنجش مهارت‌های تفکر انتقادی آزمون‌شوندگان است، تسهیل کرده‌است. با این حال، استفاده از پلتفرم‌های دیجیتال مانند Quizizz و Google Form در مدارس عمدتاً به‌عنوان رسانه اجرای آزمون غالب است و هنوز توسط ابزارهای ارزیابی که معیارهای کیفیت ابزار را دارا باشند، پشتیبانی نمی‌شود. هدف این پژوهش، توسعه ابزار ارزیابی دیجیتال مهارت‌های تفکر انتقادی در مبحث انرژی‌های تجدیدپذیر با استفاده از Quizizz و Google Form و همچنین تحلیل کیفیت ابزار و سهولت کاربرد آن است. این پژوهش از نوع پژوهش توسعه‌ای (Research and Development) با مدل ADDIE است که شامل مراحل تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی می‌باشد. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل سه ارزیاب (دو استاد دانشگاه و یک معلم فیزیک) و ۶۴ آزمون‌شونده از کلاس‌های X-2 و X-3 دبیرستان کاتولیک کاری‌تاس III سورابایا هستند. داده‌های پژوهش از طریق فرم‌های اعتبارسنجی، آزمون مهارت تفکر انتقادی و پرسشنامه پاسخ آزمون‌شوندگان گردآوری شد. تحلیل کیفیت ابزار شامل روایی نظری، روایی تجربی، پایایی، سطح دشواری و قدرت تمایز است؛ در حالی که سهولت کاربرد رسانه با استفاده از درصد پاسخ آزمون‌شوندگان تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که ابزار ارزیابی دیجیتال توسعه‌یافته بر اساس اعتبارسنجی خبرگان، معیار بسیار معتبر را دارا بوده، میزان توافق بین ارزیابان بالا است، روایی تجربی مطلوب، پایایی بالا، سطح دشواری متناسب و قدرت تمایز خوبی دارد. سهولت کاربرد رسانه در دسته بسیار عملی قرار گرفت و میانگین درصد آزمون‌شوندگان در Quizizz برابر با ۹۴٫۹۸٪ و در Google Form برابر با ۹۴٫۹۵٪ بود. بر اساس این نتایج، ابزار ارزیابی دیجیتال توسعه‌یافته به‌عنوان جایگزین ارزیابی برای سنجش مهارت‌های تفکر انتقادی آزمون‌شوندگان در مبحث انرژی‌های تجدیدپذیر، شایسته استفاده است.