مرور مقاله‌ها

Emotion regulation in early childhood develops gradually and depends on media that allow children to recognize and express their feelings. Preliminary observation in class B2 of TK Putra 1 Makassar showed varied emotional responses among children aged 5-6 years, while paper in the classroom was used only for coloring and copying. This study aimed to analyze and describe the emotion regulation of children aged 5-6 years through the Illustrated Emotion Diary. A descriptive qualitative approach was used with four children as subjects across six sessions (30 July-6 August 2026), each consisting of three stages: emotional triggering, free visual expression, and confirmatory storytelling. Data were collected through passive participatory observation, semi-structured interviews with the children, a confirmatory interview with the classroom teacher, and documentation of drawing portfolios, and were analyzed using the interactive model of Miles, Huberman, and Saldaña (1994). Trustworthiness was established through technique triangulation (observation compared with child interviews, supported by documentation), source triangulation (the classroom teacher), replication of findings across the four subjects, and informant feedback. The results showed that emotion regulation of the four subjects developed gradually and in different patterns. A shy child became calmer and able to explain his drawing, while a child showing a tendency toward separation anxiety began to channel emotions through drawing, although this tendency had not fully disappeared. These findings were consistent across observation, child interviews, documentation, and the teacher's confirmation. Drawings and stories gave children space to understand and convey emotional experiences, especially when verbal ability was still limited.

تنظیم هیجان در اوایل کودکی به تدریج رشد می‌کند و به ابزارهایی وابسته است که به کودکان امکان شناسایی و ابراز احساسات خود را می‌دهد. مشاهده مقدماتی در کلاس B2 مهدکودک Putra 1 Makassar نشان داد که پاسخ‌های هیجانی کودکان ۵ تا ۶ ساله متنوع است، در حالی که کاغذ در کلاس فقط برای رنگ‌آمیزی و رونویسی استفاده می‌شد. هدف این پژوهش تحلیل و توصیف تنظیم هیجان کودکان ۵ تا ۶ ساله از طریق دفترچه هیجانی مصور بود. رویکرد کیفی توصیفی با چهار کودک به عنوان شرکت‌کننده در شش جلسه (۳۰ ژوئیه تا ۶ اوت ۲۰۲۶) به کار گرفته شد که هر جلسه شامل سه مرحله: برانگیختگی هیجانی، بیان بصری آزاد و داستان‌گویی تأییدی بود. داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی منفعل، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با کودکان، مصاحبه تأییدی با معلم کلاس و مستندسازی نمونه‌کارهای نقاشی جمع‌آوری شد و با استفاده از مدل تعاملی Miles، Huberman و Saldaña (۱۹۹۴) تحلیل گردید. اعتبار نتایج از طریق مثلث‌سازی فنی (مقایسه مشاهده با مصاحبه کودکان و حمایت مستندات)، مثلث‌سازی منبع (معلم کلاس)، تکرار یافته‌ها در چهار شرکت‌کننده و بازخورد خبرگان تأمین شد. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان در چهار شرکت‌کننده به تدریج و با الگوهای متفاوت رشد یافت. یک کودک خجالتی آرام‌تر شد و توانست نقاشی خود را توضیح دهد، در حالی که کودکی با گرایش به اضطراب جدایی شروع به انتقال هیجان از طریق نقاشی کرد، اگرچه این گرایش به طور کامل از بین نرفته بود. این یافته‌ها در مشاهده، مصاحبه با کودکان، مستندسازی و تأیید معلم کلاس سازگار بود. نقاشی‌ها و داستان‌ها به کودکان فضایی برای درک و انتقال تجربیات هیجانی، به ویژه زمانی که توانایی کلامی هنوز محدود بود، فراهم کردند.

This study aims to analyze the history of education during the Islamic Golden Age and examine its relevance in supporting the achievement of the 2030 Sustainable Development Goals (SDGs), Quality Education. This study uses a literature review method through the analysis of various relevant scientific sources. The results of the study indicate that the educational system during the Islamic Golden Age was not only oriented toward intellectual development but also emphasized the integration of knowledge, spiritual values, and character building. The scholarly tradition that flourished through educational institutions, translation activities, and cross-cultural interactions established Islamic civilization as a global hub for scientific advancement. Majid 'Irsan al-Kilani’s perspective underscores that this progress was rooted in an education system grounded in the principle of tauhid, the integration of knowledge, and social responsibility within society. The findings of this study indicate that the educational values of Islam during the Golden Age have strong relevance to the concept of quality education that emphasizes inclusivity, justice, and sustainability. Therefore, the history of Islamic education can serve as a strategic source of inspiration in designing a modern educational system that is humanistic, adaptive, and responsive to contemporary global challenges.

این پژوهش با هدف تحلیل تاریخ آموزش در دوران طلایی اسلام و بررسی ارتباط آن با حمایت از تحقق اهداف توسعه پایدار ۲۰۳۰ (SDGs)، به‌ویژه آموزش با کیفیت انجام شده است. این پژوهش با استفاده از روش مرور ادبیات و تحلیل منابع علمی مرتبط صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که نظام آموزشی در دوران طلایی اسلام نه تنها بر رشد عقلانی تأکید داشت، بلکه بر ادغام دانش، ارزش‌های معنوی و پرورش شخصیت نیز تأکید می‌کرد. سنت علمی که از طریق نهادهای آموزشی، فعالیت‌های ترجمه و تعاملات بین‌فرهنگی شکوفا شد، تمدن اسلامی را به عنوان مرکز جهانی پیشرفت علمی تثبیت کرد. دیدگاه Majid 'Irsan al-Kilani تأکید می‌کند که این پیشرفت ریشه در نظام آموزشی مبتنی بر اصل توحید، ادغام دانش و مسئولیت اجتماعی در جامعه داشته است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که ارزش‌های آموزشی اسلام در دوران طلایی ارتباط قوی با مفهوم آموزش با کیفیت دارد که بر شمولیت، عدالت و پایداری تأکید می‌کند. بنابراین، تاریخ آموزش اسلامی می‌تواند به عنوان منبع راهبردی الهام‌بخش در طراحی نظام آموزشی مدرن که انسانی، سازگار و پاسخگو به چالش‌های جهانی معاصر است، مورد استفاده قرار گیرد.

This study is motivated by the prevalence of conventional teaching methods and a lack of variety in instructional media, which has resulted in suboptimal student engagement during the learning process and, consequently, low learning outcomes. The study aims to determine the impact of interactive learning media on the thematic learning outcomes of third-grade elementary school students. A quantitative approach was employed using a pre-experimental method with a one-group pretest-posttest design. The sample consisted of 28 third-grade students from SDN 060866 Medan, selected using a saturated sampling technique. Data were collected via pretests and posttests administered before and after the use of interactive learning media. Analysis was conducted using IBM SPSS 25, involving tests for normality, homogeneity, and hypothesis testing via the t-test. The results showed an increase in the mean score from 63.14 on the pretest to 76.68 on the posttest. Hypothesis testing yielded a significance value of 0.000 (p < 0.05), indicating a significant difference in student learning outcomes before and after the use of interactive learning media. Thus, interactive learning media positively influence the improvement of thematic learning outcomes for third-grade elementary students. The use of such media offers an alternative for creating learning experiences that are more engaging, interactive, and suited to the characteristics of elementary school students.

این پژوهش با انگیزه شیوع روش‌های تدریس سنتی و فقدان تنوع در رسانه‌های آموزشی که منجر به مشارکت ناکافی دانش‌آموزان در فرایند یادگیری و در نتیجه، نتایج یادگیری پایین شده است، انجام شده‌است. هدف پژوهش تعیین تأثیر رسانه‌های یادگیری تعاملی بر نتایج یادگیری موضوعی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان است. رویکرد کمی با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی به کار گرفته شد. نمونه شامل ۲۸ دانش‌آموز پایه سوم از SDN 060866 Medan بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون که پیش و پس از استفاده از رسانه‌های یادگیری تعاملی اجرا شد، جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS 25 و شامل آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون فرضیه از طریق آزمون t انجام شد. نتایج نشان داد میانگین نمره از ۶۳٫۱۴ در پیش‌آزمون به ۷۶٫۶۸ در پس‌آزمون افزایش یافته است. آزمون فرضیه مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار در نتایج یادگیری دانش‌آموزان پیش و پس از استفاده از رسانه‌های یادگیری تعاملی است. بنابراین، رسانه‌های یادگیری تعاملی تأثیر مثبتی بر بهبود نتایج یادگیری موضوعی دانش‌آموزان پایه سوم ابتدایی دارند. استفاده از این رسانه‌ها جایگزینی برای ایجاد تجارب یادگیری جذاب‌تر، تعاملی‌تر و متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموزان ابتدایی فراهم می‌کند.

The *Kurikulum Merdeka* (Emancipated Curriculum) is an educational approach that grants greater autonomy to schools, teachers, and students in designing, managing, and evaluating the learning process. Despite its many advantages—as discussed in a previous article—the implementation of *Kurikulum Merdeka* also faces a number of challenges and shortcomings that warrant consideration. This article employs a library research methodology, drawing data from diverse sources such as books and journal articles relevant to the topic. The study's findings indicate that *Kurikulum Merdeka* is an initiative launched by Indonesia’s Ministry of Education, Culture, Research, and Technology to address the learning crisis exacerbated by the COVID-19 pandemic. The curriculum is designed to provide more flexible and varied learning experiences, enabling students to explore ideas and develop their skills. By granting teachers the freedom to select teaching resources, *Kurikulum Merdeka* aims to tailor education to the interests and learning needs of each student. Introduced in 2019 by the Minister of Education and Culture, Nadiem Makarim, *Kurikulum Merdeka* replaces the 2013 Curriculum and emphasizes student independence in acquiring information from various sources, both formal and informal. It also focuses on developing students' potential and character in alignment with the *Profil Pelajar Pancasila* (Pancasila Student Profile). An education system centered on autonomy aims to foster student awareness and encourage the development of independent, responsible individuals. Furthermore, teachers are encouraged to engage in professional networks to advance their careers. Strategies include grouping students based on ability, adapting content, and employing diverse teaching methods suited to students' learning styles. Assessment within this differentiated learning framework is formative and authentic, moving beyond a reliance on traditional examinations. Therefore, teachers are expected to develop materials suited to students' varying levels of understanding, providing appropriate challenges for more capable students and additional support for those requiring assistance. Through this approach, it is hoped that the goals of religious education can be achieved in a more inclusive and relevant manner.

«کریکولوم مردکا» (Kurikulum Merdeka) رویکردی آموزشی است که اختیار بیشتری به مدارس، معلمان و دانش‌آموزان در طراحی، مدیریت و ارزیابی فرایند یادگیری اعطا می‌کند. علیرغم مزایای فراوان آن ــ که در مقاله‌ای پیشین مورد بحث قرار گرفته است ــ اجرای «کریکولوم مردکا» با چالش‌ها و کاستی‌هایی نیز مواجه است که شایسته توجه می‌باشد. این مقاله با بهره‌گیری از روش پژوهش کتابخانه‌ای و گردآوری داده‌ها از منابع متنوعی همچون کتاب‌ها و مقالات علمی مرتبط با موضوع، به بررسی این رویکرد می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که «کریکولوم مردکا» ابتکاری است که توسط وزارت آموزش، فرهنگ، پژوهش و فناوری اندونزی برای مقابله با بحران یادگیری تشدیدشده در پی همه‌گیری کووید-۱۹ راه‌اندازی شده است. این برنامه درسی با هدف فراهم‌کردن تجارب یادگیری انعطاف‌پذیرتر و متنوع‌تر طراحی شده و به دانش‌آموزان امکان می‌دهد ایده‌ها را کاوش کرده و مهارت‌های خود را توسعه دهند. با اعطای آزادی عمل به معلمان در انتخاب منابع آموزشی، «کریکولوم مردکا» در پی آن است که آموزش را متناسب با علایق و نیازهای یادگیری هر دانش‌آموز تنظیم کند. این برنامه که در سال ۲۰۱۹ توسط وزیر آموزش و فرهنگ، Nadiem Makarim، معرفی شد، جایگزین برنامه درسی ۲۰۱۳ گردیده و بر استقلال دانش‌آموزان در کسب اطلاعات از منابع مختلف رسمی و غیررسمی تأکید دارد. همچنین بر توسعه ظرفیت‌ها و شخصیت دانش‌آموزان در راستای «پروفیل دانش‌آموز پانچاسیلا» (Profil Pelajar Pancasila) تمرکز می‌کند. نظام آموزشی مبتنی بر خودمختاری، با هدف ارتقای آگاهی دانش‌آموزان و تشویق به پرورش افرادی مستقل و مسئولیت‌پذیر طراحی شده است. افزون بر این، معلمان به مشارکت در شبکه‌های حرفه‌ای برای پیشرفت شغلی خود ترغیب می‌شوند. راهبردها شامل گروه‌بندی دانش‌آموزان بر اساس توانایی، تطبیق محتوا و به‌کارگیری روش‌های تدریس متنوع متناسب با سبک‌های یادگیری دانش‌آموزان است. ارزیابی در چارچوب یادگیری تمایزیافته، ماهیتی تکوینی و اصیل دارد و فراتر از اتکای صرف به آزمون‌های سنتی است. بنابراین، انتظار می‌رود معلمان مواد آموزشی متناسب با سطوح مختلف درک دانش‌آموزان تهیه کنند و چالش‌های مناسب برای دانش‌آموزان توانمندتر و حمایت‌های اضافی برای دانش‌آموزان نیازمند ارائه دهند. از رهگذر این رویکرد، امید می‌رود اهداف آموزش دینی به شیوه‌ای فراگیرتر و مرتبط‌تر تحقق یابد.

Elementary school students' limited conceptual grasp of norms, rights, and obligations within Pancasila Education has prompted the search for more contextual, culturally grounded instructional strategies. This study examines the extent to which the Value Clarification Technique (VCT), enriched with values drawn from the Malay Tunjuk Ajar tradition, influences conceptual understanding among 33 sixth-grade students of Class VI B, Tahfidz Umar bin Khattab Islamic School, Pekanbaru. A pre-experimental one-group design with pre- and post-treatment measurement was applied, using a 20-item multiple-choice instrument. Data processing involved a Shapiro-Wilk normality test on the difference scores, N-Gain calculation to capture the magnitude of change, and a Paired Sample t-Test to examine mean differences. Findings revealed a mean score increase from 88.79 to 93.64, with t=2.889 at df=32 and a significance level of 0.007 (<0.05), leading to rejection of the null hypothesis. The extent of improvement is reflected in an average N-Gain of 0.443 (moderate category) and an effect size (Cohen's d) of 0.503. These results affirm that embedding Malay Tunjuk Ajar values within the VCT model meaningfully contributes to strengthening elementary students' conceptual understanding of norms, rights, and obligations.

درک مفهومی محدود دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف در چارچوب آموزش پانچاسیلا، جست‌وجوی راهبردهای آموزشی زمینه‌مند و مبتنی بر فرهنگ را ضروری ساخته است. این پژوهش به بررسی میزان تأثیر تکنیک تبیین ارزش‌ها (Value Clarification Technique یا VCT) که با ارزش‌های برگرفته از سنت مالایی Tunjuk Ajar غنی شده است، بر درک مفهومی ۳۳ دانش‌آموز پایه ششم کلاس VI B مدرسه اسلامی Tahfidz Umar bin Khattab در Pekanbaru می‌پردازد. طرح پژوهش از نوع پیش‌آزمایشی تک‌گروهی با اندازه‌گیری پیش و پس از مداخله بود و از یک ابزار چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی استفاده شد. پردازش داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk بر تفاوت نمرات، محاسبه N-Gain برای سنجش میزان تغییر و آزمون t زوجی برای بررسی تفاوت میانگین‌ها بود. یافته‌ها نشان داد میانگین نمرات از ۸۸.۷۹ به ۹۳.۶۴ افزایش یافته است و مقدار t=2.889 با df=32 و سطح معناداری ۰.۰۰۷ (<۰.۰۵) به دست آمد که منجر به رد فرض صفر شد. میزان بهبود در N-Gain متوسط برابر با ۰.۴۴۳ و اندازه‌ی اثر (Cohen's d) برابر با ۰.۵۰۳ منعکس شده است. این نتایج تأیید می‌کند که ادغام ارزش‌های Tunjuk Ajar مالایی در مدل VCT به طور معناداری به تقویت درک مفهومی دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف کمک می‌کند.

This study aims to determine whether the Problem-Based Learning (PBL) model assisted by Canva has an effect on the IPAS learning outcomes of fifth-grade students at SD Muhammadiyah 2 Kota Sorong. The study used a quantitative approach with a pre-experimental method and a One Group Pretest-Posttest Design. The subjects were 23 fifth-grade students. Data were collected through learning outcome tests in the form of pretests and posttests and an observation sheet of the implementation of the PBL model assisted by Canva. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, and a Paired Sample t-test. The results showed that the mean pretest score was 45.65, while the mean posttest score was 83.48. The implementation of the five PBL stages obtained a score of 100% and was categorized as very good. The Shapiro-Wilk test showed that the pretest and posttest data were normally distributed. The Paired Sample t-test resulted in t = -15.062, df = 22, and Sig. (2-tailed) < 0.001. Because the significance value was less than 0.05, H0 was rejected and Ha was accepted. These findings indicate a significant difference between students' IPAS learning outcomes before and after the implementation of PBL assisted by Canva. The increase in learning outcomes was accompanied by active student involvement in identifying problems, discussing, completing LKPD, and presenting the results of group work.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک نرم‌افزار Canva بر نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان Muhammadiyah 2 شهر سورونگ انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کمی و روش شبه‌آزمایشی و طرح یک گروهی پیش‌آزمون-پس‌آزمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۳ دانش‌آموز پایه پنجم بود. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون و همچنین برگه مشاهده اجرای مدل PBL با کمک Canva گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk و آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره پیش‌آزمون ۴۵.۶۵ و میانگین نمره پس‌آزمون ۸۳.۴۸ بود. اجرای پنج مرحله مدل PBL امتیاز ۱۰۰٪ را کسب کرد و در دسته بسیار خوب قرار گرفت. آزمون Shapiro-Wilk نشان داد که داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون دارای توزیع نرمال هستند. آزمون t زوجی با مقدار t = -15.062، درجه آزادی df = 22 و مقدار معناداری Sig. (2-tailed) < 0.001 به دست آمد. از آنجا که مقدار معناداری کمتر از ۰.۰۵ بود، فرض صفر (H0) رد و فرض مقابل (Ha) پذیرفته شد. این یافته‌ها نشان‌دهنده تفاوت معنادار بین نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پیش و پس از اجرای مدل PBL با کمک Canva است. افزایش نتایج یادگیری با مشارکت فعال دانش‌آموزان در شناسایی مسئله‌ها، بحث، تکمیل LKPD و ارائه نتایج کار گروهی همراه بود.

This study aims to analyze the implementation of Problem Based Learning (PBL) in fostering deep learning on the human digestive system topic among fifth-grade students at SD Negeri Bulakan 02 and to identify its supporting and inhibiting factors. This study employed a descriptive qualitative approach, with data collected through observation, interviews, and documentation. Data were analyzed through data collection, data condensation, data presentation, and conclusion drawing. The results showed that the implementation of PBL through the stages of problem orientation, learning organization, investigation, presentation of results, and analysis and evaluation supported the development of mindful, meaningful, and joyful learning. Students were able to relate the digestive system concepts to everyday life, collaborate in groups, conduct investigations, and reflect on the learning process. Supporting factors included teacher preparedness, learning media, worksheets, group collaboration, and teacher guidance. Meanwhile, inhibiting factors included limited learning time, uneven student participation, and the need for guidance during the investigation process. Therefore, PBL can support deep learning, although students’ understanding has not yet been evenly achieved.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در پرورش یادگیری عمیق در موضوع دستگاه گوارش انسان در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Negeri Bulakan 02 و شناسایی عوامل حمایتی و بازدارنده آن است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق جمع‌آوری داده، تلخیص داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفته است. نتایج نشان داد که اجرای PBL از طریق مراحل جهت‌دهی به مسئله، سازماندهی یادگیری، تحقیق، ارائه نتایج و تحلیل و ارزیابی، به توسعه یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش کمک کرده است. دانش‌آموزان توانستند مفاهیم دستگاه گوارش را به زندگی روزمره مرتبط سازند، در گروه‌ها همکاری کنند، به تحقیق بپردازند و فرایند یادگیری را بازتاب دهند. عوامل حمایتی شامل آمادگی معلم، رسانه‌های آموزشی، برگه‌های کار، همکاری گروهی و راهنمایی معلم بودند. در مقابل، عوامل بازدارنده شامل محدودیت زمان یادگیری، مشارکت نامتوازن دانش‌آموزان و نیاز به راهنمایی در فرایند تحقیق بود. بنابراین، PBL می‌تواند از یادگیری عمیق حمایت کند، هرچند درک دانش‌آموزان هنوز به طور یکنواخت حاصل نشده است.

Nigeria’s ambition to build a one-trillion-dollar economy by 2030 requires more than macroeconomic reforms, infrastructure development and increased investment. It requires a well-educated, highly skilled and productive population capable of generating knowledge, developing technologies, creating businesses and solving national problems. Quality education is therefore one of the most important foundations for achieving this economic ambition. This paper examines the critical role of quality education in supporting Nigeria’s aspiration for a one-trillion-dollar economy by 2030. Methodologically, the study adopts a qualitative documentary research design, applying thematic content analysis to eighteen secondary sources drawn from national policy documents, reports of international organisations and peer-reviewed literature. It argues that quality education contributes to economic transformation through the development of a skilled workforce, promotion of science, technology and innovation, expansion of entrepreneurship and employment, strengthening of research and industrial productivity, promotion of inclusive economic growth, and development of effective leadership and institutional capacity. The paper observes that Nigeria’s challenge is no longer simply increasing access to education but ensuring that what learners acquire is relevant to the changing requirements of the Nigerian and global economy. The paper suggests increased and sustainable investment in education, curriculum reform, stronger university-industry partnerships, expansion of technical and vocational education, improved funding for research and innovation, digital transformation of education, and stronger accountability in educational institutions. It concludes that the one-trillion-dollar economic ambition cannot be sustainably achieved without corresponding investment in the quality of Nigeria’s human capital. Quality education should therefore be treated as productive economic infrastructure and a central pillar of Nigeria’s long-term economic transformation.

تلاش نیجریه برای ساختن اقتصادی با ارزش یک تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰، نیازمند چیزی فراتر از اصلاحات کلان اقتصادی، توسعه زیرساخت‌ها و افزایش سرمایه‌گذاری است. این هدف مستلزم جمعیتی تحصیل‌کرده، دارای مهارت بالا و بهره‌ور است که قادر به تولید دانش، توسعه فناوری‌ها، ایجاد کسب‌وکار و حل مسائل ملی باشند. بنابراین، آموزش با کیفیت یکی از مهم‌ترین پایه‌های دستیابی به این هدف اقتصادی به‌شمار می‌رود. این مقاله نقش حیاتی آموزش با کیفیت را در حمایت از آرمان نیجریه برای دستیابی به اقتصاد یک تریلیون دلاری تا سال ۲۰۳۰ بررسی می‌کند. از نظر روش‌شناسی، این پژوهش از طرح پژوهش کیفی اسنادی بهره می‌گیرد و با استفاده از تحلیل محتوای تماتیک، هجده منبع ثانویه برگرفته از اسناد سیاستی ملی، گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی و متون داوری‌شده را مورد بررسی قرار می‌دهد. مقاله استدلال می‌کند که آموزش با کیفیت از طریق توسعه نیروی کار ماهر، ترویج علم، فناوری و نوآوری، گسترش کارآفرینی و اشتغال، تقویت پژوهش و بهره‌وری صنعتی، ارتقای رشد اقتصادی فراگیر و توسعه رهبری مؤثر و ظرفیت نهادی، به تحول اقتصادی کمک می‌کند. مقاله خاطرنشان می‌سازد که چالش نیجریه دیگر صرفاً افزایش دسترسی به آموزش نیست، بلکه اطمینان از مرتبط بودن آنچه فراگیران کسب می‌کنند با نیازهای متغیر اقتصاد نیجریه و جهان است. مقاله پیشنهاد می‌کند که سرمایه‌گذاری پایدار و افزایشی در آموزش، اصلاح برنامه درسی، تقویت همکاری دانشگاه و صنعت، گسترش آموزش فنی و حرفه‌ای، بهبود تأمین مالی پژوهش و نوآوری، تحول دیجیتال آموزش و افزایش پاسخگویی در نهادهای آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد. در پایان نتیجه‌گیری می‌شود که هدف اقتصادی یک تریلیون دلاری بدون سرمایه‌گذاری متناسب در کیفیت سرمایه انسانی نیجریه به‌طور پایدار قابل تحقق نیست. بنابراین، آموزش با کیفیت باید به‌عنوان زیرساخت اقتصادی مولد و ستون مرکزی تحول اقتصادی بلندمدت نیجریه تلقی شود.

Didimus Armindo Neonbasu, 2026: The Effect of Implementing the Project Based Learning (PjBL) Model on Students’ Learning Outcomes in Computer Systems in Grade X Culinary Classes at SMK Negeri 3 Kupang. Informatics Education Study Program, Faculty of Teacher Training and Education, Citra Bangsa University, Kupang. Supervisor I: Jhon Enstein, S.Kom., M.Cs., and Supervisor II: Diana Y. A. Fallo, S.Kom., M.T. This study aims to determine the effect of implementing the Project Based Learning (PjBL) model on students’ learning outcomes in Computer Systems in Grade X Culinary classes at SMK Negeri 3 Kupang. This research employed a quantitative approach using a quasi-experimental method with a Nonequivalent Control Group Design. The sample consisted of 50 students, comprising 25 students from Grade X Culinary 1 as the experimental group and 25 students from Grade X Culinary 2 as the control group. Data were collected through tests (pretest and posttest), observations, questionnaires, and documentation. The data were analyzed using descriptive statistics, normality tests, homogeneity tests, and an Independent Samples t-test. The results showed that the experimental group’s mean pretest score was 67.80, increasing to 75.80 on the posttest. Meanwhile, the control group’s mean score increased from 58.60 to 61.60. The hypothesis test yielded a significance value of 0.013, which was lower than 0.05; therefore, H₀ was rejected and Hₐ was accepted. Thus, the implementation of the Project Based Learning (PjBL) model has an effect on students’ learning outcomes in Computer Systems in Grade X Culinary classes at SMK Negeri 3 Kupang.

دیدیموس آرمین دو نئونباسو، ۲۰۲۶: تأثیر اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس سیستم‌های کامپیوتری در کلاس‌های دهم رشته آشپزی هنرستان SMK Negeri 3 کوپانگ. برنامه مطالعاتی آموزش انفورماتیک، دانشکده تربیت معلم و آموزش، دانشگاه سیترابانگسا، کوپانگ. استاد راهنمای اول: Jhon Enstein، S.Kom.، M.Cs. و استاد راهنمای دوم: Diana Y. A. Fallo، S.Kom.، M.T. هدف این پژوهش تعیین تأثیر اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس سیستم‌های کامپیوتری در کلاس‌های دهم رشته آشپزی هنرستان SMK Negeri 3 کوپانگ است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر انجام شد. نمونه شامل ۵۰ دانش‌آموز بود که ۲۵ نفر از کلاس دهم آشپزی ۱ به عنوان گروه آزمایش و ۲۵ نفر از کلاس دهم آشپزی ۲ به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. داده‌ها از طریق آزمون‌ها (پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، مشاهده، پرسشنامه و مستندسازی جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمال بودن، آزمون همگنی و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره پیش‌آزمون گروه آزمایش ۶۷٫۸۰ بود که در پس‌آزمون به ۷۵٫۸۰ افزایش یافت. در حالی که میانگین نمره گروه کنترل از ۵۸٫۶۰ به ۶۱٫۶۰ افزایش یافت. آزمون فرضیه مقدار معناداری ۰٫۰۱۳ را نشان داد که کمتر از ۰٫۰۵ بود؛ بنابراین H₀ رد و Hₐ پذیرفته شد. در نتیجه، اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس سیستم‌های کامپیوتری در کلاس‌های دهم رشته آشپزی هنرستان SMK Negeri 3 کوپانگ تأثیر دارد.

This community service program aims to strengthen teachers' capacity to integrate Islamic values ​​and noble character into vocational education at SMK Babussalam Teluk Pakedai. Research Gap: While Islamic-based character education has been widely discussed, community service programs that systematically integrate Islamic moral values ​​into skill-based vocational subjects and daily religious practices remain limited, particularly in general (non-religious) vocational schools. Novelty: This program develops an integrative model linking vocational competence with Islamic values—specifically ṣidiq (honesty), amānah (responsibility), ta‘āwun (cooperation), and itqan (professionalism)—supported by the teachers' religious backgrounds and the surrounding community environment. Methods: A participatory approach was employed through seminars, workshops, discussions, and implementation mentoring involving 20 teachers. Data were collected using a 20-item Likert scale questionnaire and analyzed using descriptive statistics, the Shapiro–Wilk normality test, and a paired-samples t-test. Results: The mean score increased from 60.95 to 86.80, representing a gain of 25.85 points; the data were normally distributed (p = 0.551), and the difference between the pre-test and post-test was highly significant (t = −20.36; p < 0.001). Significance: The program demonstrates that integrating Islamic values ​​into vocational instruction can enhance teachers' pedagogical competence, religious character, and professional ethics, while providing a replicable model for developing adaptive, professional, and morally grounded vocational education in the Society 5.0 era..

این برنامه خدمات اجتماعی با هدف تقویت توانمندی معلمان در ادغام ارزش‌های اسلامی و اخلاق نیکو در آموزش فنی‌وحرفه‌ای در دبیرستان فنی‌وحرفه‌ای Babussalam Teluk Pakedai اجرا می‌شود. شکاف پژوهشی: اگرچه آموزش مبتنی بر شخصیت اسلامی به طور گسترده مورد بحث قرار گرفته است، اما برنامه‌های خدمات اجتماعی که به طور نظام‌مند ارزش‌های اخلاقی اسلامی را در دروس مهارتی و حرفه‌ای و همچنین در اعمال دینی روزمره ادغام می‌کنند، به ویژه در مدارس فنی‌وحرفه‌ای عمومی (غیرمذهبی)، همچنان محدود هستند. نوآوری: این برنامه یک مدل تلفیقی توسعه می‌دهد که شایستگی‌های فنی‌وحرفه‌ای را با ارزش‌های اسلامی—به طور خاص صدق (راستگویی)، امانت (مسئولیت‌پذیری)، تعاون (همکاری) و اتقان (حرفه‌ای‌گری)—در پیوند با پیشینه دینی معلمان و محیط اجتماعی پیرامون آن‌ها، مرتبط می‌سازد. روش‌ها: رویکرد مشارکتی از طریق برگزاری سمینارها، کارگاه‌ها، بحث‌ها و راهنمایی در اجرای برنامه با مشارکت ۲۰ معلم به کار گرفته شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ۲۰ ماده‌ای بر اساس مقیاس لیکرت گردآوری و با آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro–Wilk و آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج: میانگین نمره از ۶۰٫۹۵ به ۸۶٫۸۰ افزایش یافت که نشان‌دهنده افزایش ۲۵٫۸۵ واحدی است؛ داده‌ها توزیع نرمال داشتند (p = ۰٫۵۵۱) و تفاوت بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون بسیار معنادار بود (t = −۲۰٫۳۶؛ p < ۰٫۰۰۱). اهمیت: این برنامه نشان می‌دهد که ادغام ارزش‌های اسلامی در آموزش فنی‌وحرفه‌ای می‌تواند شایستگی آموزشی، منش دینی و اخلاق حرفه‌ای معلمان را ارتقا دهد و در عین حال مدلی قابل تکرار برای توسعه آموزش فنی‌وحرفه‌ای سازگار، حرفه‌ای و مبتنی بر اخلاق در عصر جامعه ۵٫۰ ارائه کند.

This study aimed to determine the effectiveness of the Learning Starts With A Question (LSQ) learning method assisted by audio-visual media on the cognitive learning outcomes of fourth-grade students in IPAS at SDN 1 Lendang Belo. The study used a quantitative approach with a pre-experimental one-group pretest-posttest design. The research was conducted from 3 to 24 August 2026 with 23 fourth-grade students selected through saturated sampling. Data were collected through observation, tests, and documentation. The instrument consisted of a 13-item multiple-choice test and an observation sheet. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, homogeneity test, and paired-samples t-test with SPSS 21. The mean score increased from 63.20 on the pretest to 64.88 on the posttest, an increase of 1.68 points. However, the paired-samples t-test produced a significance value of 0.661 (p > 0.05), with t = -0.445 and df = 22. Thus, the increase was not statistically significant. The findings indicate that the implementation of LSQ assisted by audio-visual media produced a small descriptive increase, but did not provide sufficient statistical evidence of a significant effect on students’ cognitive learning outcomes. The method needs to be implemented gradually and consistently, with appropriate guidance and audio-visual materials suited to students’ characteristics.

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روش یادگیری «یادگیری با پرسش آغاز می‌شود» (Learning Starts With A Question؛ LSQ) با کمک رسانه‌های صوتی‌تصویری بر پیامدهای یادگیری شناختی دانش‌آموزان پایه چهارم در درس علوم تجربی (IPAS) در دبستان SDN 1 Lendang Belo انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و با طرح پیش‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون صورت گرفت. پژوهش در بازه زمانی ۳ تا ۲۴ اوت ۲۰۲۶ با حضور ۲۳ دانش‌آموز پایه چهارم که به روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون و مستندسازی گردآوری گردید. ابزار پژوهش شامل یک آزمون چندگزینه‌ای ۱۳ سؤالی و یک برگه مشاهده بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی و آزمون t زوجی با نرم‌افزار SPSS 21 تحلیل شدند. میانگین نمره از 63.20 در پیش‌آزمون به 64.88 در پس‌آزمون افزایش یافت که معادل 1.68 امتیاز بود. با این حال، آزمون t زوجی مقدار معناداری 0.661 (p > 0.05) با t = -0.445 و df = 22 را نشان داد. بنابراین، این افزایش از نظر آماری معنادار نبود. یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای روش LSQ با کمک رسانه‌های صوتی‌تصویری افزایش توصیفی اندکی ایجاد کرد، اما شواهد آماری کافی برای اثربخشی معنادار بر پیامدهای یادگیری شناختی دانش‌آموزان فراهم نکرد. اجرای تدریجی و مستمر این روش، همراه با راهنمایی مناسب و استفاده از مواد صوتی‌تصویری متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموزان توصیه می‌شود.

This study aimed to determine the effect of Magnetic Maze learning media on the symbolic thinking ability and fine motor skills of children aged 5–6 years at TK Negeri Pembina Campagaya. A quantitative quasi-experimental method with a nonequivalent control group design was used. The sample consisted of 16 children selected through purposive sampling, with 8 children in each group. Data were collected through tests, observations, and documentation. The experimental group received six Magnetic Maze treatments, while the control group used number puzzles. Data were analyzed using descriptive statistics, Shapiro-Wilk, Wilcoxon Signed-Rank, and Mann-Whitney U tests with SPSS 26. The experimental group mean increased from 13.63 to 30.50 for symbolic thinking and from 13.88 to 30.25 for fine motor skills. Wilcoxon significance was 0.012 for both variables, while posttest Mann-Whitney significance was 0.035 and 0.031. Thus, Magnetic Maze had a significant effect on both abilities.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر رسانه یادگیری «مسیر مغناطیسی» (Magnetic Maze) بر توانایی تفکر نمادین و مهارت‌های حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان دولتی Pembina Campagaya انجام شد. روش پژوهش، شبه‌آزمایشی کمی با طرح گروه کنترل نابرابر بود. نمونه شامل ۱۶ کودک بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و هر گروه شامل ۸ کودک بود. داده‌ها از طریق آزمون‌ها، مشاهده و مستندسازی گردآوری شد. گروه آزمایش شش بار تحت آموزش با «مسیر مغناطیسی» قرار گرفت و گروه کنترل از پازل‌های عددی استفاده کرد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون Shapiro-Wilk، آزمون Wilcoxon Signed-Rank و آزمون Mann-Whitney U و با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. میانگین گروه آزمایش برای تفکر نمادین از ۱۳٫۶۳ به ۳۰٫۵۰ و برای مهارت‌های حرکتی ظریف از ۱۳٫۸۸ به ۳۰٫۲۵ افزایش یافت. سطح معناداری آزمون Wilcoxon برای هر دو متغیر ۰٫۰۱۲ و سطح معناداری آزمون Mann-Whitney در پس‌آزمون به ترتیب ۰٫۰۳۵ و ۰٫۰۳۱ بود. بنابراین، «مسیر مغناطیسی» تأثیر معناداری بر هر دو توانایی داشت.

This article examines the relevance of the objectives of Islamic education as derived from the Qur’an and Hadith to the demands of modern education. Using a qualitative library research approach, the study analyzes primary Islamic sources, selected interpretations, and recent Indonesian scholarly literature on Islamic education, character formation, curriculum development, and digital-era learning. The analysis indicates that the objectives of Islamic education are holistic: developing faith and worship, noble character, intellectual capacity, social responsibility, and the human role as khalifah on earth. These objectives remain relevant to modern education because contemporary learning increasingly requires not only cognitive competence but also ethical judgment, collaboration, responsibility, critical thinking, digital literacy, and balanced personal development. The relevance is not achieved by reproducing classical educational forms unchanged, but by translating enduring Islamic values into contextual learning objectives, curriculum, pedagogy, assessment, and school culture. The study concludes that Qur’anic and Prophetic educational objectives can function as an ethical and spiritual foundation for modern education when integrated with contemporary knowledge, technology, and learner-centered approaches.

این مقاله به بررسی ارتباط اهداف آموزش اسلامی برگرفته از قرآن و حدیث با الزامات آموزش مدرن می‌پردازد. با استفاده از رویکرد پژوهش کتابخانه‌ای کیفی، این مطالعه منابع اولیه اسلامی، تفسیرهای منتخب و ادبیات علمی معاصر اندونزیایی در حوزه آموزش اسلامی، شکل‌گیری شخصیت، توسعه برنامه درسی و یادگیری در عصر دیجیتال را تحلیل می‌کند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که اهداف آموزش اسلامی جامع هستند: پرورش ایمان و عبادت، اخلاق نیکو، ظرفیت فکری، مسئولیت اجتماعی و نقش انسان به عنوان خلیفه در زمین. این اهداف همچنان برای آموزش مدرن مرتبط باقی می‌مانند، زیرا یادگیری معاصر نه تنها به شایستگی شناختی بلکه به قضاوت اخلاقی، همکاری، مسئولیت‌پذیری، تفکر انتقادی، سواد دیجیتال و رشد متعادل فردی نیاز دارد. این ارتباط از طریق بازتولید بدون تغییر اشکال آموزشی کلاسیک حاصل نمی‌شود، بلکه با ترجمه ارزش‌های پایدار اسلامی به اهداف یادگیری، برنامه درسی، روش تدریس، ارزشیابی و فرهنگ مدرسه متناسب با زمینه معاصر به دست می‌آید. مطالعه نتیجه می‌گیرد که اهداف آموزشی قرآنی و نبوی می‌توانند به عنوان بنیانی اخلاقی و معنوی برای آموزش مدرن عمل کنند، زمانی که با دانش معاصر، فناوری و رویکردهای یادگیرنده‌محور تلفیق شوند.

This research was motivated by the low learning outcomes of students in Pendidikan Pancasila learning. The purpose of this research was to improve the quality of the learning process and students’ learning outcomes through the Problem Based Learning model assisted by smart pocket board media in Grade IV of SDN 52 Kuranji, Padang City. This research used classroom action research consisting of planning, implementation, observation, and reflection stages. The research was conducted in two cycles with three meetings. The subjects were Grade IV students of SDN 52 Kuranji. Data were collected through observation, interviews, tests, and documentation, using observation sheets, test questions, and documentation as instruments. The results showed an improvement in the teaching-module aspect from 69.67% in Cycle I Meeting I to 76.78% in Cycle I Meeting II and 81.25% in Cycle II Meeting I. The teacher aspect increased from 78.22% to 83.06% and 93.54%, while the student aspect increased from 77.34% to 82.04% and 92.96%. The percentage of learning mastery increased from 63% in Cycle I Meeting I to 75% in Cycle I Meeting II and 87% in Cycle II Meeting I. These findings indicate that the Problem Based Learning model assisted by smart pocket board media improved the quality of the learning process and learning outcomes in Pendidikan Pancasila.

این پژوهش با انگیزه‌ی پایین بودن نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس آموزش پاندچاسیلا انجام شد. هدف این پژوهش، بهبود کیفیت فرایند یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان از طریق مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانه‌ی تخته جیبی هوشمند در پایه چهارم دبستان SDN 52 Kuranji، شهر پادانگ بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام کلاسی شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل استفاده کرد. پژوهش در دو چرخه با سه جلسه برگزار شد. شرکت‌کنندگان، دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 52 Kuranji بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، آزمون و مستندسازی جمع‌آوری شد و از برگه‌های مشاهده، سؤالات آزمون و مستندسازی به عنوان ابزار استفاده گردید. نتایج نشان داد که جنبه‌ی ماژول آموزشی از ۶۹٫۶۷٪ در چرخه اول، جلسه اول به ۷۶٫۷۸٪ در چرخه اول، جلسه دوم و ۸۱٫۲۵٪ در چرخه دوم، جلسه اول افزایش یافت. جنبه معلم از ۷۸٫۲۲٪ به ۸۳٫۰۶٪ و ۹۳٫۵۴٪ و جنبه دانش‌آموز از ۷۷٫۳۴٪ به ۸۲٫۰۴٪ و ۹۲٫۹۶٪ افزایش یافت. درصد تسلط بر یادگیری از ۶۳٪ در چرخه اول، جلسه اول به ۷۵٪ در چرخه اول، جلسه دوم و ۸۷٪ در چرخه دوم، جلسه اول افزایش یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانه‌ی تخته جیبی هوشمند، کیفیت فرایند یادگیری و نتایج یادگیری را در آموزش پاندچاسیلا بهبود بخشیده است.

This study examined the effect of Wordwall learning media on Grade V students’ learning outcomes in IPAS, focusing on ecosystems at SD Negeri 091273 Karang Bangun. The study used a pre-experimental method with a one-group pretest–posttest design. The participants were 24 Grade V students. Data were collected through learning-outcome tests administered before and after instruction using Wordwall, and analyzed descriptively, with a Shapiro–Wilk normality test, paired-samples t-test, and normalized gain analysis. The mean score increased from 37.29 on the pretest to 82.70 on the posttest. The reported paired-samples test yielded t = 14.201 with p < .001, indicating a statistically significant difference between scores before and after the intervention. The reported mean normalized gain was 0.7074, while the normalized-gain percentage was 70.74%, categorized in the source study as sufficiently effective; by commonly used numeric cutoffs, the mean gain value falls just above the high-gain threshold. These findings suggest that Wordwall may be a useful interactive alternative for teaching ecosystem concepts. However, because the study used a one-group design without a control group, the results should be interpreted as evidence of improvement after the intervention rather than definitive proof that Wordwall alone caused the improvement.

این مطالعه به بررسی تأثیر رسانه یادگیری Wordwall بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس IPAS، با تمرکز بر اکوسیستم‌ها در دبستان SD Negeri 091273 Karang Bangun پرداخت. این پژوهش از روش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون تک‌گروهی استفاده کرد. شرکت‌کنندگان شامل ۲۴ دانش‌آموز پایه پنجم بودند. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری که پیش و پس از آموزش با استفاده از Wordwall اجرا شد، جمع‌آوری و به صورت توصیفی تحلیل گردید و همچنین آزمون نرمالیتی Shapiro–Wilk، آزمون t زوجی و تحلیل بهره نرمال‌شده انجام شد. میانگین نمره از ۳۷٫۲۹ در پیش‌آزمون به ۸۲٫۷۰ در پس‌آزمون افزایش یافت. آزمون t زوجی گزارش‌شده مقدار t = 14.201 با p < .001 را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار آماری بین نمرات پیش و پس از مداخله است. میانگین بهره نرمال‌شده گزارش‌شده برابر با ۰٫۷۰۷۴ و درصد بهره نرمال‌شده ۷۰٫۷۴٪ بود که در مطالعه منبع در دسته اثربخشی نسبتاً مناسب قرار گرفت؛ بر اساس آستانه‌های عددی رایج، مقدار میانگین بهره اندکی بالاتر از مرز بهره بالا قرار می‌گیرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که Wordwall می‌تواند جایگزینی تعاملی و مفید برای آموزش مفاهیم اکوسیستم باشد. با این حال، با توجه به استفاده از طرح تک‌گروهی بدون گروه کنترل، نتایج باید به عنوان شواهدی از بهبود پس از مداخله تفسیر شود و نه اثبات قطعی اینکه صرفاً Wordwall موجب این بهبود شده است.

Inclusive education in Islamic education does not always take the form of explicit policies but may be manifested through values embedded in institutional documents. This study examines how inclusive education is understood and manifested as a value orientation in the vision and mission of MIS Nurul Muslimin Sungai Raya using Talcott Parsons’ structural functionalism. Employing a qualitative case study, data were collected through document analysis and interviews with key informants. The findings show that inclusive values are not explicitly formulated but are implicitly reflected in three orientations: akhlakul karimah (noble character), social harmony, and student potential development. These values provide a normative orientation toward diversity but have not been fully translated into operational educational practices. Within the AGIL framework, social harmony and akhlakul karimah are supported by interview data as indications of integration and pattern maintenance, while adaptation and goal attainment remain interpretive inferences from the vision and mission. The study also identifies a gap between articulated values and their implementation, indicating that inclusive values function as a systemic orientation but have not yet been fully internalized in practice. Thus, strengthening the operational dimension is essential to transform inclusive values from normative commitments into systematic and sustainable educational practices.

آموزش فراگیر در آموزش اسلامی همواره به صورت سیاست‌های صریح ظاهر نمی‌شود، بلکه ممکن است از طریق ارزش‌های نهفته در اسناد نهادی تجلی یابد. این پژوهش به بررسی نحوه درک و تجلی آموزش فراگیر به عنوان یک جهت‌گیری ارزشی در چشم‌انداز و رسالت MIS Nurul Muslimin Sungai Raya با استفاده از رویکرد کارکردگرایی ساختاری تالکوت پارسونز می‌پردازد. با بهره‌گیری از روش مطالعه موردی کیفی، داده‌ها از طریق تحلیل اسناد و مصاحبه با مطلعان کلیدی گردآوری شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارزش‌های فراگیر به طور صریح صورت‌بندی نشده‌اند، اما به طور ضمنی در سه جهت‌گیری بازتاب یافته‌اند: اخلاق کریمه (اخلاق نیکو)، هم‌آهنگی اجتماعی و توسعه پتانسیل دانش‌آموزان. این ارزش‌ها جهت‌گیری هنجاری نسبت به تنوع فراهم می‌کنند، اما هنوز به طور کامل به شیوه‌های عملیاتی آموزشی ترجمه نشده‌اند. در چارچوب AGIL، هم‌آهنگی اجتماعی و اخلاق کریمه بر اساس داده‌های مصاحبه به عنوان نشانه‌هایی از یکپارچگی و حفظ الگو مورد حمایت قرار گرفته‌اند، در حالی که سازگاری و دستیابی به هدف همچنان استنباط‌های تفسیری از چشم‌انداز و رسالت هستند. این مطالعه همچنین شکافی میان ارزش‌های بیان‌شده و اجرای آن‌ها را شناسایی می‌کند که نشان می‌دهد ارزش‌های فراگیر به عنوان یک جهت‌گیری سیستمی عمل می‌کنند، اما هنوز به طور کامل در عمل درونی نشده‌اند. بنابراین، تقویت بُعد عملیاتی برای تبدیل ارزش‌های فراگیر از تعهدات هنجاری به شیوه‌های آموزشی نظام‌مند و پایدار ضروری است.

The rapid development of digital technology has transformed how elementary school children learn, communicate, and interact, presenting both opportunities and challenges for their education and moral development. From the perspective of Islamic education, children's technology use requires appropriate parental guidance to ensure that digital activities align with Islamic values. This study aims to explore parental mediation strategies, identify challenges in supervising children's digital activities, and examine the integration of Islamic educational values into digital parenting practices at SDN 01 Pontianak Utara. The novelty of this study lies in its examination of digital parenting through the integration of parental mediation, technology-assisted supervision, and Islamic educational values within the elementary school context. This study employed a descriptive qualitative approach with a field research design. Data were collected through participatory observation, in-depth interviews with parents and Islamic Education teachers, and documentation. Data analysis followed the Miles and Huberman interactive model, consisting of data reduction, data display, and conclusion drawing, while source triangulation was applied to ensure data credibility. The findings identified three major challenges: limited parental digital literacy, inadequate supervision of children's digital activities, and the need for technology-assisted parental mediation through applications such as Google Family Link. Furthermore, the findings indicate that effective digital parenting requires more than technological restrictions, emphasizing collaboration between parents and schools alongside the integration of Islamic moral values. This study contributes to the development of Islamic digital parenting practices by highlighting the importance of combining technological supervision, parental guidance, and Islamic educational values to create a safer and more responsible digital environment for elementary school children.

توسعه سریع فناوری دیجیتال شیوه‌های یادگیری، ارتباط و تعامل کودکان دبستانی را دگرگون کرده است و فرصت‌ها و چالش‌هایی را برای آموزش و رشد اخلاقی آنان به همراه آورده است. از منظر آموزش اسلامی، استفاده کودکان از فناوری نیازمند راهنمایی مناسب والدین است تا فعالیت‌های دیجیتال آنان با ارزش‌های اسلامی همسو باشد. هدف این پژوهش، بررسی راهبردهای میانجی‌گری والدین، شناسایی چالش‌های نظارت بر فعالیت‌های دیجیتال کودکان و بررسی ادغام ارزش‌های تربیت اسلامی در شیوه‌های فرزندپروری دیجیتال در دبستان SDN 01 Pontianak Utara است. نوآوری این پژوهش در بررسی فرزندپروری دیجیتال از طریق ادغام میانجی‌گری والدین، نظارت مبتنی بر فناوری و ارزش‌های تربیت اسلامی در بستر دبستان نهفته است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و طرح پژوهش میدانی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه عمیق با والدین و معلمان آموزش اسلامی و اسناد گردآوری شد. تحلیل داده‌ها بر اساس مدل تعاملی Miles و Huberman شامل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری انجام شد و برای اطمینان از اعتبار داده‌ها از مثلث‌سازی منابع استفاده گردید. یافته‌ها سه چالش عمده را شناسایی کرد: سواد دیجیتال محدود والدین، نظارت ناکافی بر فعالیت‌های دیجیتال کودکان و نیاز به میانجی‌گری والدین با کمک فناوری از طریق برنامه‌هایی مانند Google Family Link. همچنین یافته‌ها نشان می‌دهد که فرزندپروری دیجیتال مؤثر فراتر از محدودیت‌های فناورانه است و بر همکاری والدین و مدرسه در کنار ادغام ارزش‌های اخلاقی اسلامی تأکید دارد. این پژوهش با برجسته‌سازی اهمیت ترکیب نظارت فناورانه، راهنمایی والدین و ارزش‌های تربیت اسلامی، به توسعه شیوه‌های فرزندپروری دیجیتال اسلامی برای ایجاد محیط دیجیتال ایمن‌تر و مسئولانه‌تر برای کودکان دبستانی کمک می‌کند.

As inclusive education expands, PreK–12 classrooms increasingly include learners with diverse strengths, needs, and learning profiles. Teacher preparation programs are expected to prepare educators to support this diversity in inclusive settings. Preservice educators also bring varied backgrounds, experiences, and learning needs to coursework, requiring teacher educators to design learning environments that are responsive to this variability while preparing special education candidates to support diverse learners in PreK–12 classrooms. However, instructional approaches in teacher preparation do not always reflect these principles, and preservice educators may learn about inclusive instructional frameworks without experiencing how they are enacted in practice. This article introduces the Plan–Model–Embed framework, which integrates universal design for learning and differentiated instruction within teacher preparation coursework. The framework supports teacher educators in planning for learner variability, modeling instructional decision-making, and embedding opportunities for reflection and application across coursework. Drawing on course-based examples, the framework is illustrated through approaches to differentiating content, process, and product to support preservice educators with diverse backgrounds, experiences, and learning needs. These practices position preservice educators to both experience inclusive instructional approaches and examine their application within authentic learning contexts.

با گسترش آموزش فراگیر، کلاس‌های پیش‌دبستانی تا دوازدهم به طور فزاینده‌ای شامل یادگیرندگانی با توانمندی‌ها، نیازها و پروفایل‌های یادگیری متنوع می‌شوند. انتظار می‌رود برنامه‌های تربیت معلم، آموزگاران را برای حمایت از این تنوع در محیط‌های فراگیر آماده کنند. دانشجومعلمان نیز با پیشینه‌ها، تجربیات و نیازهای یادگیری متفاوت وارد دوره‌های آموزشی می‌شوند و این امر مستلزم آن است که مدرسان تربیت معلم محیط‌های یادگیری را به گونه‌ای طراحی کنند که به این گوناگونی پاسخ دهد و در عین حال داوطلبان آموزش ویژه را برای حمایت از یادگیرندگان متنوع در کلاس‌های پیش‌دبستانی تا دوازدهم آماده سازد. با این حال، رویکردهای آموزشی در تربیت معلم همواره بازتاب‌دهنده این اصول نیستند و دانشجومعلمان ممکن است درباره چارچوب‌های آموزشی فراگیر بیاموزند بدون آنکه تجربه‌ای از اجرای عملی آن‌ها داشته باشند. این مقاله چارچوب Plan–Model–Embed را معرفی می‌کند که طراحی جهانی برای یادگیری و آموزش تفکیکی را در دوره‌های تربیت معلم ادغام می‌کند. این چارچوب به مدرسان تربیت معلم کمک می‌کند تا برای گوناگونی یادگیرندگان برنامه‌ریزی کنند، تصمیم‌گیری‌های آموزشی را مدل‌سازی نمایند و فرصت‌هایی برای تأمل و کاربرد در سراسر دوره‌های آموزشی فراهم آورند. با بهره‌گیری از نمونه‌های مبتنی بر دوره، این چارچوب از طریق رویکردهایی برای تفکیک محتوا، فرایند و محصول به منظور حمایت از دانشجومعلمان با پیشینه‌ها، تجربیات و نیازهای یادگیری متنوع، تبیین می‌شود. این شیوه‌ها دانشجومعلمان را در موقعیتی قرار می‌دهد تا هم تجربه رویکردهای آموزشی فراگیر را داشته باشند و هم کاربرد آن‌ها را در زمینه‌های یادگیری اصیل مورد بررسی قرار دهند.

This paper explored the significance of equity, diversity and inclusivity (EDI) in Business Education research. The paper explained that equity ensures that all individuals can benefit from educational opportunities, regardless of their backgrounds. In addition, diversity in relation to Business Education Research refers to the multifaceted representation and integration of diverse perspectives, experiences identities and cognitive approaches. While inclusivity represents the practical application of equity and diversity. The paper identified the benefits of equity diversity and inclusivity to include꞉ enhancement of collaboration among the academia, industry, community and government. Equity, diversity and inclusivity help researchers to approach Business Education Problems with a richer and more holistic outlook, thereby enhancing the quality, creativity and potential impact of their work. Some of the strategies for enhancing equity, diversity and inclusivity in Business Education Research include flexibility, enlightenment campaign, adequate funding and synergetic relationship. Finally, the paper suggested that Equity, Diversity and Inclusivity (EDI) should be embedded in the curriculum of Business Education.

این مقاله به بررسی اهمیت عدالت، تنوع و شمول (EDI) در پژوهش‌های آموزش کسب‌وکار پرداخته است. مقاله توضیح می‌دهد که عدالت تضمین می‌کند همه افراد، صرف‌نظر از پیشینه‌هایشان، بتوانند از فرصت‌های آموزشی بهره‌مند شوند. همچنین، تنوع در ارتباط با پژوهش‌های آموزش کسب‌وکار به نمایندگی و ادغام چندوجهی دیدگاه‌ها، تجارب، هویت‌ها و رویکردهای شناختی مختلف اشاره دارد. در حالی که شمول، کاربرد عملی عدالت و تنوع را نمایان می‌سازد. مقاله مزایای عدالت، تنوع و شمول را شامل ارتقای همکاری میان دانشگاه، صنعت، جامعه و دولت شناسایی می‌کند. عدالت، تنوع و شمول به پژوهشگران کمک می‌کند تا مسائل آموزش کسب‌وکار را با دیدگاهی غنی‌تر و جامع‌تر مورد بررسی قرار دهند و بدین ترتیب کیفیت، خلاقیت و تأثیر بالقوه کار آن‌ها افزایش می‌یابد. برخی از راهبردهای ارتقای عدالت، تنوع و شمول در پژوهش‌های آموزش کسب‌وکار شامل انعطاف‌پذیری، کمپین آگاهی‌بخشی، تأمین مالی کافی و رابطه هم‌افزا می‌باشد. در نهایت، مقاله پیشنهاد می‌کند که عدالت، تنوع و شمول (EDI) باید در برنامه درسی آموزش کسب‌وکار گنجانده شود.

Effective teaching of Basic Science and Technology in secondary schools in Osun West Senatorial District is dependent on the availability and use of instructional materials. However, delivery of Basic Science and Technology lessons in schools in Osun West still largely archaic, evident through scare use of audio-visual and print resources. This study therefore, examined the impact of instructional materials on the teaching of Basic Science and Technology (BST) in public secondary schools in Osun West Senatorial District, Osun State, Nigeria. The study adopted a quasi-experimental pre-test, post-test design. The population comprised 8,910 JSS II students in public junior secondary schools in Osun West Senatorial District. A multi-stage sampling procedure was used to select 891 students through purposive, stratified random, proportionate-to-size and simple random sampling techniques respectively. Data was collected with a questionnaire titled “Utilization of Instructional Materials in Basic Science and Technology” (UIMBST) and a 30-item Basic Science and Technology achievement test. The study was guided by one research question and one hypothesis, while the research question was analysed with descriptive statistics (means), the hypothesis on the other hand was tested with a paired-samples t-test. Findings showed that the use of instruction materials by Basic Science and Technology teachers was limited with mean average figure of 2.32. Based on the findings, it was recommended that teachers use a variety of instructional materials; also, government and school administrators should provide and maintain resources such as video, audio, audio-visual, laboratory and print.

آموزش مؤثر علوم پایه و فناوری در مدارس متوسطه منطقه سناتوری اوسن غربی وابسته به دسترسی و استفاده از مواد آموزشی است. با این حال، ارائه دروس علوم پایه و فناوری در مدارس این منطقه همچنان عمدتاً به شیوه‌های سنتی انجام می‌شود که این امر از طریق استفاده محدود از منابع صوتی‌تصویری و چاپی مشهود است. بنابراین، این پژوهش تأثیر مواد آموزشی بر آموزش علوم پایه و فناوری (BST) در مدارس متوسطه دولتی منطقه سناتوری اوسن غربی، ایالت اوسن، نیجریه را بررسی کرد. این مطالعه از طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده نمود. جامعه آماری شامل ۸۹۱۰ دانش‌آموز پایه دوم متوسطه اول در مدارس دولتی منطقه سناتوری اوسن غربی بود. نمونه‌گیری چندمرحله‌ای به کار گرفته شد و ۸۹۱ دانش‌آموز از طریق روش‌های هدفمند، تصادفی طبقه‌ای، متناسب با حجم و تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه‌ای با عنوان «استفاده از مواد آموزشی در علوم پایه و فناوری» (UIMBST) و یک آزمون پیشرفت ۳۰ سؤالی علوم پایه و فناوری گردآوری شد. پژوهش با یک سؤال پژوهشی و یک فرضیه هدایت شد؛ سؤال پژوهشی با آمار توصیفی (میانگین‌ها) تحلیل شد و فرضیه با آزمون t زوجی بررسی گردید. یافته‌ها نشان داد که استفاده معلمان علوم پایه و فناوری از مواد آموزشی محدود بوده و میانگین آن ۲٫۳۲ گزارش شد. بر اساس یافته‌ها، توصیه شد که معلمان از انواع مختلف مواد آموزشی استفاده کنند؛ همچنین دولت و مدیران مدارس باید منابعی مانند ویدئو، صوت، صوتی‌تصویری، آزمایشگاهی و چاپی را فراهم و نگهداری نمایند.