African Journal of Education and Practice

Purpose: The purpose of this study was to examine the influence of teaching and learning resources on quality education in public primary schools in Machakos County, Kenya. Methodology: The study adopted a descriptive research design that combined quantitative and qualitative approaches. The target population comprised 403 head teachers, 2,015 Standard Eight teachers and 756 Standard Eight pupils in rural public primary schools (N = 3,174). A sample of 343 respondents was determined using the Krejcie and Morgan formula and selected through purposive and simple random sampling. Data were collected using structured questionnaires administered to teachers who taught Standard Eight, Focus Group Discussions (FGDs) with Standard Eight pupils, and document analysis of school records provided by head teachers. Quantitative data were analyzed in SPSS version 26.0 using descriptive statistics, Pearson’s correlation and simple linear regression, while qualitative data were analyzed thematically. Findings: The findings revealed that teachers disagreed that teaching and learning resources were adequate (overall mean = 2.31), with digital learning resources (mean = 1.66) and classrooms and laboratories (mean = 1.92) rated lowest. Pupils’ accounts and school records corroborated these shortages. Teaching and learning resources had a strong, positive and statistically significant relationship with quality education (r = .858, p < .05) and explained 73.7% of its variation (R² = .737; β = 45.526, p < .05). Unique Contribution to Theory, Practice and Policy: The study provides empirical support for the education production function in rural Kenyan primary schools. For policy, it recommends targeted and equitable resource allocation, especially for digital resources, classrooms, textbooks, sanitation facilities and staffing. For practice, it recommends that teachers move beyond sole reliance on textbooks and incorporate a variety of instructional materials such as visual aids, manipulatives, locally available resources and digital content to address diverse learning styles and improve learning outcomes.

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر منابع آموزشی و یادگیری بر کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Machakos، کنیا بود. روش‌شناسی: این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی بهره گرفت. جامعه هدف شامل ۴۰۳ مدیر، ۲۰۱۵ معلم پایه هشتم و ۷۵۶ دانش‌آموز پایه هشتم در مدارس ابتدایی دولتی روستایی (N = ۳۱۷۴) بود. نمونه‌ای متشکل از ۳۴۳ نفر با استفاده از فرمول Krejcie و Morgan تعیین و از طریق نمونه‌گیری هدفمند و تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های ساختاریافته برای معلمان پایه هشتم، بحث‌های گروهی متمرکز (FGDs) با دانش‌آموزان پایه هشتم و تحلیل اسناد سوابق مدارس ارائه‌شده توسط مدیران گردآوری شد. داده‌های کمی با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶.۰ و با بهره‌گیری از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند و داده‌های کیفی به صورت موضوعی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که معلمان با کفایت منابع آموزشی و یادگیری موافق نبودند (میانگین کلی = ۲.۳۱)، به‌طوری‌که منابع یادگیری دیجیتال (میانگین = ۱.۶۶) و کلاس‌های درس و آزمایشگاه‌ها (میانگین = ۱.۹۲) پایین‌ترین امتیاز را داشتند. اظهارات دانش‌آموزان و سوابق مدارس این کمبودها را تأیید کرد. منابع آموزشی و یادگیری رابطه‌ای قوی، مثبت و از نظر آماری معنادار با کیفیت آموزش داشتند (r = .858, p < .05) و ۷۳.۷٪ از تغییرات آن را تبیین کردند (R² = .737؛ β = ۴۵.۵۲۶، p < .05). نوآوری پژوهش در نظریه، عمل و سیاست: این پژوهش شواهد تجربی برای تابع تولید آموزش در مدارس ابتدایی روستایی کنیا ارائه می‌دهد. در حوزه سیاست، تخصیص هدفمند و عادلانه منابع، به‌ویژه برای منابع دیجیتال، کلاس‌های درس، کتاب‌های درسی، امکانات بهداشتی و نیروی انسانی توصیه می‌شود. در حوزه عمل، توصیه می‌شود معلمان فراتر از اتکای صرف به کتاب‌های درسی، از انواع مواد آموزشی مانند وسایل بصری، ابزارهای دست‌ورزی، منابع محلی و محتوای دیجیتال برای پاسخگویی به سبک‌های یادگیری متنوع و بهبود نتایج یادگیری استفاده کنند.

Purpose: Kenya’s Competency-Based Curriculum obliges lower-primary teachers to document their planning in detail while adopting learner-centered pedagogies, however, whether either obligation translates into what learners do in numeracy lessons remains poorly evidenced. Methodology: This study analyzed 31 structured lesson observations across 26 public and low-cost private lower-primary schools in three Kenyan counties. A three-item index of observed learner numeracy mastery served as the outcome, combining strategic flexibility in producing correct answers, generalization of concepts beyond the textbook, and an assessor-verified check of learners’ exercise books. Forty-one (41) binary practice indicators were screened on this outcome with Benjamini-Hochberg correction and then subjected to multivariable regression, exact categorical analysis, cluster-robust estimation and leave-one-observer-out resampling in exploratory analysis. Four practices were corrected. Findings: Guided instruction was the most measured, with a massive difference between the average mastery of 97.1% observed and 54.2% unobserved (r = .68, d = 2.03, q = .001). The association remained statistically significant after teaching experience, class enrollment and county were controlled (b = 42.31, 95 % CI [24.99, 59.63]) and in all the leave-one-observer-out replications, using observer-clustered standard errors. There was no positive association between mastery and documentary preparation, and this effect was reversed after statistically controlling for enacted pedagogy. Unique Contribution to Theory, Practice and Policy: The results cast doubt on the notion that inspection documents of planning reflect quality of teaching. The results are provided as a hypothesis only, due to the small sample and exploratory screening.

هدف: برنامهٔ درسی مبتنی بر شایستگی کنیا معلمان پایهٔ ابتدایی را ملزم می‌کند تا برنامه‌ریزی خود را به‌طور دقیق مستندسازی کنند و در عین حال، رویکردهای یادگیرنده‌محور را اتخاذ نمایند؛ با این حال، شواهد اندکی وجود دارد که آیا این الزامات به آنچه دانش‌آموزان در درس‌های سواد عددی انجام می‌دهند، منجر می‌شود یا خیر. روش‌شناسی: این مطالعه ۳۱ مشاهدهٔ ساختاریافتهٔ درس را در ۲۶ مدرسهٔ ابتدایی دولتی و خصوصی کم‌هزینه در سه شهرستان کنیا تحلیل کرد. شاخص سه‌مؤلفه‌ای از تسلط عددی مشاهده‌شدهٔ یادگیرندگان به‌عنوان پیامد مورد استفاده قرار گرفت که شامل انعطاف‌پذیری راهبردی در ارائهٔ پاسخ‌های صحیح، تعمیم مفاهیم فراتر از کتاب درسی، و بررسی تأییدشدهٔ دفترچه‌های تمرین دانش‌آموزان توسط ارزیاب بود. چهل‌ویک شاخص دوحالتی از شیوه‌های آموزشی بر این پیامد با اصلاح بنجامینی-هوچبرگ غربال شدند و سپس در تحلیل اکتشافی، رگرسیون چندمتغیره، تحلیل دقیق مقوله‌ای، برآورد مقاوم به خوشه و بازنمونه‌گیری leave-one-observer-out به کار رفتند. چهار شیوه اصلاح شدند. یافته‌ها: آموزش هدایت‌شده بیشترین اندازه‌گیری را داشت و تفاوت چشمگیری بین میانگین تسلط مشاهده‌شده (۹۷٫۱٪) و مشاهده‌نشده (۵۴٫۲٪) وجود داشت (r = .68، d = 2.03، q = .001). این ارتباط پس از کنترل تجربهٔ تدریس، تعداد دانش‌آموزان کلاس و شهرستان (b = 42.31، ۹۵٪ CI [24.99, 59.63]) و در تمامی بازنمونه‌گیری‌های leave-one-observer-out با استفاده از خطاهای استاندارد خوشه‌بندی‌شده بر اساس مشاهده‌گر، از لحاظ آماری معنادار باقی ماند. هیچ ارتباط مثبتی بین تسلط و آمادگی مستندسازی‌شده مشاهده نشد و این اثر پس از کنترل آماری برای روش تدریس اجراشده، معکوس شد. سهم منحصربه‌فرد در نظریه، عمل و سیاست: نتایج، تردیدهایی را نسبت به این تصور که اسناد بازرسی برنامه‌ریزی منعکس‌کنندهٔ کیفیت تدریس هستند، مطرح می‌کند. به دلیل حجم نمونهٔ کوچک و غربالگری اکتشافی، نتایج صرفاً به‌عنوان فرضیه ارائه می‌شوند.