Critical Pakistan studies.

Abstract This paper examines Fahmīdah Riyāẓ’s collection of Urdu poems titled Tum Kabīr as a (meta-)archive that maps the affective, semiotic, and mnemonic landscapes of her dialogic poetic imagination. Through a sustained exploration of the implications of dialogism, it analyzes the interplay among different voices, texts, languages, and competing parts of the self that animate Riyāẓ’s poetic practice, using subjectivity and linguistic innovation as analytical lenses. In doing so, while remaining attentive to intersectional, transversal, and diffractive feminist frameworks, the paper situates her contributions to feminist thought within contemporary feminist engagements with the Bakhtinian idea of the dialogic imagination, particularly its ethical engagement with otherness.

این مقاله مجموعه اشعار اردو فهیمده ریاض با عنوان «تم کبیر» را به‌عنوان یک (فرا)آرشیو که مناظر عاطفی، نشانه‌ای و حافظه‌ای تخیل دیالوژیک او را ترسیم می‌کند، مورد بررسی قرار می‌دهد. از طریق واکاوی مستمر پیامدهای دیالوژیسم، به تحلیل تعامل میان صداها، متون، زبان‌ها و بخش‌های متعارض خود که به عمل شعری ریاض جان می‌بخشند، با استفاده از سوژگی و نوآوری زبانی به‌عنوان عدسی‌های تحلیلی، می‌پردازد. در این راستا، ضمن توجه به چارچوب‌های فمینیستی تقاطعی، عرضی و انکساری، مقاله سهم او در اندیشه فمینیستی را در بستر مواجهه‌های معاصر فمینیستی با ایده تخیل دیالوژیک باختین، به‌ویژه درگیرشدگی اخلاقی آن با دیگری، جای می‌دهد.