Ennoia Advances in Social Science, Technology and Education

Abstract Scientific literacy supports evidence-based decision-making, technological participation, and informed engagement with social and environmental issues. This study examined Philippine science performance across the 2018, 2022, and 2025 PISA cycles and compared the results with OECD averages and selected high-performing systems. Using comparative secondary-data and policy-document analyses, the study examined mean scores, proficiency distributions, learner and school indicators, and relevant science-education policies. Philippine performance remained nearly unchanged from 357 points in 2018 to 356 in 2022 but increased to 373 in 2025. Although the Philippine–OECD gap narrowed from 132 to 109 points, 68.4% of Filipino learners remained below baseline science proficiency, and only 0.2% attained the highest proficiency levels in 2025. Science performance was associated with socioeconomic conditions, home resources, reading and metacognitive strategies, self-efficacy, school climate, digital access, instructional support, and educational investment. Favorable learner motivation and school belonging coexisted with low proficiency, indicating that willingness to learn was not consistently translated into scientific competence. The findings emphasize coherent curriculum, assessment, teacher development, language support, contextualized inquiry, and equity-sensitive resource allocation as essential to improving scientific literacy.

چکیده: سواد علمی از تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد، مشارکت فناورانه و درگیری آگاهانه با مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی حمایت می‌کند. این مطالعه عملکرد علمی فیلیپین را در چرخه‌های ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵ آزمون PISA بررسی و نتایج را با میانگین‌های OECD و برخی نظام‌های با عملکرد بالا مقایسه کرد. با استفاده از تحلیل داده‌های ثانویه مقایسه‌ای و اسناد سیاستی، این پژوهش به بررسی میانگین نمرات، توزیع سطوح شایستگی، شاخص‌های مربوط به یادگیرندگان و مدارس و سیاست‌های مرتبط با آموزش علوم پرداخت. عملکرد فیلیپین تقریباً بدون تغییر از ۳۵۷ امتیاز در سال ۲۰۱۸ به ۳۵۶ در سال ۲۰۲۲ باقی ماند، اما در سال ۲۰۲۵ به ۳۷۳ افزایش یافت. اگرچه فاصله فیلیپین با OECD از ۱۳۲ به ۱۰۹ امتیاز کاهش یافت، ۶۸.۴٪ از دانش‌آموزان فیلیپینی همچنان زیر سطح پایه شایستگی علمی باقی ماندند و تنها ۰.۲٪ در سال ۲۰۲۵ به بالاترین سطوح شایستگی دست یافتند. عملکرد علمی با شرایط اجتماعی-اقتصادی، منابع خانگی، راهبردهای خواندن و فراشناختی، خودکارآمدی، جو مدرسه، دسترسی دیجیتال، حمایت آموزشی و سرمایه‌گذاری آموزشی مرتبط بود. انگیزش مطلوب یادگیرندگان و احساس تعلق به مدرسه همزمان با شایستگی پایین مشاهده شد که نشان می‌دهد تمایل به یادگیری همواره به شایستگی علمی منجر نمی‌شود. یافته‌ها بر انسجام برنامه درسی، ارزشیابی، توسعه معلم، حمایت زبانی، پژوهش زمینه‌مند و تخصیص منابع حساس به عدالت به عنوان عناصر اساسی برای ارتقای سواد علمی تأکید می‌کند.

Abstract Competency assessment provides external evidence that Technical-Vocational-Livelihood learners meet nationally defined workplace standards. This implementation case study examined how Ozamiz City School of Arts and Trades prepared for and secured accreditation of a school-based Technical Education and Skills Development Authority competency assessment center. The bounded documentary case covered readiness preparation through accreditation on November 24, 2025. Evidence included policy issuances, technical working group records, personnel designations, facility audits, equipment inventories, workflow simulations, communications with the TESDA Provincial Office, pre-inspection observations, corrective-action records, and the accreditation milestone. Documents were organized chronologically and analyzed through a policy-to-practice compliance matrix and program-logic classification. Five connected workstreams enabled accreditation readiness: governance and staffing, qualification prioritization, assessor-capacity development, facility and equipment compliance, and operational documentation. A pre-inspection on October 15, 2025 identified limited corrective actions, after which the center was accredited for Bread and Pastry Production NC II, Cookery NC II, Technical Drafting NC II, and Shielded Metal Arc Welding NC II. The evidence demonstrates implementation feasibility and organizational readiness, but not improved learner participation or certification because full assessment operations had not begun by the documentary cutoff. The case offers a replicable implementation sequence and a monitoring framework for evaluating access after service delivery begins.

چکیده: ارزیابی شایستگی شواهدی بیرونی فراهم می‌کند که نشان می‌دهد فراگیران شاخه فنی‌حرفه‌ای و مهارتی استانداردهای تعریف‌شده ملی محیط کار را احراز کرده‌اند. این مطالعه موردی اجرایی به بررسی نحوه آماده‌سازی و اخذ اعتبار مرکز ارزیابی شایستگی مبتنی بر مدرسه وابسته به سازمان آموزش فنی و مهارت‌های حرفه‌ای (TESDA) در مدرسه هنرها و فنون شهر Ozamiz پرداخت. این مطالعه موردی مستندسازی‌شده و محدود، فرایند آمادگی تا اخذ اعتبار در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ را پوشش داد. شواهد شامل ابلاغیه‌های سیاستی، سوابق گروه کاری فنی، انتصابات پرسنل، ممیزی امکانات، فهرست تجهیزات، شبیه‌سازی جریان کار، مکاتبات با دفتر استانی TESDA، مشاهدات پیش از بازرسی، سوابق اقدامات اصلاحی و نقطه عطف اعتباربخشی بود. اسناد به ترتیب زمانی سازمان‌دهی و از طریق ماتریس تطابق سیاست تا عمل و طبقه‌بندی منطق برنامه تحلیل شدند. پنج جریان کاری مرتبط آمادگی برای اعتباربخشی را ممکن ساختند: حاکمیت و نیروی انسانی، اولویت‌بندی صلاحیت‌ها، توسعه ظرفیت ارزیابان، انطباق امکانات و تجهیزات، و مستندسازی عملیاتی. در بازرسی اولیه مورخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۵ اقدامات اصلاحی محدودی شناسایی شد و پس از آن مرکز برای دوره‌های Bread and Pastry Production NC II، Cookery NC II، Technical Drafting NC II و Shielded Metal Arc Welding NC II اعتبار دریافت کرد. شواهد نشان‌دهنده امکان‌پذیری اجرا و آمادگی سازمانی است، اما به دلیل آغاز نشدن کامل عملیات ارزیابی تا زمان پایان مستندسازی، بهبود مشارکت فراگیران یا اخذ گواهینامه را نشان نمی‌دهد. این مطالعه موردی، توالی اجرایی قابل تکرار و چارچوبی برای پایش و ارزیابی دسترسی پس از آغاز ارائه خدمات ارائه می‌دهد.

Abstract Collegiate student-athletes manage simultaneous academic, athletic, psychological, and social demands, yet institution-specific evidence remains limited in Northwestern Mindanao. This descriptive quantitative study examined academic-athletic role strain, psychological need satisfaction, perceived mental health stigma, perceived social support, and self-reported mental health challenges among 150 student-athletes from an estimated institutional population of approximately 400. A 48-item researcher-developed questionnaire was informed by established theories and measures, reviewed by three subject-matter validators, and pilot tested with 50 student-athletes from other universities. Pilot-test Cronbach’s alpha coefficients ranged from .76 to .85. Descriptive statistics showed moderate academic-athletic role strain (M = 2.92, SD = 0.70), with institutional expectations receiving the highest dimension mean; moderate psychological need satisfaction (M = 3.12, SD = 0.72), with relatedness highest and autonomy lowest; moderate perceived mental health stigma (M = 2.68, SD = 0.83); and high perceived social support (M = 3.26, SD = 0.64), led by teammate and coach support. Self-reported mental health challenges were moderate overall (M = 2.91, SD = 0.75), with stress and anxiety having the highest numerical means. The findings portray a setting in which strong athletic social networks coexist with moderate role strain, stigma, psychological-need satisfaction, and mental health challenges. Because the instrument was researcher-developed, the sample came from one institution, and the analysis was descriptive, the results should not be interpreted as clinical diagnoses, population prevalence estimates, or evidence of relationships or causation. The study provides baseline evidence for reviewing academic-athletic coordination, autonomy-supportive practices, mental health communication, counseling access, and referral pathways.

دانشجویان ورزشکار همزمان با تقاضاهای تحصیلی، ورزشی، روان‌شناختی و اجتماعی مواجه هستند، اما شواهد مبتنی بر نهاد در شمال‌غرب میندانائو محدود باقی مانده است. این مطالعه توصیفی کمی به بررسی فشار نقش تحصیلی-ورزشی، ارضای نیازهای روان‌شناختی، انگ ادراک‌شده سلامت روان، حمایت اجتماعی ادراک‌شده و چالش‌های سلامت روان خودگزارش‌دهی شده در میان ۱۵۰ دانشجوی ورزشکار از جمعیت نهادی تقریبی ۴۰۰ نفر پرداخت. پرسشنامه‌ای ۴۸ ماده‌ای که توسط پژوهشگر تدوین شده بود، بر اساس نظریه‌ها و ابزارهای معتبر تهیه شد، توسط سه داور موضوعی مورد بازبینی قرار گرفت و با ۵۰ دانشجوی ورزشکار از دانشگاه‌های دیگر به صورت آزمایشی اجرا شد. ضرایب آلفای کرونباخ در آزمون آزمایشی بین ۰٫۷۶ تا ۰٫۸۵ بود. آمار توصیفی نشان داد فشار نقش تحصیلی-ورزشی در سطح متوسط (میانگین = ۲٫۹۲، انحراف معیار = ۰٫۷۰) است که انتظارات نهادی بالاترین میانگین بعد را داشت؛ ارضای نیازهای روان‌شناختی در سطح متوسط (میانگین = ۳٫۱۲، انحراف معیار = ۰٫۷۲) بود که ارتباط بالاترین و خودمختاری پایین‌ترین مقدار را داشت؛ انگ ادراک‌شده سلامت روان در سطح متوسط (میانگین = ۲٫۶۸، انحراف معیار = ۰٫۸۳)؛ و حمایت اجتماعی ادراک‌شده در سطح بالا (میانگین = ۳٫۲۶، انحراف معیار = ۰٫۶۴) بود که حمایت هم‌تیمی و مربی پیشتاز بودند. چالش‌های سلامت روان خودگزارش‌دهی شده در کل در سطح متوسط (میانگین = ۲٫۹۱، انحراف معیار = ۰٫۷۵) قرار داشت که استرس و اضطراب بالاترین میانگین عددی را داشتند. یافته‌ها محیطی را ترسیم می‌کند که در آن شبکه‌های اجتماعی ورزشی قوی در کنار فشار نقش متوسط، انگ، ارضای نیازهای روان‌شناختی و چالش‌های سلامت روانی قرار دارند. با توجه به اینکه ابزار پژوهشگرساخته بود، نمونه از یک نهاد انتخاب شده و تحلیل توصیفی بود، نتایج نباید به عنوان تشخیص بالینی، برآورد شیوع جمعیتی یا شواهدی از روابط یا علیت تفسیر شود. این مطالعه شواهد پایه‌ای برای بازنگری در هماهنگی تحصیلی-ورزشی، شیوه‌های حمایت از خودمختاری، ارتباطات سلامت روان، دسترسی به مشاوره و مسیرهای ارجاع فراهم می‌کند.