Same space, different place: Human rights violations, political violence, deprivation and mental health in Palestinian refugee camps and the urban socio-spatial environment of the West Bank, occupied Palestinian territory
فضای مشترک، جایگاه متفاوت: نقض حقوق بشر، خشونت سیاسی، محرومیت و سلامت روان در اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی و محیط اجتماعی-فضایی شهری کرانه باختری، سرزمین‌های اشغالی فلسطین
چکیده
Palestinian refugee camps in the occupied West Bank share the same geographic space as adjacent urban neighbourhoods but remain socially, politically and institutionally distinct. This study examined whether refugee camp residence is associated with greater exposure to human rights violations, political violence, deprivation and poorer mental health. A cross-sectional survey of 3000 Palestinian adults was conducted in 2025 across three refugee camps and neighbouring urban areas. Multivariable logistic regression was conducted. Overall, 77.1% reported at least one human rights violation, 91.7% deprivation, 77.1% personal exposure to political violence, 81.1% witnessed political violence and 30.0% dissatisfaction with mental health. Compared with urban residents, refugee camp residents had higher odds of reporting any human rights violation (aOR 1.52, 95% CI 1.28-1.81), personal (aOR 3.48, 95% CI 2.54-4.78), household (aOR 4.24, 95% CI 3.62-4.98) and witnessing political violence (aOR 4.48, 95% CI 3.52-5.69), deprivation (aOR 1.60, 95% CI 1.34-1.91) and dissatisfaction with mental health (aOR 2.51, 95% CI 1.97-3.19). The results suggest that health inequities experienced by Palestinian refugee camp residents are produced through the cumulative effects of structural violence, deprivation and systematic human rights violations rather than by spatial location alone.
اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی در کرانه باختری اشغالی، فضای جغرافیایی مشترکی با محله‌های شهری مجاور دارند اما از نظر اجتماعی، سیاسی و نهادی متمایز باقی مانده‌اند. این مطالعه بررسی کرد که آیا سکونت در اردوگاه پناهندگان با مواجهه بیشتر با نقض حقوق بشر، خشونت سیاسی، محرومیت و سلامت روان ضعیف‌تر ارتباط دارد یا خیر. یک پیمایش مقطعی از ۳۰۰۰ بزرگسال فلسطینی در سال ۲۰۲۵ در سه اردوگاه پناهندگان و مناطق شهری مجاور انجام شد. رگرسیون لجستیک چندمتغیره انجام گردید. به طور کلی، ۷۷/۱٪ حداقل یک مورد نقض حقوق بشر، ۹۱/۷٪ محرومیت، ۷۷/۱٪ مواجهه شخصی با خشونت سیاسی، ۸۱/۱٪ مشاهده خشونت سیاسی و ۳۰/۰٪ نارضایتی از سلامت روان را گزارش کردند. در مقایسه با ساکنان شهری، ساکنان اردوگاه‌های پناهندگان شانس بیشتری برای گزارش هرگونه نقض حقوق بشر (aOR 1.52, 95% CI 1.28-1.81)، مواجهه شخصی (aOR 3.48, 95% CI 2.54-4.78)، خانوادگی (aOR 4.24, 95% CI 3.62-4.98) و مشاهده خشونت سیاسی (aOR 4.48, 95% CI 3.52-5.69)، محرومیت (aOR 1.60, 95% CI 1.34-1.91) و نارضایتی از سلامت روان (aOR 2.51, 95% CI 1.97-3.19) داشتند. نتایج نشان می‌دهد که نابرابری‌های سلامت تجربه‌شده توسط ساکنان اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی، ناشی از اثرات تجمعی خشونت ساختاری، محرومیت و نقض نظام‌مند حقوق بشر است و نه صرفاً موقعیت فضایی.