Even though there is a lot of research that examines the types of student misbehavior at school, there seems to be little research that discusses the causes of student misbehavior during English classes in the high school context. Considering various previous studies conducted by many researchers from different contexts and backgrounds, in this study, the researcher conducted this research with the aim of identifying types of student misbehavior and the causes of misbehavior carried out by students through classroom observations during learning and conducting activities. interviews with teachers at high schools. This research uses naturalistic observation and semi-structured interviews at a state high school in Yogyakarta. Apart from that, descriptive qualitative methods were used to know at the types of student delinquency and the causes of this delinquency in senior high school. The data was analyzed by referring to the categories developed by Debreli & Ishanova (2019), namely: playing handphone, lacking motivation, talking too much, using mother tongue, and asking irrelevant questions. The finding of this research found that the types of misbehavior that students most often engage in are playing with mobile phones during the learning process, secondly the lack of motivation and enthusiasm for student learning which makes students not focus on class. Apart from that, the causes of this behavior were explained by the class teacher, namely that students were easily provoked if someone asked them to chat and students were inconsistent with the rules made by the teacher in using cellphones in class, and there was misbehavior outside the categories that had been developed in previous research, namely students who likes to skip class during class hours. Therefore, the causes of students' misbehavior in English class are interrelated.
اگرچه پژوهش‌های بسیاری به بررسی انواع رفتارهای ناهنجار دانش‌آموزان در مدرسه پرداخته‌اند، به نظر می‌رسد تحقیقات اندکی به علل رفتارهای ناهنجار دانش‌آموزان در کلاس‌های زبان انگلیسی در بستر دبیرستان پرداخته‌اند. با توجه به مطالعات پیشین متعددی که توسط پژوهشگران مختلف از زمینه‌ها و پیشینه‌های متفاوت انجام شده است، پژوهشگر در این مطالعه با هدف شناسایی انواع رفتارهای ناهنجار دانش‌آموزان و علل بروز این رفتارها از طریق مشاهده کلاسی در حین یادگیری و انجام مصاحبه با معلمان دبیرستان‌ها، این پژوهش را انجام داده است. این پژوهش از مشاهده طبیعی و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته در یک دبیرستان دولتی در یوگیاکارتا بهره برده است. افزون بر این، روش کیفی توصیفی برای شناسایی انواع بزهکاری دانش‌آموزان و علل این بزهکاری در دبیرستان به کار رفته است. داده‌ها با ارجاع به دسته‌بندی‌های ارائه‌شده توسط Debreli & Ishanova (2019) شامل: بازی با تلفن همراه، کمبود انگیزه، پرحرفی، استفاده از زبان مادری و پرسیدن سؤالات نامرتبط تحلیل شدند. یافته‌های این پژوهش نشان داد که شایع‌ترین نوع رفتار ناهنجار دانش‌آموزان، بازی با تلفن همراه در طول فرایند یادگیری است و در مرتبه دوم، کمبود انگیزه و اشتیاق به یادگیری که موجب عدم تمرکز دانش‌آموزان در کلاس می‌شود قرار دارد. همچنین، علل این رفتارها توسط معلم کلاس توضیح داده شد؛ از جمله اینکه دانش‌آموزان به‌راحتی تحریک می‌شوند اگر کسی آن‌ها را به صحبت دعوت کند و دانش‌آموزان در رعایت قوانین استفاده از تلفن همراه که توسط معلم تعیین شده، ثبات ندارند. افزون بر این، رفتار ناهنجاری خارج از دسته‌بندی‌های پژوهش‌های پیشین نیز مشاهده شد، از جمله دانش‌آموزانی که تمایل به ترک کلاس در ساعات درس دارند. بنابراین، علل رفتارهای ناهنجار دانش‌آموزان در کلاس زبان انگلیسی به هم مرتبط هستند.
Answering the rationale and modality of punishment in Islam is one of the most significant concerns within Islamic ethical philosophy. However, since answering this question depends on a precise understanding of human essence, capabilities, and real needs, addressing the anthropological foundations governing the rationale and modality of punishment is necessary. This study argues that understanding these foundations is crucial for developing a robust ethical framework that justifies the rationale and modality of punishment within the Islamic penal system. Using a descriptive-analytical method, this article extracts the anthropological foundations governing punishment from religious texts and illustrates their ethical implications. The extracted foundations include: 1. Humanity’s divine nature (Fitrah); 2. Man as a God-seeking being; 3. Man possessing physical and spiritual dimensions; 4. Man having positive and negative tendencies; 5. Man as the divine vicegerent (Khalifat Allah); and 6. Man possessing inherent dignity as a fundamental moral value. Each is examined separately. A key achievement of this research is establishing a connection between these foundations and the ethical justification of punishment. Furthermore, this research highlights the distinctive ethical and normative character of Islamic laws, particularly their guiding and salvific dimensions, which differentiate the Islamic legal system from purely humanistic and secular approaches to criminal justice.
پاسخ به چرایی و چگونگی مجازات در اسلام یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها در فلسفه اخلاق اسلامی است. با این حال، از آنجا که پاسخ به این پرسش مستلزم درک دقیق از ماهیت، توانایی‌ها و نیازهای واقعی انسان است، پرداختن به مبانی انسان‌شناختی حاکم بر چرایی و چگونگی مجازات ضروری می‌باشد. این مطالعه استدلال می‌کند که فهم این مبانی برای توسعه چارچوب اخلاقی مستحکمی که چرایی و چگونگی مجازات را در نظام کیفری اسلامی توجیه کند، حیاتی است. با استفاده از روش توصیفی‌تحلیلی، این مقاله مبانی انسان‌شناختی حاکم بر مجازات را از متون دینی استخراج کرده و پیامدهای اخلاقی آن‌ها را تبیین می‌کند. مبانی استخراج‌شده عبارت‌اند از: ۱. فطرت الهی انسان؛ ۲. انسان به‌عنوان موجودی خداجو؛ ۳. برخورداری انسان از ابعاد مادی و معنوی؛ ۴. وجود گرایش‌های مثبت و منفی در انسان؛ ۵. انسان به‌عنوان خلیفه‌الله؛ و ۶. برخورداری انسان از کرامت ذاتی به‌عنوان یک ارزش اخلاقی بنیادین. هر یک از این مبانی به‌طور جداگانه بررسی می‌شود. دستاورد کلیدی این پژوهش، برقرار ساختن ارتباط میان این مبانی و توجیه اخلاقی مجازات است. افزون بر این، پژوهش حاضر بر ویژگی متمایز اخلاقی و هنجاری قوانین اسلامی، به‌ویژه ابعاد هدایتی و نجات‌بخش آن‌ها که نظام حقوقی اسلام را از رویکردهای صرفاً انسان‌محور و سکولار به عدالت کیفری متمایز می‌سازد، تأکید می‌کند.
Life Skills Education (LSE) is now a crucial element of holistic learning in the 21st century, with the focus on the socio-emotional, cognitive, and behavioural progression among students. LSE is of special importance in the context of Eklavya Model Residential Schools (EMRS) as the schools cater to the needs of Scheduled Tribe (ST) students, where socio-cultural, linguistic, and economic issues impact them. This qualitative research which has been sponsored by the Indian Council of Social Science Research (ICSSR) under the major and minor research project for the session 2024-2025 investigated the opinions and best practices as well as assessment methods of teachers in reference to LSE in EMRS, even as the study explored the connection between tribal culture and the development of life skills. The semi-structured interviews were used to collect data on 20 EMRS teachers in Uttar Pradesh and Madhya Pradesh and were analysed thematically. The results of the study indicate that educators have a general perception of what life skills entail and how LSE is significant in equipping students to address real-life issues. The attitude of teachers towards the inclusion of LSE in the school curricula was positive, and the approaches that were considered to be effective were group activities, role-play, and collaborative learning. There exist gaps, though, arising because of insufficient training, no formal teaching modules and no formal assessment techniques. The research recommends the significance of culturally contextualised pedagogies, teacher capacity building and well-organised assessment frameworks to reinforce the LSE delivery and guarantee effective socio-emotional development in tribal students.
آموزش مهارت‌های زندگی (LSE) در قرن بیست‌ویکم به عنوان یکی از عناصر اساسی یادگیری جامع مطرح است و بر پیشرفت اجتماعی-هیجانی، شناختی و رفتاری دانش‌آموزان تمرکز دارد. اهمیت LSE در زمینه مدارس شبانه‌روزی مدل اکلوییا (EMRS) به‌ویژه برجسته است، زیرا این مدارس به نیازهای دانش‌آموزان اقوام ثبت‌شده (ST) می‌پردازند که مسائل اجتماعی-فرهنگی، زبانی و اقتصادی بر آن‌ها تأثیرگذار است. این پژوهش کیفی که با حمایت شورای تحقیقات علوم اجتماعی هند (ICSSR) در قالب پروژه‌های پژوهشی عمده و فرعی برای سال تحصیلی 2024-2025 انجام شده است، به بررسی دیدگاه‌ها و بهترین شیوه‌ها و همچنین روش‌های ارزیابی معلمان در ارتباط با LSE در EMRS پرداخته و همچنین ارتباط میان فرهنگ قبیله‌ای و توسعه مهارت‌های زندگی را مورد مطالعه قرار داده است. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 20 معلم EMRS در ایالت‌های اوتار پرادش و مادیا پرادش استفاده شد و داده‌ها به روش تحلیل تماتیک بررسی گردید. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که معلمان درک کلی از ماهیت مهارت‌های زندگی و اهمیت LSE در تجهیز دانش‌آموزان برای مواجهه با مسائل واقعی زندگی دارند. نگرش معلمان نسبت به گنجاندن LSE در برنامه درسی مدارس مثبت بوده و رویکردهایی مانند فعالیت‌های گروهی، ایفای نقش و یادگیری مشارکتی مؤثر تلقی شده‌اند. با این حال، شکاف‌هایی به دلیل آموزش ناکافی، نبود ماژول‌های آموزشی رسمی و فقدان تکنیک‌های ارزیابی رسمی وجود دارد. پژوهش بر اهمیت روش‌های آموزشی بومی‌سازی‌شده، توانمندسازی معلمان و چارچوب‌های ارزیابی منسجم برای تقویت ارائه LSE و تضمین رشد اجتماعی-هیجانی مؤثر در دانش‌آموزان قبیله‌ای تأکید می‌کند.
