،، ،Teacher self-efficacy is a key factor influencing instructional quality, classroom performance, and teachers’ ability to implement effective teaching strategies, particularly in science education. This study aimed to identify the level of science teaching self-efficacy among teachers in the Northern Mazar District Education Directorate in Jordan and to examine whether it differed according to gender and teaching experience. The study adopted a descriptive-analytical approach. Data were collected using a validated questionnaire administered to a sample of 90 science teachers during the 2021/2022 academic year. The findings revealed that teachers’ self-efficacy in science teaching was at a moderate level. The results also showed no statistically significant differences attributable to gender, while statistically significant differences were found according to teaching experience. Based on these findings, the study recommends strengthening in-service professional development programs for science teachers, with particular emphasis on modern teaching strategies and the requirements of the developed science curricula. Enhancing these areas may contribute to improving teachers’ instructional confidence, classroom effectiveness, and overall science teaching quality.
خودکارآمدی معلمان عامل کلیدی در تأثیرگذاری بر کیفیت آموزش، عملکرد کلاسی و توانایی معلمان در به‌کارگیری راهبردهای تدریس مؤثر، به‌ویژه در آموزش علوم است. هدف این پژوهش شناسایی سطح خودکارآمدی تدریس علوم در میان معلمان اداره آموزش و پرورش منطقه شمالی مزار در اردن و بررسی تفاوت آن بر اساس جنسیت و سابقه تدریس بود. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای معتبر که بر روی نمونه‌ای متشکل از ۹۰ معلم علوم در سال تحصیلی ۲۰۲۱/۲۰۲۲ اجرا شد، گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که خودکارآمدی معلمان در تدریس علوم در سطح متوسط قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنادار آماری بر اساس جنسیت وجود ندارد، در حالی که تفاوت معنادار آماری بر اساس سابقه تدریس مشاهده شد. بر اساس این یافته‌ها، پژوهش تقویت برنامه‌های توسعه حرفه‌ای ضمن خدمت برای معلمان علوم، با تأکید ویژه بر راهبردهای نوین تدریس و الزامات برنامه‌های درسی علوم توسعه‌یافته را توصیه می‌کند. تقویت این حوزه‌ها می‌تواند به بهبود اعتماد به نفس آموزشی معلمان، اثربخشی کلاسی و کیفیت کلی تدریس علوم کمک نماید.
This study aimed to identify the degree to which public school principals in Ramtha District practice participatory leadership and to examine its relationship with teachers’ morale from the perspectives of principals and teachers. The study adopted a descriptive correlational survey design. A questionnaire was used as the main instrument for data collection and was administered to a sample of 347 principals and teachers selected through simple random sampling. The findings revealed that the degree of participatory leadership practiced by public school principals was moderate. The results also indicated that the level of teachers’ morale was moderate. Furthermore, the study found a statistically significant positive correlation at the 0.05 significance level between the degree of participatory leadership practice and teachers’ morale. These findings suggest that promoting participatory leadership in public schools may contribute to improving teachers’ morale and enhancing the overall school climate. The study recommends encouraging school principals to involve teachers in decision-making, strengthen collaborative practices, and adopt leadership approaches that support motivation, professional engagement, and institutional effectiveness.
هدف این پژوهش شناسایی میزان اعمال رهبری مشارکتی توسط مدیران مدارس دولتی منطقه رمثا و بررسی رابطه آن با روحیه معلمان از دیدگاه مدیران و معلمان بود. این پژوهش از طرح توصیفی همبستگی از نوع پیمایشی بهره برد. پرسشنامه به عنوان ابزار اصلی گردآوری داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت و بر روی نمونه‌ای متشکل از ۳۴۷ نفر از مدیران و معلمان که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند، اجرا شد. یافته‌ها نشان داد که میزان رهبری مشارکتی اعمال‌شده توسط مدیران مدارس دولتی در حد متوسط بود. همچنین نتایج نشان داد که سطح روحیه معلمان نیز در حد متوسط قرار داشت. افزون بر این، پژوهش وجود همبستگی مثبت معنادار در سطح معناداری ۰٫۰۵ بین میزان اعمال رهبری مشارکتی و روحیه معلمان را نشان داد. این یافته‌ها حاکی از آن است که ترویج رهبری مشارکتی در مدارس دولتی می‌تواند به بهبود روحیه معلمان و ارتقای جو کلی مدرسه کمک کند. پژوهش توصیه می‌کند که مدیران مدارس به مشارکت دادن معلمان در فرایند تصمیم‌گیری، تقویت شیوه‌های همکاری و اتخاذ رویکردهای رهبری که از انگیزش، مشارکت حرفه‌ای و اثربخشی نهادی حمایت می‌کنند، تشویق شوند.
This study aimed to investigate the effectiveness of a professional development training program in enhancing teachers’ skills in designing virtual learning environments in the Ramtha District Education Directorate, Jordan. To achieve the objectives of the study, a test measuring virtual learning environment design skills was developed. The test consisted of 30 multiple-choice items, each with four alternatives, and its validity and reliability were verified using appropriate procedures. The study was applied to teachers at Al-Khansa Mixed Basic School, affiliated with the Ramtha District Education Directorate in Irbid Governorate, Jordan. The school was selected purposively because the researcher works as an assistant principal there. The participants were selected from teachers who agreed to participate in the training program after providing written consent and committing to its requirements. The study employed a quasi-experimental one-group pretest-posttest design, with an experimental group consisting of 15 female teachers. The findings revealed a statistically significant difference between the pretest and posttest scores on the virtual learning environment design skills test in favor of the posttest. This indicates the effectiveness of the professional development training program in enhancing teachers’ skills in designing virtual learning environments. The study recommended adopting similar school-based professional development programs to equip teachers with the necessary skills for designing and implementing virtual educational environments.
این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی یک برنامه آموزش توسعه حرفه‌ای در ارتقای مهارت‌های معلمان در طراحی محیط‌های یادگیری مجازی در اداره آموزش و پرورش منطقه رمثا، اردن انجام شد. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش، آزمونی برای سنجش مهارت‌های طراحی محیط یادگیری مجازی تدوین گردید. این آزمون شامل ۳۰ سؤال چهارگزینه‌ای بود و روایی و پایایی آن با استفاده از روش‌های مناسب تأیید شد. این پژوهش بر روی معلمان مدرسه مختلط ابتدایی خنساء، وابسته به اداره آموزش و پرورش منطقه رمثا در استان اربد، اردن اجرا شد. این مدرسه به صورت هدفمند انتخاب شد زیرا پژوهشگر به عنوان معاون آموزشی در آنجا فعالیت می‌کند. شرکت‌کنندگان از میان معلمانی انتخاب شدند که پس از ارائه رضایت‌نامه کتبی و تعهد به الزامات برنامه، موافقت خود را برای شرکت در برنامه آموزشی اعلام کردند. این پژوهش از طرح شبه‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده کرد و گروه آزمایشی شامل ۱۵ معلم زن بود. یافته‌ها تفاوت معنادار آماری بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون آزمون مهارت‌های طراحی محیط یادگیری مجازی را به نفع پس‌آزمون نشان داد. این امر بیانگر اثربخشی برنامه آموزش توسعه حرفه‌ای در ارتقای مهارت‌های معلمان در طراحی محیط‌های یادگیری مجازی است. پژوهش توصیه کرد که برنامه‌های توسعه حرفه‌ای مدرسه‌محور مشابه برای تجهیز معلمان به مهارت‌های لازم جهت طراحی و اجرای محیط‌های آموزشی مجازی مورد استفاده قرار گیرد.
