Psychology and Health

OBJECTIVE: Self-enactable behaviour change techniques (BCTs) may help individuals initiate and sustain health behaviour change. However, existing taxonomies provide limited guidance on how such techniques should be selected, taught, combined, and sequenced over time. This perspective aimed to review previous approaches and to develop a conceptual framework for organising and sequencing self-enactable BCTs for intervention design and participant learning. METHODS: A critical conceptual review was conducted to identify published approaches to BCT grouping, temporal organisation, prerequisites, and stage-specific sequencing. Literature identified through four databases was synthesised alongside the compendium of self-enactable BCTs to inform a five-step framework-development process. RESULTS: The review showed that existing taxonomies and sequencing approaches provide useful classifications but limited guidance for progressive teaching and self-enactment. To address this gap, we proposed a framework comprising 108 self-enactable BCTs organised into nine clusters and 27 groups. We mapped prerequisite relations, classified techniques by their predominant prospective or reactive function, and sequenced their groups across the Model of Action Phases. CONCLUSION: Our framework provides a theory-informed structure for teaching and applying self-enactable BCTs. It is intended to guide intervention design and generate testable hypotheses about technique sequencing that need to be empirically explored in future studies.

هدف: فنون تغییر رفتار قابل اجرا توسط خود (BCTs) می‌توانند به افراد در آغاز و تداوم تغییر رفتارهای سلامت‌محور کمک کنند. با این حال، طبقه‌بندی‌های موجود راهنمای محدودی در خصوص نحوه انتخاب، آموزش، ترکیب و توالی‌بندی این فنون در طول زمان ارائه می‌دهند. این مقاله با هدف مرور رویکردهای پیشین و توسعه چارچوبی مفهومی برای سازماندهی و توالی‌بندی فنون تغییر رفتار قابل اجرا توسط خود جهت طراحی مداخله و یادگیری مشارکت‌کنندگان انجام شده است. روش‌ها: یک مرور انتقادی مفهومی به منظور شناسایی رویکردهای منتشرشده در زمینه گروه‌بندی فنون تغییر رفتار، سازماندهی زمانی، پیش‌نیازها و توالی‌بندی مرحله‌ای انجام شد. منابع شناسایی‌شده از طریق چهار پایگاه داده به همراه مجموعه فنون تغییر رفتار قابل اجرا توسط خود، برای اطلاع‌رسانی فرآیند توسعه چارچوب پنج‌مرحله‌ای ترکیب شدند. یافته‌ها: مرور انجام‌شده نشان داد که طبقه‌بندی‌ها و رویکردهای توالی‌بندی موجود، طبقه‌بندی‌های مفیدی ارائه می‌دهند اما راهنمای محدودی برای آموزش تدریجی و اجرای خودمحور فراهم می‌کنند. برای رفع این خلأ، چارچوبی متشکل از ۱۰۸ فن تغییر رفتار قابل اجرا توسط خود در قالب ۹ خوشه و ۲۷ گروه پیشنهاد کردیم. روابط پیش‌نیازی را ترسیم کردیم، فنون را بر اساس عملکرد غالب آینده‌نگر یا واکنشی طبقه‌بندی نمودیم و گروه‌های آن‌ها را در سراسر مدل مراحل اقدام توالی‌بندی کردیم. نتیجه‌گیری: چارچوب ما ساختاری مبتنی بر نظریه برای آموزش و به‌کارگیری فنون تغییر رفتار قابل اجرا توسط خود فراهم می‌کند. این چارچوب با هدف راهنمایی طراحی مداخله و تولید فرضیه‌های قابل آزمون درباره توالی فنون ارائه شده است که لازم است در پژوهش‌های آینده به طور تجربی بررسی شوند.