institutional guidance

Background: Online learning outcomes may relate to students? preparedness and participation, but intention to continue is distinct from verified institutional retention. This study examined the associations among online learning readiness, student engagement, and retention intention among higher-education students in Kuwait. Methods: A quantitative cross-sectional questionnaire was administered online from 1-20 September 2026. The supplied dataset included 100 complete responses recruited through personal contacts and community WhatsApp groups. Readiness (20 items), engagement (24 items), and a broad continuation-related index (19 items) were scored as mean Likert responses. Analyses included descriptive statistics, internal consistency, Pearson and Spearman correlations, and a joint regression with HC3 robust coefficient inference. Results: Mean readiness was 4.398 (SD 0.716), engagement 4.353 (SD 0.727), and the broad continuation-related score 4.258 (SD 0.762), on a five-point scale. Pairwise associations were positive: readiness-engagement, r = .890; readiness-retention intention, r = .792; and engagement-retention intention, r = .832 (all p < .001). In the joint model, engagement remained positively associated with the outcome (B = 0.643, HC3 95% CI 0.382-0.903, p < .001), while the readiness coefficient was uncertain (B = 0.262, 95% CI -0.025-0.549, p = .073). The model explained 70.6% of sample variance; this is not evidence of out-of-sample prediction. A narrower, exploratory direct-intention item subset showed a similar pattern. Conclusion: In this convenience sample, higher self-reported readiness and engagement co-occurred with stronger continuation intentions, with engagement showing the more stable adjusted association. Cross-sectional self-report data, unvalidated item sets, influential observations, and nonprobability recruitment preclude causal or population-wide conclusions. No subsequent enrollment was measured; formal ethics approval was not obtained and requires transparent institutional guidance before publication.

This article reports on a small-scale mixed methods survey, conducted as part of a larger funded project, examining how secondary English literature teachers approach violence and other potentially disturbing material in Shakespeare’s plays. Forty teachers in England completed an online questionnaire comprising both open and closed questions, generating quantitative and qualitative data. Focusing on content warnings, the study reveals considerable variation in teachers’ views and classroom practices. Some routinely employ warnings, while others worry that they may be counterproductive, increasing anxiety or offering limited preparation for difficult material beyond the classroom. While the wider project also gathered data from young people, the present article draws exclusively on the teacher survey findings. Teachers were more likely to provide warnings for modern texts than for Shakespeare, whose historical distance was often assumed to lessen emotional impact. Across responses, a recurring theme was a perceived lack of training and institutional guidance for managing sensitive content, with teachers relying largely on personal judgement and informal strategies.

این مقاله به گزارش یک پژوهش پیمایشی با روش‌های ترکیبی در مقیاس کوچک می‌پردازد که به عنوان بخشی از یک پروژه بزرگ‌تر و دارای حمایت مالی انجام شده است و بررسی می‌کند که معلمان ادبیات انگلیسی متوسطه چگونه با خشونت و سایر مطالب بالقوه آزاردهنده در نمایشنامه‌های شکسپیر مواجه می‌شوند. چهل معلم در انگلستان یک پرسشنامه آنلاین شامل سؤالات باز و بسته را تکمیل کردند که داده‌های کمی و کیفی تولید نمود. با تمرکز بر هشدارهای محتوایی، این مطالعه نشان‌دهنده تنوع قابل توجهی در دیدگاه‌ها و شیوه‌های کلاسی معلمان است. برخی به طور منظم از هشدارها استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر نگران‌اند که این هشدارها ممکن است نتیجه معکوس داشته و باعث افزایش اضطراب یا آمادگی محدود برای مواجهه با مطالب دشوار فراتر از کلاس شوند. اگرچه پروژه گسترده‌تر داده‌هایی از جوانان نیز جمع‌آوری کرده است، مقاله حاضر صرفاً بر یافته‌های نظرسنجی معلمان تمرکز دارد. معلمان بیشتر برای متون مدرن نسبت به آثار شکسپیر هشدار ارائه می‌دهند، چرا که فاصله تاریخی شکسپیر اغلب موجب فرض کاهش تأثیرات عاطفی می‌شود. در میان پاسخ‌ها، موضوع تکرارشونده‌ای که مشاهده می‌شود، کمبود آموزش و راهنمایی نهادی برای مدیریت محتوای حساس است و معلمان عمدتاً به قضاوت شخصی و راهبردهای غیررسمی تکیه می‌کنند.

Introduction The rapid digitalization of services for migrant populations has transformed the ways in which information, guidance, and social support are delivered. However, existing research has primarily focused on clinical digital mental health interventions or on migrants' own uses of digital technologies, paying considerably less attention to digital devices developed by public institutions and community organizations. This study comparatively analyzes four digital intervention devices implemented in Spain and Argentina, two public and two community-based, to examine how they may contribute to psychosocial well-being from a social determinants of health perspective. Methods and Results Using a qualitative design based on digital ethnography and comparative thematic content analysis, the study explores the characteristics, functions, and intervention strategies of these digital resources, with particular attention to their roles in information provision, guidance, psychosocial support, and community participation. The findings show that these digital resources function as hybrid intervention ecosystems that integrate technological tools, professional support, and community networks rather than merely providing information. Four predominant intervention models were identified: administrative-information, institutional guidance and service access, rights-based community, and community guidance, accompaniment, and referral. Discussion Together, these models offer a novel analytical framework for understanding the diverse roles of digital interventions in migration contexts. Rather than providing direct therapeutic care, these devices contribute to psychosocial well-being by reducing barriers to access, strengthening social support networks, promoting rights, and facilitating connections with specialized services. By shifting the focus from clinical digital health to digital social intervention ecosystems, this study expands current debates on digital interventions for migrant populations and provides practical implications for the development of more inclusive, accessible, and culturally responsive digital resources aimed at promoting psychosocial well-being.

مقدمه: دیجیتالی‌ شدن سریع خدمات برای جمعیت‌های مهاجر، شیوه‌های ارائه اطلاعات، راهنمایی و حمایت اجتماعی را دگرگون کرده است. با این حال، پژوهش‌های موجود عمدتاً بر مداخلات بالینی سلامت روان دیجیتال یا بر استفاده مهاجران از فناوری‌های دیجیتال تمرکز داشته‌اند و به ابزارهای دیجیتالی که توسط نهادهای عمومی و سازمان‌های اجتماعی توسعه یافته‌اند، توجه بسیار کمتری شده است. این مطالعه به صورت مقایسه‌ای چهار ابزار مداخله دیجیتال اجرا شده در اسپانیا و آرژانتین، دو مورد عمومی و دو مورد مبتنی بر جامعه را تحلیل می‌کند تا بررسی نماید که چگونه این ابزارها می‌توانند از منظر عوامل اجتماعی تعیین‌کننده سلامت به بهزیستی روانی‌اجتماعی کمک کنند. روش‌ها و نتایج: با استفاده از طراحی کیفی مبتنی بر قوم‌نگاری دیجیتال و تحلیل محتوای مقایسه‌ای تماتیک، این پژوهش ویژگی‌ها، کارکردها و راهبردهای مداخله‌ای این منابع دیجیتال را با تمرکز ویژه بر نقش آن‌ها در ارائه اطلاعات، راهنمایی، حمایت روانی‌اجتماعی و مشارکت اجتماعی بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که این منابع دیجیتال به عنوان اکوسیستم‌های مداخله‌ای ترکیبی عمل می‌کنند که ابزارهای فناورانه، حمایت حرفه‌ای و شبکه‌های اجتماعی را ادغام می‌نمایند و صرفاً به ارائه اطلاعات محدود نمی‌شوند. چهار الگوی غالب مداخله شناسایی شد: اطلاعات اداری، راهنمایی نهادی و دسترسی به خدمات، جامعه‌محور مبتنی بر حقوق، و راهنمایی، همراهی و ارجاع اجتماعی. بحث: این الگوها در مجموع چارچوب تحلیلی نوینی برای درک نقش‌های متنوع مداخلات دیجیتال در زمینه مهاجرت ارائه می‌دهند. این ابزارها به جای ارائه مراقبت درمانی مستقیم، با کاهش موانع دسترسی، تقویت شبکه‌های حمایت اجتماعی، ترویج حقوق و تسهیل ارتباط با خدمات تخصصی، به بهزیستی روانی‌اجتماعی کمک می‌کنند. با تغییر تمرکز از سلامت دیجیتال بالینی به اکوسیستم‌های مداخله اجتماعی دیجیتال، این مطالعه مباحث جاری درباره مداخلات دیجیتال برای جمعیت‌های مهاجر را گسترش داده و پیامدهای عملی برای توسعه منابع دیجیتال فراگیرتر، قابل دسترس‌تر و پاسخگوتر به فرهنگ با هدف ارتقای بهزیستی روانی‌اجتماعی ارائه می‌دهد.