Abstract Summer melt describes the phenomenon of graduates who appear ready for college opting not to enroll after high school, often because of challenges arising during the summer. Using the Education Longitudinal Study of 2002, this study situates summer melt within the broader college-choice process by comparing summer melters with students who follow through on their intentions, those who never intend to enroll, and those who enroll without prior intent. Socioeconomic differences in summer melt are closely tied to earlier disparities in progressing toward college intent. Summer melters also share some academic and behavioral characteristics with students who do not intend to enroll and are less likely than college-intending enrollees to maintain consistently high educational expectations during high school. They also exhibit differences in their model-predicted probabilities of enrollment between the 10th and 12th grades, with larger differences more common among lower-SES students. These results highlight the value of viewing summer melt as one point among several at which students reconsider their postsecondary plans, as well as the need for conceptual models that incorporate ongoing, rather than discrete, decision-making in the transition to college.
Higher education is widely treated as the preferred outcome for high schoolers in the United States, and parents put considerable effort into encouraging students’ enrollment. Focusing on enrollment alone paints an incomplete picture, however, as the benefits of higher education are largely contingent on earning a degree. To better assess parents’ role in promoting higher education, it is necessary to consider students’ broader educational trajectories. In this article, we explore how parents’ involvement during a critical life course transition—in this case, the transition to high school—continues to matter as students leave high school and make ongoing decisions about their educational futures. Our findings suggest ninth-grade involvement is indeed durable. Parents’ educational attitudes and involvement behaviors at the beginning of high school propel students toward higher education, and for those who enroll, this involvement promotes higher education persistence as well. Furthermore, involvement behaviors compound educational attitudes such that students are most likely to enroll and persist when their parents are involved in multiple different ways. Although ninth graders are still years before the college-going process, parents’ involvement at this critical time may have a long-term influence on students’ educational decision making across the life course.
آموزش عالی در ایالات متحده به طور گسترده به عنوان نتیجه مطلوب برای دانش‌آموزان دبیرستانی تلقی می‌شود و والدین تلاش قابل توجهی برای تشویق ثبت‌نام دانش‌آموزان انجام می‌دهند. با این حال، تمرکز صرف بر ثبت‌نام، تصویر کاملی ارائه نمی‌دهد، زیرا مزایای آموزش عالی عمدتاً به اخذ مدرک وابسته است. برای ارزیابی بهتر نقش والدین در ترویج آموزش عالی، لازم است مسیرهای آموزشی گسترده‌تر دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد. در این مقاله، بررسی می‌کنیم که چگونه مشارکت والدین در یک گذار مهم در مسیر زندگی—در اینجا، گذار به دبیرستان—همچنان اهمیت دارد، به طوری که با خروج دانش‌آموزان از دبیرستان و اتخاذ تصمیمات مستمر درباره آینده آموزشی خود، این مشارکت تأثیرگذار باقی می‌ماند. یافته‌های ما نشان می‌دهد مشارکت والدین در پایه نهم واقعاً پایدار است. نگرش‌های آموزشی والدین و رفتارهای مشارکتی آنان در آغاز دبیرستان، دانش‌آموزان را به سوی آموزش عالی سوق می‌دهد و برای کسانی که ثبت‌نام می‌کنند، این مشارکت به پایداری در آموزش عالی نیز کمک می‌کند. افزون بر این، رفتارهای مشارکتی والدین، نگرش‌های آموزشی را تقویت می‌کند، به گونه‌ای که دانش‌آموزان زمانی بیشترین احتمال ثبت‌نام و پایداری را دارند که والدین‌شان به شیوه‌های متعددی مشارکت داشته باشند. اگرچه دانش‌آموزان پایه نهم هنوز چند سال تا فرآیند ورود به دانشگاه فاصله دارند، مشارکت والدین در این زمان بحرانی می‌تواند تأثیر بلندمدتی بر تصمیم‌گیری آموزشی دانش‌آموزان در طول مسیر زندگی داشته باشد.
