college-going

Higher education is widely treated as the preferred outcome for high schoolers in the United States, and parents put considerable effort into encouraging students’ enrollment. Focusing on enrollment alone paints an incomplete picture, however, as the benefits of higher education are largely contingent on earning a degree. To better assess parents’ role in promoting higher education, it is necessary to consider students’ broader educational trajectories. In this article, we explore how parents’ involvement during a critical life course transition—in this case, the transition to high school—continues to matter as students leave high school and make ongoing decisions about their educational futures. Our findings suggest ninth-grade involvement is indeed durable. Parents’ educational attitudes and involvement behaviors at the beginning of high school propel students toward higher education, and for those who enroll, this involvement promotes higher education persistence as well. Furthermore, involvement behaviors compound educational attitudes such that students are most likely to enroll and persist when their parents are involved in multiple different ways. Although ninth graders are still years before the college-going process, parents’ involvement at this critical time may have a long-term influence on students’ educational decision making across the life course.

آموزش عالی در ایالات متحده به طور گسترده به عنوان نتیجه مطلوب برای دانش‌آموزان دبیرستانی تلقی می‌شود و والدین تلاش قابل توجهی برای تشویق ثبت‌نام دانش‌آموزان انجام می‌دهند. با این حال، تمرکز صرف بر ثبت‌نام، تصویر کاملی ارائه نمی‌دهد، زیرا مزایای آموزش عالی عمدتاً به اخذ مدرک وابسته است. برای ارزیابی بهتر نقش والدین در ترویج آموزش عالی، لازم است مسیرهای آموزشی گسترده‌تر دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد. در این مقاله، بررسی می‌کنیم که چگونه مشارکت والدین در یک گذار مهم در مسیر زندگی—در اینجا، گذار به دبیرستان—همچنان اهمیت دارد، به طوری که با خروج دانش‌آموزان از دبیرستان و اتخاذ تصمیمات مستمر درباره آینده آموزشی خود، این مشارکت تأثیرگذار باقی می‌ماند. یافته‌های ما نشان می‌دهد مشارکت والدین در پایه نهم واقعاً پایدار است. نگرش‌های آموزشی والدین و رفتارهای مشارکتی آنان در آغاز دبیرستان، دانش‌آموزان را به سوی آموزش عالی سوق می‌دهد و برای کسانی که ثبت‌نام می‌کنند، این مشارکت به پایداری در آموزش عالی نیز کمک می‌کند. افزون بر این، رفتارهای مشارکتی والدین، نگرش‌های آموزشی را تقویت می‌کند، به گونه‌ای که دانش‌آموزان زمانی بیشترین احتمال ثبت‌نام و پایداری را دارند که والدین‌شان به شیوه‌های متعددی مشارکت داشته باشند. اگرچه دانش‌آموزان پایه نهم هنوز چند سال تا فرآیند ورود به دانشگاه فاصله دارند، مشارکت والدین در این زمان بحرانی می‌تواند تأثیر بلندمدتی بر تصمیم‌گیری آموزشی دانش‌آموزان در طول مسیر زندگی داشته باشد.