Indonesian language learning

Background. Indonesian language instruction at the high school (SMA), vocational high school (SMK), and Islamic high school (MAN) levels still tends to be focused on mastering course content, resulting in students' in-depth understanding not yet being optimal. Aims. This study aims to describe the implementation of the deep learning approach in Indonesian language instruction at high schools, vocational high schools, and Islamic high schools in Cirebon City, examining aspects of planning, implementation, language use, instructional structure, as well as challenges and their solutions. Methods. The study employed a qualitative approach using descriptive methods; data were collected through observation, interviews, and documentation, then analyzed using the Miles and Huberman interactive model. Result. The results indicate that all three schools have applied the principles of meaningful learning, mindful learning, and joyful learning to varying degrees, with one school demonstrating the most optimal implementation due to consistency across all aspects of instruction. Challenges still faced include time constraints, variations in student abilities, and less-than-ideal classroom conditions, which teachers address through adaptive strategies such as the use of engaging learning media and adjustments to teaching methods. Conclusion. This study concludes that the successful implementation of deep learning depends not only on the planning and execution of instruction but also on strengthening teacher competencies and support from the learning environment.

Composing an anecdote text requires students to think critically about social phenomena, arrange a structured narrative (abstract, orientation, crisis, reaction, and coda), and deliver criticism humorously. Initial observation in class X-9 of SMA Negeri 21 Surabaya showed difficulties in generating ideas, outlining, and presenting humor, while instruction did not accommodate diverse learning styles. This classroom action research aimed to describe the implementation of the CINTA method (Idea Brainstorming, Narration, and Analytical Laughter) and to describe students’ anecdote-writing results in two cycles. Using the Kemmis and McTaggart model with 36 students, data were obtained from students’ works collected as digital files: an anecdote text scored with a five-aspect rubric in Cycle I and the final infographic or comic product scored with a five-aspect product rubric in Cycle II, analyzed descriptively. In Cycle I, 36 of 36 works could be assessed, with a mean score of 76.86 and 71.4% of works reaching the minimum mastery criterion of 75. The humor-and-criticism and language aspects were the lowest. The provisional Cycle II product mean was 88.06, with all 36 products. The two cycles used different instruments, so the results are reported separately and cannot be compared directly.

نگارش متن طنز کوتاه مستلزم آن است که دانش‌آموزان به‌طور انتقادی درباره پدیده‌های اجتماعی بیندیشند، روایت ساختارمندی (چکیده، مقدمه، بحران، واکنش و نتیجه) ترتیب دهند و انتقاد را به‌صورت طنزآمیز بیان کنند. مشاهده اولیه در کلاس دهم-۹ دبیرستان دولتی ۲۱ سورابایا نشان داد که دانش‌آموزان در تولید ایده، تهیه طرح اولیه و ارائه طنز با دشواری مواجه هستند، در حالی که آموزش ارائه‌شده سبک‌های یادگیری متنوع را در نظر نمی‌گیرد. این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی با هدف توصیف اجرای روش CINTA (بارش فکری ایده، روایت‌پردازی و خنده تحلیلی) و توصیف نتایج نگارش طنز کوتاه دانش‌آموزان در دو چرخه انجام شد. با استفاده از مدل Kemmis و McTaggart و با حضور ۳۶ دانش‌آموز، داده‌ها از آثار دانش‌آموزان که به‌صورت فایل دیجیتال جمع‌آوری شد، به‌دست آمد: متن طنز کوتاه با استفاده از یک روبریک پنج‌بعدی در چرخه اول و محصول نهایی اینفوگرافیک یا کمیک با روبریک پنج‌بعدی محصول در چرخه دوم ارزیابی شد و به‌صورت توصیفی تحلیل گردید. در چرخه اول، ۳۶ اثر از ۳۶ دانش‌آموز قابل ارزیابی بود و میانگین نمره ۷۶٫۸۶ و ۷۱٫۴٪ آثار به حداقل معیار تسلط ۷۵ رسیدند. جنبه‌های طنز و انتقاد و زبان پایین‌ترین امتیاز را داشتند. میانگین موقت محصول چرخه دوم ۸۸٫۰۶ بود و هر ۳۶ محصول ارزیابی شد. در دو چرخه ابزارهای متفاوتی به‌کار رفت، بنابراین نتایج به‌صورت جداگانه گزارش شده و قابل مقایسه مستقیم نیستند.

The purpose of this study was to determine the effect of the Ice Breaking method on students' learning interest in Indonesian language in grade IV of SD Negeri 03 Probur. This study was also conducted to determine what types of Ice Breaking are suitable for Indonesian language lessons.The results of this study were collected using data collection techniques: observation, and questionnaires. The population and sample in this study were fourth-grade students of SD Negeri 03 Probur. From the results of data collection, the results of the material validation analysis obtained a value of 90.5% with the category of "very feasible". Then in the data analysis technique before the Ice Breaking method, a value of 54.48 was obtained, and after using the Ice Breaking method, the type of song and body movement increased to 85.06. The results of the Normality Test showed a significance value of Sig. 0.001 <0.05. The results of this study indicate that there is a significant interest in learning students by using Ice Breaking types of songs and body movements towards the learning interest of fourth-grade students in the Indonesian Language subject. Based on the data above, the researcher concluded that H0 was rejected and H1 was accepted, indicating that the Ice Breaking method, consisting of songs and exercise, had an effect on the learning interest of fourth-grade students at the UPTD of SD Negeri 03 Probur.

هدف این پژوهش تعیین تأثیر روش یخ‌شکنی بر علاقه‌مندی به یادگیری دانش‌آموزان در درس زبان اندونزیایی پایه چهارم مدرسه SD Negeri 03 Probur بود. این پژوهش همچنین به منظور تعیین انواع مناسب یخ‌شکنی برای درس زبان اندونزیایی انجام شد. داده‌های این پژوهش با استفاده از تکنیک‌های گردآوری داده شامل مشاهده و پرسشنامه جمع‌آوری شد. جامعه آماری و نمونه پژوهش دانش‌آموزان پایه چهارم SD Negeri 03 Probur بودند. بر اساس نتایج گردآوری داده‌ها، تحلیل اعتبارسنجی محتوا مقدار ۹۰٫۵٪ را با دسته‌بندی «بسیار مناسب» نشان داد. همچنین در تکنیک تحلیل داده‌ها، پیش از اجرای روش یخ‌شکنی مقدار ۵۴٫۴۸ به دست آمد و پس از استفاده از روش یخ‌شکنی با نوع آهنگ و حرکات بدنی این مقدار به ۸۵٫۰۶ افزایش یافت. نتایج آزمون نرمالیتی مقدار معناداری Sig. 0.001 < 0.05 را نشان داد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که علاقه‌مندی به یادگیری دانش‌آموزان با استفاده از انواع یخ‌شکنی شامل آهنگ و حرکات بدنی به طور معناداری افزایش می‌یابد. بر اساس داده‌های فوق، پژوهشگر نتیجه گرفت که H0 رد و H1 پذیرفته شد که نشان‌دهنده تأثیر روش یخ‌شکنی شامل آهنگ و تمرین بر علاقه‌مندی به یادگیری دانش‌آموزان پایه چهارم در UPTD SD Negeri 03 Probur است.

This study aims to describe the application of the Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) learning model combined with Mind Mapping media in Indonesian language subjects to improve the writing skills of fourth grade students of SDN 137 Akkotengeng, Wajo Regency. The approach used was a qualitative approach, and this type of research was Classroom Action Research with a research design using the model from Kemmis and McTaggart. Data analysis used was qualitative and quantitative data analysis. The results of the study showed that, the results of observations of teacher teaching activities in cycle I, meeting 1, the observation results were 66.66% and meeting 2, the observation results were 73.33% so that both meetings were in the sufficient category. In cycle II, there was an increase, namely at meeting 1, the observation results were 93.33% and meeting 2, the observation results were 100% so that both meetings were in the good category. The results of observations of student learning activities in cycle I, meeting 1, the observation results were 60% and at meeting 2, the observation results were 66.66% so that both meetings were in the sufficient category. In cycle II, there was an increase, namely at meeting 1, the observation results were 86.66% with a good category and at meeting 2, the observation results were 93.33% with a good category. And the results of the performance test (performance) of students' writing skills in cycle I, there were 3 out of 18 students who achieved the success indicator with a percentage of classical skills of 63.88% with a sufficient category. Meanwhile, in Cycle II, 16 out of 18 students achieved the success indicator, with a classical skills percentage of 87.64%, in the very good category. Based on these research results, it can be concluded that the application of the Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) learning model combined with Mind Mapping media is effective in improving students' writing skills in Indonesian language learning in grade IV at SDN 137 Akkotengeng, Wajo Regency.

هدف این پژوهش توصیف کاربرد مدل یادگیری Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) همراه با رسانه Mind Mapping در درس زبان اندونزیایی به منظور ارتقای مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 137 Akkotengeng شهرستان Wajo است. رویکرد مورد استفاده، رویکرد کیفی بوده و نوع پژوهش، پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با طرح پژوهشی مدل Kemmis و McTaggart می‌باشد. تحلیل داده‌ها به صورت کیفی و کمی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که نتایج مشاهده فعالیت‌های تدریس معلم در چرخه اول، جلسه اول، 66.66٪ و در جلسه دوم، 73.33٪ بوده است، بنابراین هر دو جلسه در دسته کافی قرار گرفتند. در چرخه دوم، افزایش مشاهده شد؛ به طوری که در جلسه اول، نتیجه مشاهده 93.33٪ و در جلسه دوم، 100٪ بود و هر دو جلسه در دسته خوب قرار گرفتند. نتایج مشاهده فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان در چرخه اول، جلسه اول، 60٪ و در جلسه دوم، 66.66٪ بود و هر دو جلسه در دسته کافی قرار گرفتند. در چرخه دوم، افزایش مشاهده شد؛ به طوری که در جلسه اول، نتیجه مشاهده 86.66٪ با دسته خوب و در جلسه دوم، 93.33٪ با دسته خوب بود. همچنین نتایج آزمون عملکرد (performance) مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان در چرخه اول نشان داد که 3 نفر از 18 دانش‌آموز به شاخص موفقیت دست یافتند و درصد مهارت‌های کلاسیک 63.88٪ با دسته کافی بود. در حالی که در چرخه دوم، 16 نفر از 18 دانش‌آموز به شاخص موفقیت دست یافتند و درصد مهارت‌های کلاسیک 87.64٪ و در دسته بسیار خوب قرار گرفت. بر اساس این نتایج پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که کاربرد مدل یادگیری Cooperative Integraded Reading and Composition (CIRC) همراه با رسانه Mind Mapping در ارتقای مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان در درس زبان اندونزیایی پایه چهارم دبستان SDN 137 Akkotengeng شهرستان Wajo مؤثر است.

The purpose of this study was to improve students' writing skills in Indonesian language subjects in IV grade student of SDN Pasirsari 01 in the development of scrapbook learning media. This research uses the type of R&D research with the ADDIE development model. The validity test was conducted by validators who produced 96% for media expert validation, 84% for material expert validation, and 92% for linguist validation. With the three validator scores resulting in an average of 90.6% which shows a very valid category to be tested. The 94% teacher response results prove that the media is very good and practical to use. The results of the small group trial resulted in 92.2% and the large group trial 92.7%, proving that the media is very good. The results of the effectiveness showed a number of 0.7 proving that “there was a moderate increase”. The results of improving writing skills resulted in an average percentage of 85.8% which shows a very good category. Based on the results of the study, it can be concluded that scrapbook learning media can improve students' writing skills.

هدف این پژوهش، ارتقای مهارت نوشتن دانش‌آموزان در درس زبان اندونزیایی در پایه چهارم دبستان SDN Pasirsari 01 از طریق توسعه رسانه آموزشی اسکرپ‌بوک بود. این پژوهش از نوع تحقیق و توسعه (R&D) با مدل توسعه ADDIE انجام شده است. آزمون روایی توسط ارزیابان انجام شد که نتایج آن برای اعتبارسنجی توسط متخصص رسانه ۹۶٪، متخصص محتوا ۸۴٪ و متخصص زبان ۹۲٪ بود. با میانگین امتیاز سه ارزیاب، میانگین ۹۰٫۶٪ به دست آمد که نشان‌دهنده دسته‌بندی «بسیار معتبر» برای آزمون است. نتایج پاسخ معلمان با ۹۴٪ نشان داد که این رسانه بسیار خوب و کاربردی است. نتایج آزمون گروه کوچک ۹۲٫۲٪ و آزمون گروه بزرگ ۹۲٫۷٪ بود که نشان‌دهنده کیفیت بسیار خوب رسانه است. نتایج اثربخشی عدد ۰٫۷ را نشان داد که «افزایش متوسط» را اثبات می‌کند. نتایج بهبود مهارت نوشتن میانگین درصد ۸۵٫۸٪ را نشان داد که در دسته‌بندی «بسیار خوب» قرار می‌گیرد. بر اساس نتایج پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که رسانه آموزشی اسکرپ‌بوک می‌تواند مهارت نوشتن دانش‌آموزان را ارتقا دهد.

The purpose of this study aims to improve poetry writing skills through the application of Project Based Learning in class IV SD GMIM Wulauan. The method used in this research is Classroom Action Research (CAR). According to Kemmis and Mc Taggart CAR has two cycles, each cycle consists of 4 stages, namely: Planning, Action, Observation, and Reflection. Data collection techniques were carried out by means of observation and tests. The results obtained from this study were cycle I reached 69.61% where this result had not reached the completeness score of 75% so that the research was continued in cycle II. There was an increase in cycle II which was 87.69% and had reached and even exceeded the completeness standard of 75%. So in conclusion, the application of the Project Based Learning model can improve Indonesian language learning outcomes for fourth grade students of SD GMIM Wulauan Tondano.

هدف این پژوهش ارتقای مهارت‌های شعرنویسی از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر پروژه در کلاس چهارم دبستان SD GMIM Wulauan است. روش مورد استفاده در این پژوهش، پژوهش اقدام کلاسی (Classroom Action Research؛ CAR) می‌باشد. بر اساس دیدگاه Kemmis و Mc Taggart، پژوهش اقدام کلاسی دارای دو چرخه است که هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل می‌باشد. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده و آزمون انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده از این پژوهش نشان داد که در چرخه اول، میزان دستیابی به هدف 69.61٪ بود که این نتیجه به نمره کفایت 75٪ نرسید؛ بنابراین پژوهش در چرخه دوم ادامه یافت. در چرخه دوم، افزایش به 87.69٪ مشاهده شد که به استاندارد کفایت 75٪ رسیده و حتی از آن فراتر رفت. بنابراین، نتیجه‌گیری می‌شود که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر پروژه می‌تواند نتایج یادگیری زبان اندونزیایی را در دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SD GMIM Wulauan Tondano بهبود بخشد.

This study was motivated by concerns regarding low student participation and learning outcomes in Indonesian Language subjects. Based on a preliminary study conducted at SD Riyadlul Muta'allimin, only 80% of students in class VA and 50% in class VB achieved scores above the Minimum Completeness Criteria (KKM). To address this issue, the Read, Answer, Discuss, Explain, and Create (RADEC) cooperative learning model was implemented. This research aimed to analyze the effect of the RADEC learning model on students' active engagement and learning outcomes in Indonesian Language classes among fifth-grade students. A quantitative method with a true experimental pretest-posttest control group design was employed. The sample was selected through random sampling, consisting of class VA (32 students) as the experimental group using the RADEC model and class VB (26 students) as the control group receiving conventional instruction. Data collection instruments included multiple-choice tests to measure learning outcomes and Likert-scale questionnaires to assess student engagement. Data were analyzed using the Shapiro-Wilk normality test, Levene's homogeneity test, independent sample t-test, and N-Gain test. The results showed that for learning engagement, the Sig. (2-tailed) value was 0.390 (p > 0.05) with a calculated t-value of 0.864, indicating H0 was accepted; thus, the RADEC model had no significant effect on student engagement. Conversely, for learning outcomes, the Sig. (2-tailed) value was 0.000 (p < 0.05) with a calculated t-value of 3.880, leading to the acceptance of H1, which confirms that the RADEC model significantly impacts students' learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نگرانی نسبت به مشارکت پایین دانش‌آموزان و نتایج ضعیف یادگیری در درس زبان اندونزیایی انجام شده است. بر اساس مطالعه مقدماتی که در مدرسه SD Riyadlul Muta'allimin صورت گرفت، تنها ۸۰٪ از دانش‌آموزان کلاس VA و ۵۰٪ از دانش‌آموزان کلاس VB نمراتی بالاتر از حداقل معیار کفایت (KKM) کسب کردند. به منظور رفع این مشکل، مدل یادگیری تعاونی خواندن، پاسخ دادن، بحث کردن، توضیح دادن و خلق کردن (RADEC) به کار گرفته شد. هدف این پژوهش تحلیل تأثیر مدل یادگیری RADEC بر میزان مشارکت فعال و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس زبان اندونزیایی بود. روش پژوهش کمی و با طرح آزمایشی واقعی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت تصادفی انجام گرفت و شامل کلاس VA (۳۲ نفر) به عنوان گروه آزمایش با استفاده از مدل RADEC و کلاس VB (۲۶ نفر) به عنوان گروه کنترل با آموزش متعارف بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل آزمون‌های چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری و پرسشنامه‌های لیکرت برای ارزیابی مشارکت دانش‌آموزان بود. داده‌ها با استفاده از آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی Levene، آزمون t مستقل و آزمون N-Gain تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برای مشارکت یادگیری، مقدار Sig. (2-tailed) برابر با ۰٫۳۹۰ (p > 0.05) و مقدار t محاسبه‌شده ۰٫۸۶۴ بود که منجر به پذیرش H0 شد؛ بنابراین مدل RADEC تأثیر معناداری بر مشارکت دانش‌آموزان نداشت. در مقابل، برای نتایج یادگیری، مقدار Sig. (2-tailed) برابر با ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) و مقدار t محاسبه‌شده ۳٫۸۸۰ بود که منجر به پذیرش H1 شد و این امر تأثیر معنادار مدل RADEC بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان را تأیید می‌کند.