Gender mainstreaming in climate change policy: opportunities and challenges for gender justice in Mauritius
جاریسازی جنسیت در سیاست تغییر اقلیم: فرصتها و چالشها برای عدالت جنسیتی در موریس
چکیده
Climate change is intrinsically linked to gender. Evidence shows women face the greatest impacts of climate change due to higher poverty presence, reliance on land, family responsibilities, and less societal power. Our study uses Carol Bacchi's “What is the Problem Represented to Be?” (WPR) approach to analyse climate change and gender policies in Mauritius, a small island state. We apply a two-dimensional theory of gender justice that foregrounds both economic distribution and social recognition. The findings highlight the need for a transformative approach to climate policymaking that moves beyond tokenistic gender mainstreaming to address the structural and socio-cultural inequalities that shape climate vulnerability. For small island states like Mauritius, this requires strengthening locally led, intersectional climate governance and reducing dependence on externally driven policy agendas to advance both climate resilience and gender justice.
تغییر اقلیم به طور ذاتی با جنسیت پیوند دارد. شواهد نشان میدهد زنان به دلیل حضور بیشتر در فقر، وابستگی به زمین، مسئولیتهای خانوادگی و قدرت اجتماعی کمتر، بیشترین تأثیرات تغییر اقلیم را متحمل میشوند. مطالعه حاضر با استفاده از رویکرد «مسئله چگونه بازنمایی میشود؟» (WPR) کارول باکی، به تحلیل سیاستهای تغییر اقلیم و جنسیت در کشور جزیرهای کوچک موریس میپردازد. ما نظریه عدالت جنسیتی دو بعدی را به کار میبریم که هم توزیع اقتصادی و هم شناسایی اجتماعی را در اولویت قرار میدهد. یافتهها بر ضرورت رویکردی تحولآفرین در سیاستگذاری تغییر اقلیم تأکید دارند که فراتر از جاریسازی جنسیت نمادین، به نابرابریهای ساختاری و اجتماعیفرهنگی شکلدهنده آسیبپذیری اقلیمی میپردازد. برای کشورهایی مانند موریس، این امر مستلزم تقویت حکمرانی اقلیمی محلیمحور و تقاطعی و کاهش وابستگی به دستورکارهای سیاستی برونزا به منظور ارتقای تابآوری اقلیمی و عدالت جنسیتی است.