children with severe disabilities

Ensuring education rights for children with severe disabilities worldwide is quite complex, requiring countries to offer reasonable provisions. This study explores homebound instruction as an alternative placement and educational practice for students with severe disabilities in China. Adopting a historical perspective, this study first describes the policy of homebound instruction for children with severe disabilities and its underlying social-political context in China. Then, it presents governmental data and reviews practices of homebound instruction to help understand the policy implementation in China. The study further considers the evolution of homebound instruction in the United States and draws comparative insights with the Chinese experience. Lastly, this study identifies five key challenges of holding back greater inclusion for children with severe disabilities in China, including disability awareness, understanding the supplementary nature of homebound instruction, professional development and collaboration, financial support and the application of information technology, and parent involvement and empowerment. Accordingly, the study provides recommendations for improving the provision of homebound instruction in China and other countries facing similar circumstances.

تضمین حقوق آموزشی برای کودکان دارای ناتوانی‌های شدید در سراسر جهان امری بسیار پیچیده است و مستلزم آن است که کشورها تمهیدات معقولی را فراهم کنند. این پژوهش آموزش خانگی را به‌عنوان جایگزینی برای جای‌دهی و شیوه آموزشی برای دانش‌آموزان دارای ناتوانی‌های شدید در چین بررسی می‌کند. با اتخاذ رویکردی تاریخی، ابتدا سیاست آموزش خانگی برای کودکان دارای ناتوانی‌های شدید و زمینه اجتماعی‌ـ‌سیاسی آن در چین توصیف می‌شود. سپس داده‌های دولتی ارائه شده و شیوه‌های آموزش خانگی مرور می‌شود تا اجرای این سیاست در چین بهتر درک شود. همچنین، تحول آموزش خانگی در ایالات متحده مورد بررسی قرار گرفته و بینش‌های تطبیقی با تجربه چین ارائه می‌شود. در نهایت، این پژوهش پنج چالش کلیدی را که مانع فراگیرسازی بیشتر برای کودکان دارای ناتوانی‌های شدید در چین می‌شود، شناسایی می‌کند؛ از جمله آگاهی نسبت به ناتوانی، درک ماهیت مکمل آموزش خانگی، توسعه حرفه‌ای و همکاری، حمایت مالی و کاربرد فناوری اطلاعات، و مشارکت و توانمندسازی والدین. بر این اساس، پژوهش پیشنهادهایی برای بهبود ارائه آموزش خانگی در چین و سایر کشورهایی که با شرایط مشابه مواجه هستند، ارائه می‌دهد.