dialogic reading

Dialogic reading structures teacher–child interaction around shared texts to support oral language development, yet its effects when integrated with familiar language curriculum materials in Ugandan Primary 1 classrooms remain underexamined. This parallel cluster-randomized trial evaluated a 10-week dialogic reading adaptation integrated into government-aligned Luganda Primary 1 pupil books and teacher guides. Twenty schools in central Uganda, each contributing one classroom, were randomized after baseline assessment to dialogic reading (10 clusters; 232 children) or usual instruction (10 clusters; 231 children). An independent statistician generated and implemented the concealed allocation sequence; outcome assessors were masked. Teachers in the intervention arm used PEER/CROWD-informed prompts within the curriculum’s “I do, We do, You do” sequence. Primary outcomes were Luganda vocabulary (0–20) and listening comprehension (0–12). Intention-to-treat multilevel models adjusted for baseline score, age, recorded sex, and classroom clustering, with Kenward–Roger small-sample inference and multiple imputation for missing post-test data. At post-test, adjusted vocabulary means were 12.6 (SE 0.36) and 9.4 (SE 0.35), respectively (difference 3.2, 95% CI 2.3–4.1; p < .001; Hedges’ g = 0.46). Adjusted listening-comprehension means were 7.8 (SE 0.21) and 6.3 (SE 0.20) (difference 1.5, 95% CI 0.4–2.6; p = .009; g = 0.31). These short-term effects support further evaluation of curriculum-embedded dialogic reading in Luganda-medium classrooms, including longer follow-up and implementation-cost studies.

خواندن دیالوگی تعامل معلم و کودک را حول متون مشترک سازمان‌دهی می‌کند تا رشد زبان شفاهی را حمایت کند، اما تأثیرات آن هنگام ادغام با مواد درسی زبان آشنا در کلاس‌های پایه اول اوگاندا کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این کارآزمایی تصادفی خوشه‌ای موازی، یک نسخه ۱۰ هفته‌ای از خواندن دیالوگی را که در کتاب‌های دانش‌آموز و راهنمای معلم پایه اول لوگاندا مطابق با برنامه دولتی ادغام شده بود، ارزیابی کرد. بیست مدرسه در مرکز اوگاندا، هر یک با یک کلاس، پس از ارزیابی پایه به خواندن دیالوگی (۱۰ خوشه؛ ۲۳۲ کودک) یا آموزش معمول (۱۰ خوشه؛ ۲۳۱ کودک) به صورت تصادفی تخصیص یافتند. یک آمارگر مستقل توالی تخصیص مخفی را تولید و اجرا کرد؛ ارزیابان پیامدها کور بودند. معلمان در گروه مداخله از راهبردهای مبتنی بر PEER/CROWD در چارچوب توالی «من انجام می‌دهم، ما انجام می‌دهیم، شما انجام می‌دهید» برنامه درسی استفاده کردند. پیامدهای اصلی شامل واژگان لوگاندا (۰ تا ۲۰) و درک شنیداری (۰ تا ۱۲) بود. مدل‌های چندسطحی مبتنی بر قصد درمان برای امتیاز پایه، سن، جنسیت ثبت‌شده و خوشه‌بندی کلاسی تعدیل شدند و از استنباط نمونه کوچک Kenward–Roger و برآورد چندگانه برای داده‌های پس‌آزمون گمشده استفاده شد. در پس‌آزمون، میانگین‌های تعدیل‌شده واژگان به ترتیب ۱۲٫۶ (خطای معیار ۰٫۳۶) و ۹٫۴ (خطای معیار ۰٫۳۵) بود (تفاوت ۳٫۲، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲٫۳ تا ۴٫۱؛ p < ۰٫۰۰۱؛ اندازه اثر Hedges’ g = ۰٫۴۶). میانگین‌های تعدیل‌شده درک شنیداری به ترتیب ۷٫۸ (خطای معیار ۰٫۲۱) و ۶٫۳ (خطای معیار ۰٫۲۰) بود (تفاوت ۱٫۵، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴ تا ۲٫۶؛ p = ۰٫۰۰۹؛ g = ۰٫۳۱). این اثرات کوتاه‌مدت از ارزیابی بیشتر خواندن دیالوگی درون‌برنامه‌ای در کلاس‌های با زبان لوگاندا، از جمله پیگیری بلندمدت و مطالعات هزینه اجرا، حمایت می‌کند.

The reading-to-pedagogy gap in universities and universities of education reveals the necessity for integrated approaches in the understanding instruction in higher education. In this study, the Four-Method Pedagogical Framework (4MPF) incorporating metacognitive strategy training, morphological awareness training, collaborative dialogic reading, and technology-instructive adaptive feedback was researched. An explanatory sequential mixed-methods design was used, with a 12-week randomized controlled intervention with 147 undergraduate students, and further qualitative inquiry to clarify and clarify the quantitative results. The 4MPF yielded significantly higher reading comprehension gains than traditional instruction ( p < .001; Cohen's d = 0.82). Partial statistical mediation was confirmed as there were significant indirect effects via metacognitive regulation and morphological awareness, and a significant direct effect was perceived. A qualitative analysis resulted in four explanatory themes: cognitive empowerment, lexical confidence, dialogic friction, and feedback dependency. The results indicate that the 4MPF is an effective integrated instructional package, and that metacognitive and morphological processes are potential mechanisms that underline reading acquisitions. More studies are needed to differentiate the role and interplay of the individual framework components.

شکاف میان آموزش خواندن و آموزش‌شناسی در دانشگاه‌ها و مراکز تربیت معلم، ضرورت رویکردهای تلفیقی را در فهم آموزش در آموزش عالی آشکار می‌سازد. در این پژوهش، چارچوب آموزشی چهار روشی (4MPF) که شامل آموزش راهبردهای فراشناختی، آموزش آگاهی واژگانی-صرفی، خواندن گفت‌وگومحور مشارکتی و بازخورد تطبیقی مبتنی بر فناوری است، مورد بررسی قرار گرفت. طرح پژوهش آمیخته تبیینی-توالی به کار گرفته شد و مداخله‌ای تصادفی کنترل‌شده به مدت ۱۲ هفته با ۱۴۷ دانشجوی کارشناسی اجرا گردید و سپس پژوهش کیفی برای تبیین و روشن‌سازی نتایج کمی انجام شد. چارچوب 4MPF منجر به افزایش معنادار درک مطلب خواندن نسبت به آموزش سنتی شد (p < .001؛ d کوهن = 0.82). میانجی‌گری آماری نسبی تأیید شد، زیرا اثرات غیرمستقیم معناداری از طریق تنظیم فراشناختی و آگاهی واژگانی-صرفی مشاهده گردید و همچنین اثر مستقیم معناداری نیز درک شد. تحلیل کیفی به چهار مضمون تبیینی منجر شد: توانمندسازی شناختی، اعتماد واژگانی، اصطکاک گفت‌وگویی و وابستگی به بازخورد. نتایج نشان می‌دهد که چارچوب 4MPF یک بسته آموزشی تلفیقی مؤثر است و فرایندهای فراشناختی و صرفی-واژگانی سازوکارهای بالقوه‌ای هستند که در اکتساب مهارت خواندن نقش دارند. مطالعات بیشتری برای تمایز نقش و تعامل اجزای منفرد چارچوب مورد نیاز است.