Long-term outcomes of daridorexant in those with comorbid insomnia
پیامدهای بلندمدت داریدورکسنت در افراد مبتلا به بیخوابی همراه با بیماریهای همبود
چکیده
AIMS AND METHOD: Daridorexant is a dual orexin receptor antagonist recently licensed for chronic insomnia disorder. Guidelines recommend it as a second-line treatment for insomnia, after cognitive-behavioural therapy. Initial trials excluded common comorbidities despite comorbid insomnia being the norm, not the exception. The long-term benefit from daridorexant remains unclear, with few long-term trials. We aimed to assess long-term outcomes in those with comorbid insomnia.This was a retrospective analysis of 38 patients with insomnia who commenced daridorexant. Mental health disorders were common in those referred. Adverse events and a range of insomnia outcomes were assessed. RESULTS: The mean follow-up period was 10.5 months. Of the 38 patients in the study, 95% had comorbid insomnia; 55% experienced benefit from the daridorexant, but 24% discontinued because of side-effects, including vivid dreams, fatigue and worsening anxiety. Three patients experienced worsening mood, one of which included suicidality. CLINICAL IMPLICATIONS: Daridorexant can be effective for those with comorbid insomnia, but side-effects may be more common than previously reported.
اهداف و روش: داریدورکسنت یک آنتاگونیست دوگانه گیرنده اورکسین است که اخیراً برای اختلال بیخوابی مزمن مجوز گرفته است. راهنماهای بالینی آن را به عنوان درمان خط دوم بیخوابی، پس از درمان شناختی-رفتاری، توصیه میکنند. کارآزماییهای اولیه، بیماریهای همبود شایع را مستثنی کردند، در حالی که بیخوابی همراه با بیماریهای همبود قاعده است نه استثنا. سودمندی بلندمدت داریدورکسنت همچنان نامشخص است و کارآزماییهای بلندمدت اندکی وجود دارد. هدف ما ارزیابی پیامدهای بلندمدت در افراد مبتلا به بیخوابی همراه با بیماریهای همبود بود. این مطالعه یک تحلیل گذشتهنگر از ۳۸ بیمار مبتلا به بیخوابی بود که داریدورکسنت را آغاز کردند. اختلالات سلامت روان در افراد ارجاعشده شایع بود. عوارض جانبی و طیفی از پیامدهای بیخوابی ارزیابی شد. نتایج: میانگین دوره پیگیری ۱۰٫۵ ماه بود. از میان ۳۸ بیمار حاضر در مطالعه، ۹۵٪ بیخوابی همراه با بیماریهای همبود داشتند؛ ۵۵٪ از داریدورکسنت سود بردند، اما ۲۴٪ به دلیل عوارض جانبی از جمله رؤیاهای واضح، خستگی و تشدید اضطراب، درمان را قطع کردند. سه بیمار دچار تشدید خلق، از جمله یک مورد با افکار خودکشی، شدند. پیامدهای بالینی: داریدورکسنت میتواند برای افراد مبتلا به بیخوابی همراه با بیماریهای همبود مؤثر باشد، اما عوارض جانبی ممکن است بیش از آنچه پیشتر گزارش شده بود، شایع باشد.