Arabic vocabulary learning for early childhood is an important effort to introduce a foreign language through enjoyable learning activities that are appropriate to children's developmental characteristics. However, conventional learning methods often make children less enthusiastic, resulting in limited Arabic vocabulary mastery. This study aims to describe the use of the Picture Magic Lamp learning media in improving the Arabic vocabulary of children aged 5-6 years at TK Adz-Dzakia Pangkalpinang. This study employed a qualitative approach with a descriptive research design. The participants were children aged 5-6 years at TK Adz-Dzakia Pangkalpinang. Data were collected through observation, interviews, and documentation and were analyzed using the stages of data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The picture magic lamp media was implemented by asking children to identify the displayed colors and mention their names in both Indonesian and Arabic. The findings revealed that the use of the picture magic lamp media increased children's learning interest, active participation, and ability to recognize and pronounce Arabic color vocabulary. Therefore, the Magic Lamp media can be used as an effective and engaging learning medium to improve Arabic vocabulary mastery among early childhood learners.
یادگیری واژگان عربی در دوران کودکی تلاشی مهم برای معرفی زبان خارجی از طریق فعالیت‌های یادگیری لذت‌بخش و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان است. با این حال، روش‌های یادگیری سنتی اغلب باعث کاهش اشتیاق کودکان می‌شود و در نتیجه تسلط محدودی بر واژگان عربی ایجاد می‌کند. هدف این پژوهش توصیف استفاده از رسانه آموزشی چراغ جادوی تصویری در بهبود واژگان عربی کودکان ۵ تا ۶ ساله در مهد کودک Adz-Dzakia Pangkalpinang است. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی انجام شد. شرکت‌کنندگان کودکان ۵ تا ۶ ساله مهد کودک Adz-Dzakia Pangkalpinang بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی جمع‌آوری و با استفاده از مراحل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. رسانه چراغ جادوی تصویری با درخواست از کودکان برای شناسایی رنگ‌های نمایش داده‌شده و بیان نام آن‌ها به زبان اندونزیایی و عربی اجرا شد. یافته‌ها نشان داد که استفاده از رسانه چراغ جادوی تصویری باعث افزایش علاقه‌مندی به یادگیری، مشارکت فعال و توانایی شناسایی و تلفظ واژگان رنگ به زبان عربی در کودکان شد. بنابراین، رسانه چراغ جادو می‌تواند به عنوان یک رسانه آموزشی مؤثر و جذاب برای بهبود تسلط بر واژگان عربی در میان کودکان پیش‌دبستانی مورد استفاده قرار گیرد.
OBJECTIVE: The present study investigated Stroop interference effects in young adult and older deaf American Sign Language (ASL) and English bilinguals with ASL and English stimuli. METHOD: Deaf ASL-English bilinguals (n = 108; aged 21-88) signed their responses in two computerized Stroop tasks, one with ASL videos of color signs and one with printed English color words. Participants saw 120 trials in each language with 84 congruent and 36 incongruent trials. RESULTS: Even though participants responded in ASL in both tasks, Stroop effects were larger with English than with ASL stimuli in both response times (RTs) and errors, a pattern of results not typically seen in spoken-language bilinguals (in which Stroop effects are often smaller between-languages than within-languages). Older participants showed larger Stroop effects than younger participants, especially in English RTs. Aging effects in error rates were not significant in either language. CONCLUSIONS: The finding of larger Stroop effects in deaf signers with English rather than ASL stimuli suggests a possibly critical role for modality of presentation in eliciting Stroop effects. Additional work is needed to determine why English is more sensitive to aging effects in deaf signers, and which language will be most sensitive for detecting cognitive impairment in this population.
هدف: پژوهش حاضر اثرات تداخل استروپ را در بزرگسالان جوان و سالمند ناشنوای دوزبانه زبان اشاره آمریکایی (ASL) و انگلیسی با محرک‌های ASL و انگلیسی بررسی کرد. روش: دوزبانه‌های ناشنوای ASL-انگلیسی (n = 108؛ دامنه سنی ۲۱ تا ۸۸ سال) پاسخ‌های خود را در دو تکلیف رایانه‌ای استروپ، یکی با ویدئوهای ASL از نشانه‌های رنگ و دیگری با واژه‌های رنگ چاپی انگلیسی، به صورت اشاره‌ای ارائه دادند. شرکت‌کنندگان در هر زبان ۱۲۰ آزمون مشاهده کردند که شامل ۸۴ آزمون همخوان و ۳۶ آزمون ناهمخوان بود. یافته‌ها: اگرچه شرکت‌کنندگان در هر دو تکلیف به زبان اشاره پاسخ دادند، اثرات استروپ با محرک‌های انگلیسی نسبت به ASL هم در زمان واکنش (RTs) و هم در خطاها بزرگ‌تر بود؛ الگویی که معمولاً در دوزبانه‌های گفتاری مشاهده نمی‌شود (که در آن اثرات استروپ اغلب بین‌زبان‌ها کوچک‌تر از درون‌زبان‌ها است). شرکت‌کنندگان سالمند نسبت به جوان‌ترها اثرات استروپ بزرگ‌تری نشان دادند، به‌ویژه در زمان واکنش انگلیسی. اثرات سالمندی در نرخ خطا در هیچ‌یک از زبان‌ها معنادار نبود. نتیجه‌گیری: یافته اثرات استروپ بزرگ‌تر در ناشنوایان اشاره‌گر با محرک‌های انگلیسی نسبت به ASL، نقش احتمالی مهمی برای شیوه ارائه محرک‌ها در ایجاد اثر استروپ پیشنهاد می‌کند. پژوهش‌های بیشتری لازم است تا مشخص شود چرا زبان انگلیسی نسبت به اثرات سالمندی در ناشنوایان اشاره‌گر حساس‌تر است و کدام زبان برای شناسایی اختلال شناختی در این جمعیت حساس‌تر خواهد بود.
