teacher professional education

Indonesia's accelerated certification scheme, Teacher Professional Education (PPG) for Certain Teachers, has recorded a high national pass rate on the competency test (UKPPPG), yet the consistency of these outcomes across implementation periods and subject fields has not been examined empirically. This study describes the 2024-2025 UKPPPG pass-rate trend, examines differences across subject fields, and maps the position of economics teachers relative to other fields. A descriptive quantitative design was applied to official aggregate data from the Ministry of Primary and Secondary Education covering 11 implementation periods (n = 1,420,105) and 16 subject fields (n = 1,311,480), analyzed using chi-square tests, Cramér's V, and two-proportion z-tests. The overall pass rate was 98.85% across periods and 98.94% across subject fields; both chi-square tests were statistically significant (p < .001), but the effect sizes were negligible (Cramér's V = 0.062 and 0.048). Economics ranked 12th of 16 fields (98.69%), statistically below the pooled other fields but only by 0.26 percentage points. These findings establish a descriptive baseline of highly consistent administrative certification outcomes while highlighting the need to complement pass rates with direct evaluation of economics teachers’ pedagogical and professional competence after certification.

طرح تسریع‌شده گواهی‌نامه حرفه‌ای معلمان اندونزی، آموزش حرفه‌ای معلمان (PPG) برای برخی معلمان، نرخ قبولی بالایی را در آزمون شایستگی (UKPPPG) در سطح ملی ثبت کرده است، اما ثبات این نتایج در دوره‌های اجرا و حوزه‌های درسی مختلف به طور تجربی بررسی نشده است. این پژوهش روند نرخ قبولی UKPPPG در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵ را توصیف می‌کند، تفاوت‌ها را در حوزه‌های درسی مختلف بررسی می‌کند و جایگاه دبیران اقتصاد را نسبت به سایر حوزه‌ها ترسیم می‌کند. طرح پژوهش کمی توصیفی بر داده‌های تجمیعی رسمی وزارت آموزش ابتدایی و متوسطه، شامل ۱۱ دوره اجرا (n = 1,420,105) و ۱۶ حوزه درسی (n = 1,311,480)، مبتنی بود که با استفاده از آزمون‌های مجذور کای، V کرامر و آزمون z دو نسبت تحلیل شدند. نرخ قبولی کلی در همه دوره‌ها ۹۸٫۸۵٪ و در همه حوزه‌های درسی ۹۸٫۹۴٪ بود؛ هر دو آزمون مجذور کای از نظر آماری معنادار بودند (p < .001)، اما اندازه اثر ناچیز بود (V کرامر = ۰٫۰۶۲ و ۰٫۰۴۸). حوزه اقتصاد در رتبه دوازدهم از ۱۶ حوزه (۹۸٫۶۹٪) قرار گرفت که از نظر آماری پایین‌تر از سایر حوزه‌ها بود، اما تنها به میزان ۰٫۲۶ درصد اختلاف داشت. این یافته‌ها مبنای توصیفی‌ای از ثبات بالای نتایج اداری گواهی‌نامه ارائه می‌دهد و در عین حال بر ضرورت تکمیل نرخ قبولی با ارزیابی مستقیم شایستگی‌های آموزشی و حرفه‌ای دبیران اقتصاد پس از گواهی‌نامه تأکید می‌کند.

This study examines the management of the Teacher Competency Improvement Program at UPT SMA Negeri 10 Jeneponto, describing the processes of planning, organizing, implementing, and supervising/evaluating, as well as identifying the supporting and inhibiting factors in its implementation. This study employed a qualitative approach with a descriptive research design. The research informants consisted of the principal and teachers. Data were collected through observation, interviews, and documentation. Data analysis techniques included data reduction, data presentation, and conclusion drawing, while data validity was ensured through source and technique triangulation. The results showed that the management of the Teacher Competency Improvement Program at UPT SMA Negeri 10 Jeneponto was carried out through the four management functions proposed by George R. Terry, namely planning, organizing, implementing, and supervising/evaluating. Planning was conducted by identifying teachers' competency needs based on learning conditions, supervision results, and professional development needs, adjusted to the school's programs and available resources. Organizing was carried out through assigning teachers according to their areas of expertise, coordination, teacher involvement, and facilitation of participation in professional development programs. Implementation was conducted through the Teacher Professional Education Program (PPG), Subject Teachers' Working Groups (MGMP), training, workshops, and the utilization of digital technology, which resulted in positive changes in teaching practices, such as the use of more varied teaching methods and media and improved classroom management. Supervision/evaluation was conducted through academic supervision, Teacher Performance Assessment (PKG), classroom observation, and evaluation of teachers' competency development as a basis for mentoring and further program development. Supporting factors included support from the school and the Education Office, teacher participation, and the involvement of MGMP, while inhibiting factors included limited budgets and inadequate facilities and infrastructure, particularly technological devices, internet access, and training facilities. To address these challenges, the school implemented priority-setting and optimized the available resources. Thus, the management of the program has been implemented systematically and continuously, although it has not yet been fully optimal due to resource limitations.

این پژوهش به بررسی مدیریت برنامه ارتقاء شایستگی معلمان در UPT SMA Negeri 10 Jeneponto می‌پردازد و فرآیندهای برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و نظارت/ارزشیابی را توصیف می‌کند و همچنین عوامل حمایتی و بازدارنده در اجرای آن را شناسایی می‌نماید. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی انجام شده است. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل مدیر مدرسه و معلمان بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شدند. تکنیک‌های تحلیل داده شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری بود و روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش تضمین شد. نتایج نشان داد که مدیریت برنامه ارتقاء شایستگی معلمان در UPT SMA Negeri 10 Jeneponto از طریق چهار وظیفه مدیریتی پیشنهادی George R. Terry، یعنی برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و نظارت/ارزشیابی انجام می‌شود. برنامه‌ریزی با شناسایی نیازهای شایستگی معلمان بر اساس شرایط یادگیری، نتایج نظارت و نیازهای توسعه حرفه‌ای، متناسب با برنامه‌های مدرسه و منابع موجود صورت گرفت. سازماندهی از طریق تخصیص معلمان بر اساس حوزه تخصصی، هماهنگی، مشارکت معلمان و تسهیل حضور در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای انجام شد. اجرا از طریق برنامه آموزش حرفه‌ای معلمان (PPG)، گروه‌های کاری معلمان موضوعی (MGMP)، آموزش، کارگاه‌ها و بهره‌گیری از فناوری دیجیتال انجام شد که منجر به تغییرات مثبت در شیوه‌های تدریس، مانند استفاده از روش‌ها و رسانه‌های متنوع‌تر و بهبود مدیریت کلاس گردید. نظارت/ارزشیابی از طریق نظارت آموزشی، ارزیابی عملکرد معلمان (PKG)، مشاهده کلاس و ارزیابی توسعه شایستگی معلمان به عنوان مبنایی برای مشاوره و توسعه بیشتر برنامه انجام شد. عوامل حمایتی شامل حمایت مدرسه و اداره آموزش، مشارکت معلمان و مشارکت MGMP بود، در حالی که عوامل بازدارنده شامل محدودیت بودجه و ناکافی بودن امکانات و زیرساخت‌ها، به ویژه تجهیزات فناوری، دسترسی به اینترنت و امکانات آموزشی بود. برای مقابله با این چالش‌ها، مدرسه اولویت‌بندی و بهینه‌سازی منابع موجود را اجرا کرد. بنابراین، مدیریت برنامه به صورت نظام‌مند و مستمر اجرا شده است، هرچند به دلیل محدودیت منابع هنوز به طور کامل بهینه نشده است.

Background-This study addresses the persistently low pass rate on the Teacher Professional Education Competency Exam (UKP-PPG) among prospective science teachers in Indonesia. This low pass rate has been largely attributed to inadequate preparation and limited mastery of the subject matter. Objective-The study aims to develop a valid, reliable, and feasible pilot test (TO) as an evaluation tool to assess the readiness of prospective science teachers prior to taking the UKP-PPG. Method-Using a research and development approach based on the ADDIE framework, this study involved 857 participants with diverse demographic and occupational backgrounds, including gender and province as demographic data, and teaching level as occupational data. The researchers developed 35 items underwent psychometric analysis covering validity, reliability, difficulty level, discrimination power, and distractor effectiveness (DE). Results-Results indicated 20 valid items (α = 0.793, high reliability), with difficulty levels dominated by the easy category and varied DE across items. Furthermore, 61.6% of participants achieved high scores. Conclusion-These findings confirm that the developed TO instrument possesses high psychometric quality and is suitable for use as a diagnostic tool to accurately and reliably measure the readiness of prospective science teachers.

زمینه: این پژوهش به نرخ پایین قبولی مداوم در آزمون شایستگی آموزش حرفه‌ای معلمان (UKP-PPG) در میان داوطلبان معلمی علوم در اندونزی می‌پردازد. این نرخ پایین قبولی عمدتاً به آمادگی ناکافی و تسلط محدود بر محتوای درسی نسبت داده می‌شود. هدف: هدف این پژوهش توسعه یک آزمون آزمایشی (TO) معتبر، پایا و امکان‌پذیر به عنوان ابزاری برای ارزیابی آمادگی داوطلبان معلمی علوم پیش از شرکت در UKP-PPG است. روش: با استفاده از رویکرد پژوهش و توسعه مبتنی بر چارچوب ADDIE، این مطالعه با مشارکت ۸۵۷ نفر با پیشینه‌های جمعیت‌شناختی و شغلی متنوع، از جمله جنسیت و استان به عنوان داده‌های جمعیت‌شناختی و سطح تدریس به عنوان داده‌های شغلی انجام شد. پژوهشگران ۳۵ گویه طراحی کردند که مورد تحلیل روان‌سنجی از جمله روایی، پایایی، سطح دشواری، قدرت تمییز و اثربخشی گزینه‌های انحرافی (DE) قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ۲۰ گویه معتبر (α = 0.793، پایایی بالا) هستند، سطوح دشواری عمدتاً در دسته آسان قرار داشتند و اثربخشی گزینه‌های انحرافی در گویه‌ها متفاوت بود. همچنین، ۶۱.۶٪ از شرکت‌کنندگان نمرات بالایی کسب کردند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها تأیید می‌کند که ابزار TO توسعه‌یافته از کیفیت روان‌سنجی بالایی برخوردار است و به عنوان ابزاری تشخیصی برای سنجش دقیق و پایای آمادگی داوطلبان معلمی علوم مناسب است.

This study analyzes the need for a comprehensive and contextual evaluation model for the Teacher Professional Education Program (PPG) from the perspective of schools as employers of its graduates. An exploratory qualitative needs-assessment design was employed. Data were collected through three semi-structured interview sessions with principals and academic leaders at schools employing PPG graduates, complemented by a review of relevant policies and teacher-education evaluation literature. Approximately 40 minutes of recorded interviews were transcribed and analyzed through familiarization, coding, categorization, theme development, and interpretation. Credibility was strengthened by comparing evidence across interview sessions and checking its consistency with program documents. Five needs emerged: multidimensional assessment of graduate competence; responsiveness to school-specific competencies; stronger professional and socio-emotional dispositions; better alignment of field experience with school conditions; and systematic involvement of employing schools in outcome evaluation. Graduates were generally perceived as pedagogically, professionally, and socially competent. Nevertheless, the schools identified areas requiring reinforcement, including English for international-class instruction, integration of institutional values, contemporary instructional approaches, mental readiness, and socio-emotional sensitivity. These findings indicate that PPG evaluation should move beyond completion and implementation indicators by connecting context, input, process, product, and outcomes through multi-stakeholder evidence. The findings provide an empirical foundation for developing PRIMA-Eval as an adaptive, improvement-oriented evaluation model.

این مطالعه به تحلیل نیاز برای یک مدل ارزیابی جامع و زمینه‌مند در برنامه آموزش حرفه‌ای معلمان (PPG) از دیدگاه مدارس به عنوان کارفرمایان فارغ‌التحصیلان این برنامه می‌پردازد. از طرح پژوهش کیفی اکتشافی مبتنی بر نیازسنجی استفاده شده است. داده‌ها از طریق سه جلسه مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با مدیران و رهبران آموزشی مدارس استخدام‌کننده فارغ‌التحصیلان PPG جمع‌آوری شد و با مرور سیاست‌های مرتبط و ادبیات ارزیابی آموزش معلمان تکمیل گردید. حدود ۴۰ دقیقه مصاحبه ضبط‌شده رونویسی و از طریق آشنایی، کدگذاری، دسته‌بندی، توسعه تم‌ها و تفسیر تحلیل شد. اعتبار نتایج با مقایسه شواهد میان جلسات مصاحبه و بررسی تطابق آن با اسناد برنامه تقویت گردید. پنج نیاز شناسایی شد: ارزیابی چندبعدی شایستگی فارغ‌التحصیلان؛ پاسخگویی به شایستگی‌های خاص مدرسه؛ تقویت گرایش‌های حرفه‌ای و اجتماعی-هیجانی؛ همسویی بهتر تجربه میدانی با شرایط مدرسه؛ و مشارکت نظام‌مند مدارس کارفرما در ارزیابی پیامدها. فارغ‌التحصیلان عموماً از نظر آموزشی، حرفه‌ای و اجتماعی شایسته ارزیابی شدند. با این حال، مدارس حوزه‌هایی را نیازمند تقویت دانستند، از جمله زبان انگلیسی برای تدریس کلاس‌های بین‌المللی، ادغام ارزش‌های نهادی، رویکردهای نوین آموزشی، آمادگی ذهنی و حساسیت اجتماعی-هیجانی. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ارزیابی PPG باید فراتر از شاخص‌های اتمام و اجرا رفته و با پیوند دادن زمینه، ورودی، فرایند، محصول و پیامدها از طریق شواهد چندذینفعی عمل کند. یافته‌ها مبنای تجربی برای توسعه مدل ارزیابی تطبیقی و بهبودمحور PRIMA-Eval فراهم می‌کند.