چکیده
The *Kurikulum Merdeka* (Emancipated Curriculum) is an educational approach that grants greater autonomy to schools, teachers, and students in designing, managing, and evaluating the learning process. Despite its many advantages—as discussed in a previous article—the implementation of *Kurikulum Merdeka* also faces a number of challenges and shortcomings that warrant consideration. This article employs a library research methodology, drawing data from diverse sources such as books and journal articles relevant to the topic. The study's findings indicate that *Kurikulum Merdeka* is an initiative launched by Indonesia’s Ministry of Education, Culture, Research, and Technology to address the learning crisis exacerbated by the COVID-19 pandemic. The curriculum is designed to provide more flexible and varied learning experiences, enabling students to explore ideas and develop their skills. By granting teachers the freedom to select teaching resources, *Kurikulum Merdeka* aims to tailor education to the interests and learning needs of each student. Introduced in 2019 by the Minister of Education and Culture, Nadiem Makarim, *Kurikulum Merdeka* replaces the 2013 Curriculum and emphasizes student independence in acquiring information from various sources, both formal and informal. It also focuses on developing students' potential and character in alignment with the *Profil Pelajar Pancasila* (Pancasila Student Profile). An education system centered on autonomy aims to foster student awareness and encourage the development of independent, responsible individuals. Furthermore, teachers are encouraged to engage in professional networks to advance their careers. Strategies include grouping students based on ability, adapting content, and employing diverse teaching methods suited to students' learning styles. Assessment within this differentiated learning framework is formative and authentic, moving beyond a reliance on traditional examinations. Therefore, teachers are expected to develop materials suited to students' varying levels of understanding, providing appropriate challenges for more capable students and additional support for those requiring assistance. Through this approach, it is hoped that the goals of religious education can be achieved in a more inclusive and relevant manner.
«کریکولوم مردکا» (Kurikulum Merdeka) رویکردی آموزشی است که اختیار بیشتری به مدارس، معلمان و دانشآموزان در طراحی، مدیریت و ارزیابی فرایند یادگیری اعطا میکند. علیرغم مزایای فراوان آن ــ که در مقالهای پیشین مورد بحث قرار گرفته است ــ اجرای «کریکولوم مردکا» با چالشها و کاستیهایی نیز مواجه است که شایسته توجه میباشد. این مقاله با بهرهگیری از روش پژوهش کتابخانهای و گردآوری دادهها از منابع متنوعی همچون کتابها و مقالات علمی مرتبط با موضوع، به بررسی این رویکرد میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که «کریکولوم مردکا» ابتکاری است که توسط وزارت آموزش، فرهنگ، پژوهش و فناوری اندونزی برای مقابله با بحران یادگیری تشدیدشده در پی همهگیری کووید-۱۹ راهاندازی شده است. این برنامه درسی با هدف فراهمکردن تجارب یادگیری انعطافپذیرتر و متنوعتر طراحی شده و به دانشآموزان امکان میدهد ایدهها را کاوش کرده و مهارتهای خود را توسعه دهند. با اعطای آزادی عمل به معلمان در انتخاب منابع آموزشی، «کریکولوم مردکا» در پی آن است که آموزش را متناسب با علایق و نیازهای یادگیری هر دانشآموز تنظیم کند. این برنامه که در سال ۲۰۱۹ توسط وزیر آموزش و فرهنگ، Nadiem Makarim، معرفی شد، جایگزین برنامه درسی ۲۰۱۳ گردیده و بر استقلال دانشآموزان در کسب اطلاعات از منابع مختلف رسمی و غیررسمی تأکید دارد. همچنین بر توسعه ظرفیتها و شخصیت دانشآموزان در راستای «پروفیل دانشآموز پانچاسیلا» (Profil Pelajar Pancasila) تمرکز میکند. نظام آموزشی مبتنی بر خودمختاری، با هدف ارتقای آگاهی دانشآموزان و تشویق به پرورش افرادی مستقل و مسئولیتپذیر طراحی شده است. افزون بر این، معلمان به مشارکت در شبکههای حرفهای برای پیشرفت شغلی خود ترغیب میشوند. راهبردها شامل گروهبندی دانشآموزان بر اساس توانایی، تطبیق محتوا و بهکارگیری روشهای تدریس متنوع متناسب با سبکهای یادگیری دانشآموزان است. ارزیابی در چارچوب یادگیری تمایزیافته، ماهیتی تکوینی و اصیل دارد و فراتر از اتکای صرف به آزمونهای سنتی است. بنابراین، انتظار میرود معلمان مواد آموزشی متناسب با سطوح مختلف درک دانشآموزان تهیه کنند و چالشهای مناسب برای دانشآموزان توانمندتر و حمایتهای اضافی برای دانشآموزان نیازمند ارائه دهند. از رهگذر این رویکرد، امید میرود اهداف آموزش دینی به شیوهای فراگیرتر و مرتبطتر تحقق یابد.