Islamic schools

Elementary school students' limited conceptual grasp of norms, rights, and obligations within Pancasila Education has prompted the search for more contextual, culturally grounded instructional strategies. This study examines the extent to which the Value Clarification Technique (VCT), enriched with values drawn from the Malay Tunjuk Ajar tradition, influences conceptual understanding among 33 sixth-grade students of Class VI B, Tahfidz Umar bin Khattab Islamic School, Pekanbaru. A pre-experimental one-group design with pre- and post-treatment measurement was applied, using a 20-item multiple-choice instrument. Data processing involved a Shapiro-Wilk normality test on the difference scores, N-Gain calculation to capture the magnitude of change, and a Paired Sample t-Test to examine mean differences. Findings revealed a mean score increase from 88.79 to 93.64, with t=2.889 at df=32 and a significance level of 0.007 (<0.05), leading to rejection of the null hypothesis. The extent of improvement is reflected in an average N-Gain of 0.443 (moderate category) and an effect size (Cohen's d) of 0.503. These results affirm that embedding Malay Tunjuk Ajar values within the VCT model meaningfully contributes to strengthening elementary students' conceptual understanding of norms, rights, and obligations.

درک مفهومی محدود دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف در چارچوب آموزش پانچاسیلا، جست‌وجوی راهبردهای آموزشی زمینه‌مند و مبتنی بر فرهنگ را ضروری ساخته است. این پژوهش به بررسی میزان تأثیر تکنیک تبیین ارزش‌ها (Value Clarification Technique یا VCT) که با ارزش‌های برگرفته از سنت مالایی Tunjuk Ajar غنی شده است، بر درک مفهومی ۳۳ دانش‌آموز پایه ششم کلاس VI B مدرسه اسلامی Tahfidz Umar bin Khattab در Pekanbaru می‌پردازد. طرح پژوهش از نوع پیش‌آزمایشی تک‌گروهی با اندازه‌گیری پیش و پس از مداخله بود و از یک ابزار چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی استفاده شد. پردازش داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk بر تفاوت نمرات، محاسبه N-Gain برای سنجش میزان تغییر و آزمون t زوجی برای بررسی تفاوت میانگین‌ها بود. یافته‌ها نشان داد میانگین نمرات از ۸۸.۷۹ به ۹۳.۶۴ افزایش یافته است و مقدار t=2.889 با df=32 و سطح معناداری ۰.۰۰۷ (<۰.۰۵) به دست آمد که منجر به رد فرض صفر شد. میزان بهبود در N-Gain متوسط برابر با ۰.۴۴۳ و اندازه‌ی اثر (Cohen's d) برابر با ۰.۵۰۳ منعکس شده است. این نتایج تأیید می‌کند که ادغام ارزش‌های Tunjuk Ajar مالایی در مدل VCT به طور معناداری به تقویت درک مفهومی دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف کمک می‌کند.

This study aims to (1) describe the implementation of full day school at SMP IT Nurul Fikri Selong, (2) analyze its role in improving student learning achievement, and (3) identify the supporting and inhibiting factors of its implementation. A qualitative case study approach was employed. Data were collected through in-depth interviews with the principal, teachers, and students, supported by field observation and documentation, and analyzed using the interactive model of Miles and Huberman (1992), covering data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings indicate that full day school at SMP IT Nurul Fikri Selong is not merely an extension of school hours but is structured to support academic learning, religious habituation, character formation through teacher exemplary behavior, talent development, and dedicated coaching for high-achieving students. This role is reflected in improved literacy and numeracy outcomes and student achievements in provincial-level science competitions. The main supporting factor is institutional commitment and teacher exemplarity, while the main constraints relate to student fatigue in the afternoon A decline in concentration following participation in various activities, alongside the need for adjustment among new students who were previously unaccustomed to a full-day learning system and the adaptation process for new students. The novelty of this study lies in the finding that the effectiveness of full day school is determined more by the quality of time management and variation in teaching methods than by the duration of instruction alone, thereby reinforcing and extending Time on Task Theory and Carroll's (1963) Model of School Learning within the context of integrated Islamic schools in Indonesia.

هدف این پژوهش عبارت است از: (۱) توصیف اجرای مدرسه‌ی تمام‌وقت در SMP IT Nurul Fikri Selong، (۲) تحلیل نقش آن در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان، و (۳) شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده‌ی اجرای آن. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش مطالعه‌ی موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با مدیر، معلمان و دانش‌آموزان، و با پشتیبانی مشاهده‌ی میدانی و اسناد جمع‌آوری شده و با استفاده از مدل تعاملی Miles و Huberman (۱۹۹۲) شامل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری تحلیل گردیده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدرسه‌ی تمام‌وقت در SMP IT Nurul Fikri Selong صرفاً افزایش ساعات مدرسه نیست، بلکه به گونه‌ای ساختار یافته است که از یادگیری علمی، عادت‌دهی دینی، شکل‌گیری شخصیت از طریق الگو بودن معلمان، پرورش استعدادها و مربی‌گری ویژه برای دانش‌آموزان ممتاز حمایت می‌کند. این نقش در بهبود نتایج سواد خواندن و ریاضیات و موفقیت دانش‌آموزان در مسابقات علمی استانی منعکس شده است. عامل اصلی حمایت‌کننده، تعهد نهادی و الگو بودن معلمان است و مهم‌ترین محدودیت‌ها به خستگی دانش‌آموزان در ساعات بعدازظهر، کاهش تمرکز پس از شرکت در فعالیت‌های مختلف، و نیاز به سازگاری دانش‌آموزان جدید که پیش‌تر به سیستم یادگیری تمام‌وقت عادت نداشته‌اند و فرایند تطبیق آن‌ها مربوط می‌شود. نوآوری این پژوهش در این است که اثربخشی مدرسه‌ی تمام‌وقت بیش از آنکه به مدت زمان آموزش وابسته باشد، به کیفیت مدیریت زمان و تنوع روش‌های تدریس بستگی دارد و بدین ترتیب نظریه‌ی Time on Task و مدل School Learning کارول (۱۹۶۳) را در زمینه‌ی مدارس اسلامی یکپارچه در اندونزی تقویت و گسترش می‌دهد.