Creativity is widely considered to be a core competency for learners and graduates in rapidly changing environments; personality research has identified two dispositions as relevant to creativity repeatedly: openness to experience (OE) and tolerance of ambiguity (TOA). This narrative review examined how OE, TOA and creativity are related (with particular attention to university undergraduates). The review clarifies the three constructs and their measures, summarizes evidence for OE–creativity, TOA–creativity and OE–TOA associations, compares theoretical accounts linking them together and proposes an integrative model in which TOA may explain how openness translates into creative thinking and achievement. Evidence for an OE–creativity link is substantial and comparatively consistent. Evidence for a TOA–creativity link is positive but less strong, relies heavily on self-report, and is concentrated in a small number of research groups. Formal tests of TOA as a mediator were not found. The review closes with methodological recommendations and a research agenda for undergraduate samples, including cross-cultural and longitudinal designs, and with implications for educators who wish to foster creativity as a student strength.
ABSTRACT The Merdeka Belajar Kampus Merdeka (MBKM) program provides learning experiences that require students to adapt, learn from experience, and develop innovative ideas. Individual differences in personality may be associated with variations in these abilities, making further investigation of personality dimensions necessary. This study aimed to analyze the role of the five Big Five personality dimensions in predicting learning agility and innovative behavior among MBKM participants. A quantitative approach with a cross-sectional correlational design was employed, involving 303 students who were currently participating in or had previously participated in MBKM activities. Participants were selected using a non-probability sampling technique. Data were collected through self-report questionnaires and analyzed using Confirmatory Factor Analysis (CFA) and multivariate regression with Mplus 8.4. The results indicated that openness to experience was the strongest positive predictor of innovative behavior (β = 0.422; p < 0.001) and learning agility (β = 0.361; p < 0.001). Conscientiousness and extraversion were also positively associated with both outcomes. In contrast, agreeableness was negatively associated with innovative behavior (β = −0.116; p = 0.016) but was not significantly associated with learning agility. Neuroticism showed no significant association with either outcome. These findings highlight the relevance of personality characteristics in understanding variations in student competencies and support the development of adaptive MBKM mentoring programs without using personality profiles as the sole basis for student selection. ABSTRAK Program Merdeka Belajar Kampus Merdeka (MBKM) memberikan pengalaman belajar yang menuntut mahasiswa mampu beradaptasi, memanfaatkan pengalaman, dan mengembangkan gagasan inovatif. Perbedaan karakteristik individu diduga berkaitan dengan variasi kemampuan tersebut, sehingga perlu dikaji melalui dimensi kepribadian. Penelitian ini bertujuan menganalisis peran lima dimensi Big Five personality dalam memprediksi learning agility dan perilaku inovatif mahasiswa peserta MBKM. Penelitian menggunakan pendekatan kuantitatif dengan desain korelasional cross-sectional yang melibatkan 303 mahasiswa yang sedang atau pernah mengikuti kegiatan MBKM. Sampel diperoleh melalui teknik non-probability sampling. Data dikumpulkan menggunakan kuesioner laporan diri dan dianalisis dengan Confirmatory Factor Analysis (CFA) serta regresi multivariat menggunakan Mplus 8.4. Hasil penelitian menunjukkan bahwa openness to experience merupakan prediktor positif terkuat bagi perilaku inovatif (β = 0,422; p < 0,001) dan learning agility (β = 0,361; p < 0,001). Conscientiousness dan extraversion juga berhubungan positif dengan kedua variabel tersebut. Sebaliknya, agreeableness berhubungan negatif dengan perilaku inovatif (β = −0,116; p = 0,016), tetapi tidak signifikan terhadap learning agility. Neuroticism tidak menunjukkan hubungan signifikan dengan kedua variabel. Temuan ini menegaskan relevansi karakteristik kepribadian dalam memahami variasi kompetensi mahasiswa, sekaligus mendukung pengembangan pendampingan MBKM yang adaptif tanpa menjadikan profil kepribadian sebagai dasar tunggal seleksi mahasiswa.
The period of university studies is associated with numerous stressors that can negatively affect the psychological functioning of young adults. This study aimed to investigate the relationship between perceived stress levels, preferred coping strategies, and psychological resilience. The analysis focused on resilience as a potential moderator of the relationship between coping strategies and stress intensity. The study included 607 Polish students. A significant part of the group was medical students (61.72%). The study employed the Perceived Stress Scale (PSS-10), the Coping Inventory (Mini-COPE), the Resilience Scale (SPP-25), and used an author-developed questionnaire to collect sociodemographic information. The respondents exhibited moderate stress intensity (M = 22.54; SD = 7.04) and a moderately high level of general resilience (M = 59.39; SD = 15.37). Among coping strategies, acceptance (M = 1.94) and active coping (M = 1.85) were chosen most frequently, while turning to religion and helplessness were chosen least frequently. Analysis of personal resources showed the highest scores in openness to experience and sense of humor. Interaction effects rarely reached statistical significance. The study group showed a profile of students who were stressed but had functional coping resources. The moderation analysis results indicate the complex nature of the relationships among the variables studied—although psychological resilience is a key resource, its role as a moderator of the relationship between coping strategies and stress is not universal and emerges only in specific areas of functioning. The data obtained suggest that psychological interventions should focus on strengthening existing resources (such as active coping) and developing resilience, which may serve as a buffer against the negative effects of academic stress.
دوره تحصیلات دانشگاهی با عوامل استرسزای متعددی همراه است که میتوانند عملکرد روانشناختی بزرگسالان جوان را به طور منفی تحت تأثیر قرار دهند. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین سطوح استرس ادراکشده، راهبردهای مقابلهای ترجیحی و تابآوری روانشناختی بود. تحلیلها بر تابآوری به عنوان یک تعدیلگر بالقوه در رابطه بین راهبردهای مقابلهای و شدت استرس متمرکز شد. این پژوهش شامل ۶۰۷ دانشجوی لهستانی بود که بخش قابل توجهی از گروه را دانشجویان پزشکی (۶۱٫۷۲٪) تشکیل میدادند. در این مطالعه از مقیاس استرس ادراکشده (PSS-10)، فهرست مقابله (Mini-COPE)، مقیاس تابآوری (SPP-25) و پرسشنامهای تدوینشده توسط نویسندگان برای جمعآوری اطلاعات جمعیتشناختی استفاده شد. پاسخدهندگان شدت متوسطی از استرس (M = 22.54؛ SD = 7.04) و سطح نسبتاً بالایی از تابآوری کلی (M = 59.39؛ SD = 15.37) را نشان دادند. در میان راهبردهای مقابلهای، پذیرش (M = 1.94) و مقابله فعال (M = 1.85) بیشترین فراوانی را داشتند، در حالی که گرایش به مذهب و درماندگی کمترین فراوانی را داشتند. تحلیل منابع فردی بالاترین نمرات را در گشودگی نسبت به تجربه و حس شوخطبعی نشان داد. اثرات تعاملی به ندرت به سطح معناداری آماری رسیدند. گروه مورد مطالعه، نمایهای از دانشجویان را نشان داد که دچار استرس بودند اما منابع مقابلهای کارآمدی داشتند. نتایج تحلیل تعدیلگری، ماهیت پیچیده روابط میان متغیرهای مورد بررسی را نشان میدهد—اگرچه تابآوری روانشناختی یک منبع کلیدی است، نقش آن به عنوان تعدیلگر رابطه بین راهبردهای مقابلهای و استرس همگانی نیست و تنها در حوزههای خاصی از عملکرد ظاهر میشود. دادههای بهدستآمده حاکی از آن است که مداخلات روانشناختی باید بر تقویت منابع موجود (مانند مقابله فعال) و توسعه تابآوری متمرکز شوند، که میتواند به عنوان یک سپر در برابر اثرات منفی استرس تحصیلی عمل کند.
This study examines whether Big Five personality traits are associated with grit among Ghanaian teacher trainees, applying regularisation assisted econometric estimation within a double machine learning framework. Using survey data from 288 students at Jasikan College of Education, three complementary post lasso estimators were applied, namely ordinary least squares with CHS lasso orthogonalised variables, CHS post lasso orthogonalised variables, and PDS selected variables alongside the full regressor set, each employing lasso purely for covariate selection and orthogonalisation within an OLS framework. A cross validated predictive lasso model corroborated these estimates. Across specifications, openness and conscientiousness consistently predicted higher grit, with openness exceeding conscientiousness in effect size, while extraversion, agreeableness and neuroticism showed no significant association. These specific findings suggest that personality dimensions relevant to grit may depend on resource constrained teacher training conditions, offering targets for interventions strengthening grit among prospective educators in Ghana.
این مطالعه بررسی میکند که آیا ویژگیهای شخصیتی پنجگانه با پشتکار در میان کارآموزان معلم غنایی مرتبط هستند یا خیر، و در این راستا از برآورد اقتصادسنجی با کمک منظمسازی در چارچوب یادگیری ماشین دوگانه بهره میگیرد. با استفاده از دادههای پیمایشی ۲۸۸ دانشجو از کالج آموزش Jasikan، سه برآوردگر مکمل پسلاسو به کار گرفته شد: حداقل مربعات معمولی با متغیرهای ارتوگونالشدهی CHS لاسو، متغیرهای ارتوگونالشدهی CHS پسلاسو، و متغیرهای انتخابشدهی PDS همراه با مجموعهی کامل متغیرهای تبیینگر، که در هر یک، لاسو صرفاً برای انتخاب و ارتوگونالسازی متغیرهای همبسته در چارچوب OLS به کار رفت. یک مدل لاسو پیشبینی با اعتبارسنجی متقاطع این برآوردها را تأیید کرد. در تمامی مدلها، گشودگی و وظیفهشناسی به طور پیوسته پیشبینیکنندهی بالاتر بودن پشتکار بودند، بهطوری که گشودگی از لحاظ اندازهی اثر از وظیفهشناسی پیشی گرفت، در حالی که برونگرایی، توافقپذیری و روانرنجوری هیچ ارتباط معناداری نشان ندادند. این یافتههای خاص نشان میدهند که ابعاد شخصیتی مرتبط با پشتکار ممکن است به شرایط آموزش معلم در محیطهای با منابع محدود وابسته باشند و اهدافی را برای مداخلات تقویت پشتکار در میان معلمان آینده در غنا ارائه میکنند.
