fear of failure

Purpose: This study aimed to design an artificial intelligence–based cognitive empowerment package for enhancing entrepreneurial skills in gifted and creative adolescents through the qualitative identification and integration of relevant cognitive, psychological, motivational, interpersonal, and technological components. Methods and Materials: The study employed a qualitative exploratory-developmental design. Data were obtained through an analytical review of relevant literature, examination of previous student entrepreneurship workshop experiences, and semi-structured interviews with students, mentors, workshop facilitators, and accelerator managers selected through purposive sampling. Data collection continued until conceptual saturation was achieved. Interview transcripts, field observations, documentary evidence, and analytical notes were examined using thematic analysis. Findings: The qualitative analysis indicated that sustained entrepreneurial action among gifted and creative adolescents depends on a multidimensional configuration of entrepreneurial intention and identity, self-efficacy, opportunity recognition and problem identification, executive functioning, tolerance of ambiguity, applied creativity, fear of failure and perfectionism, intrinsic motivation and psychological ownership, teamwork and psychological safety, proactive agency, resilience, future orientation, and reflective readiness to use artificial intelligence. The findings further suggested that entrepreneurial difficulties differ across adolescents and therefore require profile-based rather than uniform intervention. Integration of the themes resulted in a six-session package encompassing profile awareness and goal setting, problem identification and value creation, conversion of ideas into action plans, presentation and feedback utilization, teamwork and agency, and final presentation with a continuation plan. Conclusion: The findings suggest that entrepreneurial empowerment in gifted and creative adolescents should extend beyond creativity and business knowledge by strengthening the cognitive and psychological capacities required to transform ideas into sustained action, while using artificial intelligence as a supervised reflective and personalized learning support rather than as a substitute for adolescent judgment and agency.

هدف: این پژوهش با هدف طراحی بسته توانمندسازی شناختی مبتنی بر هوش مصنوعی جهت ارتقای مهارت‌های کارآفرینی در نوجوانان با استعداد و خلاق از طریق شناسایی و ادغام کیفی مؤلفه‌های شناختی، روان‌شناختی، انگیزشی، بین‌فردی و فناورانه مرتبط انجام شد. روش‌ها و مواد: این مطالعه با رویکرد کیفی اکتشافی-توسعه‌ای انجام گرفت. داده‌ها از طریق مرور تحلیلی منابع مرتبط، بررسی تجربیات پیشین کارگاه‌های کارآفرینی دانش‌آموزی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با دانش‌آموزان، مربیان، تسهیل‌گران کارگاه و مدیران شتاب‌دهنده که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، گردآوری شد. جمع‌آوری داده‌ها تا رسیدن به اشباع مفهومی ادامه یافت. رونوشت مصاحبه‌ها، مشاهدات میدانی، شواهد اسنادی و یادداشت‌های تحلیلی با استفاده از تحلیل تماتیک بررسی شدند. یافته‌ها: تحلیل کیفی نشان داد که تداوم عمل کارآفرینانه در نوجوانان با استعداد و خلاق وابسته به پیکربندی چندبعدی قصد و هویت کارآفرینانه، خودکارآمدی، شناسایی فرصت و تشخیص مسئله، کارکرد اجرایی، تحمل ابهام، خلاقیت کاربردی، ترس از شکست و کمال‌گرایی، انگیزش درونی و مالکیت روان‌شناختی، کار تیمی و ایمنی روان‌شناختی، عاملیت پیش‌فعال، تاب‌آوری، آینده‌نگری و آمادگی تأملی برای استفاده از هوش مصنوعی است. یافته‌ها همچنین نشان داد که دشواری‌های کارآفرینی در میان نوجوانان متفاوت است و بنابراین مداخله مبتنی بر پروفایل به جای مداخله یکنواخت ضرورت دارد. ادغام تم‌ها منجر به بسته‌ای شش‌جلسه‌ای شامل آگاهی از پروفایل و هدف‌گذاری، شناسایی مسئله و خلق ارزش، تبدیل ایده‌ها به برنامه عملیاتی، ارائه و بهره‌گیری از بازخورد، کار تیمی و عاملیت، و ارائه نهایی با برنامه تداوم شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که توانمندسازی کارآفرینانه در نوجوانان با استعداد و خلاق باید فراتر از خلاقیت و دانش کسب‌وکار، با تقویت ظرفیت‌های شناختی و روان‌شناختی لازم برای تبدیل ایده به عمل پایدار و استفاده از هوش مصنوعی به عنوان پشتیبان یادگیری تأملی و شخصی‌سازی‌شده تحت نظارت، نه جایگزین قضاوت و عاملیت نوجوان، توسعه یابد.

Background: Examinations can trigger stress related to performance expectations, uncertainty, and the consequences of receiving a particular grade. Stress may be especially salient for students seeking the highest grade and for students who need a minimum passing grade to complete a course. Objective: To outline a comparative investigation of pre-examination stress among students at Gori State University and European University, with particular attention to students aiming for an A (91–100 points) and students for whom an E-range result (51–60 points) may be sufficient to complete the subject. Methods: The proposed cross-sectional study includes 50 students, 25 from each university. A brief questionnaire should record perceived stress before the examination, grade-related expectations, perceived consequences of the result, and basic demographic/academic variables. Results: The numerical example in this draft is illustrative only and does not represent verified participant data. It demonstrates a reporting structure in which stress scores are compared by university and by grade-related concern. Conclusion: Grade-related expectations and fear of failing may represent different pathways to examination stress. Actual conclusions require analysis of the completed dataset.

This study explores how senior high school students make meaning of underachievement through the lens of growth mindset. Underachievement is often reduced to laziness, while students' subjective experiences remain underexplored. A qualitative design with interpretative phenomenological analysis was used. Five students identified as underachieving were selected purposively, and a counseling teacher and a classroom teacher served as supporting informants. Data were gathered through in-depth semi-structured interviews, observation during interviews, and relevant documentation, then analyzed through repeated reading, initial noting, theme development, and cross-case analysis. Six themes emerged: feeling academically not good enough, fear of failure and environmental expectations, the conflict between potential and performance, avoidance of academic challenges, self-reflection on failure, and the emergence of growth mindset as a reinterpretation of ability. Underachievement was lived as a threat to academic identity sustained by fixed beliefs about ability, and avoidance functioned as self-protection that limited development. Growth mindset appeared not as a ready-made trait but as a gradual process triggered by reflection and supportive relationships, coexisting with lingering doubt. School counseling should therefore address how students interpret failure, not only their academic performance.

این پژوهش به بررسی چگونگی معنابخشی دانش‌آموزان دبیرستانی به عملکرد پایین از منظر ذهنیت رشد می‌پردازد. عملکرد پایین اغلب به تنبلی تقلیل داده می‌شود، در حالی که تجارب ذهنی دانش‌آموزان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و تحلیل پدیدارشناختی تفسیری انجام شده است. پنج دانش‌آموز که به عنوان دارای عملکرد پایین شناسایی شدند به صورت هدفمند انتخاب شدند و یک مشاور مدرسه و یک معلم کلاس به عنوان مطلعان پشتیبان حضور داشتند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته، مشاهده در حین مصاحبه و اسناد مرتبط گردآوری و از طریق خوانش مکرر، یادداشت‌برداری اولیه، توسعه مضامین و تحلیل بین‌موردی تحلیل شدند. شش مضمون استخراج شد: احساس ناکافی بودن از نظر تحصیلی، ترس از شکست و انتظارات محیطی، تعارض بین توان بالقوه و عملکرد، اجتناب از چالش‌های تحصیلی، تأمل بر شکست و ظهور ذهنیت رشد به عنوان بازتفسیر توانایی. عملکرد پایین به عنوان تهدیدی برای هویت تحصیلی تجربه می‌شد که با باورهای ثابت درباره توانایی تداوم می‌یافت و اجتناب، نقش محافظت از خود را ایفا می‌کرد که رشد را محدود می‌ساخت. ذهنیت رشد نه به عنوان یک ویژگی از پیش موجود، بلکه به عنوان فرایندی تدریجی که با تأمل و روابط حمایتی برانگیخته می‌شود و همزمان با تردیدهای باقی‌مانده همزیستی دارد، ظاهر شد. بنابراین، مشاوره مدرسه باید به نحوه تفسیر شکست توسط دانش‌آموزان بپردازد، نه صرفاً عملکرد تحصیلی آنان.