spiritual values

This study aims to analyze the epistemology of aqidah education constructed by KH. Muhammad Faqih Maskumambang in An-Nushus al-Islamiyyah fi Radd ‘ala Madhhab al-Wahhabiyyah, particularly in establishing the relationship between textual authority, rational reasoning, and the scholarly tradition of Islamic boarding schools (pesantren). This qualitative study employs a library research method and content analysis of An-Nushus al-Islamiyyah as the primary source, complemented by relevant academic literature as secondary sources. The analysis applies the Islamic epistemological framework of bayani, burhani, and irfani, conceptually distinguishing scholarly authority based on sanad and ijma’ from irfani as the internalization of ethical and spiritual values. The findings demonstrate that KH. Muhammad Faqih’s epistemology of aqidah education is integrative, with bayani authority serving as its primary foundation, reinforced by burhani reasoning and the continuity of the salaf scholarly tradition. The dialogical and argumentative methods employed in the treatise also reveal pedagogical potential for fostering a moderate understanding of aqidah. The novelty of this study lies in reinterpreting An-Nushus al-Islamiyyah not merely as a theological polemical work, but as an epistemological construction of aqidah education integrating textual, rational, and traditional spiritual dimensions

Humanistic–religious education integrates spiritual values, social relationships, and character development in primary education. However, its conceptual dimensions, implementation mechanisms, and outcome evidence remain inconsistently documented, particularly in Satuan Pendidikan Kerjasama (SPK) schools. This study presents a systematic review protocol with preliminary synthesis to examine conceptualisation, implementation practices, potential best practices, and contextual conditions. The planned review covers publications from 2014 to 2026 across Scopus, Web of Science, ERIC, DOAJ, Google Scholar, and Indonesian academic sources. The preliminary corpus comprises ten studies identified through targeted searches, including qualitative case studies, quantitative and mixed-methods research, and conceptual analysis. Formal database searching, PRISMA screening, and critical appraisal remain incomplete. Preliminary patterns indicate that vertical–spiritual and horizontal–social dimensions predominate, while habituation and school culture feature prominently in implementation. Explicit curriculum mapping and family–community engagement are less consistently documented, and comparable pupil-outcome evidence remains limited. Evidence concerning SPK schools is particularly sparse, precluding definitive best-practice claims. A proposed four-layer framework may guide further synthesis of conceptual dimensions, implementation mechanisms, outcomes, and contextual conditions. These preliminary observations require verification through completion of the systematic review before supporting evidence-based recommendations.

This study examines the factors associated with Professional Maritime Character among vocational maritime students by investigating the effects of Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence, while considering Self-Discipline as a mediating mechanism and Moral Awareness as a moderating factor. A quantitative cross-sectional design was employed involving 525 students from Batch VIII, X, and XI at Politeknik Pelayaran Sumatera Barat, Indonesia, using a total sampling technique. Data were collected through structured questionnaires and analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling with the PLS Algorithm and Bootstrapping Calculation. The measurement model demonstrated adequate indicator reliability, internal consistency, and convergent validity across all constructs. The structural results show that Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence have significant positive effects on Professional Maritime Character, while Religious Commitment significantly predicts Self-Discipline; however, Islamic Work Ethic and Spiritual Intelligence do not significantly predict Self-Discipline. Moral Awareness has a significant negative direct association with Professional Maritime Character, but its interactions with Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence are not significant. These findings indicate that professional maritime character is more strongly associated with the direct internalization of religious and spiritual values than with conditional effects of moral awareness, providing practical implications for integrated character development in maritime vocational education.

This study aims to analyze the history of education during the Islamic Golden Age and examine its relevance in supporting the achievement of the 2030 Sustainable Development Goals (SDGs), Quality Education. This study uses a literature review method through the analysis of various relevant scientific sources. The results of the study indicate that the educational system during the Islamic Golden Age was not only oriented toward intellectual development but also emphasized the integration of knowledge, spiritual values, and character building. The scholarly tradition that flourished through educational institutions, translation activities, and cross-cultural interactions established Islamic civilization as a global hub for scientific advancement. Majid 'Irsan al-Kilani’s perspective underscores that this progress was rooted in an education system grounded in the principle of tauhid, the integration of knowledge, and social responsibility within society. The findings of this study indicate that the educational values of Islam during the Golden Age have strong relevance to the concept of quality education that emphasizes inclusivity, justice, and sustainability. Therefore, the history of Islamic education can serve as a strategic source of inspiration in designing a modern educational system that is humanistic, adaptive, and responsive to contemporary global challenges.

این پژوهش با هدف تحلیل تاریخ آموزش در دوران طلایی اسلام و بررسی ارتباط آن با حمایت از تحقق اهداف توسعه پایدار ۲۰۳۰ (SDGs)، به‌ویژه آموزش با کیفیت انجام شده است. این پژوهش با استفاده از روش مرور ادبیات و تحلیل منابع علمی مرتبط صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که نظام آموزشی در دوران طلایی اسلام نه تنها بر رشد عقلانی تأکید داشت، بلکه بر ادغام دانش، ارزش‌های معنوی و پرورش شخصیت نیز تأکید می‌کرد. سنت علمی که از طریق نهادهای آموزشی، فعالیت‌های ترجمه و تعاملات بین‌فرهنگی شکوفا شد، تمدن اسلامی را به عنوان مرکز جهانی پیشرفت علمی تثبیت کرد. دیدگاه Majid 'Irsan al-Kilani تأکید می‌کند که این پیشرفت ریشه در نظام آموزشی مبتنی بر اصل توحید، ادغام دانش و مسئولیت اجتماعی در جامعه داشته است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که ارزش‌های آموزشی اسلام در دوران طلایی ارتباط قوی با مفهوم آموزش با کیفیت دارد که بر شمولیت، عدالت و پایداری تأکید می‌کند. بنابراین، تاریخ آموزش اسلامی می‌تواند به عنوان منبع راهبردی الهام‌بخش در طراحی نظام آموزشی مدرن که انسانی، سازگار و پاسخگو به چالش‌های جهانی معاصر است، مورد استفاده قرار گیرد.

Digital technology has reshaped how students learn, access information, and communicate. Alongside these benefits, it raises ethical concerns such as misinformation, plagiarism, and technology misuse. Integrating knowledge, faith, and good deeds is therefore needed to nurture students who are intellectually capable, spiritually aware, and morally grounded. This study explores the concepts of knowledge, faith, and good deeds and how they relate to one another from an Islamic perspective, as well as their relevance to student character building in the digital era. Using a descriptive qualitative library research design, the study reviews pertinent Qur'anic verses and scholarly journal articles on Islamic education, character development, and digital ethics. The results show that knowledge supplies intellectual understanding, faith provides the basis of moral values, and good deeds put knowledge and faith into practice in daily life. Together, these elements offer a conceptual basis for academic honesty, critical thinking, social responsibility, and ethical use of technology. In conclusion, building student character calls for a balance among intellectual competence, spiritual values, and consistent moral conduct so that students can meet digital-era challenges responsibly.

فناوری دیجیتال شیوه‌های یادگیری، دسترسی به اطلاعات و ارتباط دانشجویان را دگرگون کرده است. در کنار این مزایا، نگرانی‌های اخلاقی همچون اطلاعات نادرست، سرقت علمی و سوءاستفاده از فناوری نیز مطرح می‌شود. بنابراین، ادغام علم، ایمان و عمل صالح برای پرورش دانشجویانی که از لحاظ فکری توانمند، از نظر معنوی آگاه و از لحاظ اخلاقی پایبند هستند، ضروری است. این پژوهش به بررسی مفاهیم علم، ایمان و عمل صالح و نحوه ارتباط آن‌ها با یکدیگر از منظر اسلامی و همچنین اهمیت آن‌ها در شکل‌گیری شخصیت دانشجویان در عصر دیجیتال می‌پردازد. با استفاده از روش پژوهش کیفی توصیفی از نوع کتابخانه‌ای، آیات مرتبط قرآن کریم و مقالات علمی درباره آموزش اسلامی، رشد شخصیت و اخلاق دیجیتال مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که علم، فهم و درک فکری را فراهم می‌کند، ایمان مبنای ارزش‌های اخلاقی را شکل می‌دهد و عمل صالح، علم و ایمان را در زندگی روزمره به اجرا درمی‌آورد. این عناصر در کنار یکدیگر، مبنایی مفهومی برای صداقت علمی، تفکر انتقادی، مسئولیت اجتماعی و استفاده اخلاقی از فناوری ارائه می‌کنند. در نتیجه، شکل‌گیری شخصیت دانشجویان مستلزم تعادل میان شایستگی فکری، ارزش‌های معنوی و رفتار اخلاقی مستمر است تا دانشجویان بتوانند با مسئولیت‌پذیری با چالش‌های عصر دیجیتال مواجه شوند.

This article analyzes the role and possibilities of introducing a dual education system in pedagogical higher education institutions in the formation of professional competencies of future teachers from a scientific and pedagogical perspective. Dual education is aimed at combining theoretical knowledge in an educational institution and practical training in the environment of real educational activities, that is, in general secondary educational institutions, preschool educational institutions and other educational institutions, and serves the development of the student's professional knowledge, skills, qualifications, reflective thinking and professional and spiritual values.

این مقاله نقش و امکانات معرفی نظام آموزش دوگانه در مؤسسات آموزش عالی تربیتی را در شکل‌گیری شایستگی‌های حرفه‌ای معلمان آینده از منظر علمی و تربیتی تحلیل می‌کند. آموزش دوگانه با هدف ترکیب دانش نظری در یک مؤسسه آموزشی و آموزش عملی در محیط فعالیت‌های واقعی آموزشی، یعنی در مؤسسات آموزش متوسطه عمومی، مؤسسات آموزش پیش‌دبستانی و سایر مؤسسات آموزشی، طراحی شده است و به توسعه دانش حرفه‌ای، مهارت‌ها، صلاحیت‌ها، تفکر تأملی و ارزش‌های حرفه‌ای و معنوی دانشجو خدمت می‌کند.

This study aims to analyze the epistemological foundations of Transformative Prophetic Leadership in the governance of Islamic Religious Higher Education Institutions (PTKI) in response to disruption and the dominance of Western management approaches that may overlook institutional spiritual values. Using a qualitative library research approach, the study applies epistemological analysis and critical hermeneutics to foundational literature on Islamic leadership. The findings reveal three main points. First, positions and power in PTKI governance should be reconstructed from elitist privilege (tasyrif) into a responsibility for institutional service (taklif). Second, Transformative Prophetic Leadership integrates prophetic characteristics with transformational leadership through Shiddiq (integrity), Amanah (accountability), Tabligh (transparent communication), and Fathonah (visionary intelligence). Third, this model promotes institutional agility toward global standards while maintaining ethical, spiritual, and communal welfare orientations. The study concludes that Transformative Prophetic Leadership offers an adaptive leadership formulation that enables PTKI to respond to contemporary challenges while preserving its Islamic identity and foundational values.

این پژوهش با هدف تحلیل مبانی معرفت‌شناختی رهبری تحولی نبوی در حکمرانی مؤسسات آموزش عالی دینی اسلامی (PTKI) در پاسخ به اختلالات و غلبه رویکردهای مدیریت غربی که ممکن است ارزش‌های معنوی نهادی را نادیده بگیرند، انجام شده است. با بهره‌گیری از رویکرد کیفی پژوهش کتابخانه‌ای، تحلیل معرفت‌شناختی و هرمنوتیک انتقادی بر ادبیات بنیادین رهبری اسلامی اعمال شده است. یافته‌ها سه نکته اصلی را آشکار می‌سازند: نخست، جایگاه‌ها و قدرت در حکمرانی PTKI باید از امتیازگرایی نخبه‌گرایانه (تَصرِیف) به مسئولیت خدمت نهادی (تَکلیف) بازساخت شود؛ دوم، رهبری تحولی نبوی با ادغام ویژگی‌های نبوی و رهبری تحولی از طریق صدق (درستی)، امانت (پاسخگویی)، تبلیغ (ارتباط شفاف) و فطانت (هوشمندی آینده‌نگر) تحقق می‌یابد؛ سوم، این الگو چابکی نهادی به سوی استانداردهای جهانی را در عین حفظ جهت‌گیری‌های اخلاقی، معنوی و رفاه جمعی ترویج می‌کند. نتیجه‌گیری پژوهش آن است که رهبری تحولی نبوی، فرمول‌بندی رهبری سازگارپذیری را ارائه می‌دهد که به PTKI امکان می‌دهد به چالش‌های معاصر پاسخ دهد و در عین حال هویت اسلامی و ارزش‌های بنیادین خود را حفظ کند.

This study aims to describe about the transformation of Islamic organizational culture in madrasah as a strategic effort to develop a quality-oriented learning environment. Using a literature review approach, that examine the role of spirituality, leadership, and management innovation in enhancing educational quality within Islamic institutions. The results reveal that Islamic organizational culture anchored in values such as sincerity (ikhlas), trustworthiness (amanah), and collective responsibility serves as a moral and managerial foundation for creating effective and sustainable educational systems. Furthermore, spiritual leadership emerges as a key driver in strengthening teachers' professional commitment and fostering continuous quality improvement. Madrasah that successfully integrate Islamic values into their management practices demonstrate higher levels of teacher satisfaction, student engagement, and institutional effectiveness. However, challenges remain in bridging the gap between ideal Islamic values and real-world administrative practices, particularly in resource-limited institutions. The study concludes that the transformation of Islamic organizational culture must be positioned as a central agenda in the quality development of madrasah. By harmonizing spiritual values with modern quality management principles, Islamic educational institutions can not only improve academic performance but also cultivate ethical and holistic human resources

این مطالعه با هدف توصیف تحول فرهنگ سازمانی اسلامی در مدارس به‌عنوان تلاشی راهبردی برای توسعه محیط یادگیری مبتنی بر کیفیت انجام شده است. این پژوهش با رویکرد مروری بر ادبیات، نقش معنویت، رهبری و نوآوری مدیریتی را در ارتقای کیفیت آموزشی در نهادهای اسلامی بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که فرهنگ سازمانی اسلامی مبتنی بر ارزش‌هایی چون اخلاص، امانت‌داری و مسئولیت‌پذیری جمعی، به‌عنوان زیربنای اخلاقی و مدیریتی برای ایجاد نظام‌های آموزشی اثربخش و پایدار عمل می‌کند. افزون بر این، رهبری معنوی به‌عنوان عامل کلیدی در تقویت تعهد حرفه‌ای معلمان و ارتقای مستمر کیفیت مطرح می‌شود. مدارسی که موفق به ادغام ارزش‌های اسلامی در شیوه‌های مدیریتی خود شده‌اند، سطوح بالاتری از رضایت معلمان، مشارکت دانش‌آموزان و اثربخشی نهادی را نشان می‌دهند. با این حال، چالش‌هایی در پر کردن فاصله میان ارزش‌های ایده‌آل اسلامی و رویه‌های اداری واقعی، به‌ویژه در نهادهای دارای منابع محدود، وجود دارد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که تحول فرهنگ سازمانی اسلامی باید به‌عنوان دستور کار مرکزی در توسعه کیفیت مدارس قرار گیرد. با همسوسازی ارزش‌های معنوی با اصول مدیریت کیفیت نوین، نهادهای آموزشی اسلامی نه‌تنها می‌توانند عملکرد تحصیلی را بهبود بخشند بلکه منابع انسانی اخلاق‌مدار و جامع‌نگر نیز پرورش دهند.

Digital transformation is both a challenge and an opportunity for Islamic educational institutions in facing the dynamics of the Industrial Revolution 4.0 and Society 5.0. This study aims to analyze the digital transformation management strategies implemented by Islamic educational institutions in improving the effectiveness of governance and learning quality. The research method used is a qualitative approach with the library research method, which is by examining various literature and the latest research results that are relevant to the topic of digital transformation and Islamic education management. The results of the study show that the success of digital transformation is determined by three main aspects, namely visionary leadership based on Islamic values, strengthening the digital literacy of educators and education personnel, and integrating information technology systems in the management of educational institutions. In addition, it was found that Islamic educational institutions that are able to adapt strategically to technological changes have higher competitiveness in creating an effective, innovative, and characterful learning ecosystem. The conclusion of this study emphasizes the importance of synergy between spiritual values and technological innovation in realizing globally competitive Islamic education in the digital era.

تحول دیجیتال هم‌زمان یک چالش و فرصتی برای مؤسسات آموزشی اسلامی در مواجهه با پویایی‌های انقلاب صنعتی ۴.۰ و جامعه ۵.۰ به‌شمار می‌رود. هدف این پژوهش، تحلیل راهبردهای مدیریت تحول دیجیتال اجراشده توسط مؤسسات آموزشی اسلامی به‌منظور ارتقای اثربخشی حکمرانی و کیفیت یادگیری است. روش پژوهش به‌کاررفته رویکرد کیفی با روش پژوهش کتابخانه‌ای است که از طریق بررسی منابع مختلف و نتایج پژوهش‌های جدید مرتبط با موضوع تحول دیجیتال و مدیریت آموزش اسلامی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که موفقیت تحول دیجیتال توسط سه جنبه اصلی تعیین می‌شود: رهبری آینده‌نگر مبتنی بر ارزش‌های اسلامی، تقویت سواد دیجیتال معلمان و کارکنان آموزشی، و یکپارچه‌سازی سامانه‌های فناوری اطلاعات در مدیریت مؤسسات آموزشی. افزون بر این، مشخص شد مؤسسات آموزشی اسلامی که قادر به سازگاری راهبردی با تغییرات فناورانه هستند، رقابت‌پذیری بالاتری در ایجاد اکوسیستم یادگیری اثربخش، نوآورانه و مبتنی بر شخصیت دارند. نتیجه‌گیری این پژوهش بر اهمیت هم‌افزایی میان ارزش‌های معنوی و نوآوری فناورانه در تحقق آموزش اسلامی رقابت‌پذیر در سطح جهانی در عصر دیجیتال تأکید می‌کند.

Materialism is a lifestyle that has developed over time as a pattern of life orientation that places material aspects as the center of the meaning of human existence. This tendency is evident in an excessive love of the world, such as wealth, women, children, and various other worldly pleasures. This gives rise to various humanitarian issues, which have long received attention and responses from the Qur'an, as reflected in Surah Ali Imran [3]: 14, which criticizes excessive attitudes towards material things. This study aims to examine the Quran's criticism of materialism, its impact on social life, and the solutions offered by the Quran, by referring to the book Tafsir Al-Azhar by Buya Hamka. This study uses a qualitative approach with a library research type. The analytical method used is the tafsir tahlili approach to examine the verse in depth based on Buya Hamka's interpretation. Based on Buya Hamka’s interpretation in Tafsir Al-Azhar, QS Ali Imran verse 14 explains that human love for worldly pleasures such as wealth, children, women, and various forms of material possessions is part of human nature that has been adorned by Allah Swt. However, all of these pleasures are temporary and should not become the ultimate goal of life. In the modern context, this tendency may develop into a materialistic lifestyle characterized by consumerism, extravagance, and a focus on social status, which often leads to the neglect of moral and spiritual values. Buya Hamka’s interpretation emphasizes that the main issue lies in the direction of the human heart’s attachment to the world, not in the amount of wealth possessed. When the heart becomes overly attached to material things, humans are likely to fall into behaviors such as israf (excessiveness), tabdzir (wastefulness), and bakhil (miserliness). Therefore, wealth should be positioned as a means of worship to Allah Swt., not as the purpose of life. Thus, QS Ali Imran verse 14 highlights the importance of balancing worldly life and the hereafter so that humans do not fall into materialism and remain focused on the ultimate goal of returning to Allah Swt.

مادی‌گرایی سبکی از زندگی است که در طول زمان به عنوان الگویی از جهت‌گیری زندگی شکل گرفته و جنبه‌های مادی را به عنوان محور معنای وجود انسانی قرار می‌دهد. این گرایش در عشق افراطی به دنیا، مانند ثروت، زنان، فرزندان و انواع لذت‌های دنیوی دیگر، آشکار است. این امر منجر به بروز مسائل مختلف انسانی می‌شود که مدت‌هاست مورد توجه و واکنش قرآن قرار گرفته و در آیه ۱۴ سوره آل‌عمران [۳] که نگرش‌های افراطی نسبت به امور مادی را نقد می‌کند، بازتاب یافته است. هدف این پژوهش بررسی نقد قرآن بر مادی‌گرایی، تأثیر آن بر زندگی اجتماعی و راهکارهای ارائه‌شده توسط قرآن با ارجاع به کتاب تفسیر الازهر اثر Buya Hamka است. این پژوهش با رویکرد کیفی و از نوع پژوهش کتابخانه‌ای انجام شده است. روش تحلیلی مورد استفاده، رویکرد تفسیر تحلیلی (تفسیر تحلیلی) برای بررسی عمیق آیه بر اساس تفسیر Buya Hamka می‌باشد. بر اساس تفسیر Buya Hamka در تفسیر الازهر، آیه ۱۴ سوره آل‌عمران بیان می‌کند که محبت انسان به لذت‌های دنیوی همچون ثروت، فرزندان، زنان و انواع دارایی‌های مادی، بخشی از سرشت انسانی است که توسط خداوند متعال آراسته شده است. با این حال، همه این لذت‌ها موقتی هستند و نباید به هدف نهایی زندگی تبدیل شوند. در زمینه معاصر، این گرایش ممکن است به سبک زندگی مادی‌گرایانه‌ای تبدیل شود که با مصرف‌گرایی، اسراف و تمرکز بر جایگاه اجتماعی مشخص می‌شود و اغلب منجر به غفلت از ارزش‌های اخلاقی و معنوی می‌گردد. تفسیر Buya Hamka تأکید می‌کند که مسئله اصلی در جهت‌گیری دلبستگی قلب انسان به دنیا نهفته است، نه در میزان ثروت موجود. زمانی که قلب بیش از حد به امور مادی دلبسته شود، انسان‌ها احتمالاً به رفتارهایی مانند اسراف، تبذیر و بخل دچار می‌شوند. بنابراین، ثروت باید به عنوان وسیله‌ای برای عبادت خداوند متعال قرار گیرد، نه به عنوان هدف زندگی. بدین ترتیب، آیه ۱۴ سوره آل‌عمران بر اهمیت تعادل میان زندگی دنیوی و آخرت تأکید می‌کند تا انسان‌ها گرفتار مادی‌گرایی نشوند و همچنان بر هدف نهایی بازگشت به سوی خداوند متعال متمرکز بمانند.

Islamic Religious Education, especially Al-Qur'an Hadis, plays a crucial role in developing students' character and spiritual ethics. Nonetheless, traditional teaching approaches frequently result in student passiveness and a deficiency in critical thinking. This research seeks to investigate the philosophical basis of the Jigsaw cooperative learning model in relation to Al-Qur'an Hadis teaching. Employing a literature review method, the study combines multiple scholarly sources to explore the efficacy and educational merits of this model. The findings show that the Jigsaw model successfully shifts classroom interactions from passive learning to active, student-focused teamwork. Through embracing the principles of ta'awun (collaboration) and tadaqquq (profound reflection), this model promotes comprehensive comprehension and ingrains spiritual values. As a result, Jigsaw functions as a strategic educational resource to bolster critical thinking, character growth, and academic success, providing a relevant, context-sensitive, and captivating method for modern Islamic education.

آموزش دینی اسلامی، به‌ویژه قرآن و حدیث، نقش اساسی در پرورش شخصیت و اخلاق معنوی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. با این حال، رویکردهای سنتی تدریس اغلب منجر به انفعال دانش‌آموزان و کمبود تفکر انتقادی می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی مبانی فلسفی مدل یادگیری مشارکتی جیکساو در ارتباط با آموزش قرآن و حدیث انجام شده است. با بهره‌گیری از روش مرور ادبیات، این مطالعه منابع علمی متعددی را ترکیب می‌کند تا اثربخشی و مزایای آموزشی این مدل را مورد بررسی قرار دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل جیکساو به‌طور موفقیت‌آمیزی تعاملات کلاسی را از یادگیری منفعل به کار گروهی فعال و دانش‌آموزمحور تغییر می‌دهد. با پذیرش اصول تعاون (همکاری) و تدقق (تأمل عمیق)، این مدل به درک جامع و نهادینه‌سازی ارزش‌های معنوی کمک می‌کند. در نتیجه، جیکساو به‌عنوان یک منبع راهبردی آموزشی برای تقویت تفکر انتقادی، رشد شخصیتی و موفقیت تحصیلی عمل می‌کند و روشی مرتبط، زمینه‌محور و جذاب برای آموزش اسلامی معاصر فراهم می‌آورد.

This study aims to explore how parents play a role in helping adolescents develop emotional and spiritual intelligence. Adolescence is a crucial stage in the formation of identity, where the ability to manage emotions and understand spiritual values is essential. This research uses a qualitative approach with a case study method, involving ten families in Karangligar Village who have teenage children. Data were collected through interviews, observation, and documentation, and analyzed descriptively using data reduction, data display, and conclusion drawing.The findings show that parents play a significant role in guiding adolescents through emotional challenges by applying open communication, emotional support, and positive role modeling. Meanwhile, spiritual intelligence is nurtured through regular religious practices, reflective discussions, and everyday moral teaching. The authoritative parenting style which balances warmth and firmness proves to be the most supportive approach in this process.This study is expected to provide insights for developing a more holistic model of family-based education that is aligned with the needs of adolescents today, and serve as a foundation for further research in broader social and cultural contexts.

این پژوهش با هدف بررسی نقش والدین در کمک به نوجوانان برای توسعه هوش هیجانی و معنوی انجام شده‌است. نوجوانی مرحله‌ای حیاتی در شکل‌گیری هویت است که در آن توانایی مدیریت هیجان‌ها و درک ارزش‌های معنوی اهمیت ویژه‌ای دارد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش مطالعه موردی انجام شده و ده خانواده در روستای Karangligar که فرزند نوجوان دارند را دربر می‌گیرد. داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی گردآوری و به صورت توصیفی با استفاده از کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که والدین نقش قابل توجهی در هدایت نوجوانان از طریق چالش‌های هیجانی با به‌کارگیری ارتباط باز، حمایت هیجانی و الگوسازی مثبت ایفا می‌کنند. در عین حال، هوش معنوی از طریق انجام منظم مناسک دینی، بحث‌های تأملی و آموزش اخلاقی روزمره پرورش می‌یابد. سبک فرزندپروری مقتدرانه که تعادل میان گرمی و قاطعیت را برقرار می‌کند، به عنوان حمایت‌کننده‌ترین رویکرد در این فرایند اثبات شده‌است. انتظار می‌رود این پژوهش بینش‌هایی برای توسعه یک الگوی جامع‌تر آموزش مبتنی بر خانواده که با نیازهای نوجوانان امروزی همسو باشد ارائه دهد و به عنوان مبنایی برای پژوهش‌های بعدی در زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی گسترده‌تر قرار گیرد.

Background-Education is not only oriented toward cognitive development but also contributes to students’ social and character development. Literary works can provide contextual representations of social relationships, conflicts, and values that are relevant to literature learning. Prie GS’s novel Hidup ini Keras Maka Gebuklah presents adolescent social realities, family relationships, educational experiences, economic inequality, and interpersonal conflict through the character of Ipung. Previous studies of this novel have mainly focused on comparative literary elements, character psychology, and dehumanization. Objectives-This study aims to examine the social values represented in the novel and to analyze their potential relevance as literature teaching material for high school students. Method-This study employed a descriptive qualitative design using documentation, heuristic reading, hermeneutic interpretation, and qualitative content analysis. Relevant textual excerpts were identified, recorded, coded, categorized, and interpreted according to their narrative and social contexts. The credibility of the analysis was strengthened through an audit trail and theoretical cross-checking. Results-The analysis identified twelve categories of social values, namely empathy, caring, kinship, responsibility, solidarity, tolerance, democracy, self-control, self-acceptance, material values, vital values, and spiritual values. These values are represented through character responses, dialogue, family relationships, school experiences, economic conditions, interpersonal conflicts, and reflections on social life. The findings also indicate that the novel has potential relevance for Phase F Indonesian language literature learning because it provides linguistic, psychological, and socio-cultural content that can be integrated into literary appreciation activities. Conclusions-Hidup Ini Keras Maka Gebuklah contains diverse social values that may support literature learning and character-oriented discussion among high school students. However, this study does not empirically establish its classroom suitability because teachers, students, curriculum experts, and classroom implementation were not involved in the research. Therefore, the novel should be considered a potentially relevant literature teaching resource rather than a validated instructional intervention.

زمینه و هدف: آموزش صرفاً معطوف به رشد شناختی نیست، بلکه به رشد اجتماعی و شخصیتی دانش‌آموزان نیز کمک می‌کند. آثار ادبی می‌توانند بازنمایی‌های زمینه‌مند از روابط اجتماعی، تعارضات و ارزش‌هایی ارائه دهند که برای یادگیری ادبیات مرتبط هستند. رمان Hidup ini Keras Maka Gebuklah اثر Prie GS واقعیت‌های اجتماعی نوجوانان، روابط خانوادگی، تجارب آموزشی، نابرابری اقتصادی و تعارضات بین‌فردی را از طریق شخصیت Ipung به تصویر می‌کشد. مطالعات پیشین درباره این رمان عمدتاً بر عناصر تطبیقی ادبی، روان‌شناسی شخصیت و بی‌انسانی تمرکز داشته‌اند. هدف: این پژوهش با هدف بررسی ارزش‌های اجتماعی بازنمایی‌شده در رمان و تحلیل قابلیت ارتباط آن‌ها به‌عنوان مواد آموزشی ادبیات برای دانش‌آموزان دبیرستان انجام شده است. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با استفاده از مستندسازی، خوانش هورستیک، تفسیر هرمنوتیکی و تحلیل محتوای کیفی انجام شد. گزیده‌های متنی مرتبط شناسایی، ثبت، کدگذاری، دسته‌بندی و بر اساس زمینه‌های روایی و اجتماعی تفسیر شدند. اعتبار تحلیل از طریق ردپای حسابرسی و تطبیق نظری تقویت شد. یافته‌ها: تحلیل، دوازده مقوله ارزش اجتماعی شامل همدلی، مراقبت، خویشاوندی، مسئولیت‌پذیری، همبستگی، مدارا، دموکراسی، خودمهارگری، خودپذیری، ارزش‌های مادی، ارزش‌های حیاتی و ارزش‌های معنوی را شناسایی کرد. این ارزش‌ها از طریق واکنش‌های شخصیتی، گفتگوها، روابط خانوادگی، تجارب مدرسه‌ای، شرایط اقتصادی، تعارضات بین‌فردی و تأملات درباره زندگی اجتماعی بازنمایی شده‌اند. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که این رمان برای یادگیری ادبیات زبان اندونزیایی در مرحله F دارای قابلیت ارتباط است، زیرا محتوای زبانی، روان‌شناختی و جامعه‌شناختی را ارائه می‌دهد که می‌تواند در فعالیت‌های قدردانی ادبی ادغام شود. نتیجه‌گیری: رمان Hidup Ini Keras Maka Gebuklah دارای ارزش‌های اجتماعی متنوعی است که می‌تواند از یادگیری ادبیات و بحث‌های مبتنی بر شخصیت در میان دانش‌آموزان دبیرستان حمایت کند. با این حال، این پژوهش شایستگی تجربی آن را برای کلاس درس اثبات نمی‌کند، زیرا معلمان، دانش‌آموزان، متخصصان برنامه درسی و اجرای کلاسی در پژوهش مشارکت نداشتند. بنابراین، این رمان باید به‌عنوان منبع بالقوه مرتبط برای آموزش ادبیات در نظر گرفته شود و نه به‌عنوان یک مداخله آموزشی تأییدشده.

Dark tourism is a type of tourism that involves visits to memorial sites, museums, and cemeteries to commemorate painful events experienced by societies in the past and to honor those who lost their lives in disasters and national heroes. This research aims to examine visitors' experiences at the Aziziye and Mecidiye Forts within the Commander-in Chief Historical National Park and Nene Hatun National Park, which are dark tourism destinations in Türkiye, as well as the emotional, identity-related, and cultural reflections of these experiences. The study was conducted using the phenomenological approach, one of the qualitative research methods; data were obtained by analyzing online visitor comments on Google and TripAdvisor platforms using thematic analysis. The findings show that visitors expressed deep emotional responses in all three areas, with national identity, heroism, and spiritual values coming to the fore. Although the Aziziye and Mecidiye Forts inspire pride with their tales of heroism, they are a source of disappointment due to neglect. The Commander in-Chief National Park is the area where national pride and spirituality are felt most intensely. The study has revealed that these war-zone destinations contribute to strengthening national identity by keeping collective memory alive. Consequently, strengthening the maintenance, management, and information infrastructure of these areas is recommended as a fundamental requirement for enhancing the emotional and educational experience. the emotional and educational experience.

گردشگری سیاه نوعی از گردشگری است که شامل بازدید از اماکن یادبود، موزه‌ها و گورستان‌ها به منظور گرامیداشت رویدادهای دردناکی است که جوامع در گذشته تجربه کرده‌اند و همچنین ادای احترام به کسانی که جان خود را در فجایع و قهرمانان ملی از دست داده‌اند. این پژوهش با هدف بررسی تجارب بازدیدکنندگان از دژهای عزیزیّه و مجیدیّه در پارک ملی تاریخی فرماندهی کل و پارک ملی ننه‌خاتون، که از مقاصد گردشگری سیاه در ترکیه هستند، و همچنین بازتاب‌های عاطفی، هویتی و فرهنگی این تجارب انجام شده‌است. مطالعه حاضر با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی، که یکی از روش‌های پژوهش کیفی است، انجام شد؛ داده‌ها از طریق تحلیل نظرات آنلاین بازدیدکنندگان در بسترهای Google و TripAdvisor و با بهره‌گیری از تحلیل تماتیک گردآوری شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که بازدیدکنندگان در هر سه حوزه واکنش‌های عاطفی عمیقی ابراز کرده‌اند و هویت ملی، قهرمانی و ارزش‌های معنوی برجسته شده‌اند. اگرچه دژهای عزیزیّه و مجیدیّه با روایت‌های قهرمانی خود الهام‌بخش غرور هستند، اما به دلیل بی‌توجهی، منبعی از ناامیدی نیز محسوب می‌شوند. پارک ملی فرماندهی کل، مکانی است که غرور ملی و معنویت در آن به شدت احساس می‌شود. این مطالعه نشان داد که این مقاصد مرتبط با مناطق جنگی با زنده نگه داشتن حافظه جمعی، به تقویت هویت ملی کمک می‌کنند. در نتیجه، تقویت زیرساخت‌های نگهداری، مدیریت و اطلاع‌رسانی این مناطق به عنوان یک ضرورت اساسی برای ارتقای تجربه عاطفی و آموزشی توصیه می‌شود.