race and ethnicity

Mental healthcare needs are growing, yet awareness of available services remains limited, even in Houston, Texas. This study examined relationships between having experienced or been diagnosed with mental illness and awareness of community-based mental health or crisis services. Approximately 1,000 Houston-area adults were surveyed in 2024 and 2026. Chi-square and multivariable regression analyses showed that experience with mental illness was associated with SGM populations, race/ethnicity, and age after adjustment for sociodemographic characteristics. SGM participants had greater odds of reporting mental illness, whereas Black/African American, Hispanic/Latinx, Asian, and older adults had lower adjusted odds relative to their reference groups. Awareness of community-based services was independently associated with gender, SGM populations, race/ethnicity, age, and annual household income; females had greater odds of awareness, whereas Hispanic/Latinx, Asian, and older adults had lower odds. Findings highlight sociodemographic differences in reported experience with mental illness and awareness of community-based services. Longitudinal research is needed to further examine these relationships.

Abstract Internalizing problems are prevalent in childhood and are associated with exposure to adverse childhood experiences (ACEs); however, their co-development across childhood remains understudied. Prior research documents sociodemographic disparities (i.e., race/ethnicity, sex, income) in ACE exposure and internalizing problems. The current study examined individual and co-developing trajectories of ACEs and internalizing problems and sociodemographic disparities among 4,655 diverse at-risk youth at ages 3, 5, and 9. Participants were 52.2% boys and racially and ethnically diverse, with 44.7% Black, 22.5% Hispanic, 16.7% Other, and 16.2% White youth. Results showed various trajectories with stable levels of cumulative ACE exposure over time and internalizing problems trajectories that decreased or increased over time. Findings provide some evidence for a dose–response relationship between ACEs and internalizing problems. Youth of Color (φ = 0.26, 0.11, 0.19) and from low-income backgrounds ( ϵ 2 = 0.07–0.09, 0.02, 0.06–0.08) were more likely to be in worse trajectories of ACEs, internalizing problems, and joint trajectories across ages 3, 5, and 9, respectively. Findings underscore the need for culturally responsive trauma-informed interventions and policy-level efforts that target the root cause of inequities.

چکیده مشکلات درونی‌سازی در دوران کودکی شایع هستند و با قرارگیری در معرض تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) مرتبط‌اند؛ با این حال، هم‌رشد آن‌ها در سراسر دوران کودکی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. پژوهش‌های پیشین نابرابری‌های جمعیت‌شناختی (یعنی نژاد/قومیت، جنسیت، درآمد) را در قرارگیری در معرض ACE و مشکلات درونی‌سازی مستند کرده‌اند. مطالعه حاضر مسیرهای فردی و هم‌رشد ACEها و مشکلات درونی‌سازی و نابرابری‌های جمعیت‌شناختی را در میان ۴٬۶۵۵ نوجوان متنوع و در معرض خطر در سنین ۳، ۵ و ۹ سالگی بررسی کرد. شرکت‌کنندگان شامل ۵۲٫۲٪ پسر و از نظر نژادی و قومی متنوع بودند: ۴۴٫۷٪ سیاه‌پوست، ۲۲٫۵٪ اسپانیایی‌تبار، ۱۶٫۷٪ سایر و ۱۶٫۲٪ سفیدپوست. نتایج مسیرهای مختلفی را با سطوح پایدار قرارگیری تجمعی در معرض ACEها در طول زمان و مسیرهای مشکلات درونی‌سازی که در طول زمان کاهش یا افزایش می‌یافتند، نشان داد. یافته‌ها شواهدی برای رابطه دوز–پاسخ بین ACEها و مشکلات درونی‌سازی ارائه می‌دهد. نوجوانان رنگین‌پوست (φ = 0.26, 0.11, 0.19) و نوجوانان با پیشینه درآمد پایین (ϵ 2 = 0.07–0.09, 0.02, 0.06–0.08) به احتمال بیشتری در مسیرهای نامطلوب‌تر ACEها، مشکلات درونی‌سازی و مسیرهای مشترک در سنین ۳، ۵ و ۹ سال قرار داشتند. یافته‌ها بر ضرورت مداخلات مبتنی بر تروما با پاسخ فرهنگی و تلاش‌های سیاست‌گذاری که علت ریشه‌ای نابرابری‌ها را هدف قرار می‌دهند، تأکید می‌کند.

OBJECTIVE: Prior evidence suggests that people from racial/ethnic minority (REM) groups experience greater psychological distress, especially if they are isolated from their cultural ingroup. This study examined associations between REM status and psychological symptoms measured before and after therapy, as well as interactions with neighbourhood-level REM density. METHOD: Electronic health records from 130,857 patients who accessed psychological interventions in primary care services in England were analyzed. Pre- and post-treatment depression (PHQ-9), anxiety (GAD-7) and functional impairment measures (WSAS) were linked to individual-level and neighbourhood-level demographic and socioeconomic data. Multilevel (mixed effect) models were used to examine associations between individual and neighbourhood socioeconomic variables with available measures of psychological distress. RESULTS: Specific (rather than all) REM groups had higher indices of psychological distress, and there was little evidence of a moderating effect of neighbourhood ethnic density in the hypothesized direction. After controlling for socioeconomic variables, consistently higher indices of distress before and after therapy were evident for patients from White-other, Pakistani, Bangladeshi, and "Other" backgrounds. CONCLUSIONS: Mental health inequalities are evident for people from specific REM groups.

هدف: شواهد پیشین نشان می‌دهد که افراد متعلق به گروه‌های اقلیت نژادی/قومی (REM) پریشانی روان‌شناختی بیشتری را تجربه می‌کنند، به‌ویژه اگر از گروه فرهنگی خود جدا باشند. این مطالعه ارتباط بین وضعیت REM و نشانه‌های روان‌شناختی اندازه‌گیری‌شده پیش و پس از درمان، همچنین تعامل با تراکم REM در سطح محله را بررسی کرد. روش: پرونده‌های سلامت الکترونیک ۱۳۰٬۸۵۷ بیمار که به مداخلات روان‌شناختی در خدمات مراقبت اولیه در انگلستان دسترسی داشتند، تحلیل شد. سنجه‌های افسردگی (PHQ-9)، اضطراب (GAD-7) و اختلال عملکرد (WSAS) پیش و پس از درمان با داده‌های جمعیت‌شناختی و اجتماعی‌اقتصادی در سطح فردی و محله‌ای پیوند داده شد. مدل‌های چندسطحی (اثر مختلط) برای بررسی ارتباط متغیرهای اجتماعی‌اقتصادی فردی و محله‌ای با سنجه‌های موجود پریشانی روان‌شناختی به‌کار رفت. نتایج: گروه‌های خاص (نه همه) REM شاخص‌های بالاتری از پریشانی روان‌شناختی داشتند و شواهد اندکی از اثر تعدیل‌کننده تراکم قومی محله در جهت فرض‌شده وجود داشت. پس از کنترل متغیرهای اجتماعی‌اقتصادی، شاخص‌های بالاتر و مداوم پریشانی پیش و پس از درمان برای بیماران با پیشینه White-other، پاکستانی، بنگلادشی و «سایر» مشاهده شد. نتیجه‌گیری: نابرابری‌های سلامت روان برای افراد متعلق به گروه‌های خاص REM مشهود است.