This study aims to describe about the transformation of Islamic organizational culture in madrasah as a strategic effort to develop a quality-oriented learning environment. Using a literature review approach, that examine the role of spirituality, leadership, and management innovation in enhancing educational quality within Islamic institutions. The results reveal that Islamic organizational culture anchored in values such as sincerity (ikhlas), trustworthiness (amanah), and collective responsibility serves as a moral and managerial foundation for creating effective and sustainable educational systems. Furthermore, spiritual leadership emerges as a key driver in strengthening teachers' professional commitment and fostering continuous quality improvement. Madrasah that successfully integrate Islamic values into their management practices demonstrate higher levels of teacher satisfaction, student engagement, and institutional effectiveness. However, challenges remain in bridging the gap between ideal Islamic values and real-world administrative practices, particularly in resource-limited institutions. The study concludes that the transformation of Islamic organizational culture must be positioned as a central agenda in the quality development of madrasah. By harmonizing spiritual values with modern quality management principles, Islamic educational institutions can not only improve academic performance but also cultivate ethical and holistic human resources
این مطالعه با هدف توصیف تحول فرهنگ سازمانی اسلامی در مدارس به‌عنوان تلاشی راهبردی برای توسعه محیط یادگیری مبتنی بر کیفیت انجام شده است. این پژوهش با رویکرد مروری بر ادبیات، نقش معنویت، رهبری و نوآوری مدیریتی را در ارتقای کیفیت آموزشی در نهادهای اسلامی بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که فرهنگ سازمانی اسلامی مبتنی بر ارزش‌هایی چون اخلاص، امانت‌داری و مسئولیت‌پذیری جمعی، به‌عنوان زیربنای اخلاقی و مدیریتی برای ایجاد نظام‌های آموزشی اثربخش و پایدار عمل می‌کند. افزون بر این، رهبری معنوی به‌عنوان عامل کلیدی در تقویت تعهد حرفه‌ای معلمان و ارتقای مستمر کیفیت مطرح می‌شود. مدارسی که موفق به ادغام ارزش‌های اسلامی در شیوه‌های مدیریتی خود شده‌اند، سطوح بالاتری از رضایت معلمان، مشارکت دانش‌آموزان و اثربخشی نهادی را نشان می‌دهند. با این حال، چالش‌هایی در پر کردن فاصله میان ارزش‌های ایده‌آل اسلامی و رویه‌های اداری واقعی، به‌ویژه در نهادهای دارای منابع محدود، وجود دارد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که تحول فرهنگ سازمانی اسلامی باید به‌عنوان دستور کار مرکزی در توسعه کیفیت مدارس قرار گیرد. با همسوسازی ارزش‌های معنوی با اصول مدیریت کیفیت نوین، نهادهای آموزشی اسلامی نه‌تنها می‌توانند عملکرد تحصیلی را بهبود بخشند بلکه منابع انسانی اخلاق‌مدار و جامع‌نگر نیز پرورش دهند.
Islamic character education faces contemporary challenges in utilizing relevant media to cultivate moral resilience among learners. This study examines the representation of patience (ṣabr) and sincerity (ikhlāṣ) in the film Tenggelamnya Kapal Van Der Wijck (2013) and formulates its pedagogical implications for Islamic character education. Employing a qualitative descriptive approach with multimodal content analysis, data were collected through cinematic observation, transcribing audio-visual units, and analyzing the dramatic structure across four pivotal scenes. The findings reveal that patience and sincerity are articulated through four distinct forms: active resilience in overcoming adversity, spiritual coping (syifā') via Qur'anic recitation (QS. An-Nisa: 36), social sincerity (iḫsân) demonstrated through forgiveness and altruism (QS. Ali 'Imran: 134), and absolute acceptance (riḍā) of divine decree (QS. Yasin: 82–83). These moral values are communicated not through dogmatic narratives, but through contextual character development, physical gestures, and emotional transformations. This study concludes that audio-visual media serves as an effective, reflective instrument for internalizing Islamic values. Practically, these findings offer an innovative pedagogical model for educators to strengthen learners' emotional regulation, social empathy, and spiritual resilience in navigating modern social pressures.
تربیت اخلاقی اسلامی در مواجهه با چالش‌های معاصر، در بهره‌گیری از رسانه‌های مرتبط برای پرورش تاب‌آوری اخلاقی در میان فراگیران قرار دارد. این پژوهش به بررسی بازنمایی صبر (ṣabr) و اخلاص (ikhlāṣ) در فیلم Tenggelamnya Kapal Van Der Wijck (۲۰۱۳) و تبیین پیامدهای تربیتی آن برای تربیت اخلاقی اسلامی می‌پردازد. با به‌کارگیری رویکرد توصیفی-کیفی و تحلیل محتوای چندوجهی، داده‌ها از طریق مشاهده سینمایی، رونویسی واحدهای صوتی-تصویری و تحلیل ساختار دراماتیک در چهار صحنه کلیدی گردآوری شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که صبر و اخلاص در چهار شکل متمایز بیان می‌شوند: تاب‌آوری فعال در مواجهه با دشواری‌ها، مقابله معنوی (syifā') از طریق تلاوت قرآن (سوره نساء: ۳۶)، اخلاص اجتماعی (iḫsân) که از طریق بخشش و ایثار (سوره آل‌عمران: ۱۳۴) نشان داده می‌شود و پذیرش مطلق (riḍā) نسبت به تقدیر الهی (سوره یاسین: ۸۲–۸۳). این ارزش‌های اخلاقی نه از طریق روایت‌های آموزنده، بلکه از طریق رشد شخصیتی زمینه‌مند، حرکات بدنی و تحولات عاطفی منتقل می‌شوند. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که رسانه‌های صوتی-تصویری ابزاری مؤثر و تأمل‌برانگیز برای درونی‌سازی ارزش‌های اسلامی هستند. به‌طور عملی، این یافته‌ها الگویی نوآورانه برای تقویت تنظیم هیجانی، همدلی اجتماعی و تاب‌آوری معنوی فراگیران در مواجهه با فشارهای اجتماعی معاصر در اختیار مربیان قرار می‌دهد.
