Space (punctuation)

University programme leaders occupy a pivotal position in shaping teaching and learning, yet their responsibilities are complex. Despite the significance of this role, programme leaders (PLs) frequently report limited access to structured leadership development (Cahill et al. Citation2015; Lawrence, Morón-García, and Senior Citation2022), prompting higher education institutions (HEIs) to introduce institutionally led interventions.Academic developers, educational developers and other higher education professionals (referred to from this point as academic developers) are often tasked with supporting programme leaders, but there are even fewer development opportunities available to support them in their roles.The Supporting Programme Leadership Development Network (SPLDN) was established to create a collaborative space for academic developers supporting programme leaders to share practice, foster connections and enhance support. This study aims to identify the need for and value of this network for staff in such roles.University staff supporting PL development were invited to complete a short online survey, reflecting the support they need and the benefits of belonging to a peer network.Findings from 30 respondents indicate a demand for opportunities to share practice, benchmark institutional approaches and develop evidence-informed support for programme leaders. Participants valued the SPLDN as a source of sector insight and as a space to create connections with those in a similar role. Importantly, engagement with the network was not limited to those new to supporting PLs; many participants had substantial experience in the area yet still noted benefits from engaging. These findings suggest that a peer network can offer academic developers access to peer learning, sector comparison and practice sharing throughout their career.

رهبران برنامه در دانشگاه‌ها نقش محوری در شکل‌دهی به آموزش و یادگیری ایفا می‌کنند، با این حال مسئولیت‌های آنان پیچیده است. علی‌رغم اهمیت این نقش، رهبران برنامه (PLs) اغلب گزارش می‌کنند که دسترسی محدودی به توسعه رهبری ساختاریافته دارند (Cahill و همکاران، 2015؛ Lawrence، Morón-García و Senior، 2022)، که این امر مؤسسات آموزش عالی (HEIs) را بر آن داشته تا مداخلات سازمانی را معرفی کنند. توسعه‌دهندگان دانشگاهی، توسعه‌دهندگان آموزشی و سایر متخصصان آموزش عالی (که از این پس به عنوان توسعه‌دهندگان دانشگاهی نامیده می‌شوند) اغلب مسئول حمایت از رهبران برنامه هستند، اما فرصت‌های توسعه‌ای کمتری برای حمایت از آنان در نقش‌هایشان وجود دارد. شبکه توسعه حمایت از رهبری برنامه (SPLDN) با هدف ایجاد فضایی تعاملی برای توسعه‌دهندگان دانشگاهی جهت به اشتراک‌گذاری تجارب، تقویت ارتباطات و ارتقای حمایت از رهبران برنامه تأسیس شد. هدف این مطالعه شناسایی نیاز و ارزش این شبکه برای کارکنان در چنین نقش‌هایی است. از کارکنان دانشگاهی که از توسعه رهبران برنامه حمایت می‌کنند دعوت شد تا یک پرسشنامه آنلاین کوتاه را تکمیل کنند و نیازهای حمایتی خود و مزایای عضویت در یک شبکه همتایان را بازتاب دهند. یافته‌های حاصل از ۳۰ پاسخ‌دهنده نشان‌دهنده تقاضا برای فرصت‌هایی جهت به اشتراک‌گذاری تجارب، مقایسه رویکردهای سازمانی و توسعه حمایت مبتنی بر شواهد برای رهبران برنامه است. شرکت‌کنندگان SPLDN را به عنوان منبعی برای بینش بخشی و فضایی برای ایجاد ارتباط با افراد دارای نقش مشابه ارزشمند دانستند. نکته مهم این است که مشارکت در این شبکه محدود به افراد تازه‌وارد به حمایت از PLs نبود؛ بسیاری از شرکت‌کنندگان دارای تجربه قابل توجهی در این حوزه بودند اما همچنان مزایایی را از مشارکت گزارش کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که یک شبکه همتایان می‌تواند دسترسی توسعه‌دهندگان دانشگاهی به یادگیری همتایانه، مقایسه بخشی و به اشتراک‌گذاری تجارب را در سراسر مسیر حرفه‌ای آنان فراهم کند.

Reflective freewriting holds a distinctive place in ESL writing pedagogy as a low-stakes, exploratory practice in which learners articulate tentative thinking before it is shaped by evaluative demands. The rapid integration of generative AI (GenAI) into second language (L2) writing now threatens to absorb reflective freewriting into a wider regime of AI-mediated production, reducing reflection to one more output to be generated, polished or summarised. This article argues that this loss is not only pedagogical but ontological. Drawing on Biesta’s theory of subjectification, the article conceptualises reflective freewriting as subjectifying writing, functioning as a site of existential encounter with the world, where the learner uses language to respond in their own name. The article introduces the construct of algorithmic foreclosure to describe the structural tendency of GenAI systems to short-circuit this existential response, substituting generated text for the indeterminate work of subjectification. Together, these constructs support a case for protecting reflective freewriting as a non-AI-mediated space within L2 writing pedagogy.

نوشتار آزاد تأملی جایگاهی متمایز در آموزش نگارش زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم دارد و به عنوان یک تمرین کم‌خطر و اکتشافی، به زبان‌آموزان امکان می‌دهد تا اندیشه‌های اولیهٔ خود را پیش از آن‌که تحت تأثیر الزامات ارزشیابی قرار گیرد، بیان کنند. ادغام سریع هوش مصنوعی مولد (GenAI) در نگارش زبان دوم (L2) اکنون تهدید می‌کند که نوشتار آزاد تأملی را در یک نظام گسترده‌تر تولید مبتنی بر هوش مصنوعی جذب کند و تأمل را به یکی دیگر از خروجی‌هایی که باید تولید، ویرایش یا خلاصه شود، تقلیل دهد. این مقاله استدلال می‌کند که این فقدان نه تنها آموزشی بلکه وجودی است. با بهره‌گیری از نظریهٔ سوژه‌سازی بیستا (Biesta)، مقاله نوشتار آزاد تأملی را به عنوان نوشتاری سوژه‌ساز مفهوم‌پردازی می‌کند که به عنوان عرصه‌ای برای مواجههٔ وجودی با جهان عمل می‌کند، جایی که زبان‌آموز با زبان به نام خود پاسخ می‌دهد. مقاله سازهٔ «انسداد الگوریتمی» را معرفی می‌کند تا گرایش ساختاری سامانه‌های GenAI را برای کوتاه‌کردن این پاسخ وجودی و جایگزینی متن تولیدشده به جای کار نامعین سوژه‌سازی توصیف کند. این مفاهیم در مجموع از ضرورت حفظ نوشتار آزاد تأملی به عنوان فضایی غیرمبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش نگارش زبان دوم حمایت می‌کنند.