Race (biology)

Sexual and gender diverse (SGD) populations have historically faced restricted rights and systematic discrimination for deviating from the established hetero-cis-normative norms. This long-standing marginalization has a profound negative impact on health outcomes, including a heightened risk of developing mental health issues, such as depression. Understanding the health-disease process among SGD populations requires recognizing that discriminatory experiences, such as homophobia and transphobia, are not unidimensional, but operate synergistically with layered forms of discrimination, such as racism. We assessed depressive symptoms using the Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) among SGD persons in Brazil using race as a stratification variable. We also evaluated the role of discrimination and internalized homonegativity on depressive symptoms, while adjusting for covariates. This was a cross-sectional online survey recruiting SGD persons aged 18 years or older, living in Brazil, through dating apps and social media. Overall, 6220 participants were included, 3749 (60.3%) White, 1685 (27.1%) Pardo and 786 (12.6%) Black. Mean scores of depressive symptoms was 8.8 (SD7.1), higher among Black (9.6; SD 7.5) and Pardo (9.3; SD 7.2) than White (8.4; SD7.0) (p < 0.0001). Considering a PHQ-9 cut-off of ≥10 points, more Black and Pardo participants reported depressive symptoms than White participants (38.5%, 38.1%; 32.3%, respectively). In multivariable linear regression models, higher discrimination score and younger age were associated with higher scores of depressive symptoms for all races. Additionally, internalized homonegativity and lower income were associated with higher depressive symptoms scores for Pardo and White, but not for Black participants. To effectively address vulnerability to depression among SGD populations, it is essential to establish approaches that consider the intersections between different forms of oppression. This includes policies that tackle racism, homophobia, and transphobia, as well as investment in accessible mental health services.

جمعیت‌های دارای تنوع جنسی و جنسیتی (SGD) به طور تاریخی با محدودیت حقوق و تبعیض نظام‌مند به دلیل انحراف از هنجارهای هترو-سیس-نرمال مواجه بوده‌اند. این به‌حاشیه‌راندگی دیرینه تأثیر منفی عمیقی بر پیامدهای سلامت، از جمله افزایش خطر ابتلا به مشکلات سلامت روان مانند افسردگی دارد. درک فرایند سلامت-بیماری در میان جمعیت‌های SGD مستلزم آن است که تجربه‌های تبعیض‌آمیز، مانند هوموفوبیا و ترنسفوبیا، یک‌بعدی نبوده و به صورت هم‌افزا با اشکال لایه‌لایه تبعیض، مانند نژادپرستی، عمل می‌کنند. ما نشانه‌های افسردگی را با استفاده از پرسشنامه سلامت بیمار-۹ (PHQ-9) در میان افراد SGD در برزیل و با استفاده از نژاد به عنوان متغیر طبقه‌بندی ارزیابی کردیم. همچنین نقش تبعیض و هومونگاتیویته درونی‌شده را بر نشانه‌های افسردگی، با کنترل متغیرهای هم‌سو، مورد بررسی قرار دادیم. این پژوهش یک مطالعه مقطعی به صورت نظرسنجی آنلاین بود که افراد SGD بالای ۱۸ سال ساکن برزیل را از طریق اپلیکیشن‌های دوست‌یابی و شبکه‌های اجتماعی جذب کرد. در مجموع، ۶۲۲۰ شرکت‌کننده وارد مطالعه شدند که ۳۷۴۹ نفر (۶۰/۳٪) سفیدپوست، ۱۶۸۵ نفر (۲۷/۱٪) پاردو و ۷۸۶ نفر (۱۲/۶٪) سیاه‌پوست بودند. میانگین نمره نشانه‌های افسردگی ۸/۸ (انحراف معیار ۷/۱) بود که در میان سیاه‌پوستان (۹/۶؛ انحراف معیار ۷/۵) و پاردوها (۹/۳؛ انحراف معیار ۷/۲) بالاتر از سفیدپوستان (۸/۴؛ انحراف معیار ۷/۰) بود (p < 0.0001). با در نظر گرفتن نقطه برش PHQ-9 برابر یا بیشتر از ۱۰، تعداد بیشتری از شرکت‌کنندگان سیاه‌پوست و پاردو نسبت به سفیدپوستان نشانه‌های افسردگی را گزارش کردند (۳۸/۵٪، ۳۸/۱٪؛ ۳۲/۳٪ به ترتیب). در مدل‌های رگرسیون خطی چندمتغیره، نمره بالاتر تبعیض و سن پایین‌تر با نمره بالاتر نشانه‌های افسردگی در همه نژادها ارتباط داشت. علاوه بر این، هومونگاتیویته درونی‌شده و درآمد پایین‌تر با نمره بالاتر نشانه‌های افسردگی در پاردوها و سفیدپوستان، اما نه در سیاه‌پوستان، ارتباط داشت. برای مقابله مؤثر با آسیب‌پذیری نسبت به افسردگی در میان جمعیت‌های SGD، ضروری است رویکردهایی اتخاذ شود که به تقاطع اشکال مختلف ستم توجه کنند. این امر شامل سیاست‌هایی برای مقابله با نژادپرستی، هوموفوبیا و ترنسفوبیا و همچنین سرمایه‌گذاری در خدمات سلامت روان قابل دسترس است.

ABSTRACT States vary significantly in both the amount of funding they allocate to community colleges and the mechanisms they use to distribute these funds (Kelchen et al., 2024; Mullin et al., 2015; State Higher Education Executive Officers, 2025). One major source of variation in state's approaches to funding community colleges is whether and how they incorporate race considerations in their funding models. For example, some states include weights for enrolling or graduating students with certain racial categorizations (Gándara et al., 2026). Including race‐based adjustments in funding models is one way to address the “education debt” owed to racially minoritized communities that has resulted from ideas, ideologies, and actions that have marginalized or otherwise harmed these communities (Ladson‐Billings, 2006, p. 5). Estela Bensimon (2007) developed the concept of equity mindedness to assess racialized assumptions about historically minoritized people . As Bensimon (2020), building on Ladson Billings (2006) and Kendi (2019), argues, addressing education debt requires anti‐racist policy, which includes naming race in policy. However, prior research documents legislators’ aversion to overtly addressing race in funding models for higher education institutions (Gándara, 2020), a reluctance that may be intensifying amid the current “anti‐DEI” climate (Briscoe et al., 2025; Lewis & Muñiz, 2024). In this context, this descriptive study addresses the questions: How do states incorporate race considerations in their funding models for community colleges? What patterns emerge in the consideration of race in funding models for community colleges in recent years? By assessing the extent to which state funding policies incorporate race‐related components, this study identifies both gaps and opportunities for addressing racialized inequities through community college finance policy. It provides examples for equity‐minded policymakers and advocates of what is missing from current funding models and what is possible in designing models that more directly advance racial equity.

چکیده: ایالت‌ها در میزان بودجه‌ای که به کالج‌های اجتماعی اختصاص می‌دهند و همچنین در سازوکارهایی که برای توزیع این منابع به کار می‌برند، تفاوت‌های قابل توجهی دارند (Kelchen و همکاران، 2024؛ Mullin و همکاران، 2015؛ State Higher Education Executive Officers، 2025). یکی از منابع اصلی تفاوت در رویکردهای ایالت‌ها به تأمین مالی کالج‌های اجتماعی، این است که آیا و چگونه ملاحظات نژادی را در مدل‌های تأمین مالی خود لحاظ می‌کنند. برای مثال، برخی ایالت‌ها برای ثبت‌نام یا فارغ‌التحصیلی دانشجویان با دسته‌بندی‌های نژادی خاص، ضرایبی را در نظر می‌گیرند (Gándara و همکاران، 2026). گنجاندن تعدیلات مبتنی بر نژاد در مدل‌های تأمین مالی، یکی از راه‌های پرداختن به «بدهی آموزشی» است که به جوامع نژادی به حاشیه رانده‌شده تعلق دارد و ناشی از ایده‌ها، ایدئولوژی‌ها و اقداماتی است که این جوامع را به حاشیه رانده یا به آن‌ها آسیب رسانده است (Ladson‐Billings، 2006، ص. 5). Estela Bensimon (2007) مفهوم ذهنیت عدالت‌محور را برای ارزیابی فرضیات نژادی درباره افراد تاریخی به حاشیه رانده‌شده توسعه داد. همان‌گونه که Bensimon (2020) با استناد به Ladson Billings (2006) و Kendi (2019) استدلال می‌کند، پرداختن به بدهی آموزشی مستلزم سیاست ضدنژادپرستانه است که شامل نام بردن از نژاد در سیاست می‌شود. با این حال، پژوهش‌های پیشین از بی‌میلی قانون‌گذاران به پرداختن آشکار به نژاد در مدل‌های تأمین مالی مؤسسات آموزش عالی حکایت دارد (Gándara، 2020)، بی‌میلی‌ای که ممکن است در فضای کنونی «ضد-DEI» تشدید شده باشد (Briscoe و همکاران، 2025؛ Lewis و Muñiz، 2024). در این زمینه، این مطالعه توصیفی به این پرسش‌ها می‌پردازد: ایالت‌ها چگونه ملاحظات نژادی را در مدل‌های تأمین مالی کالج‌های اجتماعی خود لحاظ می‌کنند؟ چه الگوهایی در سال‌های اخیر در توجه به نژاد در مدل‌های تأمین مالی کالج‌های اجتماعی مشاهده می‌شود؟ با ارزیابی میزان گنجاندن مؤلفه‌های مرتبط با نژاد در سیاست‌های تأمین مالی ایالتی، این مطالعه شکاف‌ها و فرصت‌های موجود برای پرداختن به نابرابری‌های نژادی از طریق سیاست مالی کالج‌های اجتماعی را شناسایی می‌کند. این پژوهش نمونه‌هایی را برای سیاست‌گذاران و کنشگران عدالت‌محور ارائه می‌دهد تا آنچه در مدل‌های فعلی تأمین مالی غایب است و آنچه در طراحی مدل‌هایی که به طور مستقیم‌تر عدالت نژادی را پیش می‌برند، ممکن است، مشخص شود.