employment education

In the training of accounting professionals, the integration of ideological and political education and employment education is an important way to implement the fundamental task of moral education and enhance students' professional competence. However, there are still some outstanding problems in the process of integration, such as the separation of objectives, the disconnection of content and the lack of coordination between subjects, which restrict the training effect of the comprehensive quality of accounting talents. From the four dimensions of system design, concept cognition, resource allocation and operation mechanism, the causes of the problems are analyzed. Finally, the countermeasures and suggestions corresponding to each cause are put forward : improving the integration system and evaluation system, reshaping the concept of collaborative education, optimizing the allocation of teachers and platform resources, and improving the normal linkage operation mechanism. The purpose of this study is to provide an operable practical reference for the accounting profession to construct an educational model of deep integration of ideological and political education and employment education.

The aim of this study is to determine the views of Vocational School students regarding employment planning and to analyze these views in the context of the education–employment relationship and various demographic variables. Method: The study was conducted using the survey model, and the study population consisted of first- and second-year students studying at the Vocational Schools within Harran University during the 2025–2026 academic year. The sample consisted of a total of 642 students determined through convenience sampling. The data were collected through a questionnaire developed by the researchers and analyzed using descriptive statistical techniques, including percentages, frequencies, and the Chi-square test. Findings: The vast majority of the participating Vocational School students are aware of preparing an employment plan as a prerequisite for finding a suitable job after graduation. However, very few of these students have prepared a CV, which is the most concrete indicator of employment planning. While the employment preferences of the participating students are concentrated on working in the public sector, they remain pessimistic and undecided about employment options other than this. The participating students receive support from workplace internships, their families, field-specific courses, and instructors regarding planning their employment after graduation; they receive partial support from elective courses and their social environment, while they do not receive support from the school's career counseling unit or social media. As a result, it can be predicted that the profile of Vocational School students who insist on working in the public sector, are not open to options other than this, and do not receive the necessary support for employment planning during the educational process carries the risk of hindering their transition from education to employment.

هدف این پژوهش تعیین دیدگاه‌های دانشجویان مدارس فنی و حرفه‌ای درباره برنامه‌ریزی اشتغال و تحلیل این دیدگاه‌ها در زمینه رابطه آموزش و اشتغال و متغیرهای جمعیت‌شناختی مختلف است. روش: این پژوهش با استفاده از مدل پیمایشی انجام شده و جامعه پژوهش شامل دانشجویان سال اول و دوم مدارس فنی و حرفه‌ای دانشگاه Harran در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ بوده است. نمونه پژوهش شامل ۶۴۲ دانشجو است که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده‌اند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای که توسط پژوهشگران تدوین شده بود جمع‌آوری و با استفاده از تکنیک‌های آماری توصیفی از جمله درصد، فراوانی و آزمون کای‌اسکوئر تحلیل گردید. یافته‌ها: اکثریت قریب به اتفاق دانشجویان مدارس فنی و حرفه‌ای شرکت‌کننده از ضرورت تهیه برنامه اشتغال به عنوان پیش‌نیاز یافتن شغل مناسب پس از فارغ‌التحصیلی آگاه هستند. با این حال، تعداد بسیار کمی از این دانشجویان رزومه (CV) که ملموس‌ترین شاخص برنامه‌ریزی اشتغال است را تهیه کرده‌اند. در حالی که ترجیحات شغلی دانشجویان شرکت‌کننده عمدتاً بر اشتغال در بخش دولتی متمرکز است، نسبت به گزینه‌های اشتغال غیر از این، بدبین و مردد باقی می‌مانند. دانشجویان شرکت‌کننده در زمینه برنامه‌ریزی اشتغال پس از فارغ‌التحصیلی از کارآموزی‌های محیط کار، خانواده، دروس تخصصی و اساتید خود حمایت دریافت می‌کنند؛ از دروس اختیاری و محیط اجتماعی خود حمایت نسبی دریافت می‌کنند، در حالی که از واحد مشاوره شغلی مدرسه یا شبکه‌های اجتماعی حمایتی دریافت نمی‌کنند. در نتیجه، می‌توان پیش‌بینی کرد که پروفایل دانشجویان مدارس فنی و حرفه‌ای که بر اشتغال در بخش دولتی اصرار دارند، به گزینه‌های دیگر تمایل ندارند و حمایت لازم برای برنامه‌ریزی اشتغال را در فرآیند آموزشی دریافت نمی‌کنند، با خطر ایجاد مانع در گذار از آموزش به اشتغال مواجه است.