چکیده
ABSTRACT Numerous species investigate and alter their behaviour around the corpses of conspecifics. However, morbid behaviour creates multiple risks including exposure to disease, predation, and elevated stress levels. Although some causes for morbid behaviour have been postulated, it is not clear if there are adaptive benefits for this reasonably common behaviour that occurs across species. Growing support for information centre theory suggests that conspecifics around a corpse may benefit from shared information. We hypothesise that corpses are repositories for information and that congregations around them are information centres where crucial knowledge about the environment and predators can spread among individuals and groups. We call this the funeral hypothesis. The death of an individual may trigger a myriad of emotions (e.g., fear, anger, and sadness) and behaviours (e.g., congregating, not eating, and aggression) in conspecifics. Because these responses are conspicuous and costly, we interpret them as honest signals prompting other individuals, groups, and sometimes heterospecifics, to gather around the signallers and obtain information about the cause of death via visible and olfactory cues such as wounds or grievous injuries, absence or presence of predators, age of the deceased, and decomposition. This information is then transmitted across multiple levels of complex societies from the individual to different groups. The costs of interacting with corpses are balanced by consolation of bereaved or stressed individuals, enhancing social bonds, facilitating the renegotiation of social positions, and gaining knowledge of threats in the environment. We provide a review linking these concepts and suggest hypotheses generated by the framework.
چکیده: گونه‌های متعددی رفتارهای تحقیقی و تغییر رفتار در اطراف اجساد همنوعان خود نشان می‌دهند. با این حال، رفتارهای مرتبط با مرگ‌آگاهی خطرات متعددی از جمله مواجهه با بیماری، شکار شدن و افزایش سطح استرس را به همراه دارد. اگرچه برخی دلایل برای این رفتارها مطرح شده است، اما مشخص نیست که آیا منافع سازشی برای این رفتار نسبتاً رایج که در گونه‌های مختلف مشاهده می‌شود، وجود دارد یا خیر. حمایت فزاینده از نظریه مرکز اطلاعات نشان می‌دهد که همنوعان اطراف یک جسد ممکن است از اطلاعات مشترک بهره‌مند شوند. ما فرض می‌کنیم که اجساد مخازنی برای اطلاعات هستند و تجمعات اطراف آن‌ها به‌منزله مراکز اطلاعاتی است که دانش حیاتی درباره محیط و شکارچیان می‌تواند میان افراد و گروه‌ها منتشر شود. ما این را فرضیه مراسم تدفین می‌نامیم. مرگ یک فرد ممکن است طیفی از هیجانات (مانند ترس، خشم و اندوه) و رفتارها (مانند تجمع، نخوردن و پرخاشگری) را در همنوعان برانگیزد. از آنجا که این واکنش‌ها آشکار و پرهزینه هستند، آن‌ها را به‌عنوان سیگنال‌های صادقانه‌ای تفسیر می‌کنیم که سایر افراد، گروه‌ها و گاه دگرگونه‌ها را به گرد آمدن پیرامون سیگنال‌دهندگان و کسب اطلاعات درباره علت مرگ از طریق نشانه‌های دیداری و بویایی مانند زخم یا جراحت شدید، حضور یا عدم حضور شکارچیان، سن متوفی و میزان تجزیه تحریک می‌کند. این اطلاعات سپس در سطوح مختلف جوامع پیچیده از فرد به گروه‌های مختلف منتقل می‌شود. هزینه‌های تعامل با اجساد با تسلی بازماندگان یا افراد مضطرب، تقویت پیوندهای اجتماعی، تسهیل بازنگری در موقعیت‌های اجتماعی و کسب دانش درباره تهدیدهای محیطی جبران می‌شود. ما مروری بر پیوند این مفاهیم ارائه می‌دهیم و فرضیه‌هایی را که از این چارچوب حاصل می‌شود، پیشنهاد می‌کنیم.
