Phonological awareness

This study examined how executive functions and cognitive-linguistic skills relate to online lexical processing during sentence reading as a function of word frequency, word length, and concreteness in 171 first- and second-grade children. Executive functions (interference, verbal working memory, and fluency) and linguistic abilities (vocabulary, Rapid Automatized Naming, and phonological awareness) were assessed and linked to two oculomotor indices of word processing, namely First Fixation Duration (FFD) and Total Fixation Duration (TFD), computed for six lexical areas of interest, using descriptive analyses and regression models. Children processed high-frequency words more efficiently than low-frequency words in both FFD and TFD. Early efficiency was associated with fluency and phonological awareness (PA), whereas later efficiency was linked to interference control. Although long words descriptively elicited longer fixations, neither age nor cognitive and linguistic skills significantly predicted differences in FFD or TFD, suggesting that word length was not a reliable predictor of lexical processing efficiency in this task. No consistent advantage was found for concrete over abstract words. Abstract words imposed greater demands during the initial stages of processing (FFD), but these differences diminished in TFD and were not explained by cognitive or linguistic skills. Taken together, these findings provide preliminary evidence that lexical processing efficiency in emergent readers may depend more strongly on word familiarity and on cognitive and linguistic skills than on word length or concreteness, highlighting the interaction between stimulus properties and individual competencies in early reading. However, the findings should be interpreted with caution, as they are task-specific and based on limited item sampling, with only one item representing each lexical category.

Shared cognitive–linguistic skills support reading and spelling, yet they may dissociate into heterogeneous literacy profiles. This study examined whether Chinese students learning English as a second language (ESL) with poor reading (PR), poor spelling (PS), combined word-reading and spelling difficulties (English learning difficulties; ELD), and typical development (TD) exhibited distinct literacy outcomes and cognitive–linguistic profiles, and which skills uniquely predicted subgroup membership. Participants were 190 Grade 2–3 Hong Kong Chinese students who were classified into predefined literacy profiles based on grade-normed performance on standardized English word reading and word spelling measures. Students completed assessments of vocabulary knowledge, phonological awareness, orthographic knowledge, rapid naming, morphological awareness, working memory, and IQ. Multivariate analyses of covariance showed that the predefined literacy profiles were associated with overlapping but differentially expressed cognitive-linguistic patterns. Hierarchical multinomial logistic regression analysis showed that vocabulary knowledge and phonological awareness consistently differentiated all difficulty groups from TD peers. In contrast, orthographic knowledge uniquely predicted PR and ELD but not isolated PS. Rapid naming and morphological awareness did not show unique contributions. These findings are consistent with literacy difficulties reflecting shared but differentially weighted cognitive-linguistic constraints, supporting a multiple-deficit perspective and highlighting vocabulary knowledge and phonological awareness as important targets for assessment and intervention in ESL learners.

مهارت‌های شناختی-زبانی مشترک از خواندن و املا حمایت می‌کنند، اما ممکن است به پروفایل‌های سواد ناهمگن تقسیم شوند. این پژوهش بررسی کرد که آیا دانش‌آموزان چینی که زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم (ESL) می‌آموزند و دارای مشکلات خواندن (PR)، مشکلات املا (PS)، مشکلات ترکیبی خواندن و املا (مشکلات یادگیری زبان انگلیسی؛ ELD) و رشد طبیعی (TD) هستند، نتایج سواد و پروفایل‌های شناختی-زبانی متمایزی نشان می‌دهند و کدام مهارت‌ها به طور منحصر به فرد عضویت در زیرگروه‌ها را پیش‌بینی می‌کنند. شرکت‌کنندگان شامل ۱۹۰ دانش‌آموز چینی پایه دوم و سوم از هنگ‌کنگ بودند که بر اساس عملکرد نرمال‌شده با توجه به پایه تحصیلی در آزمون‌های استاندارد خواندن واژه‌های انگلیسی و املا به پروفایل‌های سواد از پیش تعیین‌شده طبقه‌بندی شدند. دانش‌آموزان ارزیابی‌هایی از دانش واژگان، آگاهی واجی، دانش املایی، نام‌گذاری سریع، آگاهی صرفی، حافظه کاری و بهره هوشی را تکمیل کردند. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پروفایل‌های سواد از پیش تعیین‌شده با الگوهای شناختی-زبانی همپوشان اما متفاوت همراه هستند. تحلیل رگرسیون لجستیک چندجمله‌ای سلسله‌مراتبی نشان داد که دانش واژگان و آگاهی واجی به طور مداوم همه گروه‌های دارای مشکل را از همتایان TD متمایز می‌کند. در مقابل، دانش املایی فقط PR و ELD را به طور منحصر به فرد پیش‌بینی کرد و نه PS منفرد را. نام‌گذاری سریع و آگاهی صرفی نقش منحصر به فردی نشان ندادند. این یافته‌ها با این دیدگاه که مشکلات سواد بازتاب محدودیت‌های شناختی-زبانی مشترک اما با وزن‌دهی متفاوت هستند، سازگار است و دیدگاه چندنقصی را حمایت می‌کند و دانش واژگان و آگاهی واجی را به عنوان اهداف مهم برای ارزیابی و مداخله در زبان‌آموزان ESL برجسته می‌سازد.

Narrative competence is vital for children’s language and cognitive development. Nevertheless, few studies have focused on Chinese-English bilingual children, and even fewer have examined how phonological awareness (PA) is associated with their narrative skills. Using a battery of parallel phonological and narrative tasks in both Chinese and English, this quantitative study examined age-related patterns in narrative skills and their relationship with phonological awareness (PA) in a cross-sectional sample of 106 Chinese-English bilingual children aged three to six. The results indicate age-related increases in children’s narrative skills in both Chinese and English, although the patterns differed across the two languages. Additionally, PA demonstrated significant associations with narrative skills in both languages, including cross-linguistic associations across Chinese and English measures. Specifically, English syllable segmentation and Chinese narrative skills significantly predicted English narrative performance. Meanwhile, Chinese non-word repetition, phoneme segmentation, rhyming discrimination, and English narrative skills predicted Chinese narrative performance. These findings suggest that phonological awareness (PA) is closely associated with bilingual children’s narrative skills, with significant cross-linguistic associations between Chinese and English measures. The study has valuable implications for language teaching and bilingual education, underscoring the importance of fostering PA in early childhood to support narrative development across languages.

شایستگی روایت‌گری برای رشد زبانی و شناختی کودکان اهمیت اساسی دارد. با این حال، پژوهش‌های اندکی بر کودکان دوزبانه چینی-انگلیسی متمرکز شده‌اند و تعداد کمتری نیز به بررسی چگونگی ارتباط آگاهی واجی (PA) با مهارت‌های روایت‌گری آن‌ها پرداخته‌اند. این مطالعه کمی با استفاده از مجموعه‌ای از آزمون‌های موازی واجی و روایت‌گری در هر دو زبان چینی و انگلیسی، الگوهای مرتبط با سن در مهارت‌های روایت‌گری و رابطه آن‌ها با آگاهی واجی (PA) را در یک نمونه مقطعی متشکل از ۱۰۶ کودک دوزبانه چینی-انگلیسی در بازه سنی سه تا شش سال بررسی کرد. نتایج نشان می‌دهد که مهارت‌های روایت‌گری کودکان در هر دو زبان چینی و انگلیسی با افزایش سن بهبود می‌یابد، اگرچه این الگوها در دو زبان متفاوت است. افزون بر این، آگاهی واجی ارتباط معناداری با مهارت‌های روایت‌گری در هر دو زبان نشان داد، از جمله ارتباطات میان‌زبانی میان سنجه‌های چینی و انگلیسی. به طور مشخص، قطعه‌بندی هجا در زبان انگلیسی و مهارت‌های روایت‌گری چینی، عملکرد روایت‌گری انگلیسی را به طور معناداری پیش‌بینی کردند. در همین حال، تکرار واژه‌های بی‌معنی چینی، قطعه‌بندی واجی، تمایز قافیه و مهارت‌های روایت‌گری انگلیسی، عملکرد روایت‌گری چینی را پیش‌بینی کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که آگاهی واجی (PA) ارتباط نزدیکی با مهارت‌های روایت‌گری کودکان دوزبانه دارد و ارتباطات میان‌زبانی معناداری میان سنجه‌های چینی و انگلیسی وجود دارد. این مطالعه پیامدهای ارزشمندی برای آموزش زبان و آموزش دوزبانه دارد و بر اهمیت تقویت آگاهی واجی در اوایل کودکی به منظور حمایت از رشد روایت‌گری در زبان‌های مختلف تأکید می‌کند.

English learning difficulties (ELD) are prevalent among Chinese students learning English as a second language (ESL), yet few standardized assessment measures are available to support early identification and intervention. This study developed and validated the Hong Kong Test of English Reading and Writing for Junior Primary School Students (Primary 2 and 3) (HKT‑PE(J)), a standardized assessment designed to evaluate English literacy and related cognitive‑linguistic skills among Chinese ESL learners in Grades 2–3. The HKT‑PE(J) comprises seven measures assessing phonological awareness, rapid naming, morphological awareness, vocabulary knowledge, orthographic knowledge, word reading, and word spelling. The normative sample consisted of 568 Chinese ESL students aged 7–9 years recruited from 18 primary schools in Hong Kong. Results demonstrated good to excellent reliability across all measures. Exploratory and confirmatory factor analyses supported a theoretically coherent two‑factor structure comprising phonological and semantic components, consistent with the Lexical Quality Hypothesis. Convergent validity was supported through significant associations between HKT‑PE(J) performance and teacher‑rated literacy‑related learning difficulties observed in classroom settings. Criterion validity was demonstrated by the assessment’s ability to differentiate students with and without ELD, with students identified as having ELD performing significantly worse across all literacy and cognitive‑linguistic measures. Collectively, the findings provide strong evidence of the reliability and validity of the HKT‑PE(J) as a culturally relevant, locally normed assessment of English reading and writing abilities among Chinese ESL learners. The HKT‑PE(J) offers teachers and psychologists a practical tool for the early identification of students who may require targeted intervention and further educational support.

دشواری‌های یادگیری زبان انگلیسی (ELD) در میان دانش‌آموزان چینی که زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم (ESL) می‌آموزند، شایع است، اما ابزارهای استاندارد شده اندکی برای شناسایی و مداخله زودهنگام وجود دارد. این پژوهش به تدوین و اعتباریابی آزمون خواندن و نوشتن زبان انگلیسی هنگ‌کنگ برای دانش‌آموزان مقطع ابتدایی (پایه دوم و سوم) (HKT‑PE(J)) پرداخت؛ ابزاری استاندارد که با هدف ارزیابی سواد انگلیسی و مهارت‌های شناختی-زبانی مرتبط در میان زبان‌آموزان چینی ESL پایه دوم و سوم طراحی شده است. آزمون HKT‑PE(J) شامل هفت زیرمقیاس برای سنجش آگاهی واجی، نامیدن سریع، آگاهی صرفی، دانش واژگانی، دانش املایی، خواندن واژه و هجی کردن واژه است. نمونه هنجاری شامل ۵۶۸ دانش‌آموز چینی ESL در بازه سنی ۷ تا ۹ سال بود که از ۱۸ مدرسه ابتدایی در هنگ‌کنگ انتخاب شدند. نتایج، پایایی خوب تا عالی را در تمامی زیرمقیاس‌ها نشان داد. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، ساختار دو عاملی منسجم نظری شامل مؤلفه‌های واجی و معنایی را تأیید کرد که با فرضیه کیفیت واژگانی (Lexical Quality Hypothesis) همسو بود. روایی همگرا از طریق ارتباط معنادار عملکرد آزمون HKT‑PE(J) با دشواری‌های یادگیری مرتبط با سواد که توسط معلمان در محیط کلاس گزارش شده بود، تأیید شد. روایی ملاکی نیز با توانایی آزمون در تمایزگذاری بین دانش‌آموزان دارای و فاقد دشواری یادگیری زبان انگلیسی نشان داده شد؛ به‌طوری‌که دانش‌آموزان دارای ELD در تمامی سنجه‌های سواد و شناختی-زبانی عملکرد به‌مراتب ضعیف‌تری داشتند. در مجموع، یافته‌ها شواهد قوی برای پایایی و روایی آزمون HKT‑PE(J) به عنوان ابزاری بومی و دارای هنجار محلی برای سنجش توانایی خواندن و نوشتن زبان انگلیسی در میان زبان‌آموزان چینی ESL ارائه می‌دهد. آزمون HKT‑PE(J) ابزاری کاربردی برای معلمان و روان‌شناسان جهت شناسایی زودهنگام دانش‌آموزانی است که ممکن است به مداخله هدفمند و حمایت آموزشی بیشتر نیاز داشته باشند.

Background Against the backdrop of digital empowerment, generative artificial intelligence has been widely applied in school-age children’s reading education, and digital reading has become one of the primary types of environmental exposure for school-age children. However, school-age children face challenges such as insufficient age-appropriate content and uncontrollable physical and mental strain. There is an urgent demand for a public health intervention model that balances reading-related health benefits, prevents and controls digital exposure risks, avoids physical and mental health impairments, and adapts to school-age children from diverse socioeconomic backgrounds. Methods A retrospective control study design was used in this study. A total of 100 cases of school-age children aged 6–12 were collected from the standardized intervention archive of our institution from September 2025 to December 2025. According to the intervention plan actually accepted in the archive records, they were divided into the collaborative intervention group and the AI-only reading group with 50 cases in each group. In the AI-only reading group, the recorded intervention is purely generative AI independent reading intervention (college students are only responsible for equipment operation and maintenance, and do not participate in reading guidance and emotional intervention), while in the collaborative intervention group, the recorded intervention is the structured auxiliary collaborative intervention of the whole process of generative AI voice multi-round interactive reading combined with standardized training for college students. The intervention period is 12 weeks, three times a week, and each time is 20–25 min. Retrospective analysis of longitudinal data at baseline, 6 weeks of intervention, 12 weeks of follow-up and 4 weeks of follow-up, with the comprehensive score of early reading as the only preset main outcome index, repeated measurement analysis of variance, independent sample t -test and chi-square test were used to analyze the inter-group and time effects, Cohen’s d was used to evaluate the effect, and the test level was α = 0.05. Results Retrospective archive data shows that, after intervention, the collaborative intervention group achieved significantly higher composite early reading scores, phonological awareness, vocabulary comprehension accuracy, reading attention duration and reading interest scores than the AI-only reading group ( p < 0.05). The main effects of group, time and the group-time interaction were all highly statistically significant ( p < 0.01), with an effect size of Cohen’s d = 0.50 representing a moderate intervention effect. The collaborative intervention group also showed significantly higher intervention adherence rate, AI interaction completion rate, reading task completion rate and frequency of active participation than the AI-only reading group ( p < 0.05). In terms of digital health-related outcomes, the collaborative intervention group had significantly lower incidence of adverse psychological states, incidence of prodromal signs of visual fatigue and digital eye strain symptoms, and study dropout rate ( p < 0.05). Among the digital health-related safety indicators, the incidence of negative emotions, visual fatigue and research dropout rate were significantly lower than those of the AI-only reading group ( p < 0.05). The archived records showed that the whole screen duration was strictly in compliance, and there was no privacy leakage and serious adverse events. The 10% lost visit rate was controllable, and the complete rate of informed consent and the qualified rate of implementation were all 100%, and there was no privacy leakage and serious adverse events. Conclusion The generative AI interaction mode paired with college student auxiliary support is associated with sustained improvement school-age children’s core early reading ability via cumulative short-term follow-up effects. Meanwhile, this collaborative model enables effective management of digital environmental exposure risks and may reduce risks related to visual and psychological health among school-age children. The intergroup differences remained stable with reliable effect sizes. This intervention model can be may provide a reference for future implementation as a digital public health intervention targeting school-age children’s early reading, and provides preliminary empirical evidence for the standardized application of AI-supported education for school-age children. This retrospective study only reflects the differences between groups of compound intervention programs in archived cases, and cannot establish strong causal inference.

زمینه: در بستر توانمندسازی دیجیتال، هوش مصنوعی مولد به طور گسترده‌ای در آموزش خواندن کودکان سن مدرسه به کار گرفته شده است و خواندن دیجیتال به یکی از انواع اصلی مواجهه‌ی محیطی برای کودکان سن مدرسه تبدیل شده است. با این حال، کودکان سن مدرسه با چالش‌هایی مانند کمبود محتوای متناسب با سن و فشارهای جسمی و روانی غیرقابل کنترل مواجه هستند. نیاز فوری به یک الگوی مداخله‌ی سلامت عمومی وجود دارد که منافع سلامت مرتبط با خواندن را متعادل کند، خطرات مواجهه‌ی دیجیتال را پیشگیری و کنترل نماید، از آسیب‌های سلامت جسمی و روانی جلوگیری کند و با کودکان سن مدرسه از زمینه‌های اجتماعی-اقتصادی متنوع سازگار باشد. روش‌ها: در این مطالعه از طرح کنترل گذشته‌نگر استفاده شد. در مجموع ۱۰۰ مورد از کودکان سن مدرسه ۶ تا ۱۲ ساله از آرشیو مداخله‌ی استانداردشده‌ی مؤسسه‌ی ما از سپتامبر ۲۰۲۵ تا دسامبر ۲۰۲۵ جمع‌آوری شد. بر اساس برنامه‌ی مداخله‌ای که واقعاً در سوابق آرشیو پذیرفته شده بود، آن‌ها به دو گروه مداخله‌ی مشارکتی و گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی تقسیم شدند که هر گروه شامل ۵۰ نفر بود. در گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی، مداخله‌ی ثبت‌شده صرفاً مداخله‌ی خواندن مستقل با هوش مصنوعی مولد بود (دانشجویان دانشگاه فقط مسئول راه‌اندازی و نگهداری تجهیزات بودند و در راهنمایی خواندن و مداخله‌ی عاطفی شرکت نداشتند)، در حالی که در گروه مداخله‌ی مشارکتی، مداخله‌ی ثبت‌شده، مداخله‌ی ساختاریافته‌ی کمکی مشارکتی در کل فرایند خواندن تعاملی چندمرحله‌ای صوتی با هوش مصنوعی مولد همراه با آموزش استانداردشده برای دانشجویان دانشگاه بود. دوره‌ی مداخله ۱۲ هفته، سه بار در هفته و هر بار ۲۰ تا ۲۵ دقیقه بود. تحلیل گذشته‌نگر داده‌های طولی در خط پایه، ۶ هفته مداخله، ۱۲ هفته پیگیری و ۴ هفته پیگیری انجام شد و امتیاز جامع خواندن اولیه به عنوان تنها شاخص اصلی از پیش تعیین‌شده در نظر گرفته شد. برای تحلیل اثرات بین‌گروهی و زمانی از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر، آزمون t مستقل و آزمون کای-دو استفاده شد، اندازه‌ی اثر با Cohen’s d ارزیابی شد و سطح آزمون α = ۰٫۰۵ بود. نتایج: داده‌های آرشیوی گذشته‌نگر نشان داد که پس از مداخله، گروه مداخله‌ی مشارکتی در امتیاز ترکیبی خواندن اولیه، آگاهی واجی، دقت درک واژگان، مدت زمان توجه به خواندن و امتیاز علاقه به خواندن به طور معناداری بالاتر از گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی بود (p < 0.05). اثرات اصلی گروه، زمان و تعامل گروه-زمان همگی از نظر آماری بسیار معنادار بودند (p < 0.01) و اندازه‌ی اثر Cohen’s d = 0.50 نشان‌دهنده‌ی اثر مداخله‌ای متوسط بود. گروه مداخله‌ی مشارکتی همچنین نرخ پایبندی به مداخله، نرخ تکمیل تعامل با هوش مصنوعی، نرخ تکمیل وظیفه‌ی خواندن و فراوانی مشارکت فعال به طور معناداری بالاتری نسبت به گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی نشان داد (p < 0.05). از نظر پیامدهای مرتبط با سلامت دیجیتال، گروه مداخله‌ی مشارکتی شیوع معناداری کمتری از وضعیت‌های روانی نامطلوب، نشانه‌های پیش‌درآمد خستگی بینایی و علائم خستگی چشمی دیجیتال و نرخ ترک تحصیل داشت (p < 0.05). در میان شاخص‌های ایمنی مرتبط با سلامت دیجیتال، شیوع هیجانات منفی، خستگی بینایی و نرخ ترک پژوهش به طور معناداری کمتر از گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی بود (p < 0.05). سوابق آرشیوی نشان داد که مدت زمان کل استفاده از صفحه نمایش کاملاً مطابق با مقررات بوده و هیچ نشتی حریم خصوصی و رویداد نامطلوب جدی وجود نداشته است. نرخ مراجعه‌ی از دست رفته ۱۰٪ قابل کنترل بود و نرخ کامل بودن رضایت آگاهانه و نرخ اجرای واجد شرایط هر دو ۱۰۰٪ بود و هیچ نشتی حریم خصوصی و رویداد نامطلوب جدی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: شیوه‌ی تعاملی هوش مصنوعی مولد همراه با حمایت کمکی دانشجویان دانشگاه با بهبود پایدار توانایی خواندن اولیه‌ی هسته‌ای کودکان سن مدرسه از طریق اثرات تجمعی پیگیری کوتاه‌مدت مرتبط است. در عین حال، این مدل مشارکتی امکان مدیریت مؤثر خطرات مواجهه با محیط دیجیتال را فراهم می‌کند و ممکن است خطرات مرتبط با سلامت بینایی و روانی کودکان سن مدرسه را کاهش دهد. تفاوت‌های بین‌گروهی با اندازه‌های اثر قابل اعتماد پایدار باقی ماندند. این مدل مداخله می‌تواند به عنوان مرجعی برای اجرای آینده به عنوان یک مداخله‌ی سلامت عمومی دیجیتال با هدف خواندن اولیه‌ی کودکان سن مدرسه مورد استفاده قرار گیرد و شواهد تجربی مقدماتی برای کاربرد استاندارد آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی برای کودکان سن مدرسه فراهم می‌کند. این مطالعه‌ی گذشته‌نگر فقط تفاوت‌های بین گروه‌های برنامه‌های مداخله‌ی ترکیبی در موارد آرشیوی را منعکس می‌کند و نمی‌تواند استنباط علّی قوی ایجاد کند.