Tracking (education)

Secondary schools aim to provide students with opportunities to develop their talents and ensure minimum levels of academic performance. These two goals may conflict in practice. This study examines how schools navigate this potential trade-off using data from the Netherlands Cohort Study on Education (NCO). We argue that schools can be ranked on two different analytical dimensions. The first one is quality, the extent to which schools can achieve both goals simultaneously. The second one is relative preference, the extent to which the educational practices in a school favour one goal (opportunity) over the other (performance). Our results suggest that institutional features critically shape how schools balance educational aims. In particular, practices favouring less-strict tracking are associated with quality, that is achieving both aims simultaneously.

مدارس متوسطه با هدف فراهم‌کردن فرصت‌هایی برای توسعه استعدادهای دانش‌آموزان و تضمین سطوح حداقلی عملکرد تحصیلی فعالیت می‌کنند. این دو هدف ممکن است در عمل با یکدیگر تعارض داشته باشند. این پژوهش با استفاده از داده‌های مطالعه هم‌گروهی آموزش هلند (NCO) بررسی می‌کند که مدارس چگونه این موازنه بالقوه را مدیریت می‌کنند. ما استدلال می‌کنیم که مدارس را می‌توان بر اساس دو بُعد تحلیلی متفاوت رتبه‌بندی کرد. نخست، کیفیت است؛ یعنی میزانی که مدارس می‌توانند هر دو هدف را به طور همزمان محقق سازند. دوم، ترجیح نسبی است؛ یعنی میزانی که رویه‌های آموزشی در یک مدرسه یکی از اهداف (فرصت) را بر دیگری (عملکرد) ترجیح می‌دهند. نتایج ما نشان می‌دهد که ویژگی‌های نهادی به طور اساسی تعیین می‌کنند که مدارس چگونه اهداف آموزشی را متوازن می‌کنند. به ویژه، رویه‌هایی که پیگیری کمتر سخت‌گیرانه را ترجیح می‌دهند با کیفیت، یعنی تحقق همزمان هر دو هدف، مرتبط هستند.