successful aging

Objective: To explore how community-dwelling adults aged 80 years and older experience ageing well and the meanings they attribute to this experience.Materials and Methods: This qualitative study employed Interpretative Phenomenological Analysis (IPA). Twelve adults aged 82–100 years (six women and six men) were recruited using criterion and snowball sampling. Data were collected through in-depth interviews using a semi-structured interview guide, conducted in participants' homes, and analysed according to IPA principles.Results: Five interconnected themes emerged: living life on one's own terms, growing old without feeling alone, accepting life through faith, remaining active and productive, and finding meaning in life. Participants described ageing well not as the absence of disease or as complete independence, but as maintaining agency while receiving support when needed, preserving meaningful relationships, adapting to age-related changes, and sustaining a sense of purpose in everyday life. Ageing well was experienced as a dynamic process shaped by the interplay among individual capacities, relationships, and the environment.Conclusion: Ageing well among the oldest-old can coexist with age-related limitations and the need for support. Rather than depending on complete independence, it involves continuing to live in personally meaningful ways as circumstances change. These findings broaden conventional understandings of ageing well by foregrounding the lived experiences of the oldest-old and support gerontological approaches that recognise both individual agency and the relational and contextual conditions that enable it.

هدف: بررسی چگونگی تجربه سالمندی موفق توسط بزرگسالان ساکن جامعه با سن ۸۰ سال و بالاتر و معانی‌ای که به این تجربه نسبت می‌دهند. مواد و روش‌ها: این مطالعه کیفی با استفاده از تحلیل پدیدارشناسی تفسیری (IPA) انجام شد. دوازده بزرگسال با سنین ۸۲ تا ۱۰۰ سال (شش زن و شش مرد) با استفاده از نمونه‌گیری معیاری و گلوله‌برفی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با راهنمای مصاحبه نیمه‌ساختاریافته در منازل شرکت‌کنندگان جمع‌آوری و بر اساس اصول IPA تحلیل شدند. یافته‌ها: پنج مضمون به‌هم‌پیوسته استخراج شد: زندگی بر اساس خواست و اراده شخصی، سالمند شدن بدون احساس تنهایی، پذیرش زندگی از طریق ایمان، فعال و مولد ماندن و یافتن معنا در زندگی. شرکت‌کنندگان سالمندی موفق را نه به عنوان فقدان بیماری یا استقلال کامل، بلکه به عنوان حفظ عاملیت در کنار دریافت حمایت در مواقع نیاز، حفظ روابط معنادار، سازگاری با تغییرات مرتبط با سن و تداوم احساس هدفمندی در زندگی روزمره توصیف کردند. سالمندی موفق به عنوان فرایندی پویا تجربه می‌شود که از تعامل میان ظرفیت‌های فردی، روابط و محیط شکل می‌گیرد. نتیجه‌گیری: سالمندی موفق در سالمندان بسیار سالمند می‌تواند همزمان با محدودیت‌های مرتبط با سن و نیاز به حمایت وجود داشته باشد. به جای تکیه بر استقلال کامل، این امر شامل ادامه زندگی به شیوه‌های معنادار شخصی با توجه به تغییر شرایط است. این یافته‌ها درک‌های متعارف از سالمندی موفق را با برجسته کردن تجارب زیسته سالمندان بسیار سالمند گسترش می‌دهد و از رویکردهای سالمندشناسی که هم به عاملیت فردی و هم به شرایط رابطه‌ای و زمینه‌ای مؤثر بر آن توجه دارند، حمایت می‌کند.