This study aims to analyze the integration of social reconstruction and technological models in the development of Islamic Religious Education (PAI) curriculum as an effort to balance the intellectual tradition of Islam with the demands of social change and technological development. This study employs a qualitative method with a library research approach. Data were obtained from relevant scholarly literature, including journal articles, books, and academic documents addressing curriculum development, social reconstruction models, technological models, and Islamic education. The data were analyzed descriptively and analytically by comparing the characteristics, orientations, strengths, and limitations of both models to formulate an appropriate integration framework for PAI curriculum development. The findings indicate that the social reconstruction model provides a foundation for the PAI curriculum to respond to social issues, develop critical awareness, and promote social transformation, while the technological model strengthens instructional systems through competency-oriented learning, technology utilization, and measurable evaluation. Integrating the two models produces a PAI curriculum framework that remains rooted in Islamic intellectual traditions while being adaptive to social change, technological developments, and students’ needs. Thus, their integration can serve as a strategic alternative for developing a relevant, contextual, and socially transformative PAI curriculum.
The paper discusses teachers’ knowledge with the arrival of coronavirus pandemic, view of the need to know it better, as a condition to strengthen elementary education. The investigation intended to understand the meanings a Sociology teacher at elementary schools, who promoted the teaching-learning process, in 2020 and 2021, gave to her work and the professional knowledge she had previously built and/or mobilized when the classrooms became digital platforms and afterwards. The methodology, with a qualitative bias, consisted of monitoring online classes, producing a balance of knowledge and interviews, in the line of life history. The teacher used an amalgamation of all types of teachers’ knowledge to work aiming social transformation, which turned into a progressive methodology, focused on affectionate interaction with her students and mobilization for learning, which can be qualified as “enthusiastic”.
این مقاله به دانش معلمان با ورود همه‌گیری ویروس کرونا، از منظر ضرورت شناخت بهتر آن به عنوان شرطی برای تقویت آموزش ابتدایی می‌پردازد. هدف این پژوهش، فهم معانی‌ای بود که یک معلم جامعه‌شناسی در مدارس ابتدایی، که فرایند آموزش-یادگیری را در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ ارتقا داده بود، به کار خود و دانش حرفه‌ای پیش‌تر ساخته‌شده و/یا بسیج‌شده خود در زمانی که کلاس‌های حضوری به بسترهای دیجیتال تبدیل شدند و پس از آن، نسبت می‌داد. روش‌شناسی پژوهش با رویکرد کیفی، شامل مشاهده کلاس‌های آنلاین، تهیه گزارشی از دانش و انجام مصاحبه‌ها در چارچوب تاریخ زندگی بود. این معلم با به‌کارگیری تلفیقی از همه انواع دانش معلمان، با هدف تحول اجتماعی، رویکردی مترقی اتخاذ کرد که بر تعامل عاطفی با دانش‌آموزان و بسیج آن‌ها برای یادگیری متمرکز بود و می‌توان آن را «مشتاقانه» توصیف کرد.
This article introduces students to sociology as both a way of thinking and a set of skills to understand the social world. Using the Sociological Literacy Framework (SLF), we outline key sociological concepts: the sociological eye, social structure, socialization, stratification, social change and social reproduction. We show readers how sociologists apply these concepts to a central social issue: unemployment. Sociology shifts us from individualized to social explanations, encouraging us to recognize social patterns that shape social outcomes, like inequality. In addition, we highlight core sociological skills: applying theory, evaluating evidence, and analyzing data, which enable students to critically think about social phenomena and engage policy debates. Sociology is a field that equips students to develop critical thinking around the social forces shaping their lives.
این مقاله دانشجویان را با جامعه‌شناسی به‌عنوان شیوه‌ای از اندیشیدن و مجموعه‌ای از مهارت‌ها برای فهم جهان اجتماعی آشنا می‌کند. با استفاده از چارچوب سواد جامعه‌شناختی (SLF)، مفاهیم کلیدی جامعه‌شناسی شامل چشم جامعه‌شناختی، ساختار اجتماعی، اجتماعی‌شدن، قشربندی، تغییر اجتماعی و بازتولید اجتماعی را تبیین می‌کنیم. به خوانندگان نشان می‌دهیم که جامعه‌شناسان چگونه این مفاهیم را در ارتباط با یک مسئله اجتماعی محوری، یعنی بیکاری، به کار می‌برند. جامعه‌شناسی ما را از تبیین‌های فردی به تبیین‌های اجتماعی سوق می‌دهد و ما را به شناسایی الگوهای اجتماعی که نتایج اجتماعی مانند نابرابری را شکل می‌دهند، ترغیب می‌کند. افزون بر این، مهارت‌های اساسی جامعه‌شناسی شامل به‌کارگیری نظریه، ارزیابی شواهد و تحلیل داده‌ها را برجسته می‌کنیم که دانشجویان را قادر می‌سازد پدیده‌های اجتماعی را به‌طور انتقادی بررسی کرده و در مباحث سیاست‌گذاری مشارکت کنند. جامعه‌شناسی حوزه‌ای است که دانشجویان را برای پرورش تفکر انتقادی پیرامون نیروهای اجتماعی شکل‌دهنده زندگی‌شان توانمند می‌سازد.
Teacher education (TE) policy is often caught between preparing teachers as agents of social change and a narrow ‘teacher effectiveness’ paradigm. This article examines this tension in Norway, where egalitarian traditions meet global neoliberal accountability discourses. Analysing the pivotal Norwegian TE curriculum policy document, Stortingsmelding nr. 11 (Minstry of Education and Research, 2008–2009), the study uses the Public Good Professionalism (PGP) framework as an analytical lens to assess the extent to which the policy enables the development of teachers as transformative public good professionals. We employ an AI-assisted deductive content analysis using a multi-coder ensemble of nine GPT-4 assistants configured with diverse parameters (temperature and top_p) to provide a parametric stress-test of the coding scheme. Findings reveal a significant discrepancy between stated social equality goals and substantive content. Capabilities explicitly addressed in policy (e.g. Informed Vision) show high ensemble convergence but are instrumentally reframed, stripped of their transformative potential. Conversely, capabilities essential for social justice (e.g. Social and Collective Struggle) show the lowest convergence, reflecting their marginalization. The study concludes that the policy prioritizes a ‘proficient technician’ over a ‘public good professional’, revealing a fundamental structural barrier to socially just teacher education in Norway.
سیاست آموزش معلمان (TE) اغلب میان آماده‌سازی معلمان به عنوان عاملان تغییر اجتماعی و پارادایم محدود «اثربخشی معلم» گرفتار می‌شود. این مقاله به بررسی این تنش در نروژ می‌پردازد، جایی که سنت‌های برابری‌طلبانه با گفتمان‌های جهانی پاسخگویی نئولیبرالی تلاقی می‌کنند. با تحلیل سند سیاستی کلیدی برنامه درسی آموزش معلمان نروژ، Stortingsmelding nr. 11 (وزارت آموزش و پژوهش، ۲۰۰۸–۲۰۰۹)، این مطالعه از چارچوب Public Good Professionalism (PGP) به عنوان لنز تحلیلی برای ارزیابی میزان توانمندسازی سیاست مذکور در توسعه معلمان به عنوان حرفه‌ای‌های تحول‌آفرین خیر عمومی بهره می‌گیرد. ما از تحلیل محتوای قیاسی با کمک هوش مصنوعی و با استفاده از گروهی متشکل از نه دستیار GPT-4 با پارامترهای متنوع (temperature و top_p) برای آزمون پارامتریک طرح کدگذاری استفاده می‌کنیم. یافته‌ها نشان می‌دهند که شکاف قابل توجهی میان اهداف اعلام‌شده برابری اجتماعی و محتوای واقعی وجود دارد. قابلیت‌هایی که به طور صریح در سیاست مورد توجه قرار گرفته‌اند (مانند Informed Vision) همگرایی بالایی در گروه دارند اما به صورت ابزاری بازتعریف شده و از پتانسیل تحول‌آفرین خود تهی شده‌اند. در مقابل، قابلیت‌هایی که برای عدالت اجتماعی ضروری‌اند (مانند Social and Collective Struggle) کمترین میزان همگرایی را نشان می‌دهند که بیانگر به حاشیه رانده شدن آن‌هاست. مطالعه نتیجه می‌گیرد که سیاست مذکور «تکنسین ماهر» را بر «حرفه‌ای خیر عمومی» اولویت می‌دهد و یک مانع ساختاری بنیادین برای آموزش معلمان عادلانه در نروژ را آشکار می‌سازد.
Anglicare Southern Queensland (Anglicare) is a not-for-profit organisation that delivers community and human services. With a long history of hosting applied student placements in aged care, social work and community services, mental health and wellbeing, youth support, and nursing and allied health, Anglicare has in recent times begun to expand our hosting of work-integrated learning (WIL) relating to research and evaluation, advocacy, and community outreach. Proceeding from the principle that different types of WIL are advantageous to social science and humanities students at all levels, we currently host a variety of industry research projects, student placements, and internships. These arrangements encompass everything from formal assessment to projects that are co-designed between student/s and supervisor/s. The benefits of hosting WIL include supporting the future careers of emerging professionals while simultaneously expanding our capacity in research, evaluation, and advocacy. As working with students who are new to a corporate workplace can also be time intensive, WIL programs need adequate university staffing to support students’ engagement with industry hosts and moderated timelines for assessment and reporting requirements. In this practitioner reflection, we discuss how Anglicare’s Centre for Research and Social Change establishes and manages community engaged WIL partnerships, welcoming undergraduate and postgraduate students in all areas of the social sciences and humanities.
انگلیکِر جنوب کوئینزلند (Anglicare) یک سازمان غیرانتفاعی است که خدمات اجتماعی و انسانی ارائه می‌دهد. این سازمان با سابقه‌ای طولانی در میزبانی کارورزی‌های دانشجویی در حوزه‌های مراقبت از سالمندان، مددکاری اجتماعی و خدمات اجتماعی، سلامت روان و بهزیستی، حمایت از جوانان و پرستاری و علوم وابسته به سلامت، در سال‌های اخیر میزبانی یادگیری تلفیقی با کار (WIL) در زمینه‌های پژوهش و ارزیابی، حمایت‌گری و ارتباط با جامعه را نیز گسترش داده است. با تکیه بر این اصل که انواع مختلف WIL برای دانشجویان علوم اجتماعی و علوم انسانی در همه سطوح سودمند است، در حال حاضر میزبان انواع پروژه‌های پژوهشی صنعتی، کارورزی‌های دانشجویی و دوره‌های کارآموزی هستیم. این ترتیبات همه چیز از ارزیابی رسمی تا پروژه‌هایی که به صورت مشترک بین دانشجو/دانشجویان و سرپرست/سرپرستان طراحی می‌شوند را در بر می‌گیرد. مزایای میزبانی WIL شامل حمایت از مسیر شغلی آینده متخصصان نوظهور و در عین حال افزایش ظرفیت ما در پژوهش، ارزیابی و حمایت‌گری است. از آنجا که کار با دانشجویانی که برای نخستین بار وارد محیط کاری سازمانی می‌شوند می‌تواند زمان‌بر باشد، برنامه‌های WIL نیازمند نیروی انسانی کافی از سوی دانشگاه برای حمایت از مشارکت دانشجویان با میزبانان صنعتی و زمان‌بندی‌های تعدیل‌شده برای الزامات ارزیابی و گزارش‌دهی هستند. در این تأمل حرفه‌ای، نحوه ایجاد و مدیریت مشارکت‌های WIL مبتنی بر جامعه توسط مرکز پژوهش و تغییر اجتماعی انگلیکِر را مورد بحث قرار می‌دهیم و از دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در تمامی حوزه‌های علوم اجتماعی و انسانی استقبال می‌کنیم.
