authoritarian parenting

Background: Developmental screening and responsive caregiving are essential components of early childhood healthcare. Parenting styles may be associated with developmental screening outcomes. Objectives: To examine the association between parenting styles and developmental screening categories among children aged 2 to 5 years in Sukabumi, Indonesia. Methods: This quantitative cross sectional study included 260 mother–child pairs recruited through reported cluster random sampling. Parenting styles were assessed using the Parenting Styles and Dimensions Questionnaire, while development was screened using the Kuesioner Pra Skrining Perkembangan. Associations were analyzed using Pearson chi square and Cramér’s V. Results: Authoritative, authoritarian, and permissive parenting accounted for 49.6%, 24.2%, and 26.2% of participants, respectively. Developmental screening indicated normal findings in 67.7%, suspect findings in 24.2%, and delay findings in 8.1%. A significant association was observed (X² = 21.148; df = 4; p < 0.001; Cramér’s V = 0.202). Suspect findings were highest with authoritarian parenting (41.3%), while delay findings were highest with permissive parenting (14.7%). Conclusions: Parenting styles were associated with developmental screening categories. Findings support caregiver counseling and routine developmental screening but do not establish causality.

زمینه: غربالگری رشد و مراقبت پاسخگو از اجزای اساسی مراقبت‌های بهداشتی دوران کودکی به‌شمار می‌روند. سبک‌های فرزندپروری ممکن است با نتایج غربالگری رشد مرتبط باشند. هدف: بررسی ارتباط بین سبک‌های فرزندپروری و دسته‌بندی‌های غربالگری رشد در کودکان ۲ تا ۵ ساله شهر سوکابومی اندونزی. روش‌ها: این مطالعه مقطعی کمی شامل ۲۶۰ زوج مادر–کودک بود که با نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی گزارش‌شده انتخاب شدند. سبک‌های فرزندپروری با استفاده از پرسشنامه سبک‌ها و ابعاد فرزندپروری (Parenting Styles and Dimensions Questionnaire) ارزیابی شد و غربالگری رشد با استفاده از پرسشنامه پیش‌غربالگری رشد (Kuesioner Pra Skrining Perkembangan) انجام گرفت. ارتباط‌ها با استفاده از آزمون کای دو پیرسون و مقدار V کرامر تحلیل شد. یافته‌ها: سبک فرزندپروری مقتدرانه، استبدادی و سهل‌گیر به‌ترتیب ۴۹/۶٪، ۲۴/۲٪ و ۲۶/۲٪ شرکت‌کنندگان را تشکیل دادند. غربالگری رشد در ۶۷/۷٪ یافته‌های طبیعی، در ۲۴/۲٪ یافته‌های مشکوک و در ۸/۱٪ یافته‌های تأخیر را نشان داد. ارتباط معناداری مشاهده شد (X² = 21.148؛ df = 4؛ p < 0.001؛ V کرامر = 0.202). بیشترین یافته‌های مشکوک در سبک فرزندپروری استبدادی (۴۱/۳٪) و بیشترین یافته‌های تأخیر در سبک فرزندپروری سهل‌گیر (۱۴/۷٪) مشاهده شد. نتیجه‌گیری: سبک‌های فرزندپروری با دسته‌بندی‌های غربالگری رشد مرتبط بودند. یافته‌ها از مشاوره به مراقبان و غربالگری روتین رشد حمایت می‌کنند اما رابطه علی را اثبات نمی‌کنند.

The relationship between parenting behaviour and children's socio-emotional functioning is well documented in Western samples, yet evidence from primary-school-age children in Andhra Pradesh, India, is limited. This cross-sectional correlational study examined whether parent-reported authoritative, authoritarian, and permissive parenting were related to children's total difficulties and prosocial behaviour. Fifty parents of children aged 6-12 years completed an online 25-item researcher-developed questionnaire. Most parents (86%) reported predominantly authoritative behaviour. Authoritative parenting was unrelated to prosocial behaviour (r = .06) and difficulties (r = -.03), and authoritarian parenting was unrelated to difficulties (r = .13), so the main hypotheses were not supported. Authoritarian parenting was negatively correlated with prosocial behaviour (r = -.37, p = .009), and children from joint families scored higher on prosocial behaviour than children from nuclear families (d = 0.70). Scale reliability was low (α = -.21 to .28), so the findings are tentative. Validated tools and larger samples are needed.

Social-emotional development is a crucial aspect of early childhood influenced by parenting styles. This study aims to describe parents' parenting styles, children's social-emotional development, and the obstacles encountered in supporting this development at PAUD Bustanul Huda, Pagar Puding Village. This research employed a qualitative approach with a descriptive type. Data were collected through interviews with one class A teacher and five parents, coded as A, B, C, D, and E. Data analysis techniques included data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results indicated that: 1) Most parents applied democratic parenting by providing explanations, setting rules, and training children's independence, although authoritarian and permissive styles were also found; 2) Children aged 4-5 years have shown good social-emotional development, characterized by sharing ability, adapting without crying when separating from parents, and independence; 3) The main obstacles were unmonitored gadget use, parents' limited time, and inconsistency in parenting between home and school.

رشد اجتماعی‌عاطفی یکی از جنبه‌های اساسی دوران کودکی است که تحت تأثیر سبک‌های فرزندپروری قرار می‌گیرد. هدف این پژوهش توصیف سبک‌های فرزندپروری والدین، رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان و موانع موجود در حمایت از این رشد در مرکز پیش‌دبستانی بوستان‌الهدی، روستای پگار پودینگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و از نوع توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه با یک معلم کلاس الف و پنج نفر از والدین (با کدهای A، B، C، D و E) گردآوری شد. تکنیک‌های تحلیل داده شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری بود. نتایج نشان داد: ۱) اکثر والدین از سبک فرزندپروری دموکراتیک با ارائه توضیح، تعیین قوانین و آموزش استقلال به کودکان استفاده می‌کنند، هرچند سبک‌های استبدادی و سهل‌گیرانه نیز مشاهده شد؛ ۲) کودکان ۴ تا ۵ ساله رشد اجتماعی‌عاطفی مطلوبی نشان داده‌اند که با توانایی اشتراک‌گذاری، سازگاری بدون گریه هنگام جدایی از والدین و استقلال مشخص می‌شود؛ ۳) مهم‌ترین موانع، استفاده کنترل‌نشده از ابزارهای دیجیتال، محدودیت زمانی والدین و ناهماهنگی در فرزندپروری بین خانه و مدرسه بود.

This study examined the relationship between perceived parenting style, filial piety, and life satisfaction among Chinese young adults. A survey was administered to 395 university students in Hong Kong on their perceptions about their parents' parenting practices, filial piety beliefs, and life satisfaction. The results suggest that perceived authoritative parenting is associated with reciprocal filial piety and contributes positively to the young adults' life satisfaction. Both perceived authoritative and authoritarian parenting were associated with authoritarian filial piety, but authoritarian filial piety was not associated with young adults' life satisfaction. Due to the familial interdependence emphasized in the Chinese cultural context, Chinese adolescents' filial beliefs are related to the parenting they have experienced, and these beliefs may be associated with their psychosocial outcomes.

این مطالعه به بررسی رابطه بین سبک فرزندپروری ادراک‌شده، تقوای فرزندی و رضایت از زندگی در میان بزرگسالان جوان چینی پرداخت. یک پرسشنامه بین ۳۹۵ دانشجوی دانشگاه در هنگ‌کنگ توزیع شد تا ادراک آن‌ها از شیوه‌های فرزندپروری والدین، باورهای تقوای فرزندی و رضایت از زندگی‌شان سنجیده شود. نتایج نشان داد که فرزندپروری مقتدرانه ادراک‌شده با تقوای فرزندی متقابل مرتبط است و به طور مثبت به رضایت از زندگی بزرگسالان جوان کمک می‌کند. هر دو سبک فرزندپروری مقتدرانه و استبدادی ادراک‌شده با تقوای فرزندی استبدادی مرتبط بودند، اما تقوای فرزندی استبدادی با رضایت از زندگی بزرگسالان جوان ارتباطی نداشت. با توجه به تأکید بر وابستگی خانوادگی در زمینه فرهنگی چینی، باورهای تقوای فرزندی نوجوانان چینی با نوع فرزندپروری که تجربه کرده‌اند مرتبط است و این باورها ممکن است با پیامدهای روانی‌اجتماعی آن‌ها ارتباط داشته باشد.