The relative age effect (RAE) — the overrepresentation of players born early in the selection year — is one of the most robust findings in sports science, yet how much it varies across countries and over time remains surprisingly underexplored. Drawing on birth-date data for 49,578 male professional footballers across 44 national systems and five birth cohorts (1985–2009), this study describes three patterns that have not previously been examined together. RAE magnitude varies enormously across national football systems, ranging from close to zero to birth-quarter gaps exceeding 40 percentage points. It has also increased across successive birth cohorts: players born in 2005–2009 show birth-quarter imbalances roughly 9 percentage points wider than those born in 1985–1989. Common macro-level indicators — national footballing strength, gross domestic product (GDP) per capita, and population — show at most weak and inconsistent associations with cross-national differences in RAE and do not account for the historical increase once country and cohort are held fixed. Together, these findings provide a comparative benchmark for understanding cross-national and historical variation in relative age effects.
اثر سن نسبی (RAE) ــ که به معنای بیش‌نمایی بازیکنانی است که در اوایل سال انتخاب متولد شده‌اند ــ یکی از یافته‌های بسیار پایدار در علم ورزش است، اما میزان تفاوت آن در میان کشورها و در طول زمان، به طرز شگفت‌آوری کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از داده‌های تاریخ تولد ۴۹٬۵۷۸ بازیکن مرد فوتبال حرفه‌ای در ۴۴ نظام ملی و پنج گروه تولد (۱۹۸۵ تا ۲۰۰۹)، این مطالعه سه الگو را توصیف می‌کند که پیش‌تر به طور همزمان بررسی نشده‌اند. شدت RAE در نظام‌های ملی فوتبال به طور قابل توجهی متفاوت است و از نزدیک به صفر تا اختلاف بیش از ۴۰ درصدی بین فصل‌های تولد متغیر است. همچنین این شدت در گروه‌های تولد متوالی افزایش یافته است: بازیکنانی که در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ متولد شده‌اند، عدم تعادل فصل تولد را تقریباً ۹ درصد بیشتر از متولدین ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ نشان می‌دهند. شاخص‌های کلان‌سطحی رایج ــ قدرت فوتبال ملی، تولید ناخالص داخلی (GDP) سرانه و جمعیت ــ در بهترین حالت ارتباطی ضعیف و ناسازگار با تفاوت‌های فراملی در RAE نشان می‌دهند و زمانی که کشور و گروه تولد ثابت نگه داشته می‌شوند، افزایش تاریخی را توضیح نمی‌دهند. این یافته‌ها معیاری تطبیقی برای درک تفاوت‌های فراملی و تاریخی در اثر سن نسبی فراهم می‌آورد.
Previous research highlighted the prospect of releasing players was a stressor for academy coaches, but academy staff members’ perspectives on the release process remain unexplored. Therefore, this study aimed to explore academy staff members’ experiences and perspectives of the release process from professional football academies. Semi-structured interviews (duration: 59–114 min; M ± SD = 85 ± 14 min) were conducted with 18 staff members (coaching staff, n = 8; support staff, n = 10) currently working in professional football club academies in the UK. Data were analyzed using reflexive thematic analysis, with themes developed from the interviews relating to: “realistically holding on to the dream in the academy system,” “the complexities of making and communicating decisions in the release process,” “the contract meeting -‘it’s the worst part of the job’” and “staff roles and dynamics in the aftercare process.” Staff highlighted a lack of good practice and need for guidelines around conducting contract meetings. Participants outlined potential issues with aftercare provided for released players and offered possible solutions, such as a centralized aftercare support program. Good practice recommendations have been provided with regards to the release process, including how to deliver the release news within contract meetings and aftercare provision. These recommendations can assist the release strategies of professional football club academies and organizations.
پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که احتمال رهایی بازیکنان، یکی از عوامل استرس‌زا برای مربیان آکادمی‌ها است، اما دیدگاه‌های اعضای کادر آکادمی درباره فرایند رهایی همچنان ناشناخته باقی مانده است. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی تجارب و دیدگاه‌های اعضای کادر آکادمی نسبت به فرایند رهایی از آکادمی‌های فوتبال حرفه‌ای بود. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته (مدت زمان: ۵۹ تا ۱۱۴ دقیقه؛ میانگین ± انحراف معیار = ۸۵ ± ۱۴ دقیقه) با ۱۸ نفر از اعضای کادر (کادر مربیگری، n = 8؛ کادر پشتیبانی، n = 10) که در حال حاضر در آکادمی‌های باشگاه‌های فوتبال حرفه‌ای در بریتانیا فعالیت می‌کنند، انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل تماتیک بازتابی مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت و تم‌هایی که از مصاحبه‌ها استخراج شد شامل: «حفظ واقع‌بینانه رؤیا در نظام آکادمی»، «پیچیدگی‌های اتخاذ و ابلاغ تصمیمات در فرایند رهایی»، «جلسه قرارداد - 'بدترین بخش کار است'» و «نقش‌ها و پویایی‌های کادر در فرایند مراقبت پس از رهایی» بود. اعضای کادر به کمبود رویه‌های مناسب و نیاز به دستورالعمل‌هایی برای برگزاری جلسات قرارداد اشاره کردند. شرکت‌کنندگان به مسائل احتمالی در مراقبت پس از رهایی بازیکنان اشاره کردند و راه‌حل‌هایی مانند برنامه متمرکز حمایت پس از رهایی را پیشنهاد دادند. توصیه‌هایی برای بهبود رویه‌های رهایی، از جمله نحوه اعلام خبر رهایی در جلسات قرارداد و ارائه مراقبت پس از رهایی، ارائه شده است. این توصیه‌ها می‌تواند به راهبردهای رهایی آکادمی‌ها و سازمان‌های فوتبال حرفه‌ای کمک کند.
