in-service professional development

Continuous in-service professional development (CPD) refers to a number of different educational activities and strategies intended to improve the knowledge, skills, and attitudes that contribute to the quality of work in Early Childhood Education and Care (ECEC) institutions. This study focuses on the analysis of the way in-service ECEC teachers in Croatia describe the existing support they receive and their needs for professional development pertaining to their work with children at risk of social exclusion (RSE). A total of 42 ECEC teachers from 15 Croatian ECEC institutions were interviewed. The data analysis was based on a qualitative approach known as inductive thematic analysis. The analysis results show that teachers face many and wide-ranging risks of children’s social exclusion in their daily practice, and to the greatest extent rely on support within their home institutions. Shared reflections of teachers who work with the same group of children, peer learning in learning communities, and coaching and consultation provided by expert associates are highlighted as positive forms of support. These findings contribute to broader discussions on inclusive professional learning in ECEC by showing that effective CPD for work with children at risk of social exclusion should be practice-oriented, embedded in professional collaboration, and responsive to the diverse and context-specific challenges teachers encounter.

توسعه حرفه‌ای مستمر (CPD) به مجموعه‌ای از فعالیت‌ها و راهبردهای آموزشی مختلف اشاره دارد که با هدف ارتقای دانش، مهارت‌ها و نگرش‌هایی که به کیفیت کار در مؤسسات آموزش و مراقبت اوایل کودکی (ECEC) کمک می‌کنند، طراحی شده‌اند. این پژوهش بر تحلیل نحوه توصیف حمایت‌های موجود و نیازهای توسعه حرفه‌ای معلمان شاغل در مراکز ECEC کشور کرواسی، در ارتباط با کار با کودکان در معرض خطر طرد اجتماعی (RSE)، تمرکز دارد. در مجموع، ۴۲ معلم ECEC از ۱۵ مؤسسه ECEC کرواسی مورد مصاحبه قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها بر اساس رویکرد کیفی تحلیل تماتیک استقرایی انجام شد. نتایج تحلیل نشان می‌دهد که معلمان در عمل روزمره خود با انواع و طیف وسیعی از خطرات طرد اجتماعی کودکان مواجه هستند و بیشترین اتکا را به حمایت‌های درون مؤسسه‌ای خود دارند. بازتاب‌های مشترک معلمانی که با یک گروه از کودکان کار می‌کنند، یادگیری همتایان در جوامع یادگیری، و مربیگری و مشاوره ارائه‌شده توسط همکاران متخصص به عنوان اشکال مثبت حمایت برجسته شده‌اند. این یافته‌ها با نشان دادن اینکه توسعه حرفه‌ای مؤثر برای کار با کودکان در معرض خطر طرد اجتماعی باید عمل‌محور، مبتنی بر همکاری حرفه‌ای و پاسخگو به چالش‌های متنوع و زمینه‌ای معلمان باشد، به بحث‌های گسترده‌تر درباره یادگیری حرفه‌ای فراگیر در ECEC کمک می‌کند.

،، ،Teacher self-efficacy is a key factor influencing instructional quality, classroom performance, and teachers’ ability to implement effective teaching strategies, particularly in science education. This study aimed to identify the level of science teaching self-efficacy among teachers in the Northern Mazar District Education Directorate in Jordan and to examine whether it differed according to gender and teaching experience. The study adopted a descriptive-analytical approach. Data were collected using a validated questionnaire administered to a sample of 90 science teachers during the 2021/2022 academic year. The findings revealed that teachers’ self-efficacy in science teaching was at a moderate level. The results also showed no statistically significant differences attributable to gender, while statistically significant differences were found according to teaching experience. Based on these findings, the study recommends strengthening in-service professional development programs for science teachers, with particular emphasis on modern teaching strategies and the requirements of the developed science curricula. Enhancing these areas may contribute to improving teachers’ instructional confidence, classroom effectiveness, and overall science teaching quality.

خودکارآمدی معلمان عامل کلیدی در تأثیرگذاری بر کیفیت آموزش، عملکرد کلاسی و توانایی معلمان در به‌کارگیری راهبردهای تدریس مؤثر، به‌ویژه در آموزش علوم است. هدف این پژوهش شناسایی سطح خودکارآمدی تدریس علوم در میان معلمان اداره آموزش و پرورش منطقه شمالی مزار در اردن و بررسی تفاوت آن بر اساس جنسیت و سابقه تدریس بود. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای معتبر که بر روی نمونه‌ای متشکل از ۹۰ معلم علوم در سال تحصیلی ۲۰۲۱/۲۰۲۲ اجرا شد، گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که خودکارآمدی معلمان در تدریس علوم در سطح متوسط قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنادار آماری بر اساس جنسیت وجود ندارد، در حالی که تفاوت معنادار آماری بر اساس سابقه تدریس مشاهده شد. بر اساس این یافته‌ها، پژوهش تقویت برنامه‌های توسعه حرفه‌ای ضمن خدمت برای معلمان علوم، با تأکید ویژه بر راهبردهای نوین تدریس و الزامات برنامه‌های درسی علوم توسعه‌یافته را توصیه می‌کند. تقویت این حوزه‌ها می‌تواند به بهبود اعتماد به نفس آموزشی معلمان، اثربخشی کلاسی و کیفیت کلی تدریس علوم کمک نماید.