ABSTRACT The Merdeka Belajar Kampus Merdeka (MBKM) program provides learning experiences that require students to adapt, learn from experience, and develop innovative ideas. Individual differences in personality may be associated with variations in these abilities, making further investigation of personality dimensions necessary. This study aimed to analyze the role of the five Big Five personality dimensions in predicting learning agility and innovative behavior among MBKM participants. A quantitative approach with a cross-sectional correlational design was employed, involving 303 students who were currently participating in or had previously participated in MBKM activities. Participants were selected using a non-probability sampling technique. Data were collected through self-report questionnaires and analyzed using Confirmatory Factor Analysis (CFA) and multivariate regression with Mplus 8.4. The results indicated that openness to experience was the strongest positive predictor of innovative behavior (β = 0.422; p < 0.001) and learning agility (β = 0.361; p < 0.001). Conscientiousness and extraversion were also positively associated with both outcomes. In contrast, agreeableness was negatively associated with innovative behavior (β = −0.116; p = 0.016) but was not significantly associated with learning agility. Neuroticism showed no significant association with either outcome. These findings highlight the relevance of personality characteristics in understanding variations in student competencies and support the development of adaptive MBKM mentoring programs without using personality profiles as the sole basis for student selection. ABSTRAK Program Merdeka Belajar Kampus Merdeka (MBKM) memberikan pengalaman belajar yang menuntut mahasiswa mampu beradaptasi, memanfaatkan pengalaman, dan mengembangkan gagasan inovatif. Perbedaan karakteristik individu diduga berkaitan dengan variasi kemampuan tersebut, sehingga perlu dikaji melalui dimensi kepribadian. Penelitian ini bertujuan menganalisis peran lima dimensi Big Five personality dalam memprediksi learning agility dan perilaku inovatif mahasiswa peserta MBKM. Penelitian menggunakan pendekatan kuantitatif dengan desain korelasional cross-sectional yang melibatkan 303 mahasiswa yang sedang atau pernah mengikuti kegiatan MBKM. Sampel diperoleh melalui teknik non-probability sampling. Data dikumpulkan menggunakan kuesioner laporan diri dan dianalisis dengan Confirmatory Factor Analysis (CFA) serta regresi multivariat menggunakan Mplus 8.4. Hasil penelitian menunjukkan bahwa openness to experience merupakan prediktor positif terkuat bagi perilaku inovatif (β = 0,422; p < 0,001) dan learning agility (β = 0,361; p < 0,001). Conscientiousness dan extraversion juga berhubungan positif dengan kedua variabel tersebut. Sebaliknya, agreeableness berhubungan negatif dengan perilaku inovatif (β = −0,116; p = 0,016), tetapi tidak signifikan terhadap learning agility. Neuroticism tidak menunjukkan hubungan signifikan dengan kedua variabel. Temuan ini menegaskan relevansi karakteristik kepribadian dalam memahami variasi kompetensi mahasiswa, sekaligus mendukung pengembangan pendampingan MBKM yang adaptif tanpa menjadikan profil kepribadian sebagai dasar tunggal seleksi mahasiswa.
This study aims to analyze the influence of female transformational leadership, teacher motivation, and trust in leaders on innovative behavior among teachers in senior high schools and vocational high schools led by female principals. The background of this study is based on the importance of teachers' innovative behavior in supporting the improvement of educational quality amid the increasingly dynamic development and changes in the educational environment. This study employed a quantitative approach using Structural Equation Modeling (SEM) based on Partial Least Squares (PLS) for data analysis. Data were collected through questionnaires distributed to 183 teachers from senior high schools and vocational high schools led by female principals. The results indicate that female transformational leadership has a significant effect on teacher motivation and trust in leaders. In addition, teacher motivation significantly affects trust in leaders and innovative behavior. However, trust in leaders does not have a significant effect on innovative behavior. Female transformational leadership also does not directly influence innovative behavior. The mediation analysis reveals that teacher motivation fully mediates the relationship between female transformational leadership and innovative behavior (full mediation). Meanwhile, trust in leaders is unable to mediate the relationship between female transformational leadership and innovative behavior (no mediation). Furthermore, teacher motivation and trust in leaders in a sequential mediation model are also unable to mediate the relationship between female transformational leadership and innovative behavior. These findings indicate that improving teachers' innovative behavior can be achieved more effectively through enhancing teacher motivation fostered by female transformational leadership.
هدف این پژوهش تحلیل تأثیر رهبری تحولآفرین زنان، انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران بر رفتار نوآورانه معلمان در دبیرستانها و هنرستانهایی است که توسط مدیران زن اداره میشوند. زمینه این پژوهش مبتنی بر اهمیت رفتار نوآورانه معلمان در حمایت از ارتقای کیفیت آموزش در میان توسعه و تغییرات فزاینده و پویای محیط آموزشی است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری (SEM) مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS) برای تحلیل دادهها انجام شده است. دادهها از طریق پرسشنامههایی که بین ۱۸۳ معلم از دبیرستانها و هنرستانهای تحت مدیریت مدیران زن توزیع شد، جمعآوری گردید. نتایج نشان داد که رهبری تحولآفرین زنان تأثیر معناداری بر انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران دارد. همچنین، انگیزش معلمان تأثیر معناداری بر اعتماد به رهبران و رفتار نوآورانه دارد. با این حال، اعتماد به رهبران تأثیر معناداری بر رفتار نوآورانه ندارد. رهبری تحولآفرین زنان نیز به طور مستقیم بر رفتار نوآورانه تأثیرگذار نیست. تحلیل میانجیگری نشان داد که انگیزش معلمان رابطه بین رهبری تحولآفرین زنان و رفتار نوآورانه را به طور کامل میانجیگری میکند (میانجیگری کامل). در حالی که اعتماد به رهبران قادر به میانجیگری رابطه بین رهبری تحولآفرین زنان و رفتار نوآورانه نیست (بدون میانجیگری). همچنین، مدل میانجیگری متوالی انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران نیز قادر به میانجیگری رابطه بین رهبری تحولآفرین زنان و رفتار نوآورانه نیست. این یافتهها نشان میدهد که بهبود رفتار نوآورانه معلمان از طریق تقویت انگیزش معلمان که توسط رهبری تحولآفرین زنان پرورش مییابد، مؤثرتر است.
