teacher knowledge

We examine whether a top-up school grant for Ethiopia's emerging regions, introduced under GEQIP-E in 2018/19, narrowed mathematics learning gaps. Difference-in-differences estimates using Grade 4 data from the RISE Ethiopia survey (2018/19–2021/22) show relative gains of 0.42–0.52 standard deviations, largest among rural and poorer children. Results hold with regional controls, gain scores, school-level models and school fixed effects, but shrink under region-specific trends. About half of each gain reflects emerging regions avoiding a post-2018 decline elsewhere, so the estimates are upper bounds for the top-up alone. School leadership, community participation and teacher knowledge appear to be key channels.

این پژوهش بررسی می‌کند که آیا اعطای کمک‌هزینه تکمیلی به مدارس در مناطق در حال ظهور اتیوپی، که در سال تحصیلی ۲۰۱۸/۱۹ تحت برنامه GEQIP-E معرفی شد، شکاف‌های یادگیری ریاضیات را کاهش داد یا خیر. برآورد‌های تفاوت-در-تفاوت‌ها با استفاده از داده‌های پایه چهارم از نظرسنجی RISE Ethiopia (۲۰۱۸/۱۹–۲۰۲۱/۲۲) نشان‌دهنده کسب‌کردن‌های نسبی معادل ۰.۴۲ تا ۰.۵۲ انحراف معیار است که بیشترین میزان آن در میان کودکان روستایی و فقیرتر مشاهده شد. نتایج با کنترل‌های منطقه‌ای، نمرات کسب‌کردنی، مدل‌های سطح مدرسه و اثرات ثابت مدرسه پابرجا هستند، اما تحت روندهای خاص منطقه‌ای کاهش می‌یابند. حدود نیمی از هر کسب‌کردن ناشی از آن است که مناطق در حال ظهور از افت پس از سال ۲۰۱۸ که در سایر مناطق رخ داد، در امان ماندند؛ بنابراین این برآورد‌ها کران‌های بالایی برای کمک‌هزینه تکمیلی به تنهایی محسوب می‌شوند. به نظر می‌رسد رهبری مدرسه، مشارکت جامعه و دانش معلمان کانال‌های کلیدی باشند.

The paper discusses teachers’ knowledge with the arrival of coronavirus pandemic, view of the need to know it better, as a condition to strengthen elementary education. The investigation intended to understand the meanings a Sociology teacher at elementary schools, who promoted the teaching-learning process, in 2020 and 2021, gave to her work and the professional knowledge she had previously built and/or mobilized when the classrooms became digital platforms and afterwards. The methodology, with a qualitative bias, consisted of monitoring online classes, producing a balance of knowledge and interviews, in the line of life history. The teacher used an amalgamation of all types of teachers’ knowledge to work aiming social transformation, which turned into a progressive methodology, focused on affectionate interaction with her students and mobilization for learning, which can be qualified as “enthusiastic”.

این مقاله به دانش معلمان با ورود همه‌گیری ویروس کرونا، از منظر ضرورت شناخت بهتر آن به عنوان شرطی برای تقویت آموزش ابتدایی می‌پردازد. هدف این پژوهش، فهم معانی‌ای بود که یک معلم جامعه‌شناسی در مدارس ابتدایی، که فرایند آموزش-یادگیری را در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ ارتقا داده بود، به کار خود و دانش حرفه‌ای پیش‌تر ساخته‌شده و/یا بسیج‌شده خود در زمانی که کلاس‌های حضوری به بسترهای دیجیتال تبدیل شدند و پس از آن، نسبت می‌داد. روش‌شناسی پژوهش با رویکرد کیفی، شامل مشاهده کلاس‌های آنلاین، تهیه گزارشی از دانش و انجام مصاحبه‌ها در چارچوب تاریخ زندگی بود. این معلم با به‌کارگیری تلفیقی از همه انواع دانش معلمان، با هدف تحول اجتماعی، رویکردی مترقی اتخاذ کرد که بر تعامل عاطفی با دانش‌آموزان و بسیج آن‌ها برای یادگیری متمرکز بود و می‌توان آن را «مشتاقانه» توصیف کرد.

Supervising teachers are central to school–university partnerships and to the professional experience of preservice teachers. This paper reports findings from a study examining the knowledge, skills, and attributes associated with effective supervising teachers. Survey data were collected from supervising teachers (n = 208) and university staff (n = 74) using open-ended and closed-ended questions. This paper focuses on responses to two open-ended questions regarding the characteristics and attributes of quality supervising teachers. More than 11,000 words of qualitative survey data were analysed using semantic content analysis. Findings identified ten commonly reported characteristics, including being communicative, supportive, organised, open-minded, and able to provide feedback. Participants also highlighted attributes such as empathy, patience, attentiveness, and approachability. Drawing on these findings and previous literature, the paper presents an updated framework of supervising teacher knowledge, skills, and attributes. The framework highlights the relational and multifaceted nature of supervising teacher practice.

معلمان راهنما نقش محوری در مشارکت‌های مدرسه و دانشگاه و همچنین تجربه حرفه‌ای معلمان پیش‌خدمت دارند. این مقاله یافته‌های پژوهشی را گزارش می‌کند که به بررسی دانش، مهارت‌ها و ویژگی‌های مرتبط با معلمان راهنمای مؤثر پرداخته است. داده‌های پیمایشی از معلمان راهنما (n = 208) و اعضای هیئت علمی دانشگاه (n = 74) با استفاده از پرسش‌های باز و بسته جمع‌آوری شد. این مقاله بر پاسخ‌ها به دو پرسش باز درباره ویژگی‌ها و خصوصیات معلمان راهنمای باکیفیت تمرکز دارد. بیش از ۱۱٬۰۰۰ واژه داده کیفی پیمایش با استفاده از تحلیل محتوای معنایی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها ده ویژگی رایج را شناسایی کردند، از جمله ارتباط‌گیری، حمایت‌گری، سازماندهی، ذهن باز و توانایی ارائه بازخورد. شرکت‌کنندگان همچنین به ویژگی‌هایی مانند همدلی، صبر، توجه و در دسترس بودن اشاره کردند. با بهره‌گیری از این یافته‌ها و ادبیات پیشین، مقاله چارچوب به‌روزشده‌ای از دانش، مهارت‌ها و ویژگی‌های معلمان راهنما ارائه می‌دهد. این چارچوب بر ماهیت رابطه‌ای و چندوجهی عملکرد معلم راهنما تأکید می‌کند.

This study investigated the impact of TPACK-aligned digital materials on student engagement and learning performance among Grade 5 pupils in Lutayan District II. Specifically, it determined the level of teachers’ utilization of digital tools, assessed students’ engagement in terms of behavioral, emotional, and cognitive dimensions, and examined the significant relationship between these variables. The study focused on the use of Microsoft PowerPoint/Google Slides, Canva for Education, and online games as instructional materials. A quantitative descriptive research design was employed, utilizing survey questionnaires administered to 114 Grade 5 pupils and their teachers. The instruments included a Teacher TPACK Integration Checklist and a Student Engagement Survey. Findings revealed that teachers demonstrated a high level of utilization of TPACK-aligned digital materials, particularly presentation and design tools, while the use of online games was observed at a moderate level, indicating an area for improvement. Moreover, students exhibited a high level of engagement across behavioral, emotional, and cognitive domains, suggesting that digital integration enhances participation, motivation, and critical thinking. Statistical analysis showed a significant positive relationship (r = 0.72, p = < .001) between teachers’ use of TPACK-aligned digital materials and student engagement. The study concludes that effective integration of technology aligned with pedagogy and content knowledge significantly improves student engagement and supports better learning outcomes. It is recommended that teachers further develop their digital competencies and incorporate diverse interactive tools to enrich classroom instruction.

این پژوهش تأثیر مواد دیجیتال همسو با TPACK را بر میزان درگیری و عملکرد یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در ناحیه دوم لوتایان مورد بررسی قرار داد. به طور خاص، سطح استفاده معلمان از ابزارهای دیجیتال تعیین شد، میزان درگیری دانش‌آموزان از لحاظ ابعاد رفتاری، هیجانی و شناختی ارزیابی گردید و رابطه معنادار میان این متغیرها بررسی شد. تمرکز پژوهش بر استفاده از Microsoft PowerPoint/Google Slides، Canva for Education و بازی‌های آنلاین به عنوان مواد آموزشی بود. طرح پژوهش توصیفی کمی به کار گرفته شد و پرسشنامه‌های نظرسنجی در میان ۱۱۴ دانش‌آموز پایه پنجم و معلمان آن‌ها توزیع گردید. ابزارهای مورد استفاده شامل فهرست بررسی ادغام TPACK معلمان و پرسشنامه درگیری دانش‌آموزان بود. یافته‌ها نشان داد که معلمان سطح بالایی از استفاده از مواد دیجیتال همسو با TPACK، به ویژه ابزارهای ارائه و طراحی، را از خود نشان دادند، در حالی که استفاده از بازی‌های آنلاین در سطح متوسط مشاهده شد که نشان‌دهنده زمینه‌ای برای بهبود است. همچنین، دانش‌آموزان در سطوح رفتاری، هیجانی و شناختی، میزان بالایی از درگیری را نشان دادند که حاکی از آن است که ادغام دیجیتال موجب افزایش مشارکت، انگیزش و تفکر انتقادی می‌شود. تحلیل آماری رابطه مثبت معناداری (r = 0.72, p = < .001) میان استفاده معلمان از مواد دیجیتال همسو با TPACK و درگیری دانش‌آموزان نشان داد. پژوهش نتیجه می‌گیرد که ادغام مؤثر فناوری همسو با دانش محتوا و آموزش به طور معناداری موجب بهبود درگیری دانش‌آموزان و حمایت از نتایج بهتر یادگیری می‌شود. توصیه می‌شود معلمان شایستگی‌های دیجیتال خود را بیش‌تر توسعه دهند و ابزارهای تعاملی متنوعی را برای غنی‌سازی آموزش در کلاس درس به کار گیرند.

Objective: To evaluate kindergarten teachers’ knowledge toward early childhood developmental stages, and to evaluate the effectiveness of a prepared educational program in improving their knowledge Study Design: Quasi-experimental studyPlace and Duration of Study: This study was conducted at the College of Nursing, University of Babylon, Iraq, from 12th June 2025 to 31st July 2025. Methods: 50 kindergarten teachers in nine kindergartens in holy city of Karbala. The data collected consist of twenty multiple choices items related to developmental stages of kindergarten children’s age group. Results: Majority of kindergarten teachers were between 35 and 44 years old and mean age was 36.82±7.5 years, had a bachelor's degree or higher, and at least five years of experience. Most had attended one or two training courses related to child growth and development. Pre-test results indicated that teachers' knowledge of both developmental stages was fair. The educational program demonstrated statistically significant effectiveness in improving knowledge. Teachers' knowledge of developmental stages was strongly associated with education level, years of experience, and training participation, but not with age, child responsibility, or type of kindergarten. Conclusion: Kindergarten teachers' basic knowledge related to child of developmental stages was insufficient in their pre-test, but the designed educational program effectively enhanced their knowledge through posttest. Educational level, professional experience, and previous training were critical factors in determining knowledge, highlighting the importance of structured professional development.

هدف: ارزیابی دانش مربیان مهدکودک نسبت به مراحل رشد دوران کودکی اولیه و ارزیابی اثربخشی یک برنامه آموزشی تهیه‌شده در بهبود دانش آنان. طرح مطالعه: مطالعه شبه‌آزمایشی. محل و مدت زمان مطالعه: این مطالعه در دانشکده پرستاری دانشگاه بابل، عراق، از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ انجام شد. روش‌ها: ۵۰ مربی مهدکودک در نه مهدکودک در شهر مقدس کربلا شرکت داشتند. داده‌های جمع‌آوری‌شده شامل بیست سؤال چندگزینه‌ای مرتبط با مراحل رشد گروه سنی کودکان مهدکودک بود. نتایج: اکثریت مربیان مهدکودک بین ۳۵ تا ۴۴ سال سن داشتند و میانگین سنی آن‌ها ۳۶٫۸۲±۷٫۵ سال بود، دارای مدرک کارشناسی یا بالاتر بودند و حداقل پنج سال سابقه کار داشتند. بیشتر آن‌ها در یک یا دو دوره آموزشی مرتبط با رشد و تکامل کودک شرکت کرده بودند. نتایج پیش‌آزمون نشان داد که دانش مربیان درباره هر دو مرحله رشد در سطح متوسط بود. برنامه آموزشی اثربخشی آماری معناداری در بهبود دانش نشان داد. دانش مربیان درباره مراحل رشد ارتباط قوی با سطح تحصیلات، سال‌های تجربه و شرکت در دوره‌های آموزشی داشت، اما با سن، مسئولیت کودک یا نوع مهدکودک ارتباطی نداشت. نتیجه‌گیری: دانش پایه‌ای مربیان مهدکودک درباره مراحل رشد کودک در پیش‌آزمون ناکافی بود، اما برنامه آموزشی طراحی‌شده به طور مؤثری دانش آن‌ها را در پس‌آزمون ارتقا داد. سطح تحصیلات، تجربه حرفه‌ای و آموزش‌های قبلی عوامل مهمی در تعیین دانش بودند که اهمیت توسعه حرفه‌ای ساختاریافته را برجسته می‌کند.