museum education

In 2024, humanitarian volunteers in New York began accompanying unhoused asylum seekers to Kenkeleba House Gallery, initially seeking warmth during the city’s migrant shelter crisis. What began as an act of necessity evolved into improvised English lessons using the exhibition Long Journey Forward: Black Men in Passage. Observational evaluation suggests that inquiry-based, translanguage tours fostered accelerated language acquisition, participant agency, and civic and cultural integration among participants. This paper argues for integrating museum education and humanitarian work through multilingual gallery teaching, and offers autoethnographic reflections on the reciprocal lessons museum professionals and humanitarian volunteers can offer each other.

در سال ۲۰۲۴، داوطلبان بشردوستانه در نیویورک همراهی با پناهجویان بی‌خانمان به نگارخانه Kenkeleba House را آغاز کردند؛ اقدامی که در ابتدا با هدف یافتن گرما در بحران پناهگاه‌های مهاجران شهر صورت گرفت. آنچه به عنوان یک ضرورت آغاز شد، به تدریج به درس‌های بداهه زبان انگلیسی با استفاده از نمایشگاه «سفر طولانی به پیش: مردان سیاه‌پوست در گذر» تبدیل شد. ارزیابی مشاهده‌ای نشان می‌دهد که تورهای مبتنی بر پرسش و چندزبانه، موجب تسریع در یادگیری زبان، افزایش عاملیت شرکت‌کنندگان و ادغام مدنی و فرهنگی آنان شده است. این مقاله بر ادغام آموزش موزه‌ای و فعالیت‌های بشردوستانه از طریق آموزش چندزبانه در نگارخانه تأکید می‌کند و بازتاب‌های خودقوم‌نگارانه‌ای درباره درس‌های متقابلی که متخصصان موزه و داوطلبان بشردوستانه می‌توانند به یکدیگر ارائه دهند، ارائه می‌دهد.