time on task

This study aims to (1) describe the implementation of full day school at SMP IT Nurul Fikri Selong, (2) analyze its role in improving student learning achievement, and (3) identify the supporting and inhibiting factors of its implementation. A qualitative case study approach was employed. Data were collected through in-depth interviews with the principal, teachers, and students, supported by field observation and documentation, and analyzed using the interactive model of Miles and Huberman (1992), covering data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings indicate that full day school at SMP IT Nurul Fikri Selong is not merely an extension of school hours but is structured to support academic learning, religious habituation, character formation through teacher exemplary behavior, talent development, and dedicated coaching for high-achieving students. This role is reflected in improved literacy and numeracy outcomes and student achievements in provincial-level science competitions. The main supporting factor is institutional commitment and teacher exemplarity, while the main constraints relate to student fatigue in the afternoon A decline in concentration following participation in various activities, alongside the need for adjustment among new students who were previously unaccustomed to a full-day learning system and the adaptation process for new students. The novelty of this study lies in the finding that the effectiveness of full day school is determined more by the quality of time management and variation in teaching methods than by the duration of instruction alone, thereby reinforcing and extending Time on Task Theory and Carroll's (1963) Model of School Learning within the context of integrated Islamic schools in Indonesia.

هدف این پژوهش عبارت است از: (۱) توصیف اجرای مدرسه‌ی تمام‌وقت در SMP IT Nurul Fikri Selong، (۲) تحلیل نقش آن در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان، و (۳) شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده‌ی اجرای آن. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش مطالعه‌ی موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با مدیر، معلمان و دانش‌آموزان، و با پشتیبانی مشاهده‌ی میدانی و اسناد جمع‌آوری شده و با استفاده از مدل تعاملی Miles و Huberman (۱۹۹۲) شامل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری تحلیل گردیده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدرسه‌ی تمام‌وقت در SMP IT Nurul Fikri Selong صرفاً افزایش ساعات مدرسه نیست، بلکه به گونه‌ای ساختار یافته است که از یادگیری علمی، عادت‌دهی دینی، شکل‌گیری شخصیت از طریق الگو بودن معلمان، پرورش استعدادها و مربی‌گری ویژه برای دانش‌آموزان ممتاز حمایت می‌کند. این نقش در بهبود نتایج سواد خواندن و ریاضیات و موفقیت دانش‌آموزان در مسابقات علمی استانی منعکس شده است. عامل اصلی حمایت‌کننده، تعهد نهادی و الگو بودن معلمان است و مهم‌ترین محدودیت‌ها به خستگی دانش‌آموزان در ساعات بعدازظهر، کاهش تمرکز پس از شرکت در فعالیت‌های مختلف، و نیاز به سازگاری دانش‌آموزان جدید که پیش‌تر به سیستم یادگیری تمام‌وقت عادت نداشته‌اند و فرایند تطبیق آن‌ها مربوط می‌شود. نوآوری این پژوهش در این است که اثربخشی مدرسه‌ی تمام‌وقت بیش از آنکه به مدت زمان آموزش وابسته باشد، به کیفیت مدیریت زمان و تنوع روش‌های تدریس بستگی دارد و بدین ترتیب نظریه‌ی Time on Task و مدل School Learning کارول (۱۹۶۳) را در زمینه‌ی مدارس اسلامی یکپارچه در اندونزی تقویت و گسترش می‌دهد.

Introduction Young learners require repeated exposure, active participation, and sufficient time-on-task to develop vocabulary and oral language competence in Kazakh and Russian. Traditional primary classrooms, however, may not provide every pupil with frequent vocabulary repetition, immediate feedback, and equal opportunities for oral participation. This study examined the short-term effectiveness of the BalaTalk digital learning platform as a supplementary tool for language practice among third-grade pupils in Kazakhstan. Methods A quasi-experimental pre-test/post-test control group design was employed with 75 pupils from six intact classes across three schools. The intervention lasted one school week. Pupils in the experimental group used BalaTalk for 15-20 minutes per day during regular lessons, whereas pupils in the control group received traditional instruction without the platform. The assessed outcomes included vocabulary performance, oral speaking task performance evaluated using an analytical speaking rubric, and behavioral engagement operationalized as time-on-task. Teacher questionnaire responses and written parent feedback were collected as supplementary qualitative evidence. Results Compared with the control group, the experimental group demonstrated larger immediate gains in vocabulary performance, oral speaking task performance, and time-on-task. Teacher and parent feedback also indicated increased pupil interest, greater willingness to repeat words, and more active participation in short language-learning tasks. Discussion The findings suggest that short, multimodal, teacher-guided digital microtasks may facilitate immediate lexical activation, oral participation, and behavioral engagement in primary language classrooms. The study contributes to digital language learning research by examining a locally developed platform in a Kazakh-Russian bilingual school context and by integrating vocabulary, oral task performance, and time-on-task within a single classroom-based intervention. However, because the intervention lasted only one week and intact classes were assigned to the study conditions, the findings should be interpreted as exploratory evidence of short-term effectiveness rather than proof of sustained language development.

مقدمه: زبان‌آموزان خردسال برای توسعه واژگان و شایستگی گفتاری در زبان‌های قزاقی و روسی نیازمند مواجهه مکرر، مشارکت فعال و صرف زمان کافی برای انجام تکالیف هستند. با این حال، کلاس‌های سنتی ابتدایی ممکن است فرصت تکرار واژگان، بازخورد فوری و فرصت‌های برابر برای مشارکت شفاهی را برای هر دانش‌آموز فراهم نکنند. این پژوهش اثربخشی کوتاه‌مدت بستر یادگیری دیجیتال BalaTalk را به عنوان ابزاری مکمل برای تمرین زبان در میان دانش‌آموزان پایه سوم در قزاقستان مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون/پس‌آزمون با گروه کنترل با مشارکت ۷۵ دانش‌آموز از شش کلاس مجزا در سه مدرسه اجرا شد. مداخله به مدت یک هفته تحصیلی ادامه داشت. دانش‌آموزان گروه آزمایش روزانه به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در طول کلاس‌های عادی از BalaTalk استفاده کردند، در حالی که دانش‌آموزان گروه کنترل آموزش سنتی بدون این بستر را دریافت نمودند. نتایج ارزیابی شامل عملکرد واژگانی، عملکرد در تکلیف گفتاری شفاهی (ارزیابی‌شده با استفاده از یک روبریک تحلیلی گفتار) و مشارکت رفتاری (عملیاتی‌شده به عنوان زمان صرف‌شده بر روی تکلیف) بود. پاسخ‌های پرسشنامه معلمان و بازخورد کتبی والدین به عنوان شواهد کیفی مکمل جمع‌آوری شد. نتایج: در مقایسه با گروه کنترل، گروه آزمایش پیشرفت بیشتری در عملکرد واژگانی، عملکرد تکلیف گفتاری شفاهی و زمان صرف‌شده بر روی تکلیف نشان داد. بازخورد معلمان و والدین نیز افزایش علاقه دانش‌آموزان، تمایل بیشتر به تکرار واژگان و مشارکت فعال‌تر در تکالیف کوتاه یادگیری زبان را نشان داد. بحث: یافته‌ها حاکی از آن است که ریزتکالیف دیجیتال چندرسانه‌ای کوتاه‌مدت با هدایت معلم می‌تواند فعال‌سازی فوری واژگان، مشارکت شفاهی و درگیری رفتاری را در کلاس‌های زبان ابتدایی تسهیل کند. این پژوهش با بررسی یک بستر محلی توسعه‌یافته در زمینه مدرسه دوزبانه قزاقی-روسی و با ادغام ارزیابی واژگان، عملکرد تکلیف شفاهی و زمان صرف‌شده بر روی تکلیف در یک مداخله کلاسی، به ادبیات یادگیری زبان دیجیتال کمک می‌کند. با این حال، با توجه به اینکه مداخله تنها یک هفته به طول انجامید و کلاس‌های مجزا به شرایط پژوهش اختصاص یافتند، یافته‌ها باید به عنوان شواهد اکتشافی اثربخشی کوتاه‌مدت تفسیر شوند و نه به عنوان اثبات رشد پایدار زبان.